chinain (มัทรินทร์)
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่3 (1/2) Pre NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2562 19:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3 (1/2) Pre NC+++
แบบอักษร

บทที่3 Pre NC+++

“ทนหน่อยนะครับ”


เจสันบอกร่างบางที่อ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของเขาขณะที่ประคองไปที่รถ แม้ว่าเขาเองก็ทรมานไม่แพ้กันก็ตามเถอะแต่เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจสันโดนยาปลุกเซ็กส์ ทำให้เขาตั้งรับได้ดีกว่าคนที่ไม่เคยโดนอย่างดาริญญา


เขาวางร่างเล็กลงบนเบาะรถก่อนจะรีบสตาร์ทรถออกไปจากที่นั่นโดยเร็ว ระหว่างทางเจสันเหลือบมองดาริญญาเป็นระยะ ตอนนี้เธอขบริมฝีปากตัวเองด้วยความทรมาน กระโปรงรัดรูปที่ยาวเลยเข่าลงไปตอนนี้มือเล็กถลกขึ้นมากองบริเวณขาอ่อนเผยให้เห็นเรียวขางามขาวเนียนไร้มลทิน ทรวงอกสล้างกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหอบหายใจจนคนแอบมองรู้สึกได้ว่าอาวุธลับประจำตัวเขามันพร้อมรบแล้ว


‘โคตรเอ็กซ์เลยว่ะ เอาบนรถนี่เลยจะผิดไหม’


เจสันบอกตัวเองเขาพยายามต่อสู้กับความคิดตัวเองว่าจะจัดบนรถเลยหรือไปต่อที่อพาร์ตเมนท์ของเธอดี


“อืมมม คุณเจสันขับเร็วหน่อยได้ไหมคะฉันจะไม่ไหวแล้ว”


ดาริญญาบอกเสียงกระเส่าพร้อมถลกกระโปรงขึ้นมาอีก ความร้อนรุ่มทำให้เธอแทบสิ้นสติแต่ไอ้คนข้างๆนี่สิจะสิ้นสติเพราะขาขาวๆ



‘ขาวเหลือเกิน จับฟัดตรงนี้เลยดีไหม’


เจสันพูดกับตัวเองขณะที่รถติดไฟแดง ดาริญญาที่ร้อนวูบวาบราวเชื้อเพลิงเผาไหม้ตอนนี้ไม่มีสติหลงเหลืออีกต่อไป มือเล็กยกขึ้นมาขยำสองเต้าอร่ามโดยที่เธอไม่รู้ตัวเช่นกัน


“ร้อน ฉันร้อน”


เจสันมองภาพนั้นพลางกลืนน้ำลายลงคอ รู้สึกได้ถึงความคับแน่นตรงเป้ากางเกง


‘กูไม่ทนแล้วเว้ย เอาแม่งบนรถนี่แหละ!’


เขาคิดในใจเสร็จก็ขยับไปใกล้คนตัวเล็กเพื่อปลดเข็มขัดนิรภัยให้ แต่เจสันลืมไปว่าเขากำลังอยู่บนถนนที่ติดไฟแดง ไม่ทันทีมือหนาจะปลดล็อกเข็มขัดนิรภัยเสียงแตรรถก็ดังสนั่นมาจากด้านหลังรถของเขา ชายหนุ่มได้สติดึงมือกลับอย่างหัวเสีย


‘กูต้องทนอีกไกลเลยเหรอวะเนี่ย!!’



ในที่สุดเจสันก็ขับมาถึงอพาร์ตเมนต์ที่ดาริญญาบอก เขารีบช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มอย่างยากลำบาก ยิ่งได้สัมผัสเนื้อตัวนุ่มนิ่มแบบแนบชิดไอ้เจ้าลูกชายเขามันก็ยิ่งดันกางเกงออกมาจนเห็นได้ชัด นี่ถ้าใครมาเห็นเข้าคงเข้าใจว่าเขาเป็นไอ้หื่นบ้ากามลักพาตัวสาวมาทำมิดีมิร้ายแน่ๆ โชคดีที่อพาร์ตเมนต์เล็กๆนี้ค่อนข้างเงียบ


“คุณพักชั้นไหน” เขาถามเสียงทรมาน

“สะ…สามค่ะ ห้องสามศูนย์เก้า”


 เจสันกวาดสายตามองบริเวณรอบๆ อพาร์ตเมนต์นี่เล็กกว่าที่เขาคิดแม้แต่ลิฟสักตัวก็ไม่มี เอาวะบันไดก็บันไดตอนนี้เขาก็อยากปลดปล่อยแล้วเช่นกัน เจสันอุ้มดาริญญามาถึงหน้าห้องด้วยความทรมานเพราะตลอดทางเธอทั้งกลัวตกทั้งร้อนรุ่มจนต้องกอดเขาแน่น เมื่อสองแขนเรียวโอบรอบลำคอเขา ช่วงตัวด้านบนก็แนบชิดไปกับแผงอกเขา เจสันทรมานเหลือเกินเมื่อความนุ่มนิ่มตรงทรวงอกก่อกวนเขาไม่ยอมหยุด

 “กุญแจอยู่ไหน” เจสันถามห้วนๆไม่มีอารมณ์มาพิธีรีตองใดๆแล้ว

“ปะ…ปล่อยฉันลงก่อนค่ะ”

 เจสันทำตามอย่างว่าง่าย ดาริญญาจึงหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าไขกุญแจห้องแล้วรีบเปิดไฟสว่าง

“ขอบคุณมากนะคะ คุณเจสันฉันขอตัวก่อนนะคะ” ดาริญญารีบกล่าวขอบคุณแล้วจะปิดประตูใส่เจสันเพราะตอนนี้เธออยากเปิดน้ำเย็นๆใส่ตัวเต็มที่แล้ว แต่เจสันกลับดันร่างบางเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูลงพร้อมกับกดล็อก

“คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆเหรอ”

“คะ…คุณเจสัน อื้อออ”


ริมฝีปากหนาทาบลงมาอย่างดุดันไร้ซึ่งความปราณีใดๆทั้งสิ้น ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหอมหวานอย่างบ้าคลั่ง แต่ดาริญญากลับไม่รู้สึกว่าถูกคุกคามใดๆทั้งสิ้น กลับกันเธอกลับรู้สึกเหมือนความร้อนรุ่มที่ทนทรมานมานานค่อยๆถูกดับลง นี่มันความรู้สึกอะไรกันแน่



**************************************************************************************************

คนโดนยาสองคนมาเจอกันจะเกิดอะไรขึ้นน๊า สามทุ่มกว่าๆมาต่อนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น