โคชิเอกะ คิระ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ประกาศๆ!!!มีเรื่องแล้วครับ กดเข้ามาอ่านกันด้วยนะครับ

ชื่อตอน : ประกาศๆ!!!มีเรื่องแล้วครับ กดเข้ามาอ่านกันด้วยนะครับ

คำค้น : แรด

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ส.ค. 2558 11:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ประกาศๆ!!!มีเรื่องแล้วครับ กดเข้ามาอ่านกันด้วยนะครับ
แบบอักษร

 

ตกใจอะดิ "รักนะครับ" ป๋าล้อเล่นครับ

 

อะ อะ อะ โดนป๋าหลอกแล้วครับผม ฮ่าๆมาอ่านต่อนะครับ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/103620/972091183-member.jpg

 

 

บทที่13จบแล้วครับ

 

          3ปีผ่านไปไวเหมือนโกหกอีกแล้วนะ

          “มี้คะ ชุดหนูโอเคยัง”เสียงนุ่มหวานเอ่ยถามเอรินด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มให้คนเป็นแม่ยิ้มรับพลางจัดชุดของลูกสาวใหม่

          “สวยที่สุดเลยลูก ลูกสาวของแม่ตอนนี้กลายเป็นเจ้าสาวที่แสนวิเศษเลยรู้ตัวไหม”คำกล่าวแสนหวานจากแม่ที่เรียกให้ซินนี่เดินเข้าไปกอดคนเป็นแม่แน่น ก่อนพ่อและพี่ๆจะเข้ามาอวยพร

          “ไงปลาหมึก ไม่อยากเชื่อว่าจะได้แต่งงานกับเขาด้วย ยินดีด้วยนะน้องรัก”แซนเอ่ยแสนหวานพลางกอดน้องสาวสุดที่รักแน่น

          “พี่เองก็กำลังจะแต่งไม่ใช่เหรอคะ ขอบคุณนะสำหรับทุกอย่างที่สละให้น้อง ขอบคุณพี่ๆทุกคนเลยนะคะ ที่ยอมทิ้งงานมางานแต่งเล็กๆแบบนี้”ซินนี่ว่าพลางมองหน้าบรรดาพี่ๆทั้งห้าคนที่กำลังเตรียมเรื่องเรียนกับเรื่องงานของบริษัทให้อีกสองคนที่ยังเป็นเพียงน้องประท้วงกลับคำพูดของเธอ

          “เล็ก!เล็กมาก~ เชิญแขกไปกี่พันคนหมื่น ไม่อยากเชื่อว่าพี่เชคจะรวยขนาดนี้ รู้แบบนี้แปลงเพศมาจับดีกว่า ไม่น่าปล่อยให้ผู้หญิงแบบพี่ได้ไปเลยเสียของ”เสียงกระเซ้าของน้องชายที่เรียกหมัดหนักๆจากเจ้าสาวได้เป็นอย่างดี

          “แกว่าอะไรนะซู ไม่สิน้องซูซี่ กล้ามากที่คิดจะจับเชค ไปเรียนให้จบก่อนเถอะ หนอย...เป็นเด็กเป็นเล็กคิดมักใหญ่ใฝ่สูงนะแก ระวังซีไม่ให้เข้าห้องเถอะถ้ามันรู้ว่าแกเป็น...หึๆ”ซินนี่หัวเราะหึๆให้น้องชายตัดบทจบดื้อๆ

“หุบปากไปเลยนะพี่ ปากมากไม่เข้าเรื่อง ไม่จับก็ได้ ไปจับพี่ชินแทนก็ได้”อีกเสียงประท้วงกลับพลางเดินออกไปให้ซินนี่หันไปถามคนเป็นแม่แทน

“ มี้แล้วสามแฝดไปไหนคะ”ซินนี่เอ่ยถามถึงลูกๆให้เอรินยิ้มรับพลางกระซิบเบาข้างหูของลูกสาว

          “กำลังไปเตรียมเซอร์ไพรส์ให้หนูกับเชคไง

          “เอาล่ะ แม่ว่าเด็กๆกลับไปรอข้างนอกกันดีกว่าให้สองพ่อลูกเขาคุยกันดีไหม ไปกันเร็ว”เอรินว่าพลางพาลูกๆทั้งสี่ห้าคนเดินออกไปจากห้องแต่ตัวให้ซันได้อยู่กับลูกสาวเพียงลำพังสองคน

          “ไงเรา ยินด้วยนะ ใจหายเหมือนกันที่เห็นว่าลูกกำลังจะแต่งงาน ไม่คิดว่าจะแก่พอได้จัดงานให้ลูก”ซันเปรยเสียงนุ่มให้ซินนี่ก้มลงกราบเท้าของพ่อพลางปล่อยให้หยดน้ำตาไหลออกมาช้าๆอย่างห้ามไม่อยู่จนคนเป็นพ่อต้องทรุดตัวลงกอดลูกสาวแน่น

          “ไม่เป็นไรลูก ถึงยังไงปี้ก็รักหนูเหมือนเดิมเข้าใจไหม ต่อให้หนูจะโตแค่ไหน แต่ปี้ก็รักหนู มีความสุขมากๆนะเจ้าหญิงของปี้”ซันกระซิบบอกรักลูกสาวพลางลูบผมของซินนี่อย่างอ่อนโยนให้อีกคนร้องไห้ออกมายิ่งกว่าตอนแรก

          “ปี้หนูขอโทษนะคะ ที่ทำให้ปี้เสียใจกับหลายๆเรื่อง หนูรักปี้นะ รักมากๆ หนูขอโทษที่เอาแต่ใจนะคะ”ซินนี่เอ่ยเสียงสั่นเครือพลางกอดตอบคนเป็นพ่อแน่น

          “ปี้รู้ ไม่ต้องร้องไห้นะเด็กดีของปี้ วันนี้วันสำคัญนะ เลิกร้องได้แล้ว”ซันพยายามห้ามลูกสาวทั้งที่ตัวเองก็ร้องไห้ไม่ต่างกัน ก่อนคนเป็นพ่อเลี้ยงอย่างซีนจะเข้ามาขัดจังหวะ

          “เฮ้ยๆเหลือให้พ่อเลี้ยงอย่างฉันซึ้งบ้างซัน หมดเวลาแกแล้วกลับไปหาภรรยากับพวกลูกลิงได้แล้ว”ซีนเปรยเสียงเคร่งแกมกระเซ้าให้ซันเช็ดน้ำตาพลางเดินเข้าไปชกที่ท้องของน้องชายเต็มแรงให้อีกคนเดินตัวง้อเข้าใกล้เจ้าสาว

          “เป็นหุ่นยนต์ร้องไห้ได้ด้วยเหรอ ต้องเปิดปุ่มไหน ปิดปุ่มไหน เลิกร้องไห้แล้ว เครื่องสำอางเลอะหมด ระวังเชคมันเห็นแล้วจะหนีไปก่อนะ...”ซินเอ่ยกระเซ้าให้ร่างบางร้องไห้ปนหัวเราะ ก่อนเอ่ยเรียกชื่อเสียงสั่นๆ

          “อาซีน~”

          “อะไร...อยากกอดก็มาสิ”ซีนว่าพลางกางแขนเตรียมรับให้อีกคนวิ่งเข้าไปกอดเต็มแรง

          “ไม่ต้องร้องแล้ว มีความสุขมากๆนะซินนี่ มีอะไรบอกอานะ ถ้าไอ้เชคมันทำอะไรบอกเลยนะเดี๋ยวอายกพวกไปตีให้เอง ไม่ต้องเก็บความรู้สึกแล้ว ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ”ซีนเปรยเปื้อนรอยยิ้มให้ซินนี่หลุดหัวเราะมาทั้งน้ำตา ก่อนเสียงเพลงจะเริ่มดังให้ทุกคนในงานเริ่มเตรียมพร้อมเพื่อเริ่มพิธี

          “ขอบคุณนะคะอาซีนที่ดูแลซินนี่มาตั้งแต่เด็ก ขอบคุณนะคะ”ซินนี่เอ่ยเสียงสั่นให้เชคขยี้ผมของเด็กน้อยตรงหน้าพลางมองนาฬิกาที่ข้อมือก่อนเอ่ยเสียงนุ่มหวานแกมสั่น

          “ไปก่อนนะซินนี่ ได้เวลางานเริ่มแล้ว”ซีนว่าพลางเดินออกไปจากห้องให้ร่างบางพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัวเดิมเพื่อรอเวลา

          ทั้งห้องสีขาวเงียบสนิทให้ร่างบางกำดอกไม้ช่อเล็กสีขาวแน่นกว่าตอนแรก เหงื่อเม็ดเล็กๆเริ่มซึมออกมาตามนิ้วเรียวเล็กให้เธอต้องผ่อนแรงกำออก เพื่อระบายความร้อน

 เสียงเพลงคลาสสิคบรรเลงเบาๆเพื่อขับกล่อมแขกที่มาร่วมงานครั้งนี้ ก่อนจะนางฟ้าตัวน้อยๆสี่ห้าคนจะเดินเข้ามาในห้องเพื่อพาซินนี่ออกไปในงาน

          งานแต่งงานที่ถูกประดับตกแต่งไปด้วยดอกไม้สีขาวและผ้าสีขาวตามแบบที่เธอชอบและยังเปิดเพลงโปรดของเธอตลอดทางเดิน

ร่างบางเดินตามทางที่เหล่านางฟ้าที่โปรยกลีบกุหลาบสีขาวเอาไว้ให้เธอได้เดินผ่านราวกับปุยเมฆ ซินนี่แย้มรอยยิ้มหวานรับการจัดงานที่เชคทำขึ้นมาเพื่อเอาใจเธอเป็นพิเศษ

          ซินนี่เดินเข้าไปตามทางกุหลาบไปเรื่อยๆก่อนจะพบกับครอบครัวของเธอที่มาร่วมงานแต่งงานครั้งนี้และแน่นอนว่าพิธีฉลองคงต้องยิ่งใหญ่กว่านี้ตามคำขอของเจ้าสัวจีนิลที่อยากประกาศให้โลกรู้

          แต่พิธีแต่งจริงๆซินนี่และเชคขอให้จัดเพียงครอบครัว โดนมีเพียงครอบครัวของเธอและเชค เท่านั้นที่จะอยู่ในงาน พิธีเล็กๆแสนอบอุ่นที่ถูกรังสรรค์ให้กลายเป็นสรวงสวรรค์ของเหล่าภูติน้อยและเหล่านางฟ้า ตามแบบที่ซินนี่ชอบ

          ร่างบางเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มรูปงามที่กำลังยืนยิ้มบางรอรับเธออยู่ตรงกลางของกลุ่มดอกไม้สีขาวพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ที่เตรียมรอรับนางฟ้าของเขา เธอไม่เคยคิดว่ามันจะอบอุ่นและพิเศษขนาดนี้

          แน่นอนว่าเธอไม่ใช่สาวน้อยเพิ่งรู้จักเรื่องรัก แต่เธอคือคุณแม่ผู้มีลูกชายฝาแฝดถึงสามคนและกำลังจะแต่งงาน ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับปัจจุบันนี้เลย

          แต่มันแปลกที่เธอรู้สึกตื่นเต้นราวกับว่าคนตรงหน้าคือคนที่เธอเพิ่งรู้จักและได้พบกันเป็นครั้งแรก มันทำให้เธอย้อนกลับให้วัยเด็กที่ได้พบกับเขาที่สนามบินวันนั้น

...ซินนี่...

ชายหนุ่มใส่ชุดสูทกำลังยืนถือป้ายเพื่อรอรับหญิงน้อยที่เดินทางมาที่ญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกอยู่ที่สนามบินกลางเมือง

เด็กน้อยร่างเล็กๆเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับกระเป๋าเป้ใบเดียวเอ่ยถามเชคเสียงเรียบเย็นไม่เหมือนเด็ก

“ชื่อเชคใช่ไหม”เสียงเล็กเย็นเอ่ยถามให้เชคขยับแว่นตาพลางพยักหน้ารับ

“ซินนี่เหรอ?”

“อืม”

“ไปสิ บอสรออยู่”เสียงเย็นเปรยขึ้นให้เด็กน้อยซินนี่เดินตามเชคออกไปที่รถ

“นายเป็นใคร”เสียงเล็กเอ่ยถามหลังจากนั่งรถออกมาได้ไกลพอสมควรให้อีกคนหันมองพลางเอ่ยตอบ

“เป็นลูกน้องของบอส มีอะไร”เชคเอ่ยตอบแกมถามกลับ

“แปลว่าเป็นมาเฟียเหมือนกัน ไม่เห็นน่ากลัวเลย น่าอย่างกับพวกกินยาขมเลย”เสียงเล็กๆใสๆเปรยไปเรื่อยเปื่อยให้เชคหัวเราะเบาๆพลางขับรถไปเรื่อย ก่อนบทสนทนาประหลาดจะเริ่มขึ้น แต่มันกลับทำให้ระยะห่างของสองคนหดลงไปด้วย

นั่นเป็นครั้งแรกที่เชคและซินนี่ได้เจอกันและพูดคุยกัน แต่ไม่มีใครคิดว่าเขาและเธอจะได้มาใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะสามี ภรรยา แม้แต่สองคนเองก็ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้

เชคมองใบหน้าของหญิงสาวในชุดแต่งงานสีขาวพลางส่งช่อดอกไม้ให้ร่างบางรับพลางเอ่ยชมอีกคนตรงหน้า

“สวยมากเลยซินนี่”คำชมคำแรกที่เพิ่งจะหลุดออกมาจากปากของเชคให้ร่างบางในชุดเจ้าสาวเริ่มเขินหนักจนตัวแดงอย่างเห็นได้ชัด

“ขอบคุณคะ พี่ก็หล่อเหมือนกันนะ”เสียงนุ่มหวานเอ่ยขึ้นให้เสียงอ้วกของแขกในงานดังไปทั่ว เพราะศัพท์เลี่ยนๆของสองสามีภรรยาใช้มันทำให้คนอื่นรับไม่ได้กับบทน้ำแข็งที่กลายเป็นน้ำหวาน

“พอเหอะเชค ลูกสามแล้วจะสวีทอะไรกันหนักหนา เริ่มพิธีได้แล้ว ฉันหิว”ซีนเอ่ยแซวให้ร่างบางเขินหนักพลางบีบมือของเชคแน่น

พิธีแต่งงานดำเนินไปเรื่อยๆโดยผู้อาวุโสของตระกูลเป็นกล่าว

“คุณเดมสัน ซินนี่ ยินดีจะรับคุณเชค เกลดีออส เดอะ เรส เป็นสามีหรือไม่”เสียงของผู้ดำเนินพิธีเอ่ยขึ้นให้ร่างบางหันมองหน้าเชคก่อนเอ่ยเสียงนุ่ม

“รับคะ”

“คุณเชค เกลดีออส เดอะ เรส ยินดีจะรับคุณเดมสัน ซินนี่ เป็นภรรยาหรือไม่”คำถามเดิมเอ่ยขึ้นให้เชคยิ้มรับก่อนเอ่ยตอบ

“รับครับ”

“เมื่อทั้งสองรับรักกันแล้ว ขอให้พ่อได้โปรดอภัยในความผิดที่ลูกสองคนได้ละเมิดกฎของท่านโดยการให้กำเนิดเหล่าเทวดาตัวน้อย ด้วยอำนาจของลูกขอให้ท่านพ่อโปรดมอบพรที่แสนวิเศษให้ลูกๆทั้งสอง จงครองรักกันและอยู่ด้วยกันจนกว่าจะตายจากกันไป ไม่ว่ามีเรื่องเลวร้ายเพียงใดขอให้ลูกจงผ่านพ้นมันไปให้ได้  ขั้นตอนสุดท้ายขอให้ลูกได้โปรดมอบจุมพิตสาบานรักซึ่งกันและกัน”สิ้นคำกล่าวของผู้ดำเนินพิธีร่างบางและเชคก็จุมพิตรักแสนหวานให้คนในงานปรบมือยินดีกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาว

เสียงเพลงบรรเลงไปเรื่อยๆก่อนสามแฝดจะเดินออกมาจากที่ซ่อนพร้อมกับดอกไม้และเค้กก้อนโตที่มีทั้งช็อกโกแลตและดอกไม้ประดับอยู่เต็ม ด้วยฝีมือการทำของสามแฝด

ถึงหน้าตามันจะดูแปลกๆแต่ก็เป็นเค้กที่แสนวิเศษสำหรับซินนี่และเชค เพราะมันเป็นชิ้นเดียวในโลกและไม่มีใครเหมือน

แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แดด มี้”เสียงหนึ่งดังขึ้นจากลูกชายคนเล็กของบ้าน

“แฮปปี้ทูเดย์ แดด มี้”อีกเสียงดังจากลูกชายคนรองของบ้าน

“ไม่ใช่แล้ว แดดกับมี้ แต่งงานกันนะ เพราะงั้นต้องบอกว่า สุขสันต์วันแต่งงานครับ”เสียงสุดท้ายดังจากพี่ชายคนโตที่กำลังถือช่อดอกไม้ยื่นให้คนเป็นแม่รับ

“ทำบ้าอะไรกันสามแฝด”ซินนี่เอ่ยถามพลางรับดอกไม้จากลูก ก่อนเสียงปรบมือแปะๆจะดังจากอีกสองคน

เซอร์ไพรส์!!!x3”สามเสียงเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนหิมะเทียมจะถูกปล่อยออกมาจากต้นไม้กลางสวน พร้อมกับดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นกลางท้องฟ้ากว้าง

“สำหรับแดดกับมี้ที่พวกเรารักครับx3”สามเสียงเอ่ยขึ้นพร้อมกันก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดคนเป็นแม่แน่นให้ซินนี่เผลอร้องไห้ออกมาด้วยรอยยิ้ม

“ใครสอนเรื่องแบบนี้กันลูก”

“ลุงชินกับคุณปู่ครับ พวกเขาบอกว่าอยากให้ของขวัญกับมี้และแดด”เสียงใสๆเอ่ยตอบให้ซินนี่หันไปมองหน้าพี่ชายของเชคเชิงของคุณให้อีกคนยกแก้วเหล้าแทนคำพูด

“ชอบไหมซินนี่”เชคเอ่ยถามเสียงนุ่มให้ร่างบางพยักหน้ารับช้าๆ

“ซินนี่รักเชคนะ”

“เชคก็รักซินนี่นะ”สองเสียงเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนสามแฝดจะยุให้พ่อกับแม่หอมแก้มกันแบบในหนังที่เห็นบ่อยๆ

การแต่งงานที่แสนอบอุ่นและวิเศษสำหรับซินนี่และก็เชค ความสุขที่เงินหาซื้อไม่ได้ แต่มันใช้สร้างความสุขได้และตอนนี้พวกเขาก็มีพร้อมทั้งสองอย่าง ที่จะใช้สร้างมันขึ้นมา

 

งานเลี้ยงฉลอง

ในตอนกลางคืนเป็นงานเลี้ยงฉลองของสองคนและมีแขกมากมายที่เป็นนักธุรกิจถูกเชิญมาร่วมงานและยังมีคนดังจากทั่วมุมโลกที่ลงทุนมาร่วมงานของเจ้าสัวจีนิล

งานเลี้ยงดำเนินมาเรื่อยๆจนถึงคราวที่ทุกคนต้องออกมาเต้นรำในลานกว้างตามความต้องการของเจ้าสัวจีนิลที่อยากจัดงานแบบย้อนยุคให้แต่ละคนจำใจทำตามคนแก่เอาแต่ใจ

เสียงเพลงบรรเลงตลอดทั้งงานให้แต่ละคนจูงคู่ของตัวเองออกมาเต้นเหลือเพียงแขกอยู่สองคนที่ไม่มีคู่กับคนอื่นเขาและดูเหมือนไม่มีใครอยากคู่ด้วยมากกว่า

“คีมเต้นรำกับฉันไหม”เลเซลเอ่ยถามเสียงนุ่มแกมขำให้อีกคนส่ายหน้าไปมาพลางซดเหล้าเข้าปากแก้เครียด

เลเซลยอมเข้าทีมแข่งรถของคีมเลยกลายปลิงมากกว่าเพื่อน เพราะคอยเกาะตามไปทุกที่และถึงขนาดอยู่บ้านหลังเดียวกับคีมโดยไม่เอ่ยขอด้วยซ้ำ ไหนคีมยังต้องคอยเลี้ยงดูยิ่งกว่าเพื่อนให้อีกคนเริ่มไม่ค่อยเกรงใจเหมือนตอนแรก

คีมมองรอบๆงานไปเรื่อยๆอย่างเบื่อๆก่อนจะสะดุดตาเข้าสาวน้อยที่กำลังทานขนมอยู่อีกฝั่งให้เขากระซิบบอกเพื่อนที่อยู่ข้างตัว

“เลเซลๆ”เสียงเข้มสะกิดแขนเพื่อนที่กำลังซดเหล้าให้อีกคนหันมาถามเสียงเคร่ง

“อะไร?”

“ฉันเจอคู่เต้นแล้ว พอสำหรับเราสองคนด้วย”คีมเอ่ยตอบพลางฉีกยิ้มกว้างให้เลเซลมองหน้าเพื่อนและเชื่อว่าเพื่อนรสนิยมไม่ต่างกับตัวเองเท่าไรเขาเอ่ยถามเสียงนุ่ม

“ไหนคีม ถ้าเลือกแบบคราวที่แล้วไม่เอานะ”

“แน่นอน สองคนนี้แจ่ม มองตามนิ้วพี่ไปน้องรัก”อีกเสียงเปรยขึ้นพลางชี้นิ้วไปที่สาวน้อยวัยสิบเจ็ดปีที่กำลังหยอกล้ออยู่กับสามแฝด

หญิงสาววัยสิบเจ็ดสองคนเล่นกับหลานๆในชุดเจ้าหญิงแสนสวยโดยที่พวกเธอไม่รู้ว่า มีเสือสองตัวกำลังมอบรอตะครุบอยู่ตามโพรงหญ้า

“พร้อมยังเลเซล”คีมเอ่ยถามให้อีกคนจัดเสื้อผ้าพลางพยักหน้ารับช้าๆ

“พร้อมแล้วพี่คีม พาน้องชายไปเปิดหูเปิดตาหน่อยสิ เอาแบบเด็ดๆเลยพี่”คำตอบจากเลเซลให้คีมเดินเข้าไปหาสองสาว ก่อนจะโดนมือใหญ่ของใครบางคนคว้าเอาไว้ก่อน

“พวกแกจะตะครุบใครนะ คิดจะกินนางฟ้าของฉันงั้นเหรอ ไอ้พวกลูกหมาในไม่เจียมตัว! ซินนี่ฉันแค่หวง แต่อันนี้ไข่ในหิน!อย่าคิดจะมาแย่งไปจากมือราชสีห์ มานี่เลยพวกแก~”ซีนเปรยเสียงเคร่งพลางลากสองร่างให้ออกห่างจากลูกสาวสองคน

“ลูกคุณซีนเหรอ งั้นก็แปลว่า นั่นน้องฮานะ”คีมเปรยเสียงนุ่มพลางส่งยิ้มหวานให้เจ้าของชื่อเริ่มหน้าระเรื่อด้วยความอาย

“งั้นอีกคนก็...ฮารุจำพี่ได้ไหม ที่สอนเราขับรถตอนนั้นไง เลเซลอ่ะครับ”อีกเสียงดังจากเลเซลที่กำลังถูกลากไปกับพื้นให้เจ้าของชื่อหัวเราะเบาๆรับ

“ไม่ต้องมาถาม ไม่มีใครจำพวกแกได้หรอก จำไว้ฉันไม่ยกลูกสาวให้พวกแกเด็ดขาด!!”ซีนตะโกนเสียงดังให้แขกในงานต่างพากันส่งเสียงหัวเราะเบาๆกับภาพที่เกิดขึ้น

เพราะไม่บ่อยที่ใครจะได้เห็นคีมลูกชายมาเฟียใหญ่อย่างครูสจะถูกหัวหน้าแก๊งมาเฟียเล็กๆอย่างแก๊งริวไล่เตะ คงเพราะอยู่กับเพื่อนอย่างเลเซลมากเกินไปทำให้ความเข้มขรึมของเขาหายไปทันที

ซินนี่หัวเราะออกมาเสียงเบาให้เชคหันมามองหน้าภรรยาของตัวเองนิ่ง เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขและดูจะเป็นเสียงที่มาจากความรู้สึกของเธอจริงๆ

“มองอะไร หลงรักซินนี่อีกแล้วล่ะสิ ช่วยไม่ได้หุ่นยนต์มีดีแบบนี้แหละ”คำกระเซ้าดังจากสาวน้อยที่รู้ว่ามีคนแอบมองให้อีกคนแก้เก้อโดยการจบแก้มนวลของเธอดื้อๆ

“ฮิ้วๆอายบ้างก็ได้ เก็บไว้ทำตอนเข้าห้องหอก็ได้เชค”คำแซวดังจากหลายๆเสียงให้ทั้งเชคและซินนี่ต่างพากันเขินอายหน้าแดงระเรื่อจนลูกชายสามคนต้องวิ่งเข้ากอดแม่แน่น

“แซวอะไรกัน ซินนี่รักเชคนะ”

“รู้แล้วครับ เชคก็รักซินนี่นะ”

“พวกเราก็รักแดดกับมี้นะครับx3”สามเสียงเอ่ยขึ้นพร้อมกันให้เชคและซินนี่โอบกอดลูกน้อยอย่างอ่อนโยน

ความสุขอีกวันที่เชคและซินนี่ไม่เคยเสียดาย ถ้าพรุ่งนี้พวกเขาจะตายไป เพราะงั้นตอนนี้เขาและเธอก็มีความอยู่ทุกๆวัน

ซินนี่จะบอกรักเชคทุกครั้งที่ตื่นนอนและเหมือนกับเชคที่จะบอกรักซินนี่ทุกครั้งที่เขาอยู่ใกล้ๆ

เพราะเขาและเธอไม่อาจรับรองวันพรุ่งนี้ของกันและกันได้

บอกรักกันเมื่อยังมีลมหายใจ

อย่าบอกตอนที่เขาหลับ เพราะ เขาไม่อาจเอ่ยตอบได้

อย่าซื้อของที่เขาชอบมาให้ เพราะ เขาขอบคุณไม่ได้

อย่าเสียน้ำตาในวันที่เขาจากไป เพราะ เขาซับน้ำตาให้คุณไม่ได้

อย่าทิ้งให้เวลามันผ่านไปจนลืมว่ายังมีเรื่องดีๆที่คอยอยู่เคียงข้างคุณเสมอ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/103620/73830023-member.jpg

เป็นอีกเรื่องราวของความรักต่างวัยนะครับ ความจริงเรื่องนี้ก็เป็นตอนพิเศษเนอะ(ยาวมากเลย เปิดเรื่องใหม่ได้เลยทีเดียว) คิระอยากหยิบยกเอาเรื่องนี้มาเป็นคติเล็กนะครับ

“บอกรักกันเมื่อยังหายใจ” คำนี้มันมีความหมายนะครับ

ตอนนี้คุณอ่านนิยายของคิระอยู่และอ่านมาถึงตรงนี้ เมื่ออ่านจบแล้ว ลองมองข้างสิครับว่าเห็นใครอยู่ไหม ถ้าคนที่อยู่ข้างเป็น เพื่อน พ่อแม่ หรือสัตว์เลี้ยงลองบอกรักมันสิครับ เพราะไม่แน่ว่าพรุ่งนี้อาจจะไม่มีอยู่อีกแล้ว

คำว่า “รัก” ไม่จำเป็นต้องบอกในวันสำคัญครับ แต่เราควรทำทุกวันให้สำคัญมากกว่านะครับ บอกรักคนที่คุณรักไม่ว่าจะเป็นใคร ถ้าคุณรักเขาลองบอกสิครับ ดีกว่าเก็บไว้บอกในวันที่เขาไม่อยู่แล้ว

พรุ่งนี้วันแม่แล้วนะครับ อย่าลืมบอกรักท่านนะ บอกทุกวันก็ได้ครับ ไม่ต้องรอให้ถึงวันแม่ เพราะคิระเองก็บอกทุกครั้งที่อยู่และคุยกับท่าน มันเป็นเหมือนยานะครับ ถ้าใครขาดความอบอุ่นที่เรียกว่าแม่ไปแล้ว บอกรักพ่อสิครับ เพราะยังไงเขาก็เลี้ยงเรามาบอกรักท่านเลยครับหรือใครไม่เคยบอกเลย ลองโทรไปบอกสิครับให้ท่านเซอร์ไพรส์เล่นๆ บอกรักเพื่อนหรือแฟนก็ได้ครับ เราจะได้ไม่เสียใจที่ไม่ได้บอกความรู้สึกเหล่านี้กับเขา

เราไม่ได้โชคดีเหมือนเชคและซินนี่นะครับที่ตายจากไปแล้วจะกลับมาได้ เพราะงั้นบอกเถอะครับจะได้ไม่เสียเหมือนคิระ ที่ไม่ได้บอกรักจนเขาจากไปไม่มีวันกลับ ถึงทุกวันจะไปบอกรักที่หลุมศพตลอดเขาก็ไม่เคยลุกขึ้นมาตอบหรอกครับ

ขอบคุณหลายคนที่นะครับที่ติดตามคิระมาโดยตลอดและคอยให้กำลังใจคิระ ถึงจะมีผิดบ้าง พลาดบ้าง เลอะเทอะบ้าง ไร้สาระบ้าง หื่นบ้าง เรื่อยเปื่อยบ้าง หายบ้าง ช้าบ้าง  แต่คุณก็ยังอยู่กับคิระไม่ไปไหน อยู่เป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่นของคิระตลอดไปนะครับ

 


อีกอย่างผมมีเรื่องอยากบอกครับ

  http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/103620/471864312-member.jpg

“ผมรักคุณนะครับ”

I love you

K

I think I’m in love with you.

K

If you want something you have never had, then you are got to do something you have never done.

ขอบคุณครับที่อยู่เป็นครอบครัวของคิระตลอดมาครับ

ขอให้มีความสุขกับทุกวันนะครับ

 

By โคชิเอกะ คิระ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น