email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณทุกการสนุนครับ ผู้ที่จ่ายเงินอ่านนิยายรายตอนทุกตอนของแต่ละเรื่อง สามารถอ่าน E-Book ของผมได้ฟรี ที่แอปธัญวลัยนะครับ

ตอนที่ 1 เหตุบังเอิญ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 เหตุบังเอิญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2562 21:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 เหตุบังเอิญ
แบบอักษร

คฤหาสน์รัญจวน  : ตอนที่ 1 เหตุบังเอิญ

ท่ามกลางพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์ แวดล้อมไปด้วยทะเล ภูเขาและต้นไม้ ปรากฏคฤหาสน์หลังใหญ่ตระการตา ตั้งเด่นเป็นสง่าท่ามกลางธรรมชาติสวยงาม ใครก็ตามมาเห็นแค่ภายนอก ก็คงจะอดทึ่งในความยิ่งใหญ่ไม่ได้ แต่ถ้าได้มีโอกาสเข้าไปด้านใน นอกจากได้ชื่นชมกับการตกแต่งที่ทั้งสวยงามและหรูหรา ก็อาจจะตื่นตาตื่นใจกับสาวสวยที่อาศัยอยู่ ณ ที่นี้........


โทนี่ ชายหนุ่มรูปงาม แต่งตัวในมาดนักธุรกิจหนุ่ม กำลังยืนมองอาณาจักรของเค้าบนที่ดินหลายร้อยไร่ ใกล้ๆกันเป็นคอนโดเกิดใหม่ทอดออกไปเป็นทิวยาว คอนโดของเค้าขายวิวธรรมชาติหน้าทะเลหลังภูเขา คนที่เข้ามาซื้อส่วนใหญ่เป็นเศรษฐีในเมือง ที่ต้องการสถานที่พักผ่อนยามต้องคลายเครียดจากงาน โทนี่มีวาสนา ตั้งแต่รุ่นพ่อทำธุรกิจนี้มา รายได้มหาศาลก็หลั่งไหล พอได้ลูกชายคือโทนี่ ที่มีดีกรีปริญญาโทจากอเมริกาเข้ามาบริหาร ธุรกิจร้อยล้านก็กลายเป็นพันล้าน แม้ตอนนี้พ่อกับแม่จะจากโทนี่ไปด้วยโรคร้าย แต่โทนี่ก็อยู่ได้ด้วยรากฐานที่พ่อแม่สร้างไว้อย่างมั่นคง

“งานตกแต่งคอนโดเฟสสามคงต้องติดตามเป็นพิเศษนะคะ ท่าทางจะช้ากว่าแผนเยอะเลย” ซินดี้ เลขาสาวของโทนี่บอก ซินดี้เป็นสาวสวยแต่งตัวมั่นใจ สมกับเป็นเลขานักธุรกิจพันล้าน

​ภาพประกอบจาก INTERNET


“งั้นก็โทรเร่งรัดนะครับ แจ้งค่าปรับเค้าด้วยตามสัญญา บอกเค้าว่าถ้างานล่าช้าล่ะก็โดนเล่นงานอ่วมแน่” โทนี่บอก

“ได้ค่ะ แต่ถ้ามีคนได้ไปเร่งรัดหน้างานก็คงจะดี” ซินดี้ทำหน้าครุ่นคิด

“อ้าว..แล้วเจ้าโฟร์แมนของเราล่ะครับ” โทนี่ถาม

“ลาออกไปอาทิตย์นึงแล้วค่ะ เค้าได้งานใหม่” ซินดี้บอก

“อืมม...งั้นก็ต้องรับใหม่สิครับ คุณซินดี้ติดตามหน่อยนะที่ฝ่ายบุคคล ด่วนได้ยิ่งดี” โทนี่สั่ง

“ได้ค่ะ” ซินดี้ตอบก่อนจะจดใส่สมุดงาน


ซินดี้ทำงานเป็นเลขาส่วนตัวให้โทนี่มาปีกว่า เงินเดือนยิ่งหว่าน่าพอใจแต่คงไม่เท่าโอกาสที่ได้อยู่อาศัยในคฤหาสน์หลังเดียวกับเจ้านาย ก่อนหน้านี้ซินดี้เคยสงสัย ว่าทำไมเจ้านายถึงไม่มีภรรยา ซินดี้คิดว่าโทนี่เป็นเกย์ด้วยซ้ำ แต่พอมาอยู่ในคฤหาสน์หลังงามได้ไม่นาน ซินดี้ก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว

                ขณะที่คนบางจำพวกก็รวยล้นฟ้า คนธรรมดาอีกหลายคนที่ต้องดิ้นรนทำมาหากินอยู่ทุกวัน หนึ่งในนั้นก็คือพวกมนุษย์เงินเดือน ซึ่งเป็นชื่อใช้เรียกคนกลุ่มหนึ่งที่ชีวิตต้องฝากไว้กับเงินเดือนที่นายจ้างจ่ายเป็นค่าตอบแทนในการทำงาน ปอและก้อย สองสามีภรรยาก็มีชีวิตแบบนั้น ทั้งสองเป็นลูกจ้างชั่วคราว ที่ทำงานแบบไม่เคยขึ้นเงินเดือน ปีนี้ทั้งสองคนอายุยี่สิบห้า แต่ความมั่นคงในชีวิตแทบจะไม่มี บ้านก็ต้องเช่า รถก็ต้องผ่อน อย่าว่าแต่คิดจะมีลูก แค่จะใช้จ่ายของตัวเองก็แทบไม่พอ

                ตั้งแต่แต่งงานกันมาได้สองปี ไม่เคยมีวันไหนที่ทั้งสองจะได้ไปเที่ยวหรือไปพักผ่อนแบบเต็มที่เท่าคราวนี้ สองสามีภรรยาตัดสินใจลางานพร้อมกันสามวัน ออกเดินทางไปสถานที่ท่องเที่ยวที่หมายตา สามวันสองคืนคงจะเป็นเวลาที่มีค่าที่สุดในชีวิต

               “ก้อย....เป็นไงบ้างที่พักที่ปอเลือกให้” ปอถาม

“แพงมั้ยเนี่ย” ก้อยถามกลับ

“อย่าถามราคาเลย ปอตั้งใจเก็บเงินสะสมพาก้อยมานะ เรามาหาความสุขกันไม่ใช่เหรอ” ปอบอก

“ใช่ๆ ก็ได้ๆ...โอเค...ที่พักสบายมากกกก ก้อยมีความสุขที่สุดเลยยยย” ก้อยพูดเอาใจ ก่อนเข้าไปสวมกอดสามีสุดที่รัก

“นี่แหละที่ต้องการ อิอิ” ปอบอก ก่อนสวมกอดเมียสาวแนบแน่น


                หลังเข้าที่พักเรียบร้อย ก้อยก็ชวนปอเดินเล่น ทั้งสองมีความสุขกับการถ่ายรูปริมชายหาด รวมทั้งริมสระ

​​ภาพประกอบจาก INTERNET​


                “เล่นน้ำมั้ยก้อย” ปอถาม

“คนเยอะเลย ก้อยอาย” ก้อยบอก

“อาย...อายอะไรล่ะ” ปอสงสัย

“ก็ต้องใส่ชุดว่ายน้ำนะสิ ก้อยไม่มั่นใจ ดูสิทั้งไทยทั้งเทศเต็มไปหมด” ก้อยทำท่าเขินอาย หันมองไปรอบๆสระ

“อ๋อ..นึกว่าอะไร แล้วจะอายทำไม ก้อยก็หุ่นไม่ได้ขี้เหร่นะ ออกจะนางแบบด้วยซ้ำ” ปอชม

“จริงเหรอ” ก้อยถาม

“จริงสิ ชุดว่ายน้ำที่ปอซื้อให้เอามามั้ย” ปอถาม

“เอามา...แต่ไว้พรุ่งนี้เช้าดีกว่า คนน่าจะไม่มี ปอตื่นมาเล่นเป็นเพื่อนก้อยนะ” ก้อยชวน

“ได้สิ ไม่มีปัญหา” ปอบอก


ทั้งสองถ่ายรูปเล่นกันอีกพักใหญ่จนได้เวลาอาหารเย็น

“เริ่มหิวแล้วสิปอ หกโมงแล้ว” ก้อยบอก

“ก้อยอยากกินไร กินในรีสอร์ทมั้ยหรือไปข้างนอกดี” ปอชวน

“กินที่นี่แหละ ไม่อยากไปข้างนอกให้เปลืองน้ำมันรถ” ก้อยบอก

“อืมม...ก็ดีเหมือนกัน แต่ดูท่าทางอาจจะแพงนะ” ปอครุ่นคิด

“เราก็สั่งอาหารจานเดียวสิ กะเพราไก่ไข่ดาวก็ได้” ก้อยเสนอ

“ฮ่าๆๆ อุตส่าห์มาพักที่หรูหรา จะกินกะเพราไข่ดาวเหรอ” ปอขำ

“ก็ประหยัดไง” ก้อยยิ้ม

“ไปดูก่อนก็ได้ ถ้าพอสู้ราคาได้เราก็สั่งเป็นกับข้าวแล้วกัน” ปอบอก


ทั้งสองเดินไปห้องอาหาร ในนั้นมีแขกไม่กี่โต๊ะซึ่งส่วนใหญ่เป็นฝรั่ง ก่อนที่ก้อยจะจูงมือปอมานั่งที่มุมห้อง

“ทำไมมานั่งตรงนี้ล่ะ ไม่นั่งด้านหน้า แถวโน้นคนเยอะ” ปอถาม

“ก็เผื่อเราสั่งอาหารธรรมดาจะได้ไม่ต้องอายเค้าไง” ก้อยบอก จนปออดยิ้มไม่ได้

“ละเอียดรอบคอบ ฮ่าๆๆ” ปอขำ จากนั้นพนักงานรับออเดอร์ก็เข้ามา ทั้งสองนั่งอ่านเมนู ซึ่งส่วนใหญ่จะแพง จึงต้องตัดสินใจสั่งอาหารธรรมดา โดยไม่กล้ามองหน้าพนักงาน


ขณะนั่งทานอาหาร ก็มีคนสองคนท่าทางเหมือนคู่รักเดินเข้ามา ทั้งสองแต่งตัวหรูหรา จนพนักงานต้อนรับวิ่งเข้าไปรุมล้อม แต่พอตั้งใจฟังก็รู้ว่าฝ่ายผู้ชายเป็นเจ้าของรีสอร์ทแห่งนี้

​​ภาพประกอบจาก INTERNET​


“ปอ...นั่นคาร่านางเอกละครนี่ ดูซิ...ใช่มั้ย” ก้อยทำเสียงตื่นเต้น

“ไม่แน่ใจ จำหน้าไม่ได้” ปอบอก

“อะไรกันปอนี่...ไม่รู้จักได้ไง คนนี้ขวัญใจก้อยเลยนะ หายจากจอไปนาน มาแอบมีแฟนอยู่นี่เอง เดี๋ยวก้อยไปขอลายเซ็นดีกว่า ไว้พาไปอวดเพื่อนๆ” ก้อยบอก


ก้อยลุกขึ้นกำลังจะเดินไปหา ก็มีผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหน้าทำท่าทางแปลกๆ ลุกเดินออกไปก่อนก้อย ตอนแรกก้อยคิดว่าคงเป็นแฟนละคร แต่พอเห็นผู้ชายล้วงปืนออกมา ก้อยก็ร้องตะโกนสุดเสียง

“ว้ายยยย....ปืน....คนร้าย....คนร้าย” ก้อยร้องบอก ปอลุกขึ้นวิ่งเข้ามาหา คนร้ายทำท่าตกใจก่อนจะเล็งปืนไปที่ผู้ชายที่มากับคาร่า ลูกน้องหนุ่มวิ่งเข้ามาชาร์จได้ทัน ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะโดนยิงหวุดหวิด

“ปล่อยกู....กูยังไม่ได้ทำไรเลย กูแค่เอาปืนมาดู โอ้ยยย” ผู้ชายร้องลั่น พนักงานรีบโทรแจ้งตำรวจ ทุกคนยังขวัญเสียรวมทั้งก้อย พอลูกน้องกระชากตัวคนร้ายไป ผู้ชายคนนั้นก็ได้โอกาสขอบคุณ

“ขอบคุณคุณผู้หญิงมากนะครับ คุณผู้หญิงช่วยชีวิตผมไว้ คุณผู้ชายก็ด้วยนะครับ” ผู้ชายบอก

“เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ พอดีก้อย...ก้อยแค่จะไปขอลายเซ็นคุณคาร่า” ก้อยบอก

“อ๋อ...เหรอคะ แฟนละครคาร่านี่เอง โชคดีมากเลย” คาร่าบอก ก่อนจะขอกระดาษจากพนักงาน มาเซ็นชื่อส่งให้

“ขอบคุณแทนคุณโทนี่นะคะคุณก้อย” คาร่าบอก

“ขอบคุณคุณคาร่าด้วยนะคะ ก้อยเป็นแฟนหนังของคุณคาร่าเลยค่ะ” ก้อยบอก ก่อนจะหันมาหาปอ

“ลืมเลย...นี่ปอแฟนก้อยค่ะ” ก้อยบอก

“ผมโทนี่ครับ” โทนี่แนะนำตัว

“คุณโทนี่ เจ้าของรีสอร์ทนี้ แล้วก็คอนโดที่เรียงรายอยู่ริมหาด รวมทั้งคฤหาสน์หลังใหญ่ที่อยู่ถัดไปจากรีสอร์ทนี้ค่ะ” คาร่าแนะนำ

“โห...เป็นเกียรติมากเลยค่ะ” ก้อยบอก ไม่ทันที่ทั้งสองฝ่ายจะพูดอะไรเพิ่มเติมกัน ตำรวจก็เข้ามาพอดี โทนี่กับคาร่าจึงถูกเชิญไปให้ปากคำที่โรงพัก

“ไว้เจอกันนะครับ” โทนี่บอก ก่อนจะรีบออกไปจากห้องอาหารพร้อมคาร่า

“ก้อยเป็นฮีโร่เลยนะคราวนี้” ปอบอก

“ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า จังหวะมันเห็นพอดี” ก้อยยิ้ม

“โชคดีที่ไม่มีอันตรายนะ” ปอเอามือลูบแก้มก้อยเบาๆ ก้อยเอามือทาบมือของปอไว้

"อย่าพูดเรื่องอื่นเลย พูดเรื่องของเราดีกว่า" ก้อยบอก

"เรื่องอะไรดีล่ะ...เรื่อง....." ปอทำหน้าตากรุ่มกริ่ม ทำเป็นเหลือบมองลงที่หน้าอกและช่วงล่างของก้อย

“ปอ..เช็คบิลเถอะ กลับห้องกันดีกว่า” ก้อยบอก ก้อยไม่อยากพูดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาอีกแล้ว


ทั้งสองสบตากัน ต่างก็รอพนักงานเช็คบิลแทบไม่ไหว ก่อนจะเดินจูงมือไปที่ห้อง...รู้ว่าจะต้องทำอะไรหลังจากนี้…..


จบตอนที่ 1

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว