ธีมา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

3 บิ๊ก-บูม แสบคูณสอง (รีไรท์)

ชื่อตอน : 3 บิ๊ก-บูม แสบคูณสอง (รีไรท์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ค. 2562 08:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 บิ๊ก-บูม แสบคูณสอง (รีไรท์)
แบบอักษร

 

 

 3 บิ๊ก-บูม แสบคูณสอง 

 

ขณะที่หญิงสาวกำลังเผลอ เพราะระทดท้อใจ ยกสองมือปิดหน้าตนเองอยู่นั้น...เสียงดัง “แก๊ก” ที่หน้าประตูก็ทำให้เธอสะดุดวูบ ใจหายวาบ! 

ดวงตากลมโตเบิกโพลงอย่างตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นลูกน้อย น้องบิ๊กพาน้องบูมไปช่วยกันปลดกลอนประตูแล้วผลักออก

“บิ๊ก-บูม อย่านะลูก!!!”

ยี่หวาแหกปากเสียงหลง รีบวิ่งไปจะคว้าร่างหนูน้อยทั้งสองเข้ามาในบ้าน แต่เธอกลับเป็นฝ่ายถูกพฤทธิ์ซึ่งรอท่าอยู่หน้าประตู รวบเอวเอาไว้เสียเอง

“กรี๊ด!!!”

หญิงสาวกรีดเสียงร้องลั่น จู่ๆเธอก็ถูกตามจับรวบเอวหิ้วสะพายแล่งเข้ามาในบ้านด้วยมือเพียงข้างเดียวของพฤทธิ์ ส่วนมืออีกข้างของเขานั้น รวบเจ้าสองแสบเอาไว้แน่นเช่นกัน พวกเด็กๆรู้แกวรีบอุดหูตัวเองอย่างรู้งาน แต่พฤทธิ์นั้นไม่ได้ตั้งตัว เลยถูกพลังเสียงหลายร้อยเดซิเบลเล่นงานเข้า

“โอย...ทำไมเสียงแหลมขนาดนี้...” เขาพึมพำ หูดับไปชั่วขณะ แต่ยี่หวาไม่สนใจ เธอดิ้นแล้วก็ดิ้น

ทว่ามือของพฤทธิ์เหนียวหนึบ เธอดิ้นอย่างไรก็ไม่หลุด ดิ้นหนักๆเข้ายี่หวาเองก็ถึงกับหน้ามืดเหมือนกัน

“คนบ้า ปล่อยนะ เรื่องอะไรมาหิ้วกันเหมือนเป็นสิ่งของ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย ฉันจะแจ้งตำรวจ!!”

“ม่ายด้ายนะแม่หวา แดดดี้ไม่ใช่คนร้าย แดดดี้คือแดดดี้ของน้องบูม!” น้องบูมโวยวาย ไม่ยอมให้มารดาเอาตำรวจมาจับพฤทธิ์ ส่วนน้องบิ๊กนั้นก็ใช่ย่อย

“คุณแม่อย่าโวยวายเลยคับ คุณพ่อก็แค่หิ้วคุณแม่เหมือนที่หิ้วบิ๊กกับบูม ดีซะอีก เราไม่ต้องเดินเอง วิวตรงนี้สู้งสูง คุณพ่อตัวโตจังเลย”

เด็กน้อยแสยะยิ้ม ทำตาวิบวับกลับชื่นชมคุณพ่อของเจ้าตัวไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าพฤทธิ์ทำอะไร เจ้าสองแสบเป็นเห็นดีเห็นงาม

ยี่หวายิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เธอเหลือบไปมองก็เห็นเพื่อนร่วมงานหนุ่มผมทอง คริสโตเฟอร์ยังไม่กลับไป เขากำลังชะเง้อมองมาจากหน้าประตูรั้วด้วยความกังวลห่วงใย

“คริส ช่วยด้วย...ว้าย!!!”

หญิงสาวขยับปากร้องเรียกขอความช่วยเหลือจากคริสโตเฟอร์ แต่ไม่ทันไรก็ถูกพฤทธิ์ยิ่งรวบเอวแน่นแทบจะหัก เธอถึงกับนิ่วหน้าบูดบึ้ง โมโห แต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากว่าเขาแวดๆ

“คนบ้า ผีดิบไร้หัวใจ ฉันเจ็บนะ กล้าดียังไงมาทำร้ายฉันถึงที่บ้าน คอยดูนะ ฉันจะเรียกตำรวจมาจับคุณ ยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ไม่ใหญ่ที่นี่แล้ว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!” ยี่หวาโวยวายไม่หยุด พฤทธิ์เองก็เดินเข้ามาในบ้านไม่หยุดเช่นกัน จนกระทั่งได้ยินเสียงตะโกนเข้ามาของคริสโตเฟอร์

“หยุดนะ! คุณเป็นใครกันแน่ ทำไมต้องรังแกยี่หวากับเด็กๆด้วย ถ้าไม่หยุด ผมจะโทรแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้เลย!”

คริสโตเฟอร์ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแนบใบหู ทว่าไม่ทันไรก็กลับถูกดึงโทรศัพท์ออกจากมือไปกดปิดเครื่องหน้าตาเฉย

“เฮ้ย!!”

หนุ่มผมทองตะลึงงง จู่ๆก็มีชายไทยตัวสูงใหญ่ไม่แพ้เขา เข้ามาล้อมกรอบแย่งเอามือถือของเขาไปถือไว้ท่าทางคุกคาม ข่มขู่

ยี่หวาเองก็ยังตะลึง เพิ่งรู้ว่านายพฤทธิ์ไม่ได้มาตามลำพัง เขาขนเอาบอดีการ์ดมาด้วย!! 

“โทษที ลูกน้องของผมไม่ค่อยรู้จักมารยาท...คืนมือถือให้เขาไป” ตอนท้ายสั่งคนของตนเอง ก่อนจะเอ่ยต่อ  

“ไม่ต้องเรียกตำรวจหรอก ผมว่าคุณกลับไปเถอะ นี่เป็นปัญหาของผมกับครอบครัว เราต้องตกลงกัน คนนอกอย่างคุณ อย่าเข้ามายุ่งดีกว่า ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน” 

“เฮ้ย อย่างนี้มันข่มขู่กันนี่หว่า ยี่หวา ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะช่วยคุณเอง!” คริสโตเฟอร์ยิ่งฮึด ต้องการแสดงให้ยี่หวาเห็นความแมนสมชายของเขา รีบสลัดตัวออกจากบอดีการ์ดทั้งสองของพฤทธิ์ แล้ววิ่งตามเข้ามาในบ้าน เพื่อจะได้ช่วยยี่หวาจากอุ้งมือของชายแปลกหน้า  

เขาเองก็เป็นนักมวยสมัครเล่น กล้ามแน่นซิคแพ็คครบ ไม่มีทางแพ้เจ้าหนุ่มผมดำคนนี้  

ถ้าเพียงแต่จะเข้าถึงตัวอีกฝ่ายน่ะนะ! 

“อะไรกัน พวกแก ปล่อยฉันนะโว้ย ไอ้พวกอันธพาล ปล่อย!!” 

คริสโตเฟอร์ไม่ทันได้ทำอะไร ก็ถูกหามจากชายแปลกหน้าคนละข้าง พาไปจับเหวี่ยงเข้าไปในรถสีดำคันใหญ่ แล้วเข้าไปนั่งขนาบ กันไม่ให้เขาไปไหนได้ 

“เจ้านายเป็นสามีของคุณยี่หวา เป็นพ่อของคุณหนูตัวเล็กๆทั้งสองคน คุณอย่าสอดเข้าไปหาเรื่องดีกว่า ถ้าไม่อยากถูกประจานว่าเป็นมือที่สาม ผมว่าคุณอย่าเสี่ยงเลย...” รัชตะ หนึ่งในบอดีการ์ดของพฤทธิ์เอ่ยยิ้มแย้ม แต่ตาดุวาบ 

“นี่มันข่มขู่กันชัดๆ ยี่หวาบอกเองว่าเธอไม่มีสามี ผมไม่เชื่อพวกคุณหรอก ปล่อยผมออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมแจ้งความแน่!” คริสโตเฟอร์ไม่ยินยอม ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าผู้ชายผมดำคนนั้น บังคับพายี่หวากับลูกๆของเธอเข้าไปในบ้าน เธอมิได้ยินยอมด้วยสักหน่อย! 

สามีอะไร ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็น จู่ๆก็มาอ้างลอยๆ ยี่หวาก็ไม่ได้ดีใจเลยที่เจอ เธอกลับทำหน้าเหมือนถูกผีหลอกมากกว่า...ไม่ได้ เขาต้องช่วยเธอ!! 

คริสโตเฟอร์ขยับตัว ต้องการจะออกจากรถ แต่เจ้าสองคนที่นั่งขนาบเอาไว้ไม่ยินยอมหลีกทาง จนประตูบ้านของยี่หวาถูกพฤทธิ์ดึงปิดปัง คนขับรถด้านหน้า จึงพารถเคลื่อนออกไปโดยมีคริสโตเฟอร์ติดไปด้วย 

“เฮ้ย!! พวกแกจะไปไหนกัน ให้ฉันลงเดี๋ยวนี้ เฮ้!! ฉันพูดนี่ไม่ได้ยินกันหรือไง!?”  

หนุ่มผมทองโวยวายลั่นรถ แต่ไม่มีใครสนใจ เขาเริ่มตระหนก หวาดระแวง แทนจะได้ช่วยยี่หวา เขาเองเสียอีกกระมังที่จะเอาตัวเองไม่รอด 

ซวยแล้ว ทำอย่างไรดี!!? 

  

“ว้าย!!” 

“เฮ!! คิกๆ!” 

เข้ามาในบ้านได้ พฤทธิ์ก็ก้าวฉับๆเข้ามาในห้องนอน โยนทั้งแม่ทั้งลูกตัวน้อยลงไปเขลงกับเตียงนุ่ม ยี่หวาร้องกรี๊ดตกใจ แต่เด็กๆพากันหัวเราะคิกคัก เด้งดึ๋งกันบนเตียงนุ่ม สนุกไปเลย 

“แดดดี้มาเล่นกัน เตียงนุ้มนุ่ม เด้งดึ๋งๆ” น้องบูมขย่มเตียงเล่นทำเอาน้องบิ๊กที่นั่งกอดอกจุ้มปุ๊กอยู่ หัวสั่นหัวคลอนแว่นแทบหลุด  

ส่วนยี่หวา พอตั้งหลักได้ก็รีบโดดลงจากเตียง จะเผ่นไปซ่อนตัวอีกห้อง แต่โชคไม่ดีเลย เธอถูกพฤทธิ์คว้าเอาไว้ได้อีกแล้ว! 

“ว้าย!! ปล่อยฉันนะ คนบ้า มีสิทธิ์อะไรมาหน่วงเหนี่ยวกักขังคนอื่น นี่มันบ้านของฉัน แล้วคุณก็กำลังบุกรุกเข้ามาโดยที่เจ้าของไม่อนุญาตนะ...อ๊าย!!”  

เธอกรี๊ดใส่หน้าเขา หวังจะให้อีกฝ่ายทนไม่ไหวแล้วรีบปล่อยให้เธอได้รับอิสรภาพโดยเร็ว แต่พฤทธิ์กลับดึงร่างเธอเข้าไปกอดรัดไว้แน่น ดันให้ใบหน้าของเธอซุกเข้าไปในอกกว้างแข็งตึงของเขา ต่อหน้าต่อตาเจ้าพวกสองแสบ 

“อุ๊ย เรต 18 บวกๆๆ” น้องบูมจำได้ เคยเห็นในทีวี แล้วแม่หวาบอก  

พ่อหนูอมยิ้มแก้มแดงรีบยกสองมือป้อมปิดหน้าตัวเอง แต่น้องบิ๊กนั้น หาใช่เช่นน้องชายไม่ 

“คุณพ่อควรจะคุยกับคุณแม่ให้รู้เรื่องนะคับ ห้องข้างๆยังว่าง บิ๊กกับบูมรอได้” 

“น้องบิ๊ก ไม่ได้นะลูก เราต้องไล่เขาออกไป พวกหนูจะยอมรับนายคนนี้ไม่ได้ เขาเป็นคนไม่ดี!!” 

ยี่หวาร้องบอกลูกชายทั้งคู่ พวกแกกำลังเข้าใจผิดอย่างมหันต์เลย นายพฤทธิ์ถึงจะหน้าตาดี หน้าที่การงานดี แต่เขานิสัยแย่มาก เขาทำเรื่องเลวร้าย เขาทำลายชีวิตเธออย่างไม่น่าให้อภัย และยี่หวาก็ไม่มีทางยอมอภัยให้เขา ชาตินี้ทั้งชาติไม่มีวันญาติดีด้วยตลอดชีวิต!! 

“คุณพ่อม่ายดียังไงเหรอคับ?” พ่อหนูสวมแว่นตาอันโตย้อนถาม จ้องเขม็งตั้งใจรับฟังมารดา แต่เป็นยี่หวาเองที่กลับอึกอัก ลังเลที่จะ “แฉ” พฤทธิ์ 

อย่างน้อยเธอก็ไม่อยากให้เด็กๆร่วมรับรู้ความเลวร้ายของเขาหรอก...ต่อให้เกลียดชังขี้หน้าเขาอย่างไร แต่พฤทธิ์ก็คือบิดาของเด็กแฝดทั้งคู่! 

“เอ่อ...คือ...แม่บอกว่าไม่ดีก็คือไม่ดี ไม่ต้องสนใจได้มั้ยว่าไม่ดียังไง บิ๊กกับบูมไม่เชื่อแม่แล้วเหรอ?” 

“บูมเชื่อ! บูมเชื่อแม่หวา!” น้องบูมชูแขนป้อมของตัวเองขึ้นอย่างกระตือรือร้น น้องบิ๊กเองก็ไม่ต่างกัน 

“บิ๊กก็เชื่อคุณแม่” 

“ตายแล้ว ลูกฉันน่ารักที่สุดในสามโลก!” ยี่หวาโล่งอก อยากสลัดแผ่นอกกว้างของพฤทธิ์ แล้วเข้าไปคว้าลูกน้อยทั้งสองเข้ามากอดให้แน่น ลูกชายของเธอราวกับเทวดาตัวน้อยๆ ช่างเข้าใจหัวอกแม่ 

ทว่า... 

“แต่คุณแม่อาจจะเข้าใจคุณพ่อผิดก้อด้าย ดังนั้นบิ๊กขอสนับสนุนให้ครอบครัวเปิดอกคุยกันคับ” 

“ช่ายแล้ว แดดดี้ พาแม่ไปคุยเลย ตกลงกันให้ได้เลยน้า เราจาได้อยู่กันพ่อแม่ลูก น้องบูมกับบิ๊กจาได้มีแดดดี้เหมือนคนอื่น” 

เจ้าสองแสบทรยศแม่ ไม่ทันไรก็เข้าข้างพ่อจอมวายร้ายของพวกแกเสียแล้ว!  

ยี่หวาถึงกับจุกอก ร้องไม่ออก เธอโดนลูกน้อยรวมหัวกันเล่นงาน ขนาดลูกเธอยังสู้ไม่ได้ ไม่ต้องหวังจะไปสู้อะไรกับคนเป็นพ่อของลูกเลย 

หญิงสาวถูกคว้าตัวอุ้มลอยข้ามห้องมาที่ห้องเล็กข้างกันๆกัน ความจริงแล้วห้องนี้คือห้องของน้องบิ๊กกับน้องบูม แต่ตอนนี้มันกำลังกลายเป็นห้องเจรจาของเธอกับนายพฤทธิ์ 

ไม่สิ...ไม่ใช่ห้องเจรจาหรอก เป็นห้องที่เขาใช้ข่มขู่คุกคามเธอมากกว่า! 

ยี่หวาหลับตาปี๋ ภาพเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อนหมุนวนกลับมาโลดแล่นอยู่ในความทรงจำ เธอเคยคิดว่าตัวเองเริ่มลืมเลือนความเจ็บปวดครั้งนั้นไปบ้างแล้ว แต่ไม่ใช่เลย... 

ตอนนี้อดีตกลับมามีชีวิตในความทรงจำของเธออีกครั้ง ชัดเจนแจ่มแจ้งราวกับเรื่องเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ก็ไม่ปาน!! 

 

 

 

 

********************************* 

********************************* 

************ 

***ยังคงกระดื้บไปอย่างช้าๆนะคะ สำหรับเรื่องนี้ แฮ่ๆ...เด็กๆคราวนี้มาแบบแพ็คคู่ ก็จะร้ายมากกว่าปกติหน่อยค่ะ มาลุ้นกันว่าพวกนางจะช่วยเป็นสื่อใจให้พ่อกับแม่ได้หรือเปล่า...ฝากน้องบิ๊กกับน้องบูมด้วยนะคะ ^^ 

ขอบคุณรีดทุกท่านมากๆเลยค่ะ ^__________________< 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น