ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME 2: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ข้อเสนอ 100%

ชื่อตอน : HATE ME 2: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ข้อเสนอ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2562 21:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME 2: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ข้อเสนอ 100%
แบบอักษร


​HATE ME 2: ข้อเสนอ


หลังจากงานเลี้ยงแต่งงานที่ได้รับเชิญไปเป็นแขกในงาน...


ภัทธิราเองก็เป็นที่สนใจของใครหลายๆคน ด้วยหน้าตาที่โดดเด่น พูดจาอ่อนหวาน ฉลาดวางตัว แถมมารยาทยังเรียบร้อยและมีสัมมาคารวะอีกด้วย แน่นอนว่าใครๆก็อยากจะได้เธอไปเป็นลูกสะใภ้หรืออยากจะสานสัมพันธ์กับเธอให้มากกว่าเดิม แต่ติดอยู่ที่ว่า...ภาคิณนั้นหวงลูกสาวคนนี้ยิ่งกว่าอะไรเสียอีก


วันนี้ก็เช่นกัน...


ห้องประชุมของบริษัท NIRINCHA หลังจากที่เจรจาเรื่องการเซ็นสัญญาขอสปอนเซอร์จากบริษัท YL Media บริษัทที่ผลิตรายการโทรทัศน์ ละคร หรือค่ายเพลงชั้นนำของประเทศภายใต้การบริหารของ 'ชัชวีร์' หนุ่มใหญ่ผู้มีความสามารถรอบด้าน ตอนนี้เขากำลังจะจัดรายการประกวดเพื่อหานักร้องหน้าใหม่เข้ามาออดิชั่นในค่ายเพลงจึงจำเป็นจะต้องหาสปอนเซอร์เพื่อให้โปรเจคนี้สำเร็จลงให้ได้


เพราะแบรนด์เครื่องสำอางของบริษัทนี้ไปถึงตลาดโลก ถ้าได้มาเป็นสปอนเซอร์หลักก็คงจะดีไม่น้อย รวมถึง...ได้ทานข้าวกับประธานบริษัทคนสวยสักมื้อก็คงดี


ระหว่างที่ทั้งสองกำลังลงลิฟต์มายังชั้นหนึ่งของอาคารแห่งนี้...


"ขอบคุณน้องภัทรมากเลยนะครับที่ยอมเป็นสปอนเซอร์ให้รายการนี้ จะว่าไป...หลังจากนี้เราคงจะต้องเจอกันบ่อยมากขึ้น ถ้าพี่จะขอไลน์น้องภัทรเอาไว้คงจะไม่มีปัญหานะครับ" ชัชวีร์ไม่รอช้าที่จะบอกจุดประสงค์รองที่เขามาเจรจากับเธอด้วยตัวเองที่นี่


ภัทธิรายิ้มตอบโดยที่ไม่มีท่าทีขวยเขินแต่อย่างใด "จริงๆนัดผ่านเลขาของภัทรก็ได้ค่ะ ส่วนใหญ่แล้วภัทรจะเล่นแต่ไอจี ไลน์หรือโซเชียลอื่นๆก็มีแค่คนในครอบครัวและเพื่อนสนิทเท่านั้นเองค่ะ ถ้าภัทรยังไม่ให้ตอนนี้คุณชัชคงไม่ว่าอะไรนะคะ"


"ชัดเจนดีนะครับ" ชัชวีร์ยิ้มเก้อ แววตาแพรวพราวมองเธอด้วยความสนใจเป็นอย่างมาก แน่นอนว่าผู้ชายระดับนี้ไม่เคยมีใครปฏิเสธเขาอยู่แล้ว ภัทธิราเป็นคนแรกและคงเป็นคนเดียวที่กล้าทำแบบนี้ "น้องภัทรส่งพี่แค่นี้แหละครับ ไลน์ยังไม่ได้ไม่เป็นไร เอาไว้ขอนัดทานข้าวด้วยสักมื้อคงไม่ติดขัดอะไรนะครับ"


"จะได้หรือไม่นั้นไม่ได้อยู่ที่ตัวภัทรหรอกค่ะ ถ้าคุณชัชต้องการจะนัดทานข้าวจริงๆ คงต้องไปขอคุณพ่อของภัทรเพราะว่าสิทธิ์ขาดจะอยู่ที่นั่นค่ะ" 


"งั้นหรอครับ ไว้จอกันนะ" ท่าทีของเธอก็บ่งบอกว่าเป็นการปฏิเสธทางอ้อมอยู่แล้ว ผู้หญิงแบบนี้น่าสนใจอยู่ไม่น้อยเลย


ระหว่างที่มาส่งชัชวีร์จนเขาขับรถออกไปแล้ว ภัทธิราก็รู้สึกเหมือนระแวงอะไรบางอย่าง สองสามวันนี้เธอรู้สึกเหมือนกับว่ามีใครบางคนกำลังติดตามเธออยู่ ไม่ว่าจะเป็นที่บ้าน ที่ทำงานหรือว่าสถานที่ไหนๆก็ตาม เธอเคยบอกเรื่องนี้กับนนท์ธวัชไปแล้วซึ่งเขาเองก็ส่งสายตรวจมาอยู่ตลอดแต่ความรู้สึกแบบนี้ก็ไม่หายไปเสียที


"คงจะดูซีรีส์มากไปล่ะมั้ง" ภัทธิรากล่าวกับตัวเองเบาๆก่อนจะเดินกลับเข้าไปในตัวอาคาร เธอไม่รู้ตัวเลยว่าทุกการกระทำและการเคลื่อนไหวของเธอนั้นถูกใครบางคนจับจ้องและรับรู้ทุกอย่าง 


คนที่กำลังจะกำหนดอนาคตของเธอหลังจากนี้...


#########


สถานบันเทิง K Play Cas.


ในห้องทำงานของคิรินที่แบ่งโซนด้านหลังเป็นที่พัก หากวันไหนที่มีเรื่องต้องจัดการมากเขาก็จำเป็นจะต้องค้างคืนที่นี่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ตอนนี้คิรินนั่งเอาหลังพิงกับผนังตรงหัวเตียงนอน ร่างสูงสวมผ้าขนหนูผืนเดียวเปลืยท่อนบนเผยให้เห็นสัดส่วนของแข็งแรงของเขา มือซ้ายตอนนี้คีบบุหรี่มาสูบเป็นมวนที่สองส่วนมือขวาก็เลื่อนดูรูปของภัทธิราที่คนของเขาเพิ่งจะจัดส่งมาให้เมื่อสักครู่


"อือ...คุณคีย์ขา ทำอะไรอยู่คะ" ลิลียา...นางเองสาวที่กำลังอยู่ในช่วงดาวร่วง เธอลืมตาตื่นหลังจากที่เสร็จกิจกรรมกับเขาแล้วหยัดตัวขึ้นมานั่งข้างๆ "สูบบุหรี่อีกแล้ว พักบ้างเถอะค่ะมันไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ"


"อย่ายุ่ง!" คิรินกดเสียงต่ำเพื่อบอกให้อีกฝ่ายอย่าล้ำเส้นเขา "เป็นแค่ของเล่นพวกไฮโซ อย่ามาออกความคิดเห็นว่าฉันควรทำอะไร"


"คุณคีย์!! ทำไมว่าลิลีแบบนี้ล่ะคะ?" นางเอกสาวถลึงตาด้วยความโกรธ "ลิลีไม่ใช่ของเล่นของใคร! คุณได้ลิลีแล้วก็คงจะหาเรื่องทิ้งกันสินะคะ"


"คิดว่าฉันโง่หรือยัง!! อย่างเธอผ่านใครมาบ้างทำไมฉันจะไม่รู้" คิรินดับมวนบุหรี่ของเขาด้วยความหงุดหงิด มือซ้ายจับไปที่ใบหน้าของเธอแล้วออกแรงบีบจนอีกฝ่ายรู้สึกเจ็บ "เธอนอนกับฉันก็แค่แลกเงิน ฉันนอนกับเธอก็แค่คั่นเวลาชั่วคราว อย่าคิดจะย้อมตัวเองขายเพราะเธอไม่มีค่าอะไรเลย! แต่...อย่างได้เงินใช้มากกว่าที่ฉันจะให้ตอนนี้หรือเปล่า?"


เรื่องอื่นลิลียาไม่สนใจแต่พอได้ยินเรื่องเงินเพียงเท่านั้นก็รีบพยักหน้าตกลงทันทีโดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะให้เธอทำอะไร คิรินมองแล้วยกยิ้มเล็กน้อย...เขาปล่อยมือจากใบหน้าของเธอก่อนจะหยิบรูปชายหญิงให้กับเธอ


นางเองสาวรับมาก็ประหลาดใจเล็กน้อย "นี่มันรูปน้องสาวฝาแฝดกับน้องชายคุณภาคย์นี่คะ ทำไมหรอ?"


"ถ้าเธอพาสองคนนี้มาให้ฉันได้ ฉันจะให้เธอห้าเท่าของเช็คใบนี้ ใช้วิธีไหนก็ตามใจแต่ฉันต้องได้สองคนนี้มาอยู่ที่นี่ ง่ายๆแค่นี้...สักอาทิตย์นึงคงไม่เร็วไปใช่ไหม?"


ลิลียามีความแค้นต่อภาคย์เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ลองถ้าคิรินเจาะจงตัวมาคงคิดจะทำอะไรบางอย่างและอาจจะส่งผลกระทบต่อภาคย์โดยตรง เท่าที่รู้มาภาคย์ค่อนข้างที่หวงแฝดสาวผู้น้องมาก...ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับภัทธิราจริงๆเขาคงจะคลั่งแทบบ้าแน่ๆ


ถึงเวลาที่เธอจะต้องเอาคืนบ้างแล้ว...


คิรินแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเอง แต่ละวันถึงแม้ว่างานจะยุ่งและเยอะมากแค่ไหนเขาก็ยังคงไม่ลืมเรื่องของวีณาและคนที่อยู่ทางบ้านตอนนี้ก็ยังไม่ลืมเขาเช่นเดียวกัน เมื่อสักครู่วินิตรามาหาเขาและยังได้ฝากอาหารเย็นเอาไว้ให้กับธามเพราะอยู่รอไปก็ไม่ได้เจออยู่ดี ธามและอานัสช่วยกันจัดเตรียมอาหารใส่จานและจัดโต๊ะให้กับเจ้านายของพวกเขา


"คุณเพิ่งกลับไปเมื่อสักครู่นี้เองครับ เธอเป็นห่วงคุณคีย์เห็นไม่ได้กลับบ้านสองวันแล้ว" อานัสมองเจ้านายแล้วก้มหน้า


"คุณย์จะให้พวกผมเอาตัวไอ้ภิชญ์มาเชือดเมื่อไหร่ดีครับ" ธามย้ำถึงความตั้งใจครั้งแรกของคิริน แต่ดูเหมือนว่าเจ้านายของเขากำลังให้ความสนใจกับอย่างอื่นเสียมากกว่า


คิรินมองอาหารตรงหน้าก็ถอนหายใจ เขากวาดสายตามองบอดี้การ์ดทั้งสองด้วยใบหน้าที่ไม่สามารถคาดเดาความคิดได้ "ถ้าให้มันตายง่ายๆจะไปสนุกอะไร สู้ทรมานให้มันเจ็บปวดเหมือนกับที่ยัยวีต้องเจอ สิ่งไหนที่มันรักกูก็จะขยี้สิ่งนั้นให้แหลกคามือต่อหน้ามันนี่แหละ" 


แววตาแข็งกร้าวลุกโชนไปด้วยไฟโกรธ ตอนนี้เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น...ในเมื่อกฎหมายนั้นก็พึ่งพาอะไรไม่ได้ฉะนั้นก็ควรตั้งศาลเตี้ยขึ้นมาจัดการเองซะ คิรินนั่งทานมื้อเย็นอยู่ในห้องทำงานเงียบๆจนกระทั่งลิลียาที่พักร่างกายเต็มที่แล้วออกมารับเงินค่าแรงของเธอก่อนจะเดินทางไปจากที่นี่


หมากบนกระดานเริ่มเดินตามแผนของเขา แล้วเกมส์ก็กำลังเริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆ...


#######


บ้านรัตนโยธิน....


เช้าของวันหยุดสุดสัปดาห์...


ภัทธิราตื่นเช้ามาด้วยความสดใส เธอช่วยนาตยาและวาณิรินเตรียมของใส่บาตรในตอนเช้ามืดก่อนที่จะมาเป็นลูกมือทำอาหารเช้าเพราะเวลาที่จะได้อยู่กันพร้อมหน้าของครอบครัวก็คือช่วงวันหยุดแบบนี้นี่แหละ แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้นเสมอไปเพราะว่าพี่ชายและน้องชายของเธอมักจะตื่นสายเอามากๆในช่วงเวลาแบบนี้


ระหว่างที่กำลังทานอาหารเช้าอยู่นั้น นาตยามองหลานสาวตัวเองแล้วก็ยิ้มจนคนอื่นๆพากันสงสัยว่าวันนี้มีอะไรหนอ? ภาคิณตักเนื้อปลาใส่จานให้กับแม่ของเขาแล้วถามขึ้น "วันนี้แม่ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะครับ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?"


นาตยาหัวเราะชอบใจ "ไม่มีอะไรมากหรอกนะ เมื่อคืนแม่ฝันว่าอยู่ในงานแต่งของภัทรด้วยล่ะ ภัทรใส่ชุดเจ้าสาวส๊วยสวยเหมือนกับณิริณไม่มีผิดเลย แต่เสียดายที่ไม่เห็นหน้าว่าเจ้าบ่าวเป็นใคร"


"ย่าพูดอะไรคะ? ภัทรยังไม่มีแฟนสักหน่อย" ภัทธิรายิ้มพร้อมตักอาหารทานอยู่เรื่อยๆ


"ความฝันก็คือความฝันค่ะคุณแม่ ความจริงน่าจะยากหน่อยเพราะพี่คิณน่ะหวงลูกสาวยิ่งว่ารถอีกนะคะ" วาณิริณเองก็อดที่จะล้อเลียนสามีไม่ได้ ตั้งแต่แต่งงานมีลูกด้วยกันมา...ทุกครั้งที่มีคนมาขายขนมจีบภัทธิราก็มักจะเจอภาคิณสะกัดดาวรุ่งไปเสียทุกคน


แม้กระทั่งนนท์ธวัชก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่เพราะผู้กองหนุ่มให้คำมั่นกับเขาเอาไว้ว่าจะเลิกไปลั้นลากับผู้หญิงอื่นภาคิณจึงยอมเปิดโอกาสให้ไปมาหาสู่ลูกสาวของเขาได้ แต่ทุกอย่างจะต้องอยู่ในสายตาของเขาเท่านั้น


"ไม่ได้หรอกนะ ผู้ชายที่จะมาเป็นเขยบ้านนี้พี่ต้องแสกนทั้งหมด ถ้ามันมาทำเล่นๆกับภัทรล่ะก็พี่จะได้เอาเลือดหัวมันออกได้ถูกตัว" ภาคิณประกาศเจตนารมณ์ของตัวเองอย่างชัดเจน คนทุกต่างก็ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นเขาในมุมแบบนี้ได้ "หัวเราะอะไรกันล่ะนี่!!"


"เปล่าๆ แม่ก็แค่ไม่คิดว่าจะได้เห็นคิณทำตัวหวงลูกสาว ทีนี้รู้หรือยังล่ะว่าพ่อของณิริณเขารู้สึกยังไง" นาตยายังคงหัวเราไม่หยุด รู้สึกดีจริงๆที่ตัวเองยังอยู่มาได้ถึงตอนนี้และเห็นความเปลี่ยนแปลงของลูกๆเธอ "ถึงวันนึงภัทรก็ต้องแต่งงานมีครอบครัว หวงแบบนี้ถ้าหลานแม่ขึ้นคานมาล่ะก็อย่ามาโอดครวญทีหลังนะว่าหาคู่ให้ไม่ได้"


วาณิริณหันไปทางลูกสาวของเธอ "แล้วกับผู้กองนนท์ไม่มีทีท่าว่าจะพัฒนามากไปกว่านี้เลยหรอลูก? แม่เห็นว่าไปเดทด้วยกันก็ออกจะบ่อย"


ภัทธิราก้มหน้าลงเล็กน้อย "ก็เรื่อยๆล่ะค่ะแม่ ภัทรกับนนท์ก็เป็นเพื่อนกันมานานจะให้เปลี่ยนความรู้สึกไปเป็นแบบอื่นยากมากเลยค่ะ แต่ถ้านนท์เขาใช่จริงๆแล้วภัทรจะบอกนะคะ"


บรรยากาศของมื้อเช้ายังคงอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ไม่นานบ้านหลังนี้ก็มีแขกเข้ามาเยี่ยม เธอเป็นนางแบบสาวร่างสูงเพรียว สีผิวเข้มปานกลาง ร่างระหงเดินถือถุงของฝากพะรุงพะรังเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและกล่าวทักทายทุกคนอย่างคุ้นเคย 


"สวัสดีค่ะทุกคน" 


"ยัยเมย์!! / อ้าวหนูเมย์!!" ภัทธิรายิ้มกว้างเมื่อได้เจอเพื่อนสนิท ผู้หญิงคนนี้ชื่อเมริน...เป็นเพื่อนที่ภัทธิราสนิทสนมเป็นอย่างมาก เนื่อจากช่วงหลังๆต้องมีงานเดินแบบหรือถ่ายแบบที่ต่างประเทศบ่อย พอได้กลับมาก็มักจะมาเยี่ยมหาเสมอ


"ของฝากจากเมืองจีนค่ะ ยาจีนบำรุงร่างกายมีส่วนผสมของเห็นหลิงจือ ถั่งเช่า สรรพคุณดีๆทั้งนั้น เมย์ตั้งใจเอามาฝากคุณย่าคนสวยแล้วก็พ่อกับแม่ด้วยนะคะ" เมรินส่งของในมือให้กับนาตยา


"ขอบใจนะจ๊ะหนู" นาตยายิ้มตอบไมตรี


"ทานข้าวมาหรือยังล่ะเมย์ นั่งทานด้วยกนก่อนนะ" ภาคิณเองก็เอ็นดูเธอไม่ต่างอะไรกับลูกๆของเขา


"มาสิจ๊ะ เดี๋ยวแม่จัดที่ให้" วาณิริณกล่าวเชิญเพื่อนสนิทของลูกอีกครั้ง


"ไม่เป็นไรค่ะเมย์ทานมาแล้ว งั้นขอไปรอภัทรที่ริมสระน้ำนะคะ มีเรื่องเมาท์มอยเยอะแยะเลยค่ะ" เมรินเป็นคนร่าเริงและเปิดเผยมาแต่ไหนแต่ไร บ้านนี้เองก็ต้อนรับและเอ็นดูเธออย่างลูกหลานในตระกูล เพราะเธอเองก็เป็นเด็กกำพร้าอาศัยอยู่กับป้าที่เลี้ยงดูมาแต่เล็กเธอจึงนับถือภาคิณและวาณิริณเหมือนพ่อแม่แท้ๆของเธอ


เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง...


ภัทธิราถือถาดขนมและน้ำส้มมาวางไว้ที่โต๊ะเล็กริมสระน้ำ ไม่เจอเพื่อนรักตั้งสองเดือนก็คงจะหาเรื่องนั้นเรื่องนี้มาคุยทั้งวันคงไม่จบแน่ๆ เมรินมองหน้าเพื่อนสาวราวกับจะเค้นความลับอะไรบางอย่าง "ไงยะยัยเพื่อนรัก ได้ข่าวว่าฮอทจนโต๊ะทำงานกับที่บ้านมีแมสเซนเจอร์มาส่งของให้ทุกวันเลยหรอ?"


"ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ" ภัทธิราตอบกลับสั้นๆ


"ย่ะ ว่าแต่ตอนนี้สโนไวท์เลือกได้หรือยังจ๊ะว่าจะตกลงปลงใจกับคนแคระคนไหน นี่...อายุก็จะสามสิบแล้วนะแก ไม่รีบหาเดี๋ยวก็เฉาตายพอดี"


"ว่าแต่ฉัน แกเองก็ยังไม่รีบไม่ใช่หรือยังไงล่ะ เอาเป็นว่าถ้าฉันแต่งงานเมื่อไหร่นะฉันจะบอกเจ้าบ่าวอัดซองให้แกเน้นๆเลยดีไหม?" สองสาวหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ภัทธิราส่งแก้มน้ำส้มให้เพื่อนเธอได้ดื่มพร้อมกับขนมในจาน


"แปลกนะที่นนท์มันก็พยายามจีบแกมาตั้งแต่ ม.ต้น จนป่านนี้แล้วแกยังไม่ใจอ่อนอีก ฉันถามจริงเถอะภัทร! แกน่ะมีใครในใจอยู่หรือเปล่า? เอ๊ะ! หรือว่าแกยังไม่ลืมพ่อเทพบุตรกุ้งแห้งของแกคนนั้นน่ะ"


"บ้าน่ะยัยเมย์! ไปเรียกเขาแบบนั้นได้ยังไง นั่นน่ะผู้มีพระคุณของฉันเลยนะ" ภัทธิรานึกย้อนกลับไปสมัย ม.ต้นที่เธอถูกวินมอเตอร์ไซต์ลวงไปในที่เปลี่ยวระหว่างที่เธอกลับจากเรียนพิเศษเพื่อไปหาภาคิณที่บริษัท แต่ทว่าโชคยังเข้าข้างเธอที่มีเด็กนักเรียน ม.ปลายมาเห็นและช่วยเหลือเธอได้ทัน เขาตัวคนเดียวพาเธอหนีออกมาจากที่แห่งนั้นและก็บาดเจ็บจากการช่วยเธออีกด้วย ภัทธิรายังคงจำภาพลักษณ์ของเขาคนนั้นได้ติดตา แม้จะไม่รู้ว่าเขาเป็นใครก็ตาม "ถ้าไม่ได้เขาก็คงไม่มีฉันตอนนี้หรอก เข็ดกับการขึ้นวินมอเตอร์ไซต์ไปเลยล่ะ"


"ก็จริง เอ้อ...ได้ข่าวว่าพี่แฝดชายของแกกำลังจะหมั้นหรอ? ผู้หญิงดวงซวยคนนั้นเป็นใครล่ะบอกได้ไหม? ฉันรู้จักหรือเปล่า?"


"ลูกสาวเพื่อนสนิทพ่อ ชื่อไออุ่น..." ภัทธิราถอนหายใจ "แล้วแกถามฉันเป็นชุดแบบนี้มีอะไรหรือเปล่า? นี่ไปเล่นเกมส์อะไรกับใครเอาไว้ใช่ไหม?"


"แหะๆ ก็ไม่เชิงน่ะ วันก่อนฉันเจอนังสำลี เอ๊ย ลิลียาพูดถึงแกแปลกๆ บอกว่าแกสวยเลือกได้มั่ง มีเงินแล้วเชิดใส่ผู้ชาย ฉันเลยสวนกลับไปว่าฉันนี่แหละจะเป็นแม่สื่อหาสามีให้แก เอ...ช่วงนี้แกก็ระวังตัวเอาไว้หน่อยนะ นังสำลีมันพูดประมาณว่ามีคนจ้องจะเอาชีวิตแกอยู่" เมรินทำสีหน้าจริงจังแต่อีกฝ่ายก็ยังมองเป็นเรื่องตลก "ฉันซีเรียสนะ"


"ใครจะมาทำอะไรฉัน เขาคงท่องบทล่ะครล่ะมั้ง"


"ไม่ใช่หรอก ฉันแอบได้ยินมันคุยโทรศัพท์ว่ามันจะพาแกไปหาใครสักคนนี่แหละ ภัทร!นังนี่น่ะแค่นางเอกในจอ อย่าไปนัดเจอมันตัวต่อตัวล่ะ อันตราย!!" เมรินเตือนด้วยความเป็นห่วงเพราะเธอรู้จักลิลียาดี ยิ่งเพื่อนของเธอเป็นผู้หญิงที่พร้อมทุกด้านทั้งฐานะ ตระกูล การศึกษาและหน้าที่การงานทุกอย่าง แถมยังโสดและบริสุทธิ์ซึ่งเป็นที่หมายปองของบรรดาผู้ชายที่จะเด็ดดอกฟ้าดอกนี้ไปครอบรอง


แม้ว่าภัทธิราจะยังไม่ค่อยเชื่อแต่เธอก็แสดงความกังวลออกมา อาจจะเป็นเพราะความรู้สึกที่เหมือนถูกสะกดรอยมาสักระยะหนึ่งแล้วและแววตาของเมรินก็ไม่ได้บ่งบอกว่าล้อเล่นแต่อย่างใด อะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ก็ไม่อาจรู้ได้จริงๆ


_____________________________________________ 100 % _____________________________________


มาครบแล้วจ้าาา 

มาๆตำๆอ่านๆกันนะรีดจ๋าา

ไรท์มีโปรแจก E-Book พี่ภาคย์กับน้องไออุ่นะคะ

ไว้พรุ่งนี้ไรท์จะมาบอกกติกานะว่าต้องทำยังไงกับกิจกรรมนี้ค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น