Black Letter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 11 ปาณชัย x นิช

คำค้น : ทำนายทายทัก...ให้รักกับมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2558 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
11 ปาณชัย x นิช
แบบอักษร

ลงมาสิ

  ผมก้าวลงจากรถทันทีที่รถคันงามถูกขับเข้ามาจอดในคฤหาสน์แห่งหนึ่ง บอดี้การ์ดหลายคนต่างมองมาด้วยความสนใจ ผมไม่รู้ว่าพวกเขามองผมทำไม ผมก็เลยเดินเข้าไปหลบอยู่ข้างหลังคุณปาณชัยด้วยความกลัว มีแต่คนตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น ทำเอาผมกลายเป็นคนแคระไปเลย

  ไม่ต้องกลัวหรอก พวกเขาแค่สงสัยว่าฉันพาใครมาเท่านั้นเอง มานี่สิ

  คุณปาณชัยดึงผมที่หลบอยู่ข้างหลังให้มายืนข้างๆ เขา บอดี้การ์ดทุกคนต่างก็ยิ้มมาให้ผม พวกเขาดูใจดีจัง บางทีผมอาจจะกลัวมากเกินไป

  นี่คฤหาสน์คุณปาณเหรอฮะ

  “ใช่แล้วล่ะ มีสวนกุหลาบที่เธอชอบอยู่ข้างหลังด้วยนะ

  “ผมอยากเห็นจัง

  “เอาไว้วันหลังก็แล้วกันนะ วันนี้ไปพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ยังมีเรียนอยู่

  “ฮะ

  ขณะที่พวกเราเดินผ่านกันเหล่าบอดี้การ์ดก็ต่างพากันก้มหัวให้ จนกระทั่งเขาพาผมขึ้นไปข้างบนแล้วหยุดอยู่ที่หน้าห้องๆ หนึ่งก่อนจะเปิดมันออก

  นี่เป็นห้องของเธอนะ ฉันอยู่ห้องข้างๆ มีอะไรก็เรียกได้

  “ขอบคุณมากนะฮะ

  ผมเดินเข้าไปสำรวจภายในห้องก็แทบตะลึง ห้องนี้มันใหญ่เกินกว่าที่จะอยู่คนเดียวนะเนี่ย ข้าวของทุกๆ อย่างดูสะอาดตา ผ้าปูเตียงถูกขึงให้ตึง ถ้าโยนเหรียญมันอาจจะเด้งขึ้นมาก็ได้ มองออกไปก็จะมีระเบียงและประตูกระจกประกอบกับผ้าม่านกำมะหยี่สีแดง เดินไปเปิดประตูห้องน้ำก็พบว่ามันกว้างขวางมาก ห้องนี่คงอยู่สบายมากกว่าที่คิด

  เป็นไง ชอบหรือเปล่า

  คุณปาณชัยเดินเข้ามานั่งที่เตียงทำให้ผมต้องหันกลับไปยิ้มให้เขาเมื่อสำรวจห้องนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว

  ชอบฮะ

  “ดีแล้วล่ะ งั้นเธอก็จัดของไปนะ พอเย็นๆ เดี๋ยวฉันเรียกไปกินข้าว

  คุณปาณชัยลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินไปทางประตูเพื่อออกจากห้อง แต่ผมตัดสินใจจับแขนของเขา ทำให้เขาหันกลับมามองด้วยความสงสัย

  อะ...เอ่อ ขอบคุณอีกครั้งนะฮะ ที่ช่วยนิช ทั้งๆ ที่คุณปาณไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับนิชเลย

  ปาณชัยหันหลังกลับมาก่อนจะกุมมือน้อยๆ นั่นไว้ ส่วนอีกข้างก็โอบกอดไหล่ของนิชแล้วดึงเข้ามาให้ชิดแผงอกของตัวเอง ทำเอาคนตัวเล็กหน้าแดงขึ้นไปถึงหูจนทำอะไรไม่ถูก

  ที่ฉันช่วยก็เพราะว่าฉันคิดว่าเธอน่ารักเหมือนน้องชายคนหนึ่งแน่ล่ะว่าอันนี้เขาโกหก ถ้ากระโตกกระตากไปเดี๋ยวไก่จะตื่น ให้เธอคิดซะว่าฉันเป็นพี่ชายก็แล้วกันนะ

  แต่...จะดีเหรอฮะ

  คนๆ นี้น่ะเหรอที่คิดว่าคนอย่างเขาเป็นน้องชาย ทั้งๆ ที่รู้จักกันแค่เพียงผิวเผินแต่ก็ยอมช่วยเรามาถึงขนาดนี้ ให้ที่พักที่อาศัย เอาจริงๆ แล้วผมก็คิดว่าเขาเหมือนพี่ชายที่น่าหลงใหลอยู่เหมือนกัน ทั้งรูปร่างหน้าตา ฐานะ ความอบอุ่นแบบนี้ ใครๆ ก็คงอยากจะมีพี่ชายแบบเขาทั้งนั้นแหละ

  ดีสิ ให้ฉันเป็นพี่ชายของเธอนะนิช

  “ฮะ พี่ปาณ

  ผมซุกหน้าเข้ากับแผงอกแกร่งนั้น ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนจริงๆ นะ รู้สึกปลอดภัยเวลาได้อยู่ใกล้พี่ปาณ เขาทำให้ผมไว้วางใจแค่เพียงเวลาสั้น แถมยังชอบลูบหัวผมด้วย ผมได้บอกหรือเปล่าว่าผมชอบให้คนลูบหัวน่ะ

  เอาล่ะ จัดข้าวของให้เรียบร้อยแล้วกัน แล้วพี่จะมาเรียกเขาดันผมออกเล็กน้อยแล้วลูบหัวผมอย่างอ่อนโยน

  ฮะ

  ผมยิ้มให้เขาบางๆ แล้วเขาก็เดินออกจากห้องไป หลังจากนั้นผมก็ต้องมานั่งจัดกระเป๋าเสื้อผ้าที่ขนมาเหมือนจะมาอยู่เป็นปีใส่ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ นี่ผมก็ว่าผมขนมาหมดตู้แล้วนะ ทำไมดูเหมือนยังมีที่เหลืออยู่เลยล่ะ สงสัยตู้คงจะใหญ่ไปล่ะมั้ง

  ไม่นานนักผมก็จัดของทุกอย่างจนเสร็จ นี่ก็สี่โมงกว่าแล้ว ใช้เวลาเดินทางมานี่ก็นานพอสมควรเลยแฮะ ตั้งเกือบชั่วโมง ทั้งบ้านพี่ปาณแล้วก็บ้านคุณปรินทรต่างก็อยู่ชานเมืองกันทั้งนั้นเลย แต่ก็ดีอย่างหนึ่งนะ อากาศแถบชานเมืองพอสูดดมเข้าไปรู้สึกดีกว่าในเมืองตั้งเยอะ

  ผมล้มตัวลงกับเตียงนอน คว้าหมอนสีขาวมานอนกอดด้วยความสบายใจ ไม่รู้ว่าป่านนี้พิมจะทำอะไรอยู่นะ อยากโทรไปคุยด้วยจัง แต่เอาไว้ทีหลังดีกว่า พิมเองก็คงเหนื่อยเหมือนเราแน่ๆ

  จะว่าไปพี่ปาณนี่เป็นคนดีจริงๆ เลย เป็นมาเฟียคุณธรรมหรือเปล่าเนี่ย ดูเหมือนจะเป็นที่รักของลูกน้อง ตอนเดินเข้าบ้านมาทุกคนต่างก็ทำความเคารพเขาด้วยรอยยิ้มจนผมยังสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ขนาดผมเองที่เพิ่งเจอเขาได้ไม่นานยังรับรู้ได้เลย

  .

  .

  .

  ก๊อกๆๆ

  เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นทำให้ผมต้องลุกจากเตียงนอนเดินไปเปิดประตูให้กับผู้มาเยือน

  แอ๊ด~

  พอผมเปิดประตูก็พบเข้ากับบอดี้การ์ดคนที่เป็นคนขับรถให้พี่ปาณ หน้าตาของเขาสะสวยจริงๆ สูงกว่าผมสักสิบเซ็นได้ แต่ก็เตี้ยกว่าพี่ปาณ แถมยังเป็นคนสุภาพมากด้วย เห็นพี่ปาณเรียกชื่อว่าตังเม

  คุณปาณให้มาบอกว่าให้คุณนิชอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย เพราะคุณปาณจะพาคุณนิชไปทานข้าวข้างนอกครับ

  “ฮะ แต่พี่ตังเมไม่ต้องเรียกนิชว่าคุณหรอกนะฮะ นิชอายุน้อยกว่าตั้งเยอะ พอถูกเรียกว่าคุณแล้วมันแปลกๆ น่ะฮะ

  “ครับ น้องนิชพี่ตังเมส่งยิ้มให้ผม และผมก็คิดว่ามันเป็นยิ้มที่สวยมากๆ ตอนแรกผมยังเผลอคิดเลยว่าพี่ตังเมเป็นผู้หญิง

  “งั้นนิชขอตัวก่อนนะฮะ กลัวว่าถ้าพี่ปาณเสร็จก่อนนิชแล้วจะต้องมารอ

  “ครับ งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ

  “ฮะ

  ผมโบกมือบ้ายบ่ายพี่ตังเมก่อนจะปิดประตูห้อง เปิดตู้เสื้อผ้ามาแล้วหยิบกางเกงขาสามส่วนสีน้ำตาลออกมาพร้อมกับเสื้อสีฟ้าเนื้อผ้านิ่มๆ บางๆ ออกมาจากตู้ ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูวิ่งเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที

 

  15 นาทีผ่านไป~

  ผมเดินลงมาข้างล่างก็ผมว่าพี่ปาณรอผมอยู่ก่อนแล้ว

  แย่จริง ผมคิดว่าผมอาบน้ำไวแล้วนะ แต่เขากลับมารอผมก่อนแล้ว

  ขอโทษนะฮะที่ต้องให้พี่ปาณรอ

  “ไม่หรอก พี่ก็พึ่งลงมา เรารีบไปดีกว่า เดี๋ยวกลับมาแล้วจะดึก พรุ่งนี้นิชต้องไปเรียนหนังสืออีก

  “ฮะ

 

  ผมรีบเดินตามพี่ปาณเข้าไปนั่งในรถคันเดิมที่มีพี่ตังเมเป็นคนขับรถให้ ก่อนที่รถจะออกตัวขับเคลื่อนออกจากคฤหาสน์หลังงาม

 

******************************************

ขอโทษที่ไรท์มาลงให้ช้านะจ๊ะ เล่นซะห้าโมงกว่าเลย

แฮะๆ >_<

อยากได้ของขวัญิพิเศษจากไรท์มั้ย

แทน แท่น แท่น แท่น แทน แท่น แท่น แท้นนนน~

วันนี้จะเอาตอนของคุณปาณชัยและน้องนิชมาลงให้เป็นพิเศษนะจ๊ะ

เนื่องด้วยในโอกาสวันคล้ายวันแม่

อย่าลืมติดตามกันด้วยนะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}