ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มินนี่... เป็นของฉันนะ

ชื่อตอน : มินนี่... เป็นของฉันนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 31 มี.ค. 2562 18:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มินนี่... เป็นของฉันนะ
แบบอักษร



มินนี่... เป็นของฉันนะ

                วิ้งงงงงง

          “คอนโดตรงหน้านี้ใช่ไหมครับน้องมินนี่”

            “ใช่ค่ะพี่กัปตัน เลี้ยวรถเข้าไปตรงนั้นเลยค่ะ”

            เสียงของไอ้กัปตันและมินนี่ฟังดูเหมือนแผ่วเบาราวกับกระซิบ ในหัวของผมหมุนติ้วๆ หูวิ้งๆ นี่มันอาการหลังจากฟาดเบียร์หมดไปเป็นโหล

            “พี่แจสเปอร์คะถึงคอนโดแล้วค่ะ ลุกไหวไหมคะเราจะได้ขึ้นห้องกัน”

            มินนี่สะกิดผมให้ตื่น พอปรือตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่เบาะข้างๆ คนขับ ประตูรถฝั่งผมถูกเปิดออกโดยมีมินนี่ยืนอยู่นอกตัวรถ สายตาห่วงใยของเธอทำเหมือนผมเป็นเด็กตัวน้อย

            “หือ ไหวสิ”

            ในหัวมึนๆ งงๆ จับต้นชนปลายอะไรแทบไม่ถูก

            “น้องมินนี่ครับ เดี๋ยวพี่ช่วยพยุงมันขึ้นไปเองครับ” ผมมองเห็นลางๆ ว่าไอ้กัปตันมายืนอยู่ข้างๆ มินนี่ มันก้มตัวเข้ามาหาผม ปลดเซฟตี้เบลออกแล้วพยายามพยุงร่างผมให้ออกจากรถอย่างทุลักทุเล

            “ค่อยๆ ลุกขึ้นนะไอ้แจสเปอร์ แดรกไม่ดูกำลังเลยนะมึงเมาหมดสภาพเลย”

            เสียงมันบ่นอุบอิบอยู่ข้างหู

            “กูไม่เมา กูเดินเองได้”

            ผมแก้ต่างให้ตัวเอง ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเดินยังแทบไม่ตรงทางเลยด้วยซ้ำ

            “สภาพแบบนี้เรียกว่าเมาเหมือนหมายังได้เลย มึงอย่ารั้นเดี๋ยวได้ล้มหน้าทิ่มไปหรอก”

            “แพ็บเดียวก็ถึงห้องแล้วนะคะพี่แจสเปอร์ อย่าดื้อสิคะ”

            มินนี่เอ่ยขึ้น แหมเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยเชียว เธอช่วยพยุงร่างผมคนละฝั่งกับไอ้กัปตันเหมือนกำลังหิ้วนกปีกหัก

            ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง

            เสียงประตูลิฟต์เปิดและปิด ดังวนไปวนมา

            ผมมาเริ่มรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนแผ่นหลังแนบกับเตียงนุ่มๆ หัวหนุนอยู่บนหมอน ลืมตาขึ้นมองเห็นมินนี่ยืนคุยกับไอ้กัปตันอยู่ปลายเตียง

            “หนักเอาการเหมือนกันนะครับเนี่ย”

            “ปกติมินนี่ไม่เคยเห็นพี่แจสเปอร์ดื่มมากขนาดนี้เลยนะคะ ถ้าไม่ได้พี่กัปตันช่วยขับรถมาส่งล่ะก็แย่แน่เลย พี่แจสเปอร์ก็เอาแต่จะขับรถกลับมาเองท่าเดียว”

            “ไอ้แจสเปอร์มันก็หัวรั้นแบบนี้แหละครับ”

            “ใคร… รั้นวะ… ไอ้หมูตัน”

            ผมได้ยินเสียงตัวเองอ้อแอ้เหมือนเด็กน้อยเพิ่งหัดพูด คอแห้งผากไปหมด

            “ไม่มีใครรั้นทั้งแหละนอนพักไปเหอะมึง กูกลับก่อนส่วนรถมึงหายเมาแล้วค่อยไปเอาที่บ้านกูละกัน พี่กลับก่อนนะครับน้องมินนี่ยังไงก็ฝากดูแลไอ้แจสเปอร์มันด้วยแล้วกันนะครับ”

            “ค่ะ ขับรถกลับดีดีนะคะพี่กัปตัน”

            เสียงพูดคุยเงียบหายไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ ผมลืมตาอีกทีตอนรู้สึกเหมือนมีอะไรเย็นๆ มาลูบไล้ตามเนื้อตัวแขนขา พกยกมือปัดออกก็ตามมาด้วยเสียงใสปนดุของมินนี่ เธอนั่งอยู่ข้างเตียงอยู่ในชุดนอนลายการ์ตูนตัวเก่งในมือถือผ้าชุบน้ำกำลังเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ผม

            “พี่แจสเปอร์อยู่นิ่งๆ สิคะ อยู่เฉยๆ มินนี่เช็ดตัวให้เสร็จก่อนพี่จะได้นอนหลับสบายไงคะ”

            เธอจับแขนข้างหนึ่งของผมยกขึ้นอีกมือก็ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กๆ ลูบไล้ไปมา อาการเมาของผมเริ่มดีขึ้นแต่มันดันรู้สึกอย่างอื่นขึ้นมาแทนที่ เมื่อมือนุ่มๆ ร่างนิ่มๆ ได้สัมผัสกับเนื้อตัวของผม เจ้าปีศาจฝ่ายต่ำที่นอนหลับใหลอยู่มันก็ตื่นขึ้นมา

            สายตาของผมมองใบหน้าขาวเนียนภายใต้กรอบเส้นผมที่ปรกลงมาปิด ดวงตากลมโตที่กำลังให้ความสนใจสาละวนอยู่กับการเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ผม ริมฝีปากจิ้มลิ้มสีชมพูที่ผมได้เคยสัมผัส รสจูบที่หอมหวาน กลิ่นลมหายใจของเธอ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากครีมอาบน้ำที่ติดผิวกาย ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอเวลานี้มันกำลังกระตุ้นให้ผมเกิดอารมณ์ฝ่ายต่ำเข้าครอบงำ อยากครอบครองเรือนร่างของเธอ เป็นเจ้าของเธอ ผมจับมือของเธอในระหว่างที่เธอกำลังใช้ผ้าขนหนูเช็ดอยู่บริเวณหน้าอกของผม

            “เอ๋…”

            มินนี่มองหน้าผม ดวงตากลมโตคู่นั้นฉายแววน่ารักน่าเอ็นดู เราสบตากันผมกลืนน้ำลายลงคอ ร่างกายของผมมันกระหายอย่างดื่มกินร่างบอบบางสวยงามตรงหน้า

            “มินนี่ ฉัน…”

            ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ ความรู้สึกคับแน่นบริเวณจุดสำคัญของร่างกายบ่งบอกอารมณ์ปรารถนาขั้นรุนแรง เลือดมันอัดลงไปสูบฉีดจนอวัยวะส่วนนั้นเปลี่ยนไปจากเดิม พองตัว แข็งขึง

          “ฉันต้องการเธอ”

            “พี่แจสเปอร์คะ อย่าค่ะ”

            ผมดึงร่างของเธอลงมาหาโน้มคอประกบเรียวปากสวยเบื้องหน้า โดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว มินนี่น้อยของผมดิ้นรนขัดขืนอยู่ในอ้อมแขนที่ผมรัดรึงเอาไว้ จนกระทั่งผมแทรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอได้สำเร็จ

            “อื้อ”

            รสชาติของความหอมหวานจากจุมพิตของเราฟุ้งกำจายอบอวลอยู่ในความรู้สึกของผม เรียวลิ้นเล็กๆ เริ่มเปลี่ยนท่าทีจากขัดขืนกลายเป็นโอนอ่อนผ่อนตาม สุดท้ายก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ลมหายใจของเราสาดรดกันและกันร่างสองร่างแนบชิด ความนุ่มหยุ่นบดเบียดอยู่กับแผงอกกว้างของผม

            เสียงโน้ตดนตรีตัวแรกของเพลงรักดังกังวานขึ้น

            ผมพลิกร่างของมินนี่ให้นอนอยู่ด้านล่าง สองมือประคองใบหน้าหวานของเธอเอาไว้ ในขณะที่ริมฝีปากของเราสองคนยังแนบชิดกันอยู่ มินนี่น้อยของผมช่างหอมหวานและชวนหลงใหล

จากนักเขียนถึงนักอ่านที่รักทุกคน นักเขียนจะเริ่มทยอยติดเหรียญแล้วน๊า โดยในเดือนนี้จะให้อ่านฟรีตอนที่ลงใหม่1วัน และหลังจากสิ้นเดือนจะติดเหรียญเกือบทุกตอนที่อัพลงใหม่ +++ยกเว้นบางตอนซึ่งจะเปิดให้นักอ่านได้อ่านฟรี+++ ขอบคุณมากจ้า

ความคิดเห็น