`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : One Chapter 17 : Betray (P.IV)

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 867

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2558 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 17 : Betray (P.IV)
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 17

Betray

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/950765956-member.jpg

 

“ทาย” ฮิคาริที่เสร็จงานในช่วงเช้าแล้วก้าวเท้าอาดๆ เข้ามาในห้องพักผู้ป่วยของฮารุกิเพื่อพาลูกไทน์กลับบ้าน ชายหนุ่มผิวสีหิมะยิ้มอย่างเป็นมิตรให้ชายหนุ่มที่นั่งพิงหลังอยู่บนเตียงก่อนจะเคลื่อนสายตามาที่หนุ่มผมเงินที่นั่งฟุบหน้าลงกับเตียงคนป่วยหันมามองคุณหมอรูปหล่อพลางก้มหัวให้อย่างมีมารยาท น่าแปลกที่ถึงแม้เขาทั้งคู่จะเคยมีเรื่องผิดใจกันแต่ท้ายที่สุดแล้วกับฮิคาริดูเหมือนจะเกลียดกันไม่ลง

“ผมขอโทษนะครับ ที่ดูแลไทน์ไม่ดี” ฮารุกิพูดพลางลูบผมสีเงินนุ่มของไทน์เบาๆ ดวงตาสีน้ำตาลสดใสตอนนี้ดูหม่นหมองลงเล็กน้อยอย่างรู้สึกผิด

“นายเคยคิดบ้างมั้ยว่า วันนึงชั้นอาจจะยกไทน์ให้นายจริงๆก็ได้” ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น ฮารุกิอ้าปากค้างเล็กน้อยเพราะไม่เข้าใจสิ่งที่ฮิคาริพูดเลย ยกไทน์ให้เขา?

“ไม่เคยคิดครับ” ชายหนุ่มผมทองตอบกลับอย่างซื่อตรงเพราะตั้งแต่วันที่เขารู้ความจริงว่า ผู้ชายที่ชื่อ ฮิคาริ ไอ ไม่ใช่พี่ชายแต่เป็นคนรักของไทน์ เขาก็รู้แล้วว่าคู่แข่งของเขาเอาชนะไม่ได้ง่ายๆ อย่าว่าแต่ยกให้เลย แค่ไทน์มีใจให้เขาสักเสี้ยววินาทีเดียวเขายังไม่เคยจินตนาการถึง

“บางที ชั้นก็สงสัยนะ...ว่าชั้นใช่คนที่ดูแลเขาได้ดีที่สุดจริงๆรึเปล่า” คุณหมอรูปหล่อพูดระหว่างที่เดินเข้ามาสนทนากับฮารุกิที่ข้างเตียงใกล้ๆ กับที่ไทน์นั่งหลับอยู่ ดวงตาสีนิลจับจ้องหนุ่มน้อยที่หลับปุ๋ยอย่างสบายพลางส่ายหน้าเบาๆ เมื่อคิดถึงสิ่งที่ตัวเองเพิ่งพูดออกไป

“ผมว่าเรื่องแบบนี้ ก็ควรให้ไทน์เป็นคนตัดสินนะครับ ผมคิดว่าคุณเป็นคนมีมาตรฐานสูงน่ะ” ฮารุกิพูดพลางหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมไทน์ถึงได้รักผู้ชายคนนี้มากนัก ผู้ชายที่ใส่ใจทุกรายละเอียดยิบย่อยเก็บทุกเม็ดไม่มีพลาดแบบฮิคาริเท่านั้นแหละ ถึงจะสามารถดูแลหัวใจกระดาษอย่างไทน์ได้

“แต่ถ้า...ผมเป็นผู้หญิงนะ...ผมบอกเลยว่า ผู้ชายอย่างคุณ ไม่รอดมือผมแน่ ฮ่าๆ” หนุ่มผมทองยังคงพูดคุยกับฮิคาริอย่างเป็นกันเองจนทำให้คุณหมอถึงกับอมยิ้ม ก็ฮารุกิเล่นชมเขาต่อหน้าต่อตาแบบนี้ถึงจะเป็นผู้ชายด้วยกันแต่ก็เล่นเอาหน้าร้อนวูบวาบ

“งุมมม งึมมๆๆ ไอ...” ไทน์ส่งเสียงประหลาดออกมาเมื่อรู้สึกว่ามีใครบางคนมารบกวนการนอนกลางวันของเขา มือบางปัดมือแกร่งของใครบางคนที่พยายามแงะเขาออกจากเตียงนอนนุ่มๆ แล้วคิดว่าน้ำหนักมือขนาดนี้ อุณหภูมิประมาณนี้ต้องเป็นผู้ชายที่เขาเพิ่งเอ่ยชื่อไปแน่นอน มือบางสัมผัสไปที่มือใหญ่ ข้อมือแกร่ง ไล่ไปจนถึงท่อนแขนเพื่อยืนยันความถูกต้อง

“ไอ...ผมจะนอนน อื้ออ” ร่างบางยังคงดิ้นไปดิ้นมาอย่างดื้อดึงจนฮิคาริต้องกรอกตาไปมาอย่างปลงๆ ก่อนจะเริ่มดึงไทน์ขึ้นมาจากเตียงอีกครั้ง ฮารุกิยิ้มให้กับความน่ารักของคนทั้งคู่ ดูไปแล้วสองคนนี้คงเป็นเนื้อคู่กันจริงๆ แหละมั้ง เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าถ้าตัวเองต้องเป็นคนปลุกไทน์จากเตียงทุกๆ เช้าแบบนี้จะสามารถควบคุมอารมณ์ไม่ให้หงุดหงิดได้ยังไง

“โอ๊ยทาย เดี๋ยวจับปล้ำมันตรงนี้เลยนี่ หยุดดิ้นสักทีซิ!!” ฮิคาริดุหนุ่มน้อยร่างบางในอ้อมแขนที่ดิ้นไปมาไม่หยุดหลังจากเขาอุตส่าห์เอาตัวขึ้นมาไว้แนบอกได้แล้ว ฮารุกิแอบก้มหน้าขำเมื่อเห็นว่าไทน์ว่าง่ายขึ้นมาทันทีเมื่อถูกขู่แบบนั้น ร่างบางซุกหน้าลงกับอกแกร่งของคนรักก่อนจะคว้าท้ายทอยของอีกฝ่ายไว้แน่นขณะที่ฮิคาริกระชับท่อนแขนให้มั่นคง

“ฮารุกิ ขอบใจนะ” ชายหนุ่มผิวสีหิมะหันหลังมาพูดกับชายหนุ่มในห้องก่อนจะเดินออกจากห้องไป

[Haruki : พี่รักไทน์นะ...]

หนุ่มผมทองอ่านข้อความที่เขาพิมพ์มันค้างไว้ในห้องแชทของเขาและไทน์แต่ก็ไม่ได้กดส่งมันไปเสียที ร่างสูงถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งก่อนจะลบข้อความนั้นทิ้งไป แทนที่ด้วยข้อความใหม่...

[Haruki : มาเยี่ยมพี่บ่อยๆนะ ^^]

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1396344658-member.jpg

 

“ไม่ทรมานมั่งเหรอวะ” คิระที่แวะมาหาเพื่อนรักตอนพักเที่ยงถามฮารุกิที่เอาแต่จ้องรูปชายหนุ่มหน้าหวานในมือถืออย่างเหม่อลอยจนไม่สังเกตเห็นเขาด้วยซ้ำ หนุ่มผมทองเลิกคิ้วเป็นเชิงถามแต่ความจริงเขารู้ว่าคิระหมายถึงอะไร

“ชั้นมีความสุขดี” ฮารุกิยิ้มบางๆ ตอบคำถามของเพื่อนรักพลางใช้มือใหญ่ตบไหล่แกร่งของคิระเบาๆ

“ว่าแต่นายเหอะ กะตัวเล็กนั่นอ่ะ เอาไง จะลุยไม่ลุย?” หนุ่มผมทองถามไปถึงหนุ่มน้อยแว่นหนาที่คิระสนอกสนใจมาตั้งแต่วันแรกที่เปิดเทอม แต่ก็ไม่เห็นว่าจะไปจีบหรืออะไรสักที ก็ไม่รู้ว่ารีรออะไรอยู่

“ชั้นไม่เคยบอกเหรอ ว่าชั้นมีคนที่ชั้นรักอยู่แล้ว รักมานาน แต่ไม่กล้าบอกว่ะ” หนุ่มตี๋พูดพลางจับจ้องใบหน้าหล่อคมคายของฮารุกิพลางยักคิ้วให้ทีสองที หนุ่มผมทองขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามคิดถึงบุคคลในดวงใจของเพื่อนรัก...ใครกันนะที่เอาหัวใจของผู้ชายคนนี้ไปครองได้ ตั้งแต่รู้จักกันมาเกือบ 2 ปี เขาไม่เคยเห็นคิระควงสาวหรือหนุ่มคนไหนเลย นอกจากการเรียนและกีตาร์แล้วเขาไม่เห็นว่าคิระจะสนใจอย่างอื่น

“ช่วยป่ะ?” ฮารุกิถามพลางใช้ท่อนแขนแกร่งดันเบาๆไปที่อกของอีกฝ่ายเป็นเชิงหยอกล้อ คิระยิ้มมุมปากแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา

“ช่วยบ้าไร ช่วยตัวเองดีกว่ามั้ยเอ็งอ่ะ?” คิระตอบกลับพร้อมกับปัดแขนของเพื่อนรักออก มือใหญ่ตบเบาๆ ที่ศีรษะของอีกฝ่ายตามประสาเพื่อนสนิท... 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

Writer's Talk

รักนี้มีกี่เส้าดี?

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น