ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 :: แรบพบ สบตา เมื่อเจอหน้าเธอ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 :: แรบพบ สบตา เมื่อเจอหน้าเธอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.5k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2562 09:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 :: แรบพบ สบตา เมื่อเจอหน้าเธอ
แบบอักษร

แรกพบสบตา เมื่อเจอหน้าเธอ

PorPar of Y*:: m 3* ตัวแล้วตามด้วย icx

Nighteiei ***::*** อะไรของมึง

PorPar of Y *::* ไลน์น้องไง

Nighteiei ***::*** น้องไหน ตั้งแต่เกิดมากูไม่เคยรู้จักคนชื่อน้องนะ

PorPar of Y*::* อิไนท์นี่มึงจะเล่นกับกูใช่ไหม

Nighteiei ***::*** ก็กูไม่รู้จักน้องงงงงง ทำไมมึงไม่ให้มันแอดกูวะ กูเป็นพี่นะเว้ย จำเป็นต้องแอดก่อนด้วยเหรอวะ อีกอย่างเพื่อนมึงคนนี้เป็นเดือน SI นะครับ ให้เกียรติภาพลักษณ์กูนิดนึงเหอะ

PorPar of Y*::เล่นตัว??*

**Nighteiei ::** ได้ป่ะล่ะ

PorPar of Y*::* หึ น้ำหน้าอย่างมึง เอออ เดี๋ยวกูบอกให้น้องแอดมึงเองก็ได้

ระหว่างที่รอไอ้ปลาไปคุยกับน้อง m 3 (ขอเรียกมันว่างี้ล่ะกัน) ผมก็เข้าไปเล่นเฟสตามปกติ  ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่แค่ ask อย่างเดียวที่มีเหล่าเรือผีตามมารังควาน

ในเฟสก็ตามมาไม่แพ้กัน โนติกูขึ้นเป็นดิจิตอลเลยห่าราก ก้าวกระโดดเหมือนพวกแม่งข้ามจากชั้นหนึ่งไปชั้นห้าอ่ะ อ้อ ส่วนเรือผีที่พวกมันแนะนำตัวตั้งแต่ใน ask บอกตรงๆผมไม่เข้าใจสักนิดว่าเรือผีที่พวกเขาพูดกันหมายถึงอะไร แต่มั่นหน้ามากว่าต้องเป็นอะไรที่โคตรมโน

พรุ่งนี้ Nighteiei และ แมวมิคผู้ไม่มีโซเชียล มีงานคู่นะแจ๊ะ แต่เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งดีใจไปเพราะเป็นงานส่วนตัวจ้า คนนอกเข้าไม่ได้น้า #แอดกุ๊ก  #ไนท์มิค

แอดดด งานอะไรคะ แล้วจะมีรูปให้พวกหนูได้ฟินไหมมมมม ฮือออ 

ส่วนตัวขนาดไหนคะ บนที่นอนหรือในห้องน้ำ แอร๊ยยยยยยยย

เป็นงานสัมภาษณ์จากเว็บ dek-ven ค่ะ ส่วนเรื่องภาพ บอกเลยว่าไม่ใช่แค่ภาพนิ่ง หึหึ เพราะงานนี้ ภาพเคลื่อนไหวล้วนๆ รอหวีดได้เลย  ถูกใจ 3,254 คน

โหหหห ความรู้สึกกูนี้เหมือนเรือผีกลับเข้าฝั่ง แล่นเร็วมาก ชิปยังไงให้เขาได้กัน อยู่กันคนล่ะฝากม.หน้าไม่เคยเจอแต่สามารถชิปได้ #นับถือใจชิปเปอร์จริงๆค่ะ

นัดบอดถูกมะ

นี่ไม่ใช่นัดบอดนี่มันนัดดูตัว ฮิ้ววววว #ถ้าใจเราชิปโมเม้นก็ไม่จำเป็น

กลัวใจอิพี่ไนท์จะทำร้ายน้อง กลัวความเกรี้ยวกราด แม่งพี่มึงอาจจะทุ่มน้องแล้วโยนเข้าข้างฝาก็ได้ #ส่งทีมไปจับตาดู

อารมณ์กูตอนนี้ไม่ต่างจากพ่อแม่ที่รอวันให้เขาได้กัน #จับคลุมถุงชนที่แท้ทรู

*อิพี่มึงงงงอย่าแกล้งน้องนะโว้ยยยย ขอร้องด้วยหัวใจ ::*Nighteiei

Nighteiei กูจะไปแกล้งอะไรน้องมึง กูอ่อนแอขนาดนี้ ไม่รู้เหรอ #ไนท์ผู้อ่อนต่อโลก จัมวรั่ยยยยย

อ่าวพี่มึง เล่นเพจคิ้วด้วยเหรอ มาได้ไงวะเนี่ย

Nighteiei ตามกลิ่นธูปมามั้งจ๊ะ แหม พวกมึงแท็กกูมาไม่ใช่หรอ กูคงไม่ได้ไหลมาตามช่องแอร์หรอก- -*

เกรี้ยวกราดดดดดด อิพี่ไนท์ทำไมกร๊าวใจขนาดนี้ โอ๊ยยยยย รักว่ะเชี่ยยยย

Nighteiei สรุปมึงรักกูหรือรักเชี่ยยยคะ

ติ้ง***!!***

PorPar of Y*::* น้องบอกว่าแอดไลน์ไม่เป็นว่ะ มึงแอดน้องหน่อยดิ

Nighteiei ***::*** น้องมึงตอแหลหรือเปล่า คนนะไม่ใช่ศาลพระภูมิที่จะทำห่าอะไรไม่ได้แบบนี้ น้องมึงไม่อยากแอดกูมากกว่ามั้ง

PorPar of Y*::* เชี่ยยยไนท์ อย่าว่าน้องงงง กูว่ามิคแอดไม่เป็นจริงๆขนาดไอจียังลืมพาสเวิร์ดเลย นับประสาอะไรกับแอดไอดีไลน์วะ มึงนั่นแหละแอดไปเลย

Nighteiei ***::*** เข้าข้างกานนจังไรรรรรรกูไม่แอดอะไรทั้งนั้นอ่ะแค่นี้นะ บาย

ผมปิดแอพลิเคชั่นไลน์หนีไอ้ปลาทันทีแม้รู้ว่ามันจะสาดสติ๊กเกอร์ด่ามาเยอะแค่ไหน ผมก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เพราะผมไม่มีทางเชื่อว่าในโลกนี้จะมีคนที่แอดไลน์ไม่เป็น กูว่าน้องแม่งตอแหล ไม่อยากเสียหน้ามาแอดกูมากกว่า หึหึ ผู้ชายแบบมันนี่มีความคิดส้นตีนเหมือนกูเลยนี่หว่า

เอาเป็นว่าผมเลิกสนใจโลกโซเชียลก่อนดีกว่าเพราะตอนนี้กูหิวข้าวมากครับ ต้องหาเพื่อนสักคนไปกินด้วยกันสักหน่อย สุดท้ายผมเลยโทรหาขวัญ ผู้หญิงที่ผมกำลังคุยๆอยู่ผมชวนเธอไปกินข้าวแถวห้างใกล้มหาลัย เราพากันไปกินร้านอาหารญี่ปุ่นแบบที่ขวัญชอบ ผมเองก็ชอบนะ อร่อยดี

“วันนี้ไนท์มีไปไหนต่อหรือเปล่าคะ”

“ไม่มีนะ แต่ถ้าขวัญไม่ว่าอะไร  ไปธุระต่อที่ห้องขวัญก็ได้”

“บ้าาา ไนท์ก็...”

“หึ” ขวัญกับผมไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าคนคุยกันเท่านั้น ขวัญเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ผมคุยๆอยู่ แต่ไม่ได้จริงจังอะไรนัก เพราะนอกจากขวัญก็ยังมีคนอื่นที่มีสถานะไม่ต่างกัน ผมยังไม่ตัดสินว่าคนไหนจะเป็นคนที่ผมจะเลือก เพราะตอนนี้ทุกคนที่ผมคุยด้วยไม่สามารถทำให้ผมสัมผัสถึงความรู้สึกรักในแบบที่ผมต้องการได้

รักในแบบที่ผมต้องการไม่จำเป็นต้องรู้จักกันนาน แต่มันต้องเป็นรักแบบที่ใช้ความรู้สึกและอารมณ์ผมล้วนๆ มันไม่มีเหตุผลอะไรเลยมารองรับ เป็นแค่อาการใจสั่นจนควบคุมความรู้สึกไม่ได้เฉยๆ ซึ่งมันจะค่อยๆรุนแรงมากขึ้น เมื่อมันใกล้แตะคำว่ารักเต็มที

เออไงกูอาร์ท

เห็นจังไรและกวนตีนแบบนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะเจ้าชู้นะเว้ย อย่างแฟนคนล่าสุดที่เพิ่งเลิกกันไปเมื่อปีก่อน ก็เป็นคนที่ผมยอมรับเลยว่ารู้สึกรักมากที่สุด

อาจเพราะเราสองคนเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน มันเลยคลิ๊กกันง่าย

จริงๆผมสบายใจกับสถานะแฟนที่เหมือนเพื่อน ไม่ต้องไล่ตามแต่แค่ให้รู้ว่าเราเป็นอะไรกันก็พอ แต่ก็นั่นแหละ มีรักก็ต้องมีเลิก พอผมกับหมิวเริ่มแยกย้ายกันไปเรียนมหาลัยที่ตัวเองแอดติดความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็เริ่มห่างเหินนับตั้งแต่ตอนนั้น ยิ่งด้วยตัวหมิวเองเรียนคณะที่หนักกว่าผม และเขาก็เรียนอยู่มหาลัยต่างจังหวัด มันเลยทำให้เราเจอกันยาก ถึงแม้โซเชียลจะทำให้เราใกล้กัน แต่ระยะห่างระหว่างผมกับเขาก็ไกลกันอยู่ดีสุดท้ายเราทั้งคู่เลยตัดสินใจกลับมาเป็นเพื่อนกันดีกว่า ไหนๆความรู้สึกรักหรือชอบมันก็แทบจะไม่เหลืออยู่แล้ว

“ไนท์ เป็นแฟนกันไหม”

“ห้ะ??”

“เป็นแฟนกัน” ผมเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาผู้หญิงตรงหน้า

“ขอโทษนะขวัญ แต่ไนท์จำได้ว่าเรื่องนี้เราเคยคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอวะ”

“ใช่คุยกันแล้ว แต่ขวัญแค่มองว่าเราสองคนทำทุกอย่างเหมือนแฟนกันเลย  เราไม่ใช่แค่คนที่กินข้าวหรือเดินห้างด้วยกันอย่างเดียวไม่ใช่เหรอคะ ไนท์ก็รู้ว่าเรา....”

“ขวัญเองก็รู้อยู่แก่ใจนี่นา ว่าไนท์ไม่ได้นอนกับขวัญแค่คนเดียว ช่วงที่ไนท์กำลังศึกษาขวัญ มันก็ไม่ได้หมายความว่าไนท์ไม่ได้ศึกษาคนอื่น...”

“..........”

“ถ้าขวัญรับเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆเราจะเลิกทำแบบนี้ก็ได้นะ ไนท์ให้เกียรติขวัญตัดสินใจอยู่แล้ว” หลังจากที่ผมพูดจบเราทั้งคู่ต่างคนก็ต่างเงียบ ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีก และคนที่ทนไม่ไหวก็คือขวัญ

“ถามจริงเถอะไนท์ ที่ไนท์เป็นอย่างนี้เพราะคนชื่อฟางที่อยู่คณะบริหารอะไรนั่นหรือเปล่า ขวัญดีไม่เท่าเขาตรงไหนเหรอ ขวัญเองก็เป็นดาวคณะแถมได้ตำแหน่งขวัญใจมหาลัยอีก ทำไมไนท์ไม่เลือกขวัญล่ะ ขวัญสวยน้อยกว่านังนั่นหรือไง” ผมไม่คิดมาก่อนว่าตัวเองจะมาทะเลาะกับผู้หญิงเพราะเรื่องที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่แรกแบบนี้ ก็อย่างที่บอกไปตั้งแต่ต้นผมตกลงกับเธอไว้แล้วว่าความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่จะเป็นไปในรูปแบบไหน

“ขอโทษนะไนท์ ฟางขอนั่งด้วยคนนะคะ”ผมถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ก่อนจะขยับที่นั่งให้ใครอีกคนเข้ามานั่งด้วยกัน ฟาง…ผู้หญิงในบทสนทนาเมื่อกี้ เธอเป็นดาวคณะบริหารอยู่ชั้นปีที่ 2 เหมือนผมกับขวัญ

“เธอไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าทำไมไนท์เขาถึงไม่เลือกเธอน่ะ” จริงๆผมเริ่มรู้สึกเบื่อสถานะที่ตัวเองสร้างมันขึ้นมาแบบนี้แล้ว เบื่อที่ต้องมาจัดการกับคนนั้นคนนี้ ตอนแรกที่คุยกันก็ตกลงกันได้ด้วยดี พอนานๆไปทำไมกลายเป็นว่าแต่ล่ะคนถึงทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของผมทั้งๆที่ตกลงกันไว้แล้วด้วยวะ

“หน้าด้าน ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังคุยกับไนท์อยู่”

“เห็นค่ะ แต่ได้ยินชื่อฉัน เลยอยากจะร่วมวงหน่อย ใช่ไหมไนท์” ผมยิ้มนิดๆ ก่อนจะยกมือเรียกพนักงานเสิร์ฟมาเคลียร์บิล ดาวคณะสองคนไม่ได้ทำอะไรประเจิดประเจ้อ ไม่ได้พูดตะโกนด่ากันเสียงดัง อาจเพราะภาพลักษณ์ที่เป็นดาวทั้งคู่เลยเลือกที่จะพูดกันเงียบๆมากกว่า

“ฟางมายังไง”

“ไนท์จะไปส่งเหรอ ได้นะ เดี๋ยวโทรให้เพื่อนมาเอารถ”

“นี่หล่อน เธอลืมไปแล้วเหรอว่าไนท์มากับฉัน”

“แล้วไง มากับเธอแต่กลับกับฉันก็ได้นี่” หลังจากนั้นคำพูดจิกกัดก็มาอีกระลอกใหญ่ ผมไม่ได้ตั้งใจฟังเพราะไม่อยากยุ่งเรื่องอะไรแบบนี้ สุดท้ายผมเลยเลือกที่จะหยิบมือถือขึ้นมาเล่นแทน

พี่มึงงงงงง ทำไรอ่ะ

แดกข้าว แดกกับกูไหมล่ะ

พี่มึงงงงงงงง ชอบคนแก่กว่าหรือเด็กกว่า หรือเท่ากัน หรือยังไง

อะไรของมึงเมายาเส้นเหรอ หรือยังไง*???*

มึงคิดยังว่าจบมาจะทำงานอะไร

เรียนวิดวะจบไปคงเป็นหมอมั้งไอ้สัด

ไนท์ มึงมากินอาหารญี่ปุ่นกับผู้หญิงสองคนถูกไหม ใช่กูเห็น กูนั่งอยู่ร้านเดียวกันกับมึงแน่ๆ ใช่ป่ะวะ

แหมมมมมถ้ามึงจะตอบเองเออเองขนาดนั้นมึงก็ไม่ต้องถามกูก็ได้มะ

พี่มึงงงงง กรีสสส มิคมา เขาเข้ามาในร้าน ร้านเดียวกับกูด้วย ไม่ดิถ้าร้านเดียวกับกูก็คือร้านเดียวกับมึงถูกมะ กรีสสสส มีโมเม้นนนนนน

คงไม่ได้แดกโมเม้นแล้วแหละจ่ะ เพราะกูจะกลับแล้ว

แม่งไอ้ฉิบหายย เรือกูมาว่ะ เรือกูมาาาาาา

นี่มึงไหวไหมวะ*??* ไหนตอบกูดิ๊ มองหน้ากู แล้วตอบบบบบ

“ทั้งหมด 1,758บาทครับ” ผมวางโทรศัพท์ในมือและส่งบัตรเครดิตไปให้พนักงานเสิร์ฟก่อนจะหันไปหาผู้หญิงสองคนที่ยังจ้องตากันไม่เลิก แม่งถ้าจะขนาดนี้ก็ตบกันเลยง่ายกว่า ภาพดาวคณะไม่จำเป็นต้องรักษาก็ได้

“ไง” ผมเลิกคิ้วถามทั้งขวัญและฟางที่หันมามองหน้าผมทั้งคู่

“ไนท์/ไนท์”

“คุยกันจบยัง ไนท์จะกลับแล้วนะ”

“ไนท์จะไปส่งขวัญใช่ไหมคะเพราะขวัญมากับไนท์”

“แต่เมื่อกี้ไนท์ถามฟางว่าเอารถมาไหม ฟางคิดว่าไนท์จะไปส่งเลยให้เพื่อนกลับมาเอากุญแจรถแล้วอีกไม่เกิน 10 นาทีก็คงมาถึง เพราะงั้นสัญญาว่าจะไปส่งฟางแล้วก็ห้ามคืนคำนะคะ” เดี๋ยวครับ กูสัญญาอะไรกับมึงตอนไหนวะ ตั้งแต่เข้ามาในร้านจนนั่งข้างกันยังไม่ได้สัญญาเลยว่าจะไปส่ง แม่งเอ๊ย ปวดหัวว่ะ

ผมดันฟางให้ขยับออกจากที่นั่ง ขวัญขยับตามออกมากลายเป็นว่าเราทั้งสามคนยืนรอบัตรเครดิตที่พนักงานเอาไปรูด โดยที่แขนทั้งสองข้างของผมมีฟางและขวัญเกาะอยู่  ผมทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนรอนิ่งๆ แม้จะรับรู้ว่าคนข้างกายจะส่งสายตาเชือดเฉือนให้กันและกันมากแค่ไหนก็ตาม

ให้ตายเถอะโรบิ้นใครก็ได้เอากูหนีออกไปจากสถานการณ์ตรงนี้ที

“ขอบคุณมากนะครับโอกาสหน้าเชิญใหม่” พนักงานเสิร์ฟส่งบัตรคืนพร้อมพูดประโยคเมื่อกี้

“สรุปว่าไนท์จะเอาไง ไปส่งขวัญหรืออีนี้”

“นี่หล่อนกล้าเรียกฉันว่าอีงั้นเหรอ”

“เออ กล้า!!! ทำไมแกจะทำไมห๊ะอีฟาง” ตอนแรกทั้งคู่ก็ดูเหมือนจะรักษาภาพดาวคณะอยู่หรอก แต่ตอนนี้ภาพที่รักษาไว้ก่อนหน้านี้มันแตกละเอียดจนไม่เหลืออะไรแล้วเนี่ย ใครก็ได้ช่วยกูที

“มิค ทำไมทำหน้างั้นวะ เหมือนแมวง่วงเลย ฮ่า ฮ่า ” เสียงหัวเราะดังขึ้นตรงมุมหนึ่งในร้าน

โต๊ะนั้นอยู่ไม่ห่างจากโต๊ะผมเท่าไหร่นัก ผมหันไปมองตามเสียงหัวเราะที่ได้ยิน กลุ่มนั้นมีคนอยู่ประมาณ 5-6 คน หนึ่งในนั้นเป็นคนที่ผมเคยเห็นหน้าผ่านโซเชียล ผมไม่ได้เห็นเขาชัดเจนอะไรหรอก แต่รอยยิ้มและหน้าแมวๆของเขามันทำให้ผมนึกออก ว่าไอ้คนที่กำลังยิ้มกว้างอยู่ตรงหน้าก็คือ คนที่มีชื่อต่อท้ายชื่อผม

ไอ้แม้วววว

ไม่ดิเอ็ม 3 แล้วตามด้วยไอซีเอ๊กซ์ตั้งหาก เออกูโง่เองกูจำชื่อมันไม่ได้

“ไนท์คะ/ไนท์”

“เอ๊ะเธอจะมาพูดตามฉันทำไม”

“เธอนั่นแหละ” ผมยังมองตรงไปที่กลุ่มนั้น ไอ้มิคอะไรนั้นเงยหน้าขึ้นสบตาผม มันเลิกคิ้ว ก่อนจะเอียงคอแล้วทำหน้าไม่เข้าใจ

ไม่รู้ว่ะ....จู่ๆความคิดชั่วร้ายบางอย่างก็แว่บขึ้นในหัว รอยยิ้มร้ายจุดขึ้นที่มุมปากเรื่องนี้จะโทษน้องมึงก็ไม่ได้ เพราะดันเข้ามาในสถานการณ์ที่กูกำลังต้องการตัวช่วยพอดี

ไอ้แม้ว เสร็จกูแน่

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว