Black Letter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 9 ปรินทร x พิม

คำค้น : ทำนายทายทัก...ให้รักกับมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2558 17:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9 ปรินทร x พิม
แบบอักษร

  แอ๊ด~

  ผมเปิดประตูห้องนอนออกก่อนจะหันซ้ายหันขวา นี่ก็สี่ทุ่มกว่าแล้วอ่ะ ทำไมเขาถึงยังจัดงานไม่เสร็จสักทีนะ เขาบอกตั้งแต่เมื่อเย็นแล้วนี่นาว่าอีกสักพัก แต่นี้มันก็หลายชั่วโมงแล้ว ดูท่างานจะเยอะน่าดู ข้าวที่กินไปเมื่อตอนเย็นคงย่อยไปหมดแล้วแน่ๆ น่าจะหาอะไรให้เขาดื่มระหว่างทำงานอย่างโกโก้ร้อนสักแก้วดีมั้ยเรา

  อ่า...เรามาอาศัยอยู่บ้านเขานี่นา เราเองก็ต้องทำงานให้เขาเล็กๆ น้อยบ้างถึงมันจะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เขาช่วยเราก็เถอะ เฮ้อ~ =_=

  “อ่ะ พี่ตุลย์!”

  “อ้าว พิม

  ผมที่เดินลงบันไดมาเจอพี่ตุลย์พอดีก็เลยวิ่งลงไปหา พอเหลือบมองไปข้างหลังก็พบว่าพี่กันต์เองก็เดินตามหลังพี่ตุลย์มา

  ยังไม่นอนอีกเหรอ

  “อื้อ ยังไม่นอนครับ พิมกะว่าจะลงมาชงอะไรให้คุณปรินทรดื่มน่ะครับ เห็นเขาเข้าไปทำงานตั้งแต่เย็นๆ แล้วยังไม่ออกมาเลย

  “ตุลย์พาน้องไปห้องครัวสิ เดี๋ยวฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อน แล้วจะไปรอที่ห้องนะ

  พี่กันต์ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูพี่ตุลย์ก่อนที่พี่ตุลย์จะพยักหน้าอย่างเข้าใจ จะว่าไปแล้วเหมือนผมเห็นออร่าแปลกๆ ระหว่างสองคนนี้นะ เหมือนพ่อผมกับคุณอาจักรเวลาอยู่ด้วยกัน

  อ่า เดี๋ยวตามไปนะ

  “พี่ตุลย์กับพี่กันต์นอนห้องเดียวกันเหรอครับ

  “อะ...เอ่อ ก็นอนห้องเดียวกันน่ะ แต่พวกพี่นอนชั้นล่างนะ อ่า...พิมอยากไปชงอะไรให้นายดื่มสินะ ตามพี่มาสิ เดี๋ยวพาไปห้องครัว

  “ครับ

  ผมพยักหน้าแล้วไม่ได้ถามอะไรอีก ได้แต่เดินตามพี่ตุลย์ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงห้องครัว เดินมาไม่ไกลมากนัก เห็นห้องครัวแล้วเราก็นึกว่าห้องครัวของโรงแรม หรูมาก

  พิมจะชงอะไรให้คุณปรินทรล่ะ

  “โกโก้ครับ

  “โกโก้สินะ

  พี่ตุลย์เปิดตู้บานหนึ่งชั้นบนสุดออกมาก่อนจะหยิบขวดโหลคล้ายๆ ขวดโหลโอวัลติน ยื่นให้ผม กระปุกน้ำตาล นมข้น แล้วก็ครีมเทียม

  อ่ะ พี่ตุลย์ไม่เอาครีมเทียมนะครับ

  “ทำไมล่ะ ใส่ไปมันอร่อยออก

  “ครีมเทียมน่ะ กินแล้วแก่ง่าย ตายไว เป็นตัววายร้ายในถ้วยกาแฟเชียวนะครับ พิมอ่านเจอในอินเทอร์เน็ตมา

  “จริงเหรอ! พี่ไม่รู้มาก่อนเลยอ่ะ พี่ชอบกินมากๆ เลยนะ ทำไงดี หน้าพี่ต้องแก่ไวแน่เลย

  พอเห็นท่าทางที่เป็นกังวลของพี่ตุลย์ผมก็อดที่จะขำไม่ได้ ไม่คิดว่าพี่ตุลย์เองก็มีมุมแบบนี้ด้วย คิดว่าเป็นบอดี้การ์ดทำงานให้มาเฟียจะต้องเนี้ยบตลอดตั้งแต่หัวจรดเท้าซะอีก

  ถ้ารู้แล้วก็เลิกซะนะครับ หันมาเอานมชงแทนก็อร่อยเหมือนกันนะ

  “อ่า เข้าใจแล้ว

  ผมเดินไปตรงกาน้ำร้อนก่อนจะเปิดฝาออกก็มีน้ำอยู่จนเกือบเต็ม เหมือนเพิ่งจะมีคนถอดปลักออกไปได้ไม่นาน น้ำกำลังอุ่นๆ เลย

  พี่ตุลย์ ปกติคุณปรินทรชอบกินกาแฟแบบเข้มๆ หรือว่าอ่อนๆ ครับ

  “เข้มๆ น่ะ

  งี้นี่เอง ถ้าชอบกินกาแฟแบบเข้มๆ เวลาชงโกโก้จะได้ไม่ต้องพึ่งน้ำตาลแล้วก็นมมาก

  ผมเดินไปหยิบแก้วเซรามิคออกมาก่อนจะใส่ผงโกโก้สองช้อน น้ำตาลและนมอย่างละช้อนไม่ต้องเยอะมาก เสร็จแล้วก็กดน้ำร้อนพร้อมชงก็เป็นอันเสร็จแล้ว

  “ขอบคุณมากนะครับที่พาพิมมาห้องครัวน่ะ

  ผมหาจานรองแก้วมาก่อนจะวางแก้วลงบนจานเล็กๆ นั่น

  ไม่เป็นไร พิมไปหาคุณปรินทรเถอะ เดี๋ยวพี่จัดการเก็บของเอง

  “ขอบคุณมากๆ นะครับ

  ผมยิ้มให้พี่ตุลย์นิดๆ แล้วรีบเดินกลับขึ้นไปชั้นบนตรงดิ่งไปห้องทำงานของเขาทันที ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ จะเข้าไปรบกวนมั้ยนะ แค่เอาโกโก้ไปให้แล้วออกมาเลยก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

  ก๊อกๆๆ

  ผมเคาะประตูห้องสองสามที ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงตอบรับมาจากคนข้างใน

  เข้ามาเลย ประตูไม่ได้ล็อก

  “ขออนุญาตครับ

  “พิม

  ผมเปิดประตูเข้าไปก่อนจะพบกับกองเอกสารบนโต๊ะ เมื่อตอนเย็นเขาบอกว่าแฟ้มงานอันนั้น เป็นงานอันสุดท้ายของวันนี้นี่นา นี่แค่จัดงานสำหรับวันพรุ่งนี้มันเยอะขนาดนี้เชียวเหรอ

  สูทนอกถูกถอดออกพาดเอาไว้กับเก้าอี้ เหลือเพียงแค่เสื้อเชิ้ตแขนยาวที่ถูกปลดกระดุมข้างบนสองสามเม็ดเท่านั้น เผยให้เห็นแผ่นอกกว้างของเขาที่ไม่ต้องมองนานก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นที่ใฝ่ฝันของหญิงสาวหลายๆ คน ก็แล้วทำไมเราจะต้องอายด้วยล่ะเนี่ย

  พอดีพิมเห็นว่ามันก็ดึกแล้ว ข้าวเย็นที่คุณทานไปอาจจะย่อยไปหมดแล้ว พิมก็เลยชงโกโก้ร้อนมาให้

  ผมปิดประตูห้องแล้วเดินไปทางโต๊ะทำงานก่อนจะวางแก้วลงมุมขวามือเยื้องๆ ออกมาหน่อยที่ยังเหลือที่ว่างเพื่อไม่ให้เกะกะเวลาทำงาน และจะได้ไม่ไปหกรดกองเอกสารด้วยเผื่อมันล้มขึ้นมา

  ขอบใจนะ

  “งานเยอะจังเลยนะครับ

  “พรุ่งนี้มีประชุมน่ะ เลยต้องเตรียมอะไรหลายๆ อย่าง แต่อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้วล่ะ

  “งั้นพิมรอคุณปรินทรได้มั้ย

  “เอาสิ

  ผมเดินไปนั่งที่โซฟาในห้องทำงานของเขาหยิบหมอนทรงสี่เหลี่ยมขึ้นมากอด เขาหยิบแก้วโกโก้ขึ้นมาดื่มแล้ววางลงสนใจกับงานตรงหน้าต่อ

  หน้าตาเข้มๆ ที่กำลังก้มทำงานอย่างนิ่งเงียบ นิ้วมือที่ใหญ่กำลังจรดปลายปากกาลงบนเอกสารสำคัญๆ ลมหายใจที่กำลังเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ไหล่แกร่งที่กระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย รู้สึกว่าจะได้กลิ่นกายน่าหลงใหลแบบผู้ใหญ่ๆ ด้วยสิ

  อ๊ะ! นี่ผมคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย ทำไมถึงคิดอะไรบ้าๆ แบบนั้นออกไปกันนะ เขาเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยเราไว้นะ แย่จริงๆ เลย

  เป็นอะไรหรือเปล่าพิม ทำไมส่ายหัวไปมาแบบนั้น ปวดหัวเหรอ

  เขาที่กำลังก้มหน้าทำงานเงยหน้าขึ้นมาเห็นผมที่กำลังสลัดหัวไปมาพอดีเลยทำให้ผมหยุดการกระทำนั้น ผมแค่ต้องการเอาความคิดบ้าๆ ออกจากหัวผมเท่านั้นเอง หรือบางทีผมอาจจะเครียดมากเกินไป

  “พิมอาจจะเครียดเยอะไปจนหัวหมุนก็ได้ ไม่มีอะไรหรอกครับ

  ผมตอบไปแค่นั้นแล้วเขาก็ก้มหน้าเซ็นเอกสารอีกสี่ห้าหน้าก่อนจะปิดแฟ้มเอกสารแล้วเดินตรงมาหาผม

  ไหนฉันดูหน่อย

  ฝ่ามือใหญ่ทาบลงมาบนหน้าผากของผมเพื่อวัดไข้ แต่ผมรู้สึกว่าตัวผมจะร้อนก็เพราะเขามากกว่า ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ

  ตัวอุ่นๆ นะ

  “ครับ

  ผมเอาฝ่ามือวางลงบนหัวตัวเองบ้างก็รู้สึกว่ามันอุ่นจริงๆ นั่นแหละ สงสัยอาจจะเครียดในหลายๆ เรื่องล่ะนะ ก็ตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมามีแต่เรื่องปวดหัวเข้ามาทั้งนั้นเลยนี่นา

  แป๊บนะ

  เขาเดินไปที่โต๊ะหยิบแก้วโกโก้ขึ้นมาดื่มจนหมดแล้วถึงเดินกลับมาหาผมที่นั่งอยู่บนโซฟา

  กลับห้องกัน

  “งานเสร็จแล้วเหรอครับ

  “อือ

  ผมลุกเดินตามเขาออกจากห้องทำงานตรงเข้าไปยังห้องนอนที่เขาเปิดรอผมอยู่ พอถึงห้องเท่านั้นแหละ ผมก็ล้มตัวลงนอนเลย

  เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนนะ

  “ครับ

  เขาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าออกแล้วหยิบของเดินเข้าห้องน้ำไป ผมนอนกลิ้งเล่นไปมาบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ไปๆ มาๆ เริ่มง่วงซะแล้วแฮะ นี่มันก็ห้าทุ่มแล้ว ไม่น่าแปลกที่จะง่วงนอนขนาดนี้

  ผมจัดการเปิดแอร์ก่อนจะมุดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนหนา แย่ล่ะ...พอเปิดแอร์แล้วยิ่งง่วงสุดๆ ไปเลย ไม่อยากจะนอนก่อนเลยง่ะ

  ฮ้าววว~

  .

  .

  .

  “พิม นอนแล้วเหรอ

  เตียงนอนมีแรงยุบนั้นทำให้ผมที่หลับไปงีบหนึ่งปรือตาตื่นขึ้นมา คุณปรินทรอาบน้ำเสร็จแล้ว ไฟในห้องถูกปิดไปแล้วเหลือเพียงแต่โคมไฟสองดวงบนหัวเตียงที่เป็นแสงสีส้มอ่อนๆ ทำให้เห็นหน้าตาเข้มๆ นั่น

  ใกล้แล้วล่ะครับ

  “ขอโทษที่ปลุกนะ

  “งื้อออ รีบนอนเร็วๆ สิครับ เดี๋ยวหน้าก็แก่หรอก

  ได้ๆ

  ผ้าห่มถูกเปิดออกก่อนที่ร่างกายแข็งแรงกำยำจะทิ้งกายลงมานอนข้างๆ แล้วห่มผ้าให้จนถึงคอ เขาเอื้อมมือไปปิดโคมไฟทางฝั่งผมก่อนจะปิดฝั่งตัวเองแล้วนอนหงายห่มผ้าให้ตัวเอง

  ถ้าพรุ่งนี้ปวดหัวล่ะก็ ไม่ต้องไปเรียนก็ได้นะ เอาล่ะ นอนซะ

  “ครับ

  ผมหลับตาลง แต่จมูกกลับได้กลิ่นจากร่างกายกำยำที่นอนอยู่ข้างผมตลอดเวลา ผมชอบกลิ่นนี้จัง กว่าจะรู้ตัวอีกทีผมก็เขยิบเข้าไปนอนใกล้เขาซะแล้ว

  เป็นอะไรหรือเปล่าพิม

  “อะ...เอ่อ เปล่าครับ พิมติดหมอนข้างน่ะ พอไม่มีแล้วรู้สึกโล่งๆ

  จะให้บอกได้ไงว่าเผลอดมกลิ่นเขาจนเขยิบเข้าไปใกล้ๆ โดยไม่รู้ตัวน่ะ มีหวังเขาต้องหาว่าผมโรคจิตแน่ๆ เลย อันนี้ผมเองก็ไม่ได้ตั้งใจนะ

  ถ้างั้นก็กอดฉันแทนหมอนข้างก็ได้ ฉันไม่ถือหรอกนะ

  “ไม่เป็นไรครับ อ๊ะ

  ก่อนที่ผมจะพูดจบประโยคแขนผมก็ถูกจับให้ไปกอดบนอกแกร่งนั่นแล้ว แถมเขายังเอาแขนมาให้ผมหนุนแทนหมอนอีก ถึงมันจะสบายก็เถอะ แต่แบบนี้เขาก็เมื่อยแย่สิ

  นอนได้แล้ว พักผ่อนซะ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น

  ผมได้แต่เงียบซุกหน้าไปกับอกแกร่งนั่น ไม่รู้ทำไมผมถึงไม่อยากจะคัดค้านอะไรเลยนะ แค่เสียงของเขาก็ทำให้ผมเชื่อฟังเขา บางทีอาจจะเป็นผมก็ได้ที่รู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขา และเชื่อใจว่าเขาจะไม่ทำอะไรผมตอนนอนแน่นอนผมถึงไม่ได้ค้านอะไร พรุ่งนี้ตื่นมาทำอาหารเช้าให้เขาดีกว่า

  ราตรีสวัสดิ์ครับคุณปรินทร

 

  “ราตรีสวัสดิ์พิม

 

*******************************************

แวะมาบอกกันนิดหนึ่ง 

พรุ่งนี้ไรท์จะมาอัพให้วันละสองบทนะจ๊ะ เช้าหนึ่งตอนก่อนแปดโมง และตอนเย็นเวลาห้าโมง

ที่ไรท์ต้องทำแบบนี้เพราะถ้าไรท์เอามาลงทีเดียว ไรท์กลัวว่าวันไหนท่าไรท์ไม่ว่าง

เอามาลงซะหมดทีเดียว แล้วไม่มีเวลาแต่งจะทำให้นิยายขาดตอน

มองในอีกแง่มุมหนึ่งก็จะได้ติดตามเรื่องและลุ้นในแต่ละตอนที่จะเกิดขึ้นก็สนุกไปอีกแบบนะ

ปล.1 เม้น 1โหวต 1 ไลค์ ก็เป็นแรงพลักดันให้ไรท์เตอร์ได้มีแรงใจในการเขียนนิยายดีๆ มาให้ได้อ่าน

จุ๊บๆ >3<

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น