Mari-p

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.17 : กีดกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2562 16:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.17 : กีดกัน
แบบอักษร

Jaokha Say........

“ ทำไมมันถึงมาส่ง!!! “ เสียง ของคนเป็นพ่อ ที่ตะโกนทักขึ้น เพียงแค่ฉันก้าวเข้ามาในบ้าน

เสียงของพ่อดังไปถึงคนข้างนอกจนเค้าต้องรีบวิ่งมา ที่ประตูหน้าบ้าน

“ ผมนัดเจ้าข๋าออกไปข้างนอก เพื่อคุยธุระครับ “ ไทเกอร์ออกตัวตอบแทน

“ ฉันถามลูกสาวฉัน “

พ่อมองไทเกอร์ด้วยสายตาโกรธสุดๆ

“ ดีกันแล้วว่างั้น แล้วไง มันจะทำให้แกร้องไห้อีกเมื่อไหร่ก็ได้ว่างั้น !! “ พร้อมกระชากแขนฉันเข้ามาในบ้าน

“ พ่อคะ มีเหตุผลหน่อย หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ “

“ แล้วยังไง แกไม่ทันมันหรอก อยู่ใกล้มันมีแต่ให้มันหลอกฟัน พอมันอยากรักก็มาทำดี พอมันไม่ต้องการ ก็มีแต่แกที่ต้องร้องไห้ “

ฉันจะทำยังไงดี พ่อโกรธขนาดนี้ไม่ยอมฟังอะไรแน่

“ ลุงคิม ผมรักเจ้าข๋าจริงๆนะครับ “

“ รักงั้นหรอ แกเข้าใจคำนี้รึป่าว มันเป็นเวรกรรมของฉันเอง ที่ทำกับแม่ของแกไว้ ฉันจะไม่ให้มันเกิดขึ้นกับลูกสาวฉันแน่ เจ้าข๋าขึ้นบ้าน “

ทำไว้กับน้ามินิทหรอ ทำอะไรอะ ฉันมองหน้าไทเกอร์ที่ตอนนี้ น่าจะดูโกรธไม่แพ้กัน แต่เก็บอาการไว้ ถ้าไม่ใช่พ่อฉันเค้าคงตอกกลับไปแล้ว

“ ผมขอโทษครับ ที่ทำให้ลุงคิมไม่ชอบใจ แต่ผมขอโอกาสให้ผมพิสูจน์ตัวเองหน่อย ผมรักลูกสาวลุงจริงๆ ถ้าลุงกลัวผมจะทิ้งขว้าง ผมยินดีแต่ง ผมมั่นใจว่าผมดูแลเจ้าข๋าได้ “

พ่อดูอึ้งเล็กน้อย กับคำพูดของไทเกอร์

“ แกไม่ได้ดีสักครึ่งของพ่อแกเลย ต่อจากนี้ไป อย่ามาใกล้ลูกสาวฉันอีก ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว!!! “

ทำไมพ่อถึงโมโหขนาดนี้ แต่โมโหเบอร์นี้ ต่อให้ไทเกอร์จะพูดอะไรพ่อก็คงไม่ฟัง

“ เสือกลับก่อนนะ ไว้พ่อหายโมโหค่อยมาใหม่ “

ฉันไล่ไทเกอร์กลับ เพราะถึงเค้าอยู่ก็น้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ มีแต่จะทำให้พ่อโกรธขึ้นมากขึ้นอีก เพราะฉันขอเค้าเลยยอมกลับแต่โดยดี พอไทเกอร์พ้นออกจากประตูไปเท่านั้นแหละ

“ พ่อไม่เคยสอนให้หนูทำตัวแบบนี้ กอดกับผู้ชายกลางถนน มันทุเรศ !!! คนอื่นจะมองแกยังไง “

พ่อเห็นที่บอกลากันหน้าบ้านนี่แน่เลย แบบนี้นิเอง ถึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ มันเป็นความผิดของฉัน ที่คิดว่าจะไม่เจออีกหลายวัน เลยขอกอดลา ไม่คิดเลยว่าพ่อจะเห็น

“ หนูขอโทษค่ะ “

“ แกเป็นผู้หญิงนะ แกจะทำอะไร ก็มีแต่เสียเปรียบ มันสิมีแต่ได้ !!! “ พ่อยังคงตะคอกใส่ฉันไม่ยอมหยุด

“ ขอโทษค่ะ “

“ ทำตัวให้มีค่าหน่อยเจ้าข๋า พ่อเลี้ยงแกไม่ดีหรือไง แกถึงทำตัวเหลวไหล ที่พ่อยอมให้เป็นเพื่อนกัน มันก็มากพออยู่แล้ว แต่กอดกันแบบนี้มันเกินเพื่อนแล้ว ถ้าอยากมีแฟนเดี๋ยวพ่อหาให้ แต่ไม่เอาคนเจ้าชู้แบบมัน “

“ พ่อคะ หนูรักเค้าไปแล้ว รักมานานแล้ว เพราะพ่อเป็นแบบนี้ มันเลยไม่กล้าให้หนูไม่กล้าที่จะแสดงความรู้สึก จนทำให้หนูเกือบเสียเค้าไปครั้งนึงแล้ว ครั้งนี้หนูจะไม่ยอมอีกแล้ว “ ฉันพูดก้บพ่อด้วยน้ำตา ก่อนจะวิ่งขึ้นห้องของตัวเอง แม้พ่อจะตะโกนเรียกอีกกี่ครั้ง ฉันก็ไม่ได้หันกลับไปมอง

พ่อโคตรไร้เหตุผลเลย มันเปลี่ยนใจกันง่ายแบบนั้นเลยรึไง พ่อไม่เคยเข้าใจเลย


ตึ๊ง~* เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ ทำให้ฉันต้องปาดน้ำตา

Tiger : Line

Tiger : เป็นไงบ้าง

Jaokha : ไม่เป็นไร พ่อไม่ได้โกรธอะไรมากมายหรอก

Tiger : อย่าโกหกได้ไหม ฉันยืนอยู่หน้าประตู

พอรู้ว่าเค้ารู้ ฉันก็ยิ่งปล่อยโฮ ออกมาอีก

Jaokha : เสือ พ่อไม่เข้าใจเลย ฉันเป็นเด็กไม่ดีในสายตาพ่อซะแล้ว พ่อไม่เคยว่าฉันแรงแบบนี้เลย

Tiger : อย่าเพิ่งคิดมาก เราจะผ่านมันไปด้วยกัน เชื่อเถอะฉันจะจีบลูกเสืออะ ฉันเตรียมใจมาแล้ว นี่มันแค่เริ่มต้น ขอได้ไหม อดทน และ เชื่อใจฉัน ไม่ว่าพ่อเธอจะพูดอะไร

Jaokha : เสือจะมีแค่เจ้าข๋าใช่ไหม จะไม่หนีเจ้าข๋าไปไหนใช่ไหม

Tiger : อืม

Tiger : เชื่อเถอะ ว่าฉันรักเธอมากกว่าที่เธอคิด

Tiger : ตอนนี้เธอทำตัวดีๆ ใจดีสู้เสือไปก่อนนะ เดี๋ยวที่เหลือ ฉันจะจัดการเอง ไม่ว่าจะใช้เวลาแค่ไหน ฉันก็จะทำ

Jaokha : ค่ะ

จบการสนทนา

ใจดีสู้เสือหรอ แต่ตอนนี้พ่อคงไม่ยอมฟังอะไรทั้งนั้น แล้วฉันก็ไม่อยากฟังอะไรที่พ่อพูดแล้ว


ฉันปิดห้องขังตัวเองอยู่แบบนั้น เพราะไม่อยากออกไป แล้วต้องทะเลาะกับพ่ออีก มันจะมีวิธีไหนที่จะทำให้พ่อยอมรับเรื่องของเรา มันแทบจะไม่มีหนทางเลย จะปรึกษาใครก็ไม่ได้ จะหันไปหาใครก็ไม่ได้ จะจัดการความรู้สึกในใจนี้ยังไง ในเมื่อตอนนี้มันอัดแน่นจนอึดอัดไปหมด

พอมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ฉันดันอยากมีเค้ามากกว่าที่เคยเป็น อยากได้กำลังใจ อยากกอดแน่นๆ แต่ตอนนี้คงได้แค่อดทนอย่างที่ไทเกอร์บอก


3 วันถัดมา

จู่ๆ คนที่เอาแต่หนีเที่ยว ก็อยู่ติดบ้านทุกวัน จะแอบออกไปหาไทเกอร์ก็ไม่ได้ จะคุยโทรศัพท์ก็ยาก อึดอัดจะแย่อยู่แล้ว ที่พ่อต้องมาคอยจับผิดแบบนี้ วันนี้เป็นวันเกิดที่โคตรจะเงียบเหงา พ่อซื้อเค้กมาให้นั่งกินที่บ้าน เงียบๆ ฉันจะออกจากจุดนี้ได้ยังไง นี่ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ ปีนี้ 24 แล้ว ฉันโตพอจะคิดอะไรเองได้แล้ว

“ เค้กไม่อร่อยรึไง “

“ พ่อกินเถอะค่ะ หนูไม่ค่อยหิว “

“ เจ้าข๋า เชื่อพ่อบ้างได้ไหม พ่อผ่านเรื่องพวกนี้มาก่อน เชื่อพ่อเถอะ พ่อหวังดี “

“ แบบนี้เกินไปไหมคะ หนูก็มีหัวใจนะคะ “

แล้วทุกอย่างมันก็กลับสู่ความเงียบอีกครั้ง ฉันไม่ได้ใจกล้ามากพอที่จะขบถ แต่ก็ไม่ได้เป็นเด็กดีมากพอที่จะเชื่อฟัง ฉันจะทำยังไงดี ความคิดถึงมันสุมอยู่ในอก

Rrrrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrrr เสียงโทรศัพท์ของพ่อดังขึ้น พอพ่อเห็นชื่อคนที่โทรมาก็แอบไปคุยที่อื่นทันที มีหรอที่ฉันจะไม่อยากรู้ว่าใครโทรมา

“ ว่าไง “

“ งั้นหรอ ใจเย็นๆ นะ เดี๋ยวพี่รีบไป “

จะไปไหน ในวันเกิดฉันแบบนี้นะหรอ พอเห็นพ่อฉันวางโทรศัพท์ ฉันเลยรีบกลับไปนั่งที่เดิม กับเค้กก้อนเดิม ฉันเลยฟอร์มตักเค้กกินไปพรางๆ

“ เห็นหนูกินได้ พ่อก็ดีใจละ เดี๋ยวพ่อมานะ อย่าได้คิดจะออกไปไหนล่ะ พ่อไปแปปเดียว “

“ ไปไหนคะ “

“ ธุระ กินเค้กไปก่อน พ่อไปแปปเดียว “

แล้วพ่อก็หยิบกุญแจรถ แล้วออกไปเลย แทนตัวเองว่าพี่ ออกไปหาสาวรึป่าว ใช่หรอ ในวันเกิดลูกเนี่ยนะ ใจร้ายไปหน่อยแล้ว


ตึ๊งง~* เสียงแจ้งเตือนจาก Line ดังขึ้น ฉันรีบเปิดดูทันที

Tiger : Line

Tiger : ออกมาหน้าบ้านที

Jaokha : นายอยู่หน้าบ้านหรอ

จบการสนทนา


พอเดินออกมาจากบ้านก็เจอเค้าจริงๆ คิดถึงจังเลย ฉันวิ่งตรงไปกระโดดกอดเค้าทันที ไม่ใช่คิดถึงเพราะไม่ได้เจอ แต่คิดถึงเพราะถูกบังคับไม่ให้เจอ ยิ่งพ่อไม่ให้เจอ มันกลับยิ่งอยากเจอเข้าไปอีก

“ กินเค้กรึยัง อะฉันทำมาให้ “ ไทเกอร์ส่งกล่องเค้กในมือมาให้ฉัน

“ ดีนะมาตอนพ่อไม่อยู่ “

“ มานานแล้ว รอจนพ่อเธอออกไปนี่แหละ ไม่ได้กลัวพ่อเธอหรอกนะ แต่ไม่ได้อยากให้เธอถูกดุ จะเป็นลูกเขยเค้าจะหาเรื่องเค้าก็ไม่ได้ หรือจะพาหนีเลยดี เอาไปซ่อนไว้ เจออีกทีก็พาหลานกับมาไหว้ตาเลย “

ฉันตีอกคนที่เอาแต่พูดเล่นอย่างแรงเลย พาหนีเลยงั้นหรอ ใครบอกจะไปกับนายย๊ะ

“ แล้วรถอะ สีแดงขนาดนั้น พ่อฉันไม่เห็นเลยหรอ “

“ จอดไว้หน้าซอยแล้วเดินเข้ามา เดี๋ยวไม่มา คนแถวนี้จะคิดไปเองว่าฉันทิ้งขว้างอีก “

ฉันมองค้อนใส่คนตรงหน้า คนที่ตรงต่อเวลา แล้วไม่ยอมทำอะไรที่จะทำให้ตัวเองเสียเวลาเปล่าๆ แต่วันนี้กลับยอมมารอโดยไม่รู้ว่าพ่อจะออกไปรึป่าวเนี่ยนะ

“ ถ้าพ่อฉันไม่ออกไปข้างนอกล่ะ นายจะทำยังไง “

“ เอาเป็นว่า ฉันรู้ว่าเค้าต้องออก ” ไทเกอร์ตอบออกมาหน้านิ่งๆ

ทำไมถึงรู้อะ ไม่เห็นเข้าใจเลย พูดอะไรแปลกจัง

“ สุขสันต์วันเกิดนะเจ้าข๋า มีความสุขมากๆ อันนี้ฉันให้ “ ไทเกอร์ส่งกล่องเล็กๆใบนึงมาให้ พร้อมกับลูบหัวฉันเบาๆ

ของขวัญวันเกิดหรอ ที่จริงแค่ทำเค้กมาให้ก็พอแล้ว ฉันเปิดกล่องใบเล็กนั่นออก ข้างในเป็นเข็มกลัด รูปดอกคามิเลียสีกรม สวยนะ แต่มันเหมือนเป็นที่เก็บมานานแล้วมากกว่าจะเป็นของใหม่

“ ดอกคามิเลีย มันแปลว่า ความรักที่มั่งคง และยั่งยืน “

“ อ่ออ แบบนี้นิเอง ขอบคุณค่ะ “

“ ติดทุกวันได้ยิ่งดี ถ้าพ่อเธอถาม ก็บอกว่าเป็นของขวัญจากฉันก็แล้วกัน “

ทำไมพ่อต้องถามแค่เครื่องประดับ หรือมันมีความหมายอะไรแอบแฝงหรอ อยากชวนเข้าไปคุยในบ้าน แต่ไม่รู้ว่าพ่อจะมาเมื่อไหร่ อยากรู้ว่าเสือคิดจะทำอะไร เหมือนเค้าจะมีอะไรในใจ ที่ไม่ยอมบอก

” เสือกลับก่อนเถอะ เดี๋ยวพ่อกลับมา แล้วจะโกรธอีก “

“ มีอะไร โทรหาฉันได้ตลอด ฉันจะรีบมา ดูแลตัวเองด้วย พรุ่งนี้จะรับไปกินข้าวกลางวัน เคลียร์คิวให้ฉันด้วยรู้ไหม “

“ ค่ะ “

“ เข้าบ้านก่อนสิ ฉันจะได้หมดห่วงไง “

นี่บ้านฉันนะ จะมาห่วงอะไรหน้าบ้านฉันเอง แล้วเค้าก็อยู่จนฉันเข้าบ้านปิดประตูเสร็จสรรพถึงเดินกลับไปขึ้นรถของตัวเองที่หน้าปากซอย เค้ามีแผนจะทำอะไรรึป่าวนะ



Tiger Say .........

เรื่องของลุงผมจะไม่เข้าไปก้าวก่ายหรอกนะ แต่ผมจะไม่ยอมอยู่เฉยๆให้ลุงมากีดกันเราสองคนหรอก กว่าจะรักกันมันยากแค่ไหน แม้จะให้ขโมยเธอมาจากลุงเลยผมก็จะทำถ้าจำเป็น


ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!!!

“ เข้ามาครับ “

แล้วอามายด์ก็เปิดประตูเข้ามา

“ วันนี้ไม่ได้มาในฐานะคนใต้บังคับบัญชานะจ๊ะ แต่มาถามว่าเป็นอะไร ลูกน้องข้างนอกซุบซิบกันหมดแล้ว ว่าวันนี้ทำอะไรก็ถูกใจบอสเลย แถมบอกอีกว่าบอสเหวี่ยงมากวันนี้ “

“ ผมไม่รู้ตัวเลย ขอโทษครับ “

“ พ่อเธอจะเป็นแบบนี้เฉพาะเวลามีเรื่องแม่เธอเท่านั้น นี่ก็เรื่องหัวใจเหมือนกันใช่ไหม “

อามายด์เดินมานั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะผม

“ พ่อเธอนี่ขาเหวี่ยงเลยตอนหนุ่มๆ แก้ไขได้ทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องหัวใจ “

ไม่เคยรู้เลยว่าคนที่เย็นเป็นน้ำแบบป๊า จะมีเรื่องแบบนี้ด้วย งั้นถามอามายด์ละกัน

“ ครับ ถูกอย่างที่อามายด์ว่าเลย ผมไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ยังไง มันยากกว่าเรื่องงานเยอะเลย ป๊าแก้ปัญหาพวกนี้ยังไงครับ “

“ กว่าพ่อกับแม่เธอจะรักกันไม่ได้ง่ายนะ ขนาดกระโดด ลงกลางทะเล แม่เธอยังเลือกอีคุณคิมเลย “

กระโดดลงกลางทะเล งั้นหรอ ป๊าทำอะไรที่มันมุทะลุแบบนั้นด้วยหรอ

“ แล้วไงต่อครับ ผมอยากฟังต่อ “

“ พอเอาแม่เธอขึ้นมาจากน้ำ แม่เธอก็แทบจะหมดลมหายใจแล้ว ทั้งทำ Cpr ทั้งเรียกแม่เธอให้กลับมาทั้งน้ำตาเลย แต่พอแม่เธอฟื้น ยกความดีให้อีคุณคิมซะงั้น แล้วไปนั่งร้องไห้ แต่สุดท้ายแม่เธอก็เลือกอีคุณคิมอยู่ดี น่าเจ็บใจไหมล่ะ คู่นี้กว่าจะได้รักยาวมาก ไม่ต้องถามเลย ออฟฟิศจะลุกเป็นไฟแค่ไหน “

เริ่มเข้าใจคำว่าดีไม่ได้ครึ่งของพ่อแล้วสิ ผมเอาคำพูดของลุงคิมมานั่งคิด แพ้ใจ ของลุงคิมคือแบบนี้นิเอง

“ มีอีกไหมครับ ผมอยากฟัง “ๅ

“ ก็มีแอบทำดีให้เรื่อยๆ แต่พอเห็นเค้ารักกัน พ่อเธอก็เอาละ ถึงบริษัทก็ฟึดฟัด ใครทำไม่ถูกใจ ก็ซวยแบบนี้เลย “ อามายด์ยิ้มให้ผม

“ ขอโทษจริงๆครับ ผมไม่รู้ตัวเลย “

“ ทุ่มสุดตัว คือสิ่งที่พ่อเธอทำทุกครั้ง ผลจะออกมายังไง ค่อยว่ากัน อย่าเอาแต่กั๊กเพราะได้ไม่คุ้มเสีย จะเกงานบ้าง อาไม่รายงานพ่อเธอหรอก พ่อบ้างานแล้ว ลูกไม่ต้องเหมือนก็ได้ “

ผมยิ้มหญิงให้หญิงสาววัยกลางคนตรงหน้า

“ เจ้าข๋าลูกอีคุณคิมหรอ “

“ ครับ “

“ สงสัยจะกลัวกรรมตามสนอง ทำกับไว้แม่เธอน้อยๆที่ไหน จะเรียกฟันแล้วทิ้งก็ได้นะ ดีที่ยังรู้ตัว หลบให้พ่อเธอ แต่ยังไงก็ฟันแล้วทิ้งอยู่ดี อย่าให้อาพูดเลย อาไปทำงานดีกว่า แล้วก็เหวี่ยงเบาๆหน่อยนะจ๊ะ “

พูดซะหมดเลย นี่ไม่อยากพูดหรอเนี่ย


=============


“ เติร์ด เราบอกหลานไปแล้ว รู้ได้ไงว่าหลานจะเหวี่ยง หรือเอาตัวเองเป็นหลัก “

“ อะๆ แล้วฉันจะต้องทำอะไรต่อ ช่วยเท่าที่ช่วยได้นะ “

“ แล้วทำไมไม่มาช่วยลูกเอง ลูกมันคงอยากได้เติร์ดมากกว่าคนนอกแบบฉัน “

“ เลี้ยงลูกแบบไหนเนี่ย เฮ้อ...อะๆ เดี๋ยวจัดการให้ “

จบการสนทนา

ความคิดเห็น