JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่9

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9
แบบอักษร

​ตอนนี้เวลาก็ล่วงเลย​มา2เดือนแล้วที่โจ้และดาญ่าสนิทสนม​กัน​ ความรู้สึก​ในใจก็ย่อมมีมากขึ้นเรื่อยๆเป็นโจ้ที่เปิดเผยความรู้สึก​อย่างเต็มที่​ แต่อีกคนกลับปิดกั้นตัวเองพยายามปิดหูปิดตาไม่รับรู้ถึงสิ่งที่อีกฝ่ายทำ 

"อีญ่ากูถามจริงๆเลยนะมึงรู้สึกยังไงกับไอ้โจ้มันวะ" ปลาวาฬถามขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้และเขี่ยอาหารมองหน้าเพื่อน 

วันนี้เรานัดกันที่ร้านนั่งชิลแถวมหาลัย​เพราะมีเรียนบ่ายโมง​เลยแวะทานข้าวเที่ยงที่ร้านใกล้ๆมหาลัยเพราะถ้าไปโรงอาหารกลัวว่าคนจะแน่นเอี้ยด​จนไม่ได้กินเป็นแน่ วันนี้เขามีกิจกรรมที่คณะนิเทศศาสตร์​คนก็เลยจะเยอะหน่อย 

"ไม่ได้รู้สึกอะไรนี่หรือมึงคิดว่าไง" ดาญ่าตักข้าวเข้าปากคำโต 

"คือ​ ไอ้โจ้อ่ะมึงดูออก" ปลาวาฬถามเพื่อความแน่ใจ 

"อืมใช่" 

"แต่มึงก็ปล่อยผ่านงี้เหรอว่ะ​ มึงไม่คิดจะบอกอะไรมันหน่อยเหรอ" 

"กูไม่จำเป็น​ต้อง​บอกเพราะมันก็รู้​ แล้วมึงคิดเหรอว่าสิ่งที่มันทำมันน่ะมันมาจากความรู้สึกของมันจริงๆไม่ใช่การอยากเอาชนะกู" ดาญ่าพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด 

" เฮ้อ" ปลาวาฬถอนหายใจก่อนจะทานข้าวต่อ 

หลังจากที่​ทานข้าว​เสร็จทั้งดาญ่าและปลาวาฬก็มุ่งตรงไปที่มหาลัย 

"หวัดดีจ๊ะดาญ่า"สาวนางหนึ่งทักทายดาญ่าด้วยน้ำเสี​ยงและรอยยิ้มเหยียดๆข้างหลังเธอยังมีผู้หญิงอีกสองคนที่ยืนอยู่เช่นกัน​ 

ดาญ่ามองมาที่เธออย่างรำคาญเธอชื่อปังปอนด์ทั้งสองพึ่งมีเรื่องกันเมื่อเดือ​นที่แล้ว​ ปัญหาก็ไม่ใช่อะไรนางแค่หมั่นไส้​ดาญ่า 

"มีอะไร" ปลาวาฬ​ถามขึ้นเมื่อเธอกับเพื่อนมาถึงก็มีคนมาทักด้วยท่าทางชวนหาเรื่องสุดๆ 

"ฉันไม่ได้พูดกับหล่อนย่ะ​ ฉันพูดกับเธออยู่นะดาญ่า" ปังปอนด์พูดอย่างโมโห​ที่โดนดาญ่าทำท่าทีเหมือนไม่สนใจหล่อน 

"โทษเถอะฉันไม่มีเรื่องต้องคุยกับหล่อน" ดาญ่าพูดอย่างไม่สนใจว่าอีกฝ่ายมีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอหรือไม่ 

"ไปเหอะว่ะ​ น่าเบื่อ" ดาญ่าหันไปคุยกับปลาแต่ประโยค​ท้ายหันไปตะคอกใส่หน้าสามคนที่ยืนอยู่ 

" กรี๊ด​ด​ด​ อีญ่า" ปังปอนด์​และเพื่อนของเธอกรี๊ด​ตามหลังดาญ่าและปลาวาฬ​อย่างแค้นๆที่ไม่สามารถ​ทำอะไรดาญ่าได้ 

"ก็ไม่เลิกจองเวร​มึงซักทีนะ" ปลาวาฬพูดอย่างรำคาญแทนเพื่อนสนิท​ 

ตืดดดดๆๆๆ 

ดาญ่ารับโทรศัพท์​ทันทีที่เห็นว่าเป็นเบอร์ใคร 

"อยู่ไหน" โจ้ถามเมื่อเขามาถึงมหาลัยแล้วแต่ยังไม่เห็นดาญ่ากับปลาวาฬ 

"แล้วนายอยู่ไหน" ดาญ่าถามกลับทั้งที่ยังไม่ให้คำตอบอีกฝ่าย 

"ห้องเรียน" 

" อือแล้วเจอกัน" 

ดาญ่าตัดสายทันทีที่พูดจบก่อนที่ทั้งคู่จะพากันมาถึงห้องในที่สุด 

"ทำไมหน้ายับยู่ยี่​กันขนาดนั้นล่ะ" โจ้เดินมาถามทั้งคู่เมื่อเห็นสีหน้าของแต่ละคนดูเหมือนอารมณ์เสียใครมา 

" ก็เจอสามนางนั่นมาน่ะ"ปลาวาฬพูดแล้วเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวเอง คำว่าสามนางของปลาวาฬ​ก็เป็นอันรู้กันว่าเป็นพวกนางปังปอนด์​ นางอาย​ และนางนินิว​ ที่เรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์​วันนี้คณะนิเทศศาสตร์​มีกิจกรรมพวกนางคงว่างมากถึงขั้น​มาดักรอกันเลยทีเดียว 

"อ๋อแล้วไม่ได้มีเรื่อง​ใช่มั้ย" โจ้ถามเพราะเขาไม่ต้องการให้ดาญ่ามีเรื่องบ่อยๆ​ 

"ไม่มี​ นายเห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ" ดาญ่าถามคืน 

"ก็ไม่ฉันแค่ไม่อยากให้เธอมีเรื่องบ่อยๆ​ไง" โจ้ตอบกลับ​อย่างไวเขาไม่ได้เห็นเธอเป็นคนแบบนั้นแต่เขาเป็นห่วงว่าเธอจะไม่ปลอดภัยต่างหากล่ะ 

"ฉันแค่หยอกเล่นขำๆเองน่า"ดาญ่ายิ้มขำๆก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวเอง 

"แต่ฉันห่วงจริงนะ"โจ้สบตาพูดกับดาญ่าอย่างจริงจัง​ว่าเขาไม่ได้พูดเล่น 

ช่วงเวลาของการเป็นนิสิตนักศึกษา​ก็ต้องวนเวียนกับเวลามามหาลัยและเวลากลับบ้านเพราะทุกๆวันก็จะต้อง​วนเวียนอยู่อย่าง​นี้จนกว่าจะจบจริงๆ​ 

" กลับไปทำไรมึงอ่ะ" ปลาวาฬถามดาญ่ากับโจ้ที่เดินมาด้วยกันอย่างเบื่อๆเพราะกลับคอนโดไปเธอก็ไม่มีอะไรทำอยู่ดี 

"วันนี้กูจะพักเอาแรงว่ะ" ดาญ่าตอบตามความจริง​ เธอรู้สึกว่าตัวเองนอนไม่เต็มอิ่มมาหลายวันแล้ว 

"วันนี้ฉันนัดกับเพื่อนไว้แต่เธอคงไปด้วยไม่ได้" โจ้พูดวันนี้เขานัดกับเพื่อนไว้หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานตั้งแต่เปิดเทอมพวกมันไปทำธุรกิจกันที่ญี่ปุ่นโดยไม่มีใครห่วงเรียนเลยแต่แล้วกลับมาก็มีงานส่งอาจารย์กันอยู่ดีมันจึงทำให้อาจารย์ปล่อยผ่านพวกเขามาตลอดในเรื่องนี้ 

" พวกมึงอ่า"ปลาวาฬทำหน้างอลใส่ทั้งสองคน 

❤️❤️❤️ 

ความคิดเห็น