2nTwinZ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คดีฆาตกรรมในคืนที่ฝนตก Ep.1-3

ชื่อตอน : คดีฆาตกรรมในคืนที่ฝนตก Ep.1-3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 271

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2562 13:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คดีฆาตกรรมในคืนที่ฝนตก Ep.1-3
แบบอักษร

The Fool ปริศนาคดีฆาตกรรมลวงตา ตอน

คดีฆาตกรรมในคืนที่ฝนตก

EP.1-3

ณ เขตอันยัง จังหวัดคยองกี

"ต้องขอโทษด้วยนะครับที่มารบกวนกลางดึกแบบนี้" สารวัตรคิมกล่าวพร้อมโค้งให้แก่หญิงวัยกลางคน

"ก็ฉันบอกแล้วว่าลูกสาวฉันไม่มีทางไปฆ่าใครได้หรอก" หญิงวัยกลางคนท่าทางหงุดหงิดมาก "เสียเวลาจริงๆ พวกตำรวจงี่เง่า"

ปัง!! เสียงปิดประตูใส่หน้าเหล่าตำรวจที่ดังสนั่น

“ไงล่ะ พ่อนักสืบคนเก่ง แล้วนี่จะเอายังไงต่อ” สารวัตรคิมถามแล้วมองหาโฮจุน

“คือว่า...สารวัตรคิมครับ คุณโฮจุนเขาไม่ได้มากับพวกเราตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ” ผู้หมวดคังบอก

“อะไรนะ!! เจ้าหมอนี่มัน!!”

“เขาอาจจะไปหาเบาะแสที่อื่นก็ได้นะครับ”

“จะอะไรก็ช่าง! กลับกันเถอะ!!” สารวัตรคิมบอกกับทุกคน

วันที่ 8 เมษายน 2014 เวลา 7:10 น.

“ดีดีดี๊ด~~ ดีดีดี๊ด~~ ดีดีดี๊ด~~” เสียงเรียกเข้าของมือถือดังขึ้น

“สา~หวาด~ดี~คร้าบ~”

“เพิ่งตื่นหรอครับผู้หมวดคัง” เสียงจากปลายสายทำให้ผู้รับตื่นตัวทันที

“อ๊ะ! คุณโฮจุนหรอครับ”

“ครับ ผมโฮจุนเองครับ ดูท่าผมจะโทรมารบกวนคุณ ต้องขออภัยด้วยนะครับ”

“ไม่เป็นไรครับผมตื่นพอดีเลย ไม่ได้รบกวนอะไรเลยครับ” ผู้หมวดคังรีบตอบโฮจุน และพรางคิดในใจว่า “ถึงแม้ว่าความจริงผมจะเพิ่งนอนได้แค่ 4 ชั่วโมงเองก็เถอะนะ”

“ถ้าอย่างนั้นเราออกมาเจอกันที่คาเฟ่ร้านเดิมเวลา 7 โมง 45 นาที จะได้ไหมครับ ผมอยากคุยเรื่องคดีเมื่อคืนน่ะครับ”

“อ๋อได้เลยครับ แล้วผมจะรีบไปครับ”

“ครับ แล้วเจอกันครับ” ปลายสายพูดจบก็วางสายทันที ผู้หมวดคังรีบร้อนอาบน้ำแต่งตัวและฉีดน้ำหอมที่เพิ่งซื้อมาใหม่พร้อมออกไปพบกับโฮจุน

ณ ร้านคาเฟ่ซันเดย์ เวลา 7:35 น.

ผู้หมวดคังรีบมาตามนัด เขาพยายามมองหาโฮจุนแต่ก็ไม่พบ

“นี่ยังไม่ถึงเวลานัด คุณโฮจุนนี่จะมาตรงเวลาเสมอสินะ” เขาพูดพรางนั่งลงที่โต๊ะว่างด้านนอกของร้าน เพียงครู่เดียวก็มีพนักงานหญิงเดินตรงมายังที่เขานั่งอยู่และเอ่ยถามเขา

“จะรับอะไรดีคะ? คุณชุนซู”

“อ๋อ..ผมขอมอคค่าเย็นครับ”

“ค่ะ รอสักครู่นะคะ” พนักงานรับคำแล้วเดินจากไป แต่ผู้หมวดคังเหมือนนึกอะไรออกจึงรีบทักขึ้น

“อ้อ! ผมขอแซนวิซทูน่ากับขนมปังปิ้งด้วยนะครับ”

“ได้ค่ะ”

ผู้หมวดคังนั่งมองดูไปรอบๆ ทั้งมองเข้าไปภายในร้านคาเฟ่และบริเวณรอบนอกร้านก่อนจะก้มลงมองที่นาฬิกาข้อมือ เข็มนาฬิกาบอกเวลาเจ็ดนาฬิกาสี่สิบสี่นาที ในขณะที่เขากำลังนั่งเพลินๆ อยู่ก็ต้องตกใจขึ้นกับเสียงทักทายของใครบางคน

“สวัสดีครับ ผู้หมวดคัง” เสียงที่คุ้นเคยทำเขาตกใจเล็กน้อย เขามองไปตามเสียงเรียกแล้วเอ่ยทักเจ้าของเสียง

“คุณโฮจุน”

“รอนานไหมครับ?” โฮจุนถาม

“ไม่เลยครับ” ผู้หมวดคังตอบ “คุณโฮจุนนี่มาตรงเวลาเสมอเลยนะครับเนี่ย”

“คือผมก็อยู่แถวๆ นี้ล่ะครับ แต่เมื่อครู่นี้มีป้าปั่นจักรยานมาชนผมพอดี และผมเองก็ช่วยป้าเก็บของอยู่ก็กลัวว่าจะมาไม่ทันเวลานัดเหมือนกันครับ”

“คุณโฮจุนนี่มีน้ำใจจังเลยนะครับ”

“อ่า~~ ใส่น้ำหอมใหม่ กลิ่นคาโมมายล์มาหรอครับ” โฮจุนถาม

“คร้าบบบ~~” เขาก้มหน้าใช้มือขวาจับที่ท้ายทอยข้างใบหูด้วยความเขินอาย

“ผมชอบกลิ่นคาโมมายล์จังเลย ผู้หมวดคังก็ชอบเหมือนกันหรอครับ?”

“ครับ!” เขามองหน้าโฮจุนแล้วพูดต่อ “ผมชอบมากเลยครับ!!”

“อ่า~ ครับ” โฮจุนเห็นแววตาและท่าทางที่ดูจริงจังของผู้หมวดคังก็รู้สึกแปลกใจ

เขาเริ่มรู้สึกอึดอัดจึงเปลี่ยนเรื่องคุย

“เรื่องคดีเมื่อคืนนี้หน่ะครับ..”

คำพูดของโฮจุนทำให้ผู้หมวดคังกลับสู่สภาวะปกติ

“อ๋อ คดีเมื่อคืน...” เขาหยิบสมุดบันทึกเล็กๆ จากกระเป๋าเสื้อยื่นให้โฮจุน “นี่ครับข้อมูลที่ผมบันทึกไว้” โฮจุนรับสมุดบันทึกมาแล้วเปิดดูข้อมูลด้านใน

“ส่วนภาพและข้อมูลชันสูตร ผมต้องไปเอาที่ออฟฟิศอ่าครับ” เขาอธิบายต่อ

“ครับ ขอบคุณครับ” โฮจุนตอบโดยที่ไม่ได้มองหน้าเขา สายตาของโฮจุนจับจ้องเพียงสมุดบันทึกเล่มนั้น

ในขณะนั้นมีพนักงานหญิงยกกาแฟกับแซนวิซมาเซิร์ฟที่โต๊ะ

“ขออนุญาตเซิร์ฟอาหารนะคะ” เธอพูดจบก็ยกกาแฟกับแซนวิซวางบนโต๊ะ แล้วหันไปทางโฮจุนที่เพิ่งมาใหม่ เธอรู้สึกเขินอายเล็กน้อยก่อนจะถามอย่างสุภาพ “จะสั่งอะไรไหมคะ? คุณ...”

เธอไม่ได้คำตอบจากชายที่เธอคุยด้วย เพียงเพราะเขากำลังใจจดใจจ่ออยู่กับสมุดบันทึก ผู้หมวดคังเห็นว่าพนักงานหญิงกำลังรอคำตอบจากโฮจุนจึงเอ่ยทักเขา

“คุณโฮจุนครับ...” เขายังคงนั่งเงียบ

“คุณโฮจุนครับ!” ผู้หมวดคังพูดเสียงดังขึ้นทำให้โฮจุนตกใจ “อ๊ะ! ครับ!” เขาทำตาโตเล็กน้อยมองหน้าผู้หมวดคัง “เรียกผมหรอครับ”

“ผมเรียกให้เธอครับ” ผู้หมวดคังตอบพร้อมชี้ไปทางพนักงานหญิงที่ยืนรออยู่

โฮจุนหันไปมองเธอ “ต้องขอโทษด้วยนะครับ..” เขาก้มศีรษะเล็กน้อยเพื่อแสดงความรู้สึกขอโทษ

“ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันรอได้ค่ะ” เธอตอบ

“ว่าแต่...มีอะไรหรอครับ?” เขาถาม

“คือว่า..คุณ...” เธอเอ่ย

“อ่า..ผมซน โฮจุนครับ เรียกผมว่า โฮจุนก็ได้ครับ” โฮจุนแอบมองป้ายชื่อของเธอที่หน้าอกข้างขวา “คุณซูยอง”

“ค่ะ” เธอตอบด้วยท่าทางที่เขินอาย “ไม่ทราบว่าจะรับอะไรดีคะ? คุณโฮจุน” เธอพูดชื่อของเขาด้วยเสียงหวานๆ

“งั้นผมขอชาเย็นแล้วกันครับ”

“ค่ะ รอสักครู่นะคะ” เธอรับคำแล้วจึงเดินจากไป

ผู้หมวดคังมองพนักงานหญิงเดินจากไป แล้วจึงหันไปมองโฮจุน

“คุณโฮจุนเนี่ย...มีเสน่ห์จังเลยนะครับ”

คำพูดของผู้หมวดคังทำให้โฮจุนรู้สึกเอะใจ “มีเสน่ห์หรอครับ? ยังไงครับ?”

“ก็คุณโฮจุนมาที่ร้านซันเดย์นี่แค่ 2 ครั้ง ก็ต้องตาต้องใจคุณซูยองเสียแล้วนี่ครับ” ผู้หมวดคังอธิบาย

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกมั้งครับ ผมว่าน่าจะเป็นเพราะผมเป็นคนรู้จักของผู้หมวดคัง เธอเลยอยากรู้จักผมด้วยก็เท่านั้น”

“แหม..คุณโฮจุนนี่ถ่อมตัวจังเลยนะครับ”

“ดูจากบันทึกนี่แล้ว เมื่อคืนนี้คงต้องตัดผู้ต้องสงสัยที่โพสข้อความขู่นั่นไปด้วยเหตุผลที่คนๆ นั้นขาหักไม่สามารถเคลื่อนไหวได้สะดวก และยังมีหลักฐานที่อยู่ชัดเจนในเวลาเกิดเหตุด้วยสินะครับ” โฮจุนเปลี่ยนเรื่องคุยกระทันหัน

“ใช่ครับ”

“ว่าแต่เมื่อคืนนี้หลังจากออกจากห้องของคิมฮเยอินแล้ว คุณโฮจุนไปไหนต่อหรอครับ?” ผู้หมวดคังถาม

“พอดีผมติดธุระอยู่น่ะครับ เลยรีบไปโดยไม่ได้บอกก่อน ต้องขอโทษด้วยนะครับ”

“ติดธุระหรอครับ? แล้วทำไมจู่ๆ เมื่อคืนนี้คุณโฮจุนถึงไปที่จุดเกิดเหตุนั่นได้ล่ะครับ” ผู้หมวดคังถามต่อ

“ครับ ผมอยู่แถวนั้นพอดีเลยครับ และพอได้ยินเสียงรถตำรวจเลยคิดว่าน่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ผมเลยรีบไปที่นั่นครับ” โฮจุนอธิบาย

“ที่แท้เป็นแบบนี้เอง”

“ข้อมูลอื่นๆ เอาไว้ถ้าได้มาแล้วค่อยโทรบอกผมก็ได้ครับ” โฮจุนบอก

“มันอยู่ที่ออฟฟิศ ถ้าไง....” ผู้หมวดคังพูดแล้วทำท่าเหมือนมีแผนการอะไรบางอย่างแอบแฝง เขายิ้มก่อนจะพูดต่อ

“คุณโฮจุนไปที่ออฟฟิศด้วยกันกับผมเลยไหมครับ” เขาชวน

“ไปด้วยกันหรอครับ?” โฮจุนถาม

“ใช่ครับ ทานของว่างพวกนี้เสร็จแล้วก็ไปด้วยกันเลยนะครับ” เขาย้ำ

“ได้ครับ”

“เย้!” ผู้หมวดคังทำท่าทางดีใจ

พนักงานหญิงซูยองเดินยกขนมปังปิ้งพร้อมชาเย็นมาเซิร์ฟที่โต๊ะ

“นี่ค่ะ ชาเย็น” เธอยกชาเย็นวางบนโต๊ะใกล้ๆ โฮจุน และวางขนมปังปิ้งไว้ตรงกลางโต๊ะ

“ทานให้อร่อยนะคะ ต้องการอะไรเพิ่มเรียกดิฉันได้เสมอค่ะ” เธอยิ้มให้ก่อนจะเดินจากไป

“ขนมปังปิ้งอร่อยนะ ทานด้วยกันสิครับ” ผู้หมวดคังพูดพร้อมดันจานขนมปังปิ้งไปใกล้ๆ โฮจุน

“ผมสั่งมาเผื่อคุณโฮจุนด้วยนะครับ” เขาพูดดักการปฏิเสธของโฮจุน เพราะคำพูดของเขาทำให้โฮจุนไม่อาจปฏิเสธขนมปังปิ้งในจานนั้นได้

“ขอบคุณครับ งั้นก็มาทานด้วยกันเลยนะครับ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น