ป้าลูกหนึ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ใต้จันทรา

คำค้น : วาย ฮาเร็ม พี่น้อง ย้อนเวลา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2562 14:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ใต้จันทรา
แบบอักษร

​เมื่อไหร่กันที่ความรู้สึกผิดบาปคือความสุขสมที่ไม่รู้จักพอ

หรือจะปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปในทางบาปนี้จริงๆ ร่างกายนี้เสพติดความรักแบบนี้เสียแล้ว..

หากว่าซักวันต้องสูญเสียมันไป....คิดไม่ออกว่าจะอยู่อย่างไร

"อาหารรสเลิศพวกเจ้าก็ทานไปพร้อมกับเจิ้น..อย่าลืมป้อนน้องเก้าด้วยหละ"

ร่างบางนอนหายใจรวยรินสองขากางกว้าง บนโต๊ะอาหารใหญ่ มีเพียงชุดบางเบาสีแดงสดบนกายขาวที่มีแต่รอยสีม่วงซ้ำเป็นจุดๆ ผมปล่อยสยาย ลำคอขาวมีปลอกคอสีทองลายมังกรสวมอยู่พร้อมโซ่เส้นเล็กที่ยาวเกี่ยวหน้าอก  ที่ถูกเจาะห้อยห่วงสีทองทั้งสองข้าง 

แม้แต่ที่สะดือยังประดับด้วยพลอยสีเลือดนกแดงเข้ม ส่วนอ่อนไหวแดงกล่ำถูกรัดด้วยห่วงสีทองที่โคนแท่งและไข่แฝด

บัดนี้บนโต๊ะอาหารมีประธานคือฝ่าบาทและเหล่าท่านอ๋องทั้งหกขาดเพียงองค์สามที่มาไม่ได้ในขณะนี้ กำลังลิ้มรสอาหารและพูดคุย มีเพียงหยวนเหยาที่กำลังทุรนทุรายทรมาน สองขาแหกกว้างเสียดสีกับโต๊ะอย่างไม่อาย ระบายความส่านเสียวไปมา

มือที่อยากจะสอดแทรกเข้าช่องทางเพื่อระบายอารมณ์  ผูกกับข้อเท้าขาวที่อ้ากว้างเผยช่องที่ที่งับอากาศตลอดเวลา เหมือนอยากได้สิ่งเติมเต็มที่ใหญ่กว่า

"น้องเก้าน่าจะหิวแล้ว...ดูสิพะยะค่ะฝ่าบาทงับตะเกียบของกระหม่อมไม่หยุด"

อ๋องสี่ใช้ตะเกียบเกลี่ยรอยจีบแดงที่กำลังกระตุก ก่อนจะเสียบตะเกียบเข้าไปชักเข้าชักออกแล้วปล่อยคาไว้ให้ปากล่างดูดแท่งตะเกียบกระดกไปมา  

ยังไม่พอ...อยากได้มากกว่านี้....ใหญ่กว่านี้

"นั้นสิ..เอาน้ำชุปให้รองท้องก่อนแล้วกัน"

อ๋องแปดตักน้ำซุปร้อนแล้วเป่าจนอุ่นพอดีกินป้อนเข้าปากที่กำลังอ้าหุบหนีบแท่งตะเกียบ  น้ำซุปอุ่นและช้อนหนาถูกดันเข้าไปด้านในที่ยังมีตะเกียบคาอยู่

หยวนเหยาครางแอ่นสะโพกรับผนังด้านในอุ่นวูบวาบแกนกายมีน้ำซึม แต่น่าแปลกที่ช้อนตักซุปกลับไม่ถูกถอนออกมาแต่ยังคงคาอยู่ด้านใน เหลือเพียงหางช้อนที่โผล่ออกมาเท่านั้น

"ดูน้องเก้าสิ..ท่าจะชอบน้ำซุปช้อนนี้มากกินใหญ่เลย..เพี๊ยะ!"

"อ๊าาาาา..."

องค์แปดหมั่นเขี้ยวสะโพกนิ่มที่ดีดเด้งเป็นโต๊ะตาจ้องมองช้อนสั้นที่กระดกจากแรงขมิบเป็นจังหวะ

"น้องแปดพี่เจ็ดว่าน้องเก้าอยากกินอันนี้มากกว่า ของโปรดของน้องเก้าเชียว..เป็ดน้ำแดง"

น่องเป็ดที่รังสรรค์ออกมาอย่างดีเนื้อเหนียวนุ่มน่ากินปลุกรสเผ็ดนิดหน่อยพอให้น้ำลายสอ หยวนเหยาสายหัวไปมา ปากพยายามเปล่งเสียงขอร้อง

"น้องเจ็ดเดี๋ยวพี่ห้าช่วยดูน่าปากล่างจะใส่ไม่หมด..หึ..หึ.."

อ๋องห้ากระชากช้อนและตะเกียบออกน้ำซุปไหลออกมา อ๋องห้าใช้ตะเกือบแทรกเข้าไปแล้วกางออกเปิดปากทางให้อ้าออก น่องเป็ดถูกยัดเข้าไปด้านในโพลงร้อนที่หุบและขมิบดันน่องเป็ด พร้อมกัยสะโพกที่ส่ายไม่หยุด

"แสบ..เอาออก..พี่ห้า...พี่แปด..เอาออกที..แสบ"

หยวนเหยาดิ้นหนักกว่าเก่า ช่องทางแสบร้อนจากเครื่องปรุงที่มีพริก ทรมานจนยากจะบรรยายออกมาได้

"ต้องเก้าคงจะเผ็ดต้องดื่มชาดับอาการ"

องค์หกถือกาน้ำดึงเอาน่องเป็ดออก เสียบปลายกาที่ช่องทางบวมแดงเทน้ำชาอุ่นๆลงไป เพียงครึ่งกาน้ำก็ล้นออกมา

"กินเลอะเทอะไม่ได้นะ.."

ชินอ๋องใช้แตงกวาลูกยาวอุดช่องทางที่กำลังจะพ่นน้ำชาออกมา

จะตายแล้ว..ทรมานเหลือเกิน...

"และของที่เจ้าชอบที่สุด อมมันสิหยวนเหยาของโปรดที่เจ้าชอบมากที่สุด"

หยวนเหยาช้อนตามองมังกรยักษ์ของฝ่าบาทลิ้นยื่นออกมาเลียส่วนปลายที่แดงกล่ำและมีน้ำไหลออกมา 

"ดี..เด็กดี..ดูดแรงๆ..แล้วเจิ้นจะตบรางวัลให้"

ไม่ว่าส่วนไหลของร่างกายกำลังโดนรุมล้อมด้วยตะเกียบของบรรดาท่านอ๋อง ที่กำลังสนุกสนาน กัวนมสองข้าง สะดือ แท่งร้อนหรือปากทางที่คาบแตงกวา 

"อยากปลดปล่อย...สักครั้งหรือไม่..ถ้าอยากก็ดันแตงกวาออกมา"

หยวนเหยาผู้ตกในห้วงราคะมิอาจแยกแยะได้ทันปากดูดเลียปรนเปรอแท่งร้อนในขณะที่ขมิบดันแตงกว่าที่อุดปากทางอยู่ แต่ละคนจับจ้องแตงกว่าที่ถูกแรงบีบมหาศาลดันออกมาทีละนิด 

แท่งร้อนกระแทกซอยใส่ปากถี่ยิบแต่ละครั้งลึกถึงคอหอย และในขณะที่แตงกวากำลังจะหลุดออกจากปากทาง สิ่งที่มัดเอ็นเล็กไว้ก็ถูกกระตุกออกพร้อมกับน้ำรักที่ส่งเข้าปากแดง

หยวนเหยากระตุกปล่อยน้ำใสออกมามากมายจากปากทางและน้ำขาวใสจากแท่งร้อนต่อเนื่องสุขสมจนตาลอย สองมือจิกขอบโต๊ะแน่นสะโพกเด้งกระตุกกลางอากาศ

"ดูท่าจะต้องให้ทานบ่อยๆน้องเก้าดูจะชอบมากที่เดียว"



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น