บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 ทำนายชะตา...ในหรือนอก? NC25+++

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 ทำนายชะตา...ในหรือนอก? NC25+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2562 06:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 ทำนายชะตา...ในหรือนอก? NC25+++
แบบอักษร

          “ไม่กลับบ้านเหรอ...ดึกแล้วนะ”  เซลีนเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าที่กำลังสูบน้ำด้วยคันโยกเก่าๆ จากบ่อบาดาลขึ้นมาใส่ถังใบใหญ่  ด้วยเพราะตลอด 20 ปีบ้านหลังนี้ไม่เคยได้จ่ายค่าน้ำค่าไฟอีกทุกอย่างจึงถูกตัด  แม้แต่เครื่องปั่นไฟสำรองก็ยังเสีย

            “เข้าบ้านไป  จะมายืนทำไมตรงนี้เดี๋ยวฉันยกน้ำไปให้อาบเอง”  ฟอลคอนดุผู้หญิงไม่รู้ความ  ตอนนี้แสงจันทร์ส่องสว่างขนาดที่เขามองเห็นหน้าเธอยังชัด

            “เพื่อนๆ กลับกันไปหมดแล้วนะ”  เธอยังเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงโทนเดียว

            “พูดมากจริง  จะเข้าบ้านไปดีๆ หรือต้องให้ฉันเตะก้นเธอเข้าไปหะ”  ชายหนุ่มถอดเสื้อออกเพราะความร้อน  เขาโยกคันโยกจนเส้นเลือดปูดกล้ามเนื้อขึ้นเป็นมัดๆ สุดท้ายก็ได้น้ำมาพอให้เซลีนทั้งอาบและสระผม

            “ที่จริงฉันอาบตรงนี้ก็ได้นะ  นายจะได้ไม่ต้องยกเข้าบ้าน”  เธอบอกขณะมองเขาแบกถังใส่น้ำเต็มเปี่ยม  ตอนนี้ตัวเขาที่เปลือยครึ่งท่อนชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการใช้แรง

            “เข้าห้องน้ำไป”  ฟอลคอนไม่สนว่าเธอจะพูดอะไร  คำสาปบนหลังนั่นเป็นเรื่องล้อเล่นหรือยังไงกัน

            ชายหนุ่มยกถังวางไว้ในห้องน้ำที่ทำความสะอาดแล้ว  เขาจัดแจงจุดเทียนให้เธอเล่มหนึ่งและยังไม่วายถาม  “แล้วเสื้อผ้าเก่าๆ มีพอใช้ได้บ้างไหม”     

            “พอมีอยู่แต่ชุดชั้นในเปื่อยหมดแล้ว”  เธอชูเสื้อยืดผ้าหนานุ่มที่ตัวใหญ่จนสามารถคลุมได้ถึงน่องให้ดู  “มีแบบนี้ 2 ตัวนายเอาไปใส่ตัวหนึ่งก็ได้”

            “อือ”  ฟอลคอนรับเสื้อมาตัวหนึ่งก่อนจะเดินกลับไปยังบ่อบาดาลเพื่ออาบน้ำชำระคราบสกปรกอย่างพวกขี้ฝุ่นและเหงื่อที่ผสมกันมาทั้งวันจากการทำความสะอาดบ้าน

            เซลีนตักน้ำในถังอาบเงียบๆ เธอได้แชมพูสระผมและสบู่ที่แวะซื้อมาพร้อมผงซักฟอกในทีแรกจึงพอใช้ถูๆ ไถๆ ไปก่อนได้  ทว่าขณะที่เธอกำลังเอื้อมมือไปถูแผ่นหลังก็ให้ชะงักก่อนจะมีรอยยิ้มผุดออกมา  เด็กฟอลคอนนั่นก็น่าเอ็นดูดี  ทำท่าเหมือนห่วงเธอแต่ก็ไม่ยอมพูดตรงๆ

            หลังหญิงสาวอาบน้ำเสร็จเธอก็ใส่เสื้อยืดเนื้อหนาเพียงตัวเดียวเพราะมันใหญ่พอที่จะคลุมยาวไปถึงน่อง  พร้อมซักชุดชั้นและเดรสที่ใส่ติดตัวมาเพื่อเอาไว้ใช้ในวันพรุ่งนี้ก่อนจะออกจากห้องน้ำ

            “จะออกไปตากชุดเหรอ  เอามานี่”  ฟอลคอนที่อาบน้ำเสร็จก่อนแบมือรอรับผ้าเปียกๆ ในมือเธอ

            “ไม่เป็นไร”  เซลีนปฏิเสธแต่ทว่าผ้าในมือถูกแย่งไปเรียบร้อยแล้ว 

ชายหนุ่มเดินออกไปตากผ้านอกบ้านในใจก็คิดว่าพรุ่งนี้เขาออกไปซื้อชุดสำรองให้เธอก่อนจะดีกว่าเพราะไม่รู้มันจะแห้งทันใส่หรือเหม็นอับไหม  เขาจดจำไซด์ชุดชั้นในเธอเอาไว้ในใจก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านไปยังห้องนั่งเล่นเล็กที่ทำความสะอาดเสร็จเป็นที่แรก

            ห้องทรงสี่เหลี่ยมที่เฟอร์นิเจอร์ถูกย้ายออกไปจึงกลายเป็นเพียงห้องโล่งๆ เซลีนนั่งอยู่กับพื้นกลางห้องโดยบริเวณรอบๆ มีเทียนหลายเล่มถูกจุดเพื่อให้แสงสว่าง  ก่อนมันจะวูบไหวเกิดเงาแปลกตาเมื่อฟอลคอนเดินเข้ามา

            “ตอนนี้ธนาคารหรือพิพิธภัณฑ์ไหนให้ราคางานศิลปะได้ดีเหรอ  ฉันลงไปดูห้องสมบัติมาจริงๆ ก็มีทองแท่งอยู่ด้วยนะ”  เธอเอ่ยถามเมื่อชายหนุ่มทรุดนั่งลงข้างๆ

            “บ้านฉันขายในตลาดมืดน่ะ  นอกจากงานศิลปะของแม่ที่ได้เชิดหน้าชูตาหน่อย”  เขาหัวเราะแหะๆ ก่อนจะอาสา  “แต่ไม่ต้องห่วงนะ  เรื่องแบบนี้พี่ลีโอถนัดแบบว่าพวกอบายมุขต่ำตมดำมืดเขาคล่องมาก  เดี๋ยวฉันให้พี่ลีโอจัดการให้  เธอจะเอาชิ้นไหนออกมาก่อนก็ได้ทั้งนั้นรับรองว่าราคาสมเหตุสมผลแน่”

            “ขอบใจ”  เซลีนยิ้ม

            ฟอลคอนชะงักกับรอยยิ้มที่ถูกเคลือบไปด้วยแสงละมุนตาของเทียนหลายสิบเล่ม  ดวงตาของเธอที่จ้องมายังเขาวูบไหวมีชีวิตชีวาขึ้นกว่าในทีแรกที่เธอกลับมา

            “จะเป็นอะไรไป”  เขากระแอ้มกระไอโหนกแก้มร้อนวูบ  “แต่ถ้านั่งอยู่แบบนี้มันน่าเบื่อ  อีกตั้งนานกว่าจะเช้าเรามาเล่นเกมกันไหม”

            “อืม...เล่นอะไรล่ะ”  เธอพยักหน้ารับ

            “เป้ายิ้งฉุบแก้ผ้า”  จู่ๆ ลมหายใจฟอลคอนก็กระชั้นถี่ขึ้น  พนันได้เลยว่าเธอต้องใส่เสื้อตัวนี้แค่ตัวเดียวแน่ๆ  งานนี้เขาขอนัดเดียวจอดแบบเห็นกันจะๆ ไปเลย

            “ได้”  เซลีนไม่เดือดเนื้อร้อนใจ  เธอมองสัญญาณที่เขาให้ก่อนจะออกกรรไกรแบบไม่ได้คิด

            “อะ...อะไรอ่ะ”  ฟอลคอนมองมือตัวเองที่ออกกระดาษอย่างหัวเสีย

            “ถอด...จะบนหรือล่างก็ได้”  หญิงสาวแบมือรอเสื้อที่ปีศาจหนุ่มกำลังถอดด้วยสีหน้ายิ้มๆ

            “อีกที!”  อย่างน้อยเขาก็ยังมีกางเกงกับบ็อกเซอร์อยู่

            ครั้งที่สองมาอย่างรวดเร็วกับความพ่ายแพ้ของกรรไกรที่โดนค้อนเล็กๆ ทุบเอา

            “ถอด”  เซลีนชี้ไปยังกางเกงของเขา

            ฟอลคอนลุกขึ้นถอดกางเกงยีนต์จนเหลือแต่บ็อกเซอร์บางๆ  เขานวดนิ้วมือดังกรอบแกรบก่อนจะท้าใหม่  “อีกที” 

คนเขาว่าครั้งที่สามมักมาพร้อมโชคเสมอ...งานนี้ค้อนชนะอย่างแน่นอน  ชายหนุ่มคิดแบบนี้ก่อนจะแพ้รูดเมื่อเซลีนออกกระดาษแบบหน้าตาเฉย

“ถอดอันนั้นมา”  คราวนี้รอยยิ้มบนปากของเซลีนแจ่มชัดขึ้น  เอาเป็นว่าจากที่หดหู่เป็นพักๆ เธอก็อารมณ์ดีขึ้นมากจริงๆ

            “เอาจริงดิ”  ฟอลคอนอิดออดแต่ก็ยอมลุกขึ้นพร้อมถอดปราการด่านสุดท้ายส่งให้เธอ  งานนี้อะไรที่ห้อยก็ห้อยอะไรที่แกว่งได้ก็แกว่งล่อแสงเทียนเป็นเงาวูบวาบ  จนเขาต้องเอามือกุมปิดไว้ก่อนจะนั่งลงอย่างกระมิดกระเมี้ยน

            “มันโตขึ้นหรือเปล่านะ...”  เซลีนถามยิ้มๆ แม้คำพูดจะไม่เจาะจงแต่สายตาจ้องเป้าของเขาที่ถูกมือกุมปิดเอาไว้

            “นี่ยังเบบี๋อยู่  ถ้าโตเต็มตัวเมื่อไหร่เธอได้ตกใจแน่  อาจช็อกถึงขั้นตื่นมาอีกทีก็เสียตัวเลยนะ”  เขาถลึงตาพลางข่มขู่เธอไปด้วย

            “โกรธที่แพ้ฉันเหรอ”

          “ไร้สาระ  ฉันไม่ใช่เด็กๆ สักหน่อย”  ฟอลคอนฮึดฮัดเพราะปกติแล้วตำแหน่งในบ้านแม้ไม่นับว่าสูงแต่เขาไม่เคยรั้งท้ายอย่างพี่ลีโอหรือพ่อมาร์กสักครั้ง  ดังนั้นพอแพ้มากๆ เข้าเขาจึงรู้สึกว่าตนเองถูกรังแก

            “อืม...แล้วอยากจะเล่นอะไรอีกไหม  ตอนนี้ฉันยังไม่ง่วง”  เธอถามเหมือนเห็นเขาเป็นเด็กๆ ที่ติดเล่นเป็นชีวิตจิตใจ  แต่ก็อย่างว่าสาวแก่เช่นเธอตามใจเขาหน่อยก็ไม่ถือว่าลำบากอะไรนัก

            “งั้นรอแปบ  เดี๋ยวฉันมา”  ฟอลคอนผุดลุกก่อนจะวิ่งโทงๆ ออกจากห้องไป  และไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกระดาษเหลืองกรอบที่ฉีกจากหน้าหนังสือเก่าๆ แผ่นหนึ่ง

            ชายหนุ่มขยับไปนั่งเผชิญหน้ากับเธอแบบเข่าชนเข่า  ก่อนจะยกกระดาษที่ฉีกมากั้นระหว่างใบหน้าเขากับใบหน้าเธอเอาไว้

            “คืออะไร?”  เซลีนรู้สึกสนใจมันขึ้นมาเล็กน้อยเพราะท่าทางขึงขังของเขา

            “เธอจ้องตัวหนังสือย่อหน้าที่สองไว้นะ  นี่เป็นวิธีการทำนายชะตาแบบปีศาจ  มันจะบอกการเปลี่ยนแปลงของชีวิต”  ฟอลคอนเอ่ยช้าๆ ก่อนจะขยายความ  “ฉันเคยเห็นพ่อมาร์กทำกับแม่ลิซ่า  แม่นอย่างกับตาเห็น”

            “อืม...”  เธอจ้องอย่างที่เขาบอกจริงๆ

            เมื่อฟอลคอนเห็นเธอทำตามอย่างที่เขาบอกก็อยู่นิ่งๆ ถือกระดาษค้างไว้เกือบ 1 นาทีแล้วเอ่ยปากย้ำกติกา  “หลังฉันนับสามเธอก็ขยับหน้าเข้ามานะ  ความลับนรกต้องรีบอ่าน”

            “อืม...”  เซลีนตอบรับในลำคอตายังคงจ้องตัวหนังสืออย่างที่เขาบอก  และเมื่อเขานับหนึ่งถึงสามเธอก็ขยับหน้าจนปลายจมูกชนกับกระดาษ

            ชายหนุ่มกระตุกยิ้มทีหนึ่งเพราะตอนนี้เขาเองก็ขยับเช่นกัน  ปลายจมูกทั้งเขาและเธอมีเพียงกระดาษบางๆ กั้นอยู่  “ทีนี้หลับตาแล้วนับหนึ่งถึงสาม”

            ปีศาจสองพันปีเห็นว่าเป็นเรื่องเด็กๆ เล่นสนุก  เธอก็ไม่อิดออดที่จะเล่นด้วย  เธอจึงหลับตาแล้วเริ่มนับ  “หนึ่ง  สอง...”

            เซลีนนับไปเพียงแค่สองฟอลคอนก็ดึงกระดาษออกแล้วจูบกลีบปากอิ่มนุ่มนั่นทันที 

            ชายหนุ่มบดขยี้ปากเล็กๆ หอมหวานนั่นในขณะที่อ้อมแขนก็รวบแล้วยกเธอขึ้นทั้งตัวให้มานั่งตัก  มาถึงตรงนี้เมื่อได้จูบอีกครั้งหลังผ่านไป 20 ปี  เขาหาข้ออ้างมาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคิดถึงผู้หญิงคนนี้มากมายจนแทบคลั่ง

            เซลีนชะงักจนตัวแข็งค้างแม้จะตกใจแต่ก็ทำได้เพียงอึกอักในลำคอเพราะลิ้นชื้นของเขาสอดเข้ามา  เธอจิกเล็บไปบนไหล่แกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งๆ แต่ทว่าส่วนอื่นๆ กลับแนบชิด  เธอถูกจับให้นั่งคร่อมตักแล้วหันหน้าเข้าหาเขาทั้งตัว  แน่นอนว่าทั้งหมดทั้งมวลเขาตัวเปล่าเปลือยส่วนเธอมีเสื้อยืดแค่ตัวเดียวปกปิดร่าง 

            “นี่ชะตาชีวิตฉันเหรอ”  เมื่อฟอลคอนยอมปล่อยให้ปากเธอเป็นอิสระเธอก็ได้โอกาสเอ่ยถาม

            “เดาสิ”  เขายิ้มก่อนจะก้มลงจูบเธอใหม่  คราวนี้มันทั้งส่งผ่านความรู้สึกและยังเรียกร้องในระดับที่สามารถทำให้ยายแก่สองพันปีคนหนึ่งระทวยได้เลย

            ฟอลคอนบดเคล้ากลีบปากอิ่มยาวนานเหมือนกับจะชดเชย 20 ปีที่ผ่านมา  อ้อมแขนเขากอดรัดร่างเล็กๆ ของเธอให้แนบชิดกับเขาจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน  และยิ่งนึกไปถึงว่าไอ้ 20 ปีที่เขาห่างจากเธอไปก็คือความทรมานและสูญเสียของเธอ  เขาก็ทั้งปวดใจและรู้สึกหวงแหนเหมือนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของขึ้นมา  จริงอยู่ที่ครั้งนั้นเขามีเวลาอยู่กับเธอไม่มาก  แต่ปีศาจมักมีสัญชาตญาณบางอย่างและตอนนี้สัญชาตญาณที่ว่าก็กำลังเรียกร้องต่อผู้หญิงคนนี้

            หลังตักตวงจูบจากเซลีนจนพอใจ  ฟอลคอนก็ไต่ริมฝีปากไปตามแนวคางเล็กๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาถึงลำคอระหง  เขาลากลิ้นเลียไปตามแอ่งชีพจรก่อนจะจูบซ้ำมันลงไปเพราะร่างกายเธอปล่อยกลิ่นหอมๆ ยั่วยวนปีศาจกระหายราคะอย่างเขาออกมาไม่หยุด

            “ฟอลคอน...ฉันว่าไม่ใช่เรื่องทำนายแล้ว”  เสียงของเซลีนแตกพร่าจนเข้าขั้นกระเส่า  ลมหายใจเธอติดๆ ขัดๆ เพราะมือของเขากำลังลูบไล้สะโพกและแผ่นหลังเธอไปทั่ว  ใจเธอวาบหวิวและมีบางอย่างที่กำลังถูกปลุกให้ลุกโชนเหมือนไฟโหม

            “ใช่แน่...ยังเดาไม่ออกอีกเหรอ”  ชายหนุ่มงับและดูดผิวบริเวณลำคอของเธอจนเป็นรอยแดง  “นี่คือชะตาของเธอหลังจากนี้...”  มีผัวเป็นเด็กแว้นแน่นอน  ประโยคหลังเขาไม่ได้พูดออกไปเพราะมือเขากำลังจับเธอถอดเสื้อออกทางหัวโดยการรูดขึ้นทีเดียวก็เรียบร้อย

            “บางทีสองแฝดอาจพูดถูก”  เซลีนใช้แขนคล้องคอฟอลคอนเอาไว้พลางจ้องตาเขา  ในตอนนี้ทั้งเธอและเขาไม่เหลือสิ่งใดขวางกั้นการแนบชิดของผิวกายอีกต่อไปแล้ว  “พรหมจรรย์สำหรับปีศาจคืออันตราย”

            “ฉันเห็นด้วย”  มาถึงตรงนี้ฟอลคอนก็ไม่สนใจอะไรอีก  เพราะในเมื่อเซลีนพูดแบบนั้นนั่นหมายความว่ายอมรับเขา  ยอมให้เขาเป็นคนแรกของเธอ  และแน่นอนล่ะว่าตอนนี้เขาปรารถนาเธอจนเข้าขั้นหื่นกระหาย  จะด้วยเพราะใจเขาติดอยู่กับเธอค้างคายาวนานในคืนนั้นเมื่อ 20 ปีก่อนหรือเพราะกลิ่นของเธอเร้าอารมณ์เขามากเกินไปก็ตามแต่  ตอนนี้เขาไม่สนใจที่จะขบคิดให้เสียเวลา

            ชายหนุ่มจับเธอนอนกับพื้นโดยมีเสื้อผ้าของเขาและเธอปูเป็นเบาะ  ร่างกายเล็กๆ บอบบางกับทรวงอกนุ่มหยุ่นขนาดพอดีมือถูกเขากวาดตาสำรวจอย่างละเอียดท่ามกลางแสงเทียน  ก่อนเขาจะไล่สายตาลงไปยังหน้าท้องแบนราบที่ติดจะบางไปสักนิดแต่สะโพกกลับผายได้รูป  รวมถึงเนินสามเหลี่ยมอวบอูมเต่งตึงไร้สิ่งปกป้องทำให้เขาเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่  ตอนแรกที่คิดว่าจะกินเธอให้หนำใจพอมาเห็นความบอบบางเหมือนจะแตกหักแบบนี้ก็อดไม่ได้ที่จะสงสารเธอขึ้นมาเพราะเขาไม่ใช่สายถนอมสาวงามแสนบริสุทธิ์เสียด้วย

            ฟอลคอนพยายามกดข่มความตะกละตะกรามของตนเอง  เรื่องนี้ต้องรู้ก่อนว่าปีศาจตัวผู้บ้านเขาเสพราคะอิ่มกว่าอาหารที่มนุษย์เขากินกัน  ดังนั้นพออายุได้ 14 เขาก็พาสาวร้อนเงินเข้าโรงแรมแล้ว 

หากเทียบว่าเซ็กซ์คืออาหารสาวๆ ที่ผ่านมาต้องเรียกว่าของรสจัด...อร่อยแต่กินให้ตายก็ไม่อิ่ม  หากจะให้อิ่มสาวบริสุทธิ์คือสิ่งที่ดีที่สุดและยิ่งอาหารคลีนไร้สารปรุงแต่งแบบนี้เรียกได้ว่ามีแต่ประโยชน์  ทว่าอาหารคลีนใช่ว่าเขาจะหากินไม่ได้  สาวบริสุทธิ์มีอยู่มากมายในเมืองนี้หรือประเทศนี้แต่เขารู้สึกว่ารสชาติมันจืดชืดไม่ถูกปาก  พวกเธอบอบบางเกินไป  อ่อนแอเกินไป  ไร้เดียงสาเกินไป  ดังนั้นที่ผ่านมาเขาจึงเลือกแต่เสพของจัดจ้านมีประสบการณ์มากกว่าเอาอิ่มเพราะซัดได้แบบเต็มที่ใส่ได้แบบเต็มแรง

แต่ใช่ว่าอยากกินอิ่มพ่วงมาด้วยรสจัดจ้านจะไม่มีวิธี  เพียงแต่ถ้าหากเขาทำแบบนั้นนั่นหมายถึงการแต่งงานของปีศาจ  ผูกจิตวิญญาณเป็นคู่อยู่ด้วยกันไปชั่วชีวิตเหมือนพ่อทั้งสามกับแม่ของเขา

“ฉันรู้ว่าปีศาจราคะเป็นยังไง  รุนแรง  ป่าเถื่อน  ตะกละตะกราม”  เซลีนพูดขึ้นช้าๆ เมื่อฟอลคอนเอาแต่กวาดตามองเธอแล้วไม่ยอมลงมือเสียที  เธออยู่มาสองพันปีแล้วเรียกได้ว่ารู้จักลักษณะสัญชาตญาณของเหล่าปีศาจหลายๆ ประเภท 

ปีศาจราคะอย่างบ้านของฟอลคอนเสพสังวาสเป็นอาหาร  ปีศาจแห่งความมืดกลืนกินความสุขของมนุษย์  ปีศาจแห่งความริษยาดูดกลืนโชควาสนาของผู้อื่น  และยังมีปีศาจแห่งความโลภรวมถึงปีศาจตะกละ  ปีศาจโทสะ  ปีศาจพวกนี้มักอยู่ในความดำมืดเพราะเกิดจากกิเลสของมนุษย์  เกิดจากบาปหนักที่สุดท้ายนรกต้องส่งให้ขึ้นมาสั่งสอนเหล่ามนุษย์ทั้งหลาย  หรือที่เธอเปรียบเทียบไว้ว่าเขาเป็นพวกสัตว์ประเภทกินเนื้อ

  ส่วนปีศาจประเภทสัตว์กินพืชอย่างเธอนั้นส่วนใหญ่เป็นปีศาจจากบรรพกาล  กำเนิดขึ้นจากจิตใจของมนุษย์ที่สมัยก่อนยังไม่ได้มีกิเลสกันมากมายถึงขนาดนี้  อาหารแต่ละอย่างไม่เคยต้องระรานมนุษย์  อย่างเช่นเธอที่เป็นปีศาจรักสงบ  ดื่มน้ำผึ้งก็อิ่มท้องได้เป็นอาทิตย์

“อยากได้จะแย่  แต่ถ้าไม่มีสติฉันคงขยี้เธอแหลกแน่”  ลมหายใจฟอลคอนกระชั้นถี่ขึ้น  ให้เอาเขาเอาแน่แต่เขาต้องตั้งสติให้ดีเสียก่อน

เซลีนยกยิ้มก่อนเธอจะชันเข่าแล้วแยกขาตัวเองออก  “วันนี้ฉันจะเป็นอาหารขึ้นโต๊ะให้นายเอง” 

ดูเหมือนเส้นความอดทนของฟอลคอนจะขาดผึ่ง  ชายหนุ่มคร่อมตัวลงไปทาบทับร่างเล็กๆ แล้วซุกหน้าลงบนทรวงอกอวบอิ่ม  เขาใช้ปากครอบครองยอกอกสีอ่อนก่อนจะดูดดุนมันอย่างรุนแรง  ส่วนอีกข้างก็ใช้มือฟอนเฟ้นบีบจนเนื้อนุ่มๆ ล้นออกมาตามง่ามนิ้ว

“อ๊ะ!”  สัมผัสที่ให้ความรู้สึกแปลกใหม่ทำให้เซลีนเผลออุทานออกมา  คิ้วเธอขมวดน้อยๆ แต่ก็ยอมปล่อยให้เขาดูดกลืนจุกทั้งสองข้างอย่างเต็มใจ

ฟอลคอนใช้ปลายลิ้นไล่เลียวนไปรอบๆ จุกเล็กๆ ที่กำลังลุกชูชันแถมยังสั่นระริก  โดยเขาดูดกลืนข้างไหนอีกข้างเขาก็ใช้ปลายนิ้วสะกิดหยอกล้อไม่ยอมปล่อยให้ว่าง

เซลีนครางเสียงแผ่วเหมือนลูกแมว  เธอเสียววูบจนตัวสั่นเทาก่อนจะสูดหายใจลึกเมื่อลิ้นเปียกชื้นของฟอลคอนลากลงไปยังหน้าท้องของเธอ  ทว่าดูเหมือนมันจะเป็นแค่ทางผ่านเพราะเขายังลดต่ำลงไปอีก  ต่ำลงไปจนถึงเนินเนื้อบอบบาง

ชายหนุ่มที่สัมผัสได้ว่าตัวเธอสั่นไม่หยุดก็ดึงมือเธอมากุมเอาไว้แล้วจูบหนักๆ ไปทีหนึ่ง  ก่อนเขาจับให้ปลายนิ้วเธอสอดเข้ามาในกลุ่มผมของเขาบอกเป็นนัยๆ ว่าให้เธอขยุ้มมันได้หากทนไม่ไหวขึ้นมา

เมื่อการปลอบใจขั้นต้นเสร็จเรียบร้อยเขาก็ซุกหน้าลงระหว่างขาของเธอที่ตั้งชันอย่างเชิญชวนในทีแรก  เขาจูบกลีบเต่งตึงที่ยังปิดสนิทเพื่อทักทาย  ก่อนจะใช้ปลายลิ้นแซะแทรกแหวกกลางเพื่อดื่มด่ำกับรสชาติด้านใน

“อ่า...”  เซลีนตัวกระตุกมือที่กางนิ้วสอดอยู่ในกลุ่มผมนุ่มๆ ของเขาเผลอจิกขยุ้มมันไปเสียเต็มแรง  ความเสียวซ่านแสนรัญจวนถูกปลายลิ้นของเขาปลุกเร้าจนเธอครวญครางไม่หยุด

ส่วนฟอลคอนนั้นเมื่อได้ลิ้มรสความหวานติดปลายลิ้นก็ให้ติดใจนักหนา  เขาทั้งดูดและขบเม้มเพื่อตักตวงน้ำหวานที่กำลังรินไหลอย่างมูมมาม  บางครั้งก็ซดมันลงคออย่างเร่งรีบเพราะไม่ต้องการให้มันสูญเปล่าไปสักหยด

“อึ๊ย!  อย่าทำแบบนั้นสิ”  หญิงสาวตกใจที่เขาฉกลิ้นเข้าไปยังช่องทางฉ่ำน้ำ  เธอพยายามหนีบขาแต่ก็ติดหัวของเขาที่กำลังทั้งดูดทั้งสะบัดลิ้นซอกซอนไปทุกซอกทุกมุม

ฟอลคอนกระตุกยิ้มเมื่อรูคับแน่นกระตุกสั่นใส่ลิ้นของเขาไม่หยุด  อันที่จริงเขาอยากจะให้เธอเสร็จสมสักรอบหนึ่งก่อนแต่ทว่าตอนนี้เขาทนไม่ไหวแล้ว  ลำเอ็นเขาแข็งจนปวดมันพองตัวขยายใหญ่เต็มที่อย่างที่ผู้หญิงคนไหนก็ไม่สามารถยั่วอารมณ์เขาได้ถึงขั้นนี้

“เธอพร้อมหรือยัง”  เขาถามเธอขณะที่กดจ่อปลายป้านหน้าปากทางที่ยังปิดสนิท

“อืม...”  เซลีนมองเขาด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้มก่อนจะผวาเฮือกใหญ่เมื่อมีบางอย่างเหมือนกำลังฉีกร่างของเธอออกเป็นเสี่ยงๆ

ปั่ก!

ครั้งเดียวที่ฟอลคอนกระแทกลำเอ็นเข้าใส่รูคับแน่นเต็มแรงจนมิดไปทั้งลำ  การกระแทกครั้งนี้เรียกได้ว่าฉีกกระชากพรหมจรรย์ของสาวแก่สองพันปีไม่มีเหลือ  เลือดสดๆ หยดลงพื้นเป็นหลักฐานบ่งบอกว่าปากทางของเธอฉีดขาดอย่างแน่นอนแล้ว

“กรี๊ด!...”  หญิงสาวกรีดร้องอย่างเสียจริต  ความเจ็บแสบโถมเข้าใส่และมาพร้อมๆ กับความอึดอัดที่กระจุกไปถึงท้องน้อย

“ซี้ดดดด!  มาถึงตรงนี้ถอยหลังไม่ได้แล้วนะ”  ฟอลคอนขยับสะโพกซอยเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบปากอิ่ม  “ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยอมให้ฉันก็เถอะ  แต่ดีใจเป็นบ้าเลย”

เซลีนไม่ได้ตอบเขาว่าทำไมถึงยอมง่ายๆ เอาเป็นว่าไม่รู้จะตายวันตายพรุ่ง  อยู่มาถึงสองพันปีแล้วเซ็กซ์ก็เป็นอีกเรื่องที่เธอควรลองสักที  ที่สำคัญอาจจะเป็นผลดีกับความอยู่รอดปลอดภัยอีกต่อหนึ่ง

“อือ...”  เธอทั้งครางทั้งตอบรับไปในตัว  นั่นเพราะความเจ็บบรรเทาลงอย่างรวดเร็วและมันถูกแทนที่ด้วยความเสียวจนเธอปากสั่น

ฟอลคอนยังคงกอดเธอเอาไว้ส่วนสะโพกก็ซอยสั้นๆ ถี่ๆ ก่อนมันจะรัวเร็วขึ้นเมื่อปลอกเนื้อนุ่มของช่องทางฉ่ำเริ่มตอดบีบรัดเขาเป็นจังหวะ

“ฉันไม่ไหวแล้ว...ขอใส่เต็มแรงเลยนะ”  สุดท้ายเป็นเขาที่ทนไม่ไหวเพราะความตะกละ  ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเซลีนแตกต่าง  มันเหมือนกับว่าเธอเกิดมาเพื่อเขา  เธอเข้ากับเขาได้ดีแม้แต่จังหวะลมหายใจ

ชายหนุ่มใช้มือจับเอวเล็กไว้ทั้งสองข้างก่อนจะกระแทกลำเอ็นอัดเข้าใส่ความคับแน่นที่แทบจะดูดกลืนดุ้นเขาให้จมหายลงไปทั้งลำ

ตับ!!  ตับ!!  ตับ!!  ตับ!!

ห้องโล่งๆ ก้องสะท้อนเสียงกระหน่ำของบั้นเอวสอบโดยมีร่างหญิงสาวดิ้นเร้าครวญครางหลังแทบไม่ติดพื้น

“อ่า...ข้างในฉัน...”  เซลีนเสียวซ่านจนหัวสมองขาวโพลน  เธอดื่มด่ำกับครั้งแรกที่แม้ไม่อ่อนโยนแต่เธอก็รับมันได้  เธอรู้สึกถึงความใหญ่โตเหยียดขยายเข้าๆ ออกๆ รู้สึกถึงขอบหยักที่มันครูดไปตามผนังเนื้อของเธอ  และรู้สึกถึงปลายป้านที่มันกระแทกถึงมดลูกเธอทุกครั้งยามเขากระทุ้งเข้ามา

“ซี้ดดด!  แน่นสุดยอด  เราเข้ากันได้ดีนะเธอว่าไหม”  เขาถามเสียงกระเส่าสะโพกก็ยังโจนจ้วงสอดลึกแบบมิดลำทุกครั้ง

ฟอลคอนหยุดซอยเพียงชั่วครู่แล้วจับตัวเธอให้พลิกคว่ำโดยที่เอ็นลำยาวยังเชื่อมติดแนบแน่นอยู่กับเธอ  เขาช้อนยกสะโพกเธอให้ลอยขึ้นก่อนจะชะงักเมื่อสายตาไปปะทะเข้ากับสัญลักษณ์คำสาปเด่นหราอยู่กลางแผ่นหลังขาวๆ นั่น

“ฉันจะหาวิธีแก้คำสาปให้เธอ”  เขาก้มลงจูบไปตามร่องรอยแห่งความเจ็บปวดตลอด 20 ปีของเซลีน  ขณะที่สะโพกก็เริ่มสาวเข้าออกยาวๆ

“ฉันชินแล้วล่ะ...”  เซลีนตอบเขาเสียงอู้อี้  ตอนนี้เธอซบหน้าอยู่บนพื้นโดยมีก้นอย่างเดียวที่ลอยโด่งเพราะถูกชายหนุ่มจับเอาไว้เพื่อที่จะได้สอดกระแทกได้ถนัดๆ

“ของแบบนี้มันจะไปชินได้ยังไง!”  ฟอลคอนกระแทกสะโพกอัดเข้าใส่เธออย่างหนักหน่วงเพราะโมโห  เธอเอาแต่บอกว่าไม่เป็นไรๆ ให้ตายเถอะ...เธอไม่ใช่หุ่นยนต์ที่ไร้ความรู้สึกสักหน่อย

“อ๊ะ!...เบาหน่อย...ฉันจุก...”  เธอบอกเขาแต่เหมือนฟอลคอนจะยังไม่สะใจเพราะเขายังคงอัดกระทุ้งแรงขึ้นเรื่อยๆ

ปั่ก!!  ปั่ก!!  ปั่ก!!  ปั่ก!!

ชายหนุ่มสาวจนสุดปลายหยักแล้วกระแทกสวนกลับเข้าไปแบบลึกสุดหยั่ง

“ฟอลคอน!!...ฉัน...”  เซลีนกัดฟันเล็บจิกอยู่บนพื้นแข็งๆ เมื่อเธอรู้สึกเหมือนจะมีอะไรระเบิด

“ปล่อยออกมา...โอ้ว!”  ฟอลคอนเปลี่ยนจังหวะเป็นซอยสะโพกถี่ยิบ  เขารู้ว่าเธอกำลังจะเสร็จเพราะแรงตอดรัดตุบๆ รัวเร็ว  สะโพกสอบอัดกระหน่ำแต่ก็มิดลำทุกครั้งจนหน้าท้องของเขากระแทกก้นเด้งๆ ของเธอดังผับๆ

“อ๊า!...ฉัน...กรี๊ดดด!”  หญิงสาวน้ำตาคลอเข่าที่คลานอยู่กับพื้นสั่นระริกก่อนจะมีน้ำใสๆ ไหลไปตามเรียวขาและมีบางส่วนหยดลงพื้นเจิ่งนองอย่างเห็นได้ชัด

“อู้ว!...ซี้ดดด!!”  ชายหนุ่มคำรามเพราะแรงรัดหลังเธอเสร็จบีบลำเอ็นเข้าแน่น  ยิ่งส่วนปลายหัวที่ถูกตอดรัวๆ ก็พาให้เสียวซ่านจนแทบจะเสร็จตามเธอไปด้วยอีกคน

หลังเสร็จสมเป็นครั้งแรกในชีวิตเซลีนก็ระทดระทวยตัวอ่อนยวบ  เธอถูกฟอลคอนจับพลิกให้นอนหงาย  ขาถูกจับแยกออกกว้างเธอก็ไม่ทักท้วงขัดขืนอะไรด้วยซ้ำ  เธอปรือตามองเขาจูบข้อเท้าเธอ  เธอเห็นหน้าท้องของเขาที่ขยับเข้าออกไม่หยุดและสุดท้ายอารมณ์เธอก็ถูกกระตุ้นให้วาบหวามอีกครั้งแบบไม่ให้พักหายใจ

“อ่า...”  เสียงครางหวานๆ ที่หลุดออกมาจากคนใต้ร่างพาให้ฟอลคอนได้ใจ 

เขาโจนจ้วงกระหน่ำซอยดุ้นลำโตฝังลึกในรูคับแน่นอย่างลืมตาย  น้ำใสๆ จากการเสร็จสมและอารมณ์ที่ถูกปลุกอย่างต่อเนื่องกระเซ็นออกมาเป็นสายและบางส่วนก็อาบลำเอ็นจนวาบวับสะท้อนแสงเหลืองนวลของเทียน

 “ฟอลคอน!...”  เซลีนดิ้นพล่านเมื่อเขาบดเอวจนความใหญ่โตมันควงคว้านเธออยู่ด้านใน

“ดีอ่ะ...เป็นผัวเมียกันดีไหม”  เขาถามเธอตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อมตามประสาจิ๊กโก๋ใจนักเลง  “อึ๊บกันแล้วก็ให้ฉันรับผิดชอบเถอะ” 

งานนี้เขาไม่ปล่อยเธอแน่  เด็ดสุดในใจฟอลคอนเลย...แบบนี้รับรองจะทูนหัวไปชั่วชีวิต

“ยะ...อย่าทำแบบนี้...อ๊าย!”  เธอไม่มีกระจิตกระใจจะตอบเขาหรอกเพราะเธอกำลังจะเสร็จอีกครั้ง

ชายหนุ่มเองก็ไม่รีรอใช้สะโพกที่ร่อนได้ดีเพราะเต้นงานวัดบ่อยๆ กระแทกยิกๆ อย่างลืมตาย  แม้จะเข้าสุดออกสุดก็ยังคงความถี่  แรงและลึกได้อย่างหน้าชื่นชม  จนตอนนี้ทั้งห้องมีแต่เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่หยุด

ตับ!!  ตับ!!  ตับ!!  ตับ!!

“กรี๊ดดด!...อ่า”  เซลีนตาเหลือกค้างตัวกระตุกจนฟอลคอนต้องจับเธอกดไว้กับพื้น  ส่วนตัวเขาก็โจนจ้วงทะลวงลำเอ็นลึกๆ อีก 3 ทีติดดังปั่ก!! ๆๆ

“อ่า!!...อู้วววว”  ชายหนุ่มชักลำเอ็นออกมาก่อนจะปล่อยให้น้ำรักพุ่งราดใส่หน้าท้องแบนราบของเธอ  เขาใช้มือชัดรูดรีดความเสียวที่พังทลายออกมาจนหมดก่อนจะเอาเสื้อยืดบนพื้นมาเช็ดให้หญิงสาวจนสะอาด

เซลีนนอนหงายหมดแรงอยู่กับพื้นโดยมีฟอลคอนที่เสร็จสมแล้วแสดงพฤติกรรมแปลกประหลาดเข้าใส่  จู่ๆ เขาก็มานอนทับเธอก่อนจะเอาหัวเอาแก้มมาถูๆ ไถๆ กับหน้าอกเธอเหมือนแมวยักษ์จอมขี้เกียจ

“เซลีน...”  ฟอลคอนเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงติดจะอ้อนเป็นพิเศษ  เขาไถลหน้าขึ้นไปจูบปากเธอก่อนจะกระซิบ  “ครั้งหน้าปล่อยข้างในได้หรือเปล่า”

“ไม่เอา”  เธอปฏิเสธทันทีก่อนจะหน้ามืดคล้ำขึ้นเมื่อฟอลคอนผุดลุกไปคว้ากระดาษที่เขาเอามาเล่นในตอนแรก

“งั้นมาเล่นทำนายชะตากันใหม่ไหม”  เขาถามขณะที่เอากระดาษมาปิดตรงปากรูฉ่ำที่ยังคงแดงช้ำ  โดยอีกด้านมีดุ้นลำโตที่ขยายพองจนแข็งอีกรอบจ่อเอาไว้เหมือนเตรียมมุดเต็มที่ขอเพียงดึงกระดาษออกไป  “ทำนายชะตาว่าอนาคตอันใกล้ไม่กี่สิบนาทีนี้จะโดนในหรือนอก”

“...........”  เซลีนถึงกับพูดไม่ออก  ยายแก่อย่างเธอใช่ว่าจะเล่นกับเด็กน้อยได้ตลอดเวลาหรอกนะ  แต่ก็อย่างว่า...เด็กมันดื้อเธอเลยโดนเล่นเสียเอง  ส่วนในหรือนอกนั้นก็อย่างที่เธอบอกว่าเด็กมันดื้อ

----

ชดเชยให้เอาไป 16 หน้าโจ๊ะๆ ตอนหน้าติดเหรียญนะคะ  คู่สิงโตปวดอึ NC สไตล์ได้พ่อวินเซนต์  คิกคัก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}