Black Letter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 1

คำค้น : ทำนายทายทัก...ให้รักกับมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2558 07:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

กลับมาแล้วครับ

  “กลับมาแล้วเหรอจ๊ะน้องพิม

  พิมเดินกลับเข้าบ้านด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ หลังจากที่เหล่าบอดี้การ์ดของนายปรินทรมาส่งพวกเขาถึงบ้านแล้วคนพวกนั้นก็ขับรถออกไปทันที พิมกับนิชก็เลยแยกย้ายกันเข้าบ้านของตน เพราะบ้านอยู่ติดกันเพียงแค่ปีนกำแพงบ้านไปก็ถึงบ้านของนิชแล้ว

  คุณแม่ยังสวยอย่างดารกาที่เห็นลูกชายของตัวเองเดินเข้าบ้านมาก็รีบปรี่ออกมาต้อนรับแล้วสวมกอดลูกชายด้วยความรักจนหัวของพิมจมลงไปกับบ่าบางๆ ของผู้เป็นแม่

  ครับ...เฮ้อ~ แม่ครับ วันนี้น้องพิมเจอเรื่องแย่ๆ มาด้วยล่ะพิมยกแขนขึ้นมาสวมกอดคนเป็นแม่บ้าง

  ทำไมจ๊ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า น้องพิมอยากเล่าให้แม่ฟังมั้ยดารากาถามลูกชายอย่างเป็นห่วง

  แม่ก็รู้ว่าน้องพิมบอกแม่ทุกเรื่องอยู่แล้ว

  “ไปๆ เจ้าตัวเล็ก ไปนั่งตรงโซฟาก่อนแล้วค่อยเล่าให้แม่ฟังนะ

  ดารกาเดินจูงมือลูกชายให้ไปนั่งตรงโซฟากลางบ้าน พร้อมจัดแจงหาน้ำเย็นๆ มาให้ลูกชายดื่ม ครอบครัวนี้ประกอบไปด้วยพ่อแม่และลูก ส่วนญาติคนอื่นๆ ก็เสียไปหมดแล้ว บ้านหลังนี้ค่อนข้างใหญ่พอสมควร มีพื้นที่กว้างขวาง สามห้องนอน สี่ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น และห้องรับประทานอาหาร ทางเข้าบ้านถูกจัดเป็นสวนหย่อมเล็กๆ และของตกแต่งจนดูน่ารัก จะว่าไปบ้านหลังนี้มันก็ใหญ่เกินไปสำหรับสามคนด้วยซ้ำ

  ครอบครัวของพิมและนิชค่อนข้างจะโดดเด่น เพราะทั้งพ่อแม่และลูกต่างก็หน้าตาดีจนหลายๆ คนอิจฉา พ่อของพิมเป็นคนรูปร่างสูงโปร่งและยังหล่อเหลา ถึงจะสี่สิบปลายๆ แล้วแต่ใบหน้าและผิวพรรณยังคงเต่งตึง ขนาดรอยตีนกาพิมเองยังจะหาไม่เจอเลย แม่ของพิมเองก็สวยมากๆ คงไม่แปลกที่ลูกชายจะเกิดมาหน้าตาดีโดยรวมองค์ประกอบเด่นๆ เอาไว้

  ไหน ลองเล่ามาซิว่าเกิดอะไรขึ้นพอลูกชายดื่มน้ำเสร็จดารกาก็ถามลูกทันที

  ก็วันนี้อ่ะแม่ พิมโดนพวกมาเฟียตั้งหกคนไล่จับพิมกับนิชน่ะสิ

  “ตายแล้ว! แล้วลูกเป็นอะไรมั้ย เจ็บตรงไหนหรือเปล่าจ๊ะ

  คนเป็นแม่ที่ห่วงลูกชายจับต้องไปตามร่างกายของร่างบางแล้วสำรวจอย่างละเอียดก็ไม่พบร่องรอยใดๆ ทำให้เธอหายใจอย่างโล่งอก

  พิมไม่ได้เป็นอะไรครับ พอดีพิมหนีเข้าไปในหมู่บ้านที่กำลังสร้างน่ะ แล้วก็ไปเจอกับเจ้าของที่ เขาเองก็เป็นมาเฟียนะแม่ แต่เขาก็ช่วยพิมกับนิชเอาไว้ แถมยังให้บอดี้การ์ดสี่คนมาส่งพิมกับนิชถึงบ้านด้วย

  “โชคดีไปนะลูกที่เจอคนดีๆ ช่วย แล้วตกลงว่ายังไงต่อจ๊ะ

  “อืมมม~ ตอนนี้พิมก็ปลอดภัยไงครับ แต่พอนึกถึงเรื่องที่โดนไล่จับมันทำให้พิมอารมณ์เสียสุดๆ ไปเลย เพราะคนที่สั่งให้พวกมันมาจับพิมกับนิชน่ะเป็นมาเฟียแก่ๆ ชื่อเฉียงๆ อะไรนี่แหละ พิมได้ยินคนที่ช่วยพิมเรียกชื่อนั้น แล้วรู้มั้ยครับว่ามันจะจับพิมกับนิชไปทำไม...มันจะเอาพิมกับนิชไปเป็นเมียมันอ่ะ! คิดดูสิ!” พูดแล้วคนร่างบางก็อารมณ์เสียอีกครั้ง

  อะไรนะ! O_O”

  ดารกาตาโตเท่าไข่ห่าน เธอก็รู้ตัวนะว่าลูกชายตัวเองสวยมากแค่ไหน และถึงแม้ว่าเธอจะเป็นสาววาย แต่เธอก็ไม่ปลื้มที่จะให้ตาแก่ๆ มาจิ้นกับลูกชายตนหรอกนะ คิดแล้วเธอยังขนลุกแทน นี่ถ้าเป็นคนหนุ่มหล่อๆ ก็ว่าไปอย่าง เฮ้อ!

  “ช่างเถอะแม่ พิมไม่อยากนึกถึงมัน จะว่าไปแล้วพิมก็อยากขอบคุณพวกเขาสองคนอีกครั้งนะที่ช่วยพิมกับนิชไว้

  “แล้วพิมพอจะรู้จักชื่อพวกเขามั้ยลูก

  “รู้จักครับ มีคนหนึ่งที่พิมสนใจมาก เพราะเขาดูน่าเกรงขามจนพิมยังอิจฉาเลย เขาชื่อปรินทรครับแม่ ส่วนอีกคนก็คงจะเป็นเพื่อนของเขาชื่อปาณชัย

  “ถ้าคราวหลังลูกเจอพวกเขาอีกก็อย่าลืมขอบคุณพวกเขานะ แม่ว่าพิมขึ้นไปอาบน้ำอาบท่ารอพ่อกลับมาทานข้าวพร้อมกันดีกว่า ไปๆ

  “ครับ ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวพิมลงมาช่วยจัดโต๊ะอาหารนะครับ

  “จ้ะ

  พิมรีบเดินขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองเหลือไว้เพียงคุณแม่ยังสวยอย่างดารกาที่นั่งนึกย้อนไปเมื่อตอนพิมยังเด็ก ได้มีหมอดูตาบอดคนหนึ่งเข้ามาทักเธอเรื่องอนาคตของพิม

  เมื่อความงามแตกหน่อครบสิบเจ็ดกรีบ บัดนั้นจะกลายเป็นที่ต้องตาของอีกาหลายฝูงเพื่อหวังจะครอบครองดอกไม้งามของหนึ่งในสี่ดอกสวรรค์ แต่มีเพียงชายที่เป็นใหญ่ ที่ยิ่งใหญ่กว่าผู้อื่นเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้ครอบครองดอกไม้ดอกนี้ เพื่อที่จะได้ครองคู่เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาและเหนือกว่าผู้อื่นทั้งปวง

  “ชายที่เป็นใหญ่กว่าผู้อื่นงั้นเหรอ สงสัยเราจะได้ลูกเขยแทนลูกสะใภ้ซะแล้วมั้ง

  ดารกานั่งพูดพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าของเธอปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาอย่างนึกขันกับคำทำนายที่ท่าทางจะตรงตามที่หมอดูตาบอดได้ทำนายไว้

  ชายผู้เป็นใหญ่กว่าผู้อื่น ความหมายของคำมันก็บอกอยู่แล้วว่าคงจะเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่...

  ปรินทร

  งานนี้คงต้องปรึกษาคุณสามีที่เป็นหนุ่มวายเกี่ยวกับเรื่องนี้ซะแล้ว คิกคิก

  .

  .

  .

  .

  .

  .

  “ดารกา ลูกล่ะ

  คุณก้องภพผู้เป็นสามีของดารกาเดินเข้ามาในบ้าน สายตาก็กวาดไปทั่วมองหาลูกชายของตัวเอง ก่อนจะถามภรรยาเมื่อไม่เจอเจ้าลูกชายแสนสวยของเขา

  กลับมาแล้วเหรอคะ

  ดารกาเดินไปหาก้องภพแล้วถอดสูทออกจากตัวของก้องภพพร้อมกับหาน้ำเย็นๆ มาให้คุณสามีให้ได้ดื่มเพื่อดับความกระหาย

  อยู่ข้างบนค่ะ ฉันไล่ให้ไปอาบน้ำได้สักพักแล้ว เดี๋ยวก็คงลงมา...

  “คุณพ่อกลับมาแล้วเหรอครับ

  ไม่ทันจบประโยคคนถูกพูดถึงรีบวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านก่อนจะโผเข้ากอดพ่อตัวเองด้วยความคิดถึง ก้องภพกอดตอบลูกชายตัวเล็กแล้วหอมลงไปบนผมหนุ่มสีทองที่เจ้าตัวเพิ่งจะทำผมสีนี้ไปเมื่องานวันเกินของอาทิตย์ที่แล้ว ดีที่เป็นโรงเรียนเอกชน ไม่งั้นเจ้าลูกคนนี้คงได้โดนโกนผมทิ้งแน่ๆ

  ครับ แล้ววันนี้ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง หืมคุณก้องภพสบตากับลูกชายด้วยดวงตาเรียวคมที่สามารถสยบทุกสายตาของทุกคนได้โดยง่าย ช่างเป็นดวงตาที่แสนสวยเหลือเกิน ไม่น่าแปลกใจเลยที่พิมจะมีสายตาเดียวกันกับพ่อของตน ส่วนความสวยก็ได้มาจากแม่เต็มๆ

  พ่ออ่ะ พิมไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ พิมอายุสิบเจ็ดแล้ว พ่อถามพิมอย่างกับว่าพิมยังเรียนอยู่ชั้นประถมงั้นแหละพิมทำแก้มป่องๆ ได้อย่างน่ารักน่าเอ็นดูจนคนเป็นพ่ออดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มย้วยๆ นั่น คุณดารกาก็เอาแต่ยิ้มไม่หุบกับความน่ารักของสองพ่อลูก

  ตัวเท่าขี้หมาจะมาบอกพ่อว่าโตแล้วว่างั้น ทั้งๆ ที่เพิ่งจะอายุครบสิบเจ็ดเมื่ออาทิตย์ก่อนแท้ๆ

  “พ่ออ่ะ! พิมงอนแล้ว ไปจัดโต๊ะอาหารดีกว่า ถ้าอยากให้พิมหายงอนคุณพ่อต้องเอาช็อกโกแลตมาง้อพิมด้วย ไม่งั้นไม่หายงอน

  “เจ้าลูกคนนี้นี่

  คุณก้องภพว่าขำๆ แล้วหันมาคุยกับภรรยาอย่างกระหนุงกระหนิง ปล่อยให้ลูกชายขี้งอนจัดโต๊ะอาหารไป

  ก้องคะ ดามีเรื่องอยากจะบอกคุณเกี่ยวกับพิมค่ะ

  เมื่ออยู่กันตามลำพังสองคนดารกาก็รีบหาโอกาสคุยกับผู้เป็นสามีทันที คุณก้องภพเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงสงสัย

  มีอะไรเหรอดา

  “ก้องจำได้มั้ย ตอนที่น้องพิมยังเด็กที่ดาบอกว่ามีหมอดูตาบอดมาทักเรื่องน้องพิม

  “จำได้สิ แล้ว?”

  “ดาคิดว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ แล้วล่ะค่ะ

  “หมายความว่าไงคนเป็นสามีเริ่มแสดงท่าทีสนใจขึ้นมาในทันที

  ก็น้องพิมบอกว่าวันนี้มีพวกมาเฟียมาวิ่งไล่จับแกกับน้องนิชน่ะสิคะ แต่ก็มีมาเฟียสองคนมาช่วยพวกแกไว้ นี่ฉันยังแปลกใจอยู่เลย

  “จริงเหรอ?”

  คุณก้องภพมีสีหน้าเครียดขึ้นมาเมื่อได้ฟัง สายตาก็เหลือบไปมองลูกชายของตนที่กำลังยกต้มยำหายลับเข้าไปในห้องอาหารแล้วเดินออกมากลับเข้าไปในห้องครัวอีกครั้ง

  ค่ะ แต่สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจก็คือชื่อของชายคนหนึ่งที่ได้ช่วยเหลือน้องพิมเอาไว้

  “เจ้านั่นชื่ออะไรล่ะ

  “ปรินทรค่ะ

  “มีตรงไหนที่ทำให้เธอประหลาดใจกันดาก้องภพยังคงงงกับสิ่งที่ดากำลังบอก

  ก็ความหมายของชื่อน่ะสิคะ ปรินทร ความหมายของชื่อก็คือ ผู้เป็นใหญ่เหนือผู้อื่น

  ก้องภพนิ่งเงียบไปในทันที ตอนแรกที่ได้ฟังเรื่องนี้เขาเคยคิดว่าคนตาบอดคงจะเดามั่วๆ ไปงั้น แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันคือความจริงที่กำลังคืบคลาน อีกาคงจะหมายถึงพวกกลุ่มมาเฟียที่ใส่ชุดดำ ดอกไม้สวรรค์คงเป็นพิม ส่วนชายผู้เป็นใหญ่เหนือผู้อื่นคงจะเป็น...

  “ดา คุณว่าเจ้าจักรกับนีจะรู้เรื่องวันนี้หรือยัง

  “ฉันว่ายังหรอกค่ะ อย่างน้องนิชคงไม่กล้าพูดหรอก

  “นั่นสินะ ได้นิสัยเหมือนพ่อมาเปี๊ยบ

  จักรเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปรงนิสัยอ่อนหวานราวกับกุลสตรี หน้าตาหล่อเหลาสะอาดสะอ้าน ส่วนนีเป็นแม่ของนิช รูปร่างหน้าตาน่ารักแต่นิสัยกลับตรงกันข้ามโดนสิ้นเชิง เผลอๆ อาจจะแมนมากกว่าจักรด้วยซ้ำไป ขนาดก้องภพกับดาที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับสองคนนี้มานานยังรู้สึกได้เลยว่านีเหมาะที่จะเป็นช้างเท้าหน้าส่วนจักรคงจะเป็นช้างเท้าหลังซะมากกว่า เมื่อรวมกันนิชเลยมีหน้าตาน่ารักเหมือนแม่ นิสัยอ่อนหวานเหมือนพ่อ แต่ก็ดีแล้วล่ะที่ไม่ได้นิสัยแม่มา ไม่งั้นคงน่าปวดหัวตายเลย

  ผมขอตัวไปโทรศัพท์หาเจ้าจักรก่อนนะ คงต้องรายงานเรื่องนี้ให้มันได้รับรู้บ้าง แล้วแกล้งทำเป็นว่าไม่รู้เพื่อให้น้องนิชสบายใจ

  “ค่ะ เดี๋ยวฉันไปช่วยลูกยกอาหารก่อนนะคะ

  ก้องภพเดินออกมานอกบ้านแล้วควักโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง กดโทรออกหาเพื่อนสนิทอย่างเจ้าจักร

 

  ตื้ดดดดดด~

 

  ติ๊ด!

  [ฮัลโหล]

  “ไอ้จักรฉันมีเรื่องจะบอกแกว่ะ

  .

  .

  .

  .

  .

  .

  “โอ้ยยย~ อิ่มชะมัด ดีนะที่วันนี้เป็นวันศุกร์ ขี้เกียจทำการบ้านจัง

  พิมทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่มนิ่มแล้วพลิกตัวไปมา สายตามองออกไปนอกหน้าตาห้องนอน ฝั่งตรงข้ามห้องนอนของพิมคือห้องนอนของนิช ในห้องไม่มีแสงไฟเปิดแม้แต่ดวงเดียว สงสัยคงจะหลับไปแล้ว ก็นะ นิชเป็นเด็กรักสุขภาพนี่นา สองสามทุ่มก็นอนแล้ว

  เราเองก็นอนบ้างดีกว่า พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้าแล้วชวนนิชไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ

 

  Zzz

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}