NuN​_P.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 24 หึง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2562 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
24 หึง
แบบอักษร

Casnovaปิ๊งรักยัยตัวร้าย (เซ็นเตอร์&มินิ) : 24 หึง

MINI TALK

@MINI  COFFEE& RESTAURANT

12.05น.

นี้ก็ผ่านมา 1 อาทิตย์แล้ว หลังจากเรื่องราวในวันนั้น วันที่ฉันโดนหมอทีจับตัวไป ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพี่เซ็นเตอร์จัดการหมอทียังไง ฉันก็เคยลองถามพี่เซ็นเตอร์นะ แต่เขาก็ไม่ยอมบอกอะไรฉันเลย บทพี่เซ็นเตอร์จะดื้อก็ดื้อซะจริงๆ บอกเพียงแต่ว่าเรื่องนี้พี่จัดการเอง ไม่ต้องเป็นห่วง หมอทีจะไม่โผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีก

แต่ที่แน่ๆ พี่เซ็นเตอร์ไม่ได้ส่งหมอทีให้ตำรวจแน่นอน เพราะถ้าเขาส่งหมอทีให้ตำรวจ ป่านนี้ตำรวจก็ต้องเรียกตัวฉันไปสอบปากคำแล้วสิ จริงมั้ย? แต่นี้กลับไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย  ฉันก็หวังว่าพี่เซ็นเตอร์จะไม่ทำอะไรที่มันรุนแรงเกินไปนะ บทเขาจะดี ก็ดีใจหาย บทเขาจะร้าย ก็ร้ายสุดๆเหมือนกัน...เฮ้อ!!!

 กรุ๊ง กริ๊ง~

“ยินดีต้อนรับค่ะ/ครับ” 

“รับอะไรดีคะ” 

พี่อายส่งเสียงต้อนรับลูกค้าที่ตอนนี้เริ่มมีพนักงานออฟฟิศเข้ามาใช้บริการจำนวนมาก เพราะอยู่ในช่วงพักกลางวันพอดี

“คาปูชิโน่เย็นแก้วหนึ่งครับ  แต่ขอให้คุณมินิ เป็นคนทำให้ได้มั้ยครับ? สะดวกหรือเปล่า?”  ฉันที่กำลังจัดเค้กใส่จานอยู่หลังเคาเตอร์ก็หันไปมองตามเสียง เมื่อได้ยินบทสนทนาที่มีชื่อของฉันอยู่

‘อ๋อ!!! ลูกค้าคนนี้ เขาชอบให้ฉันทำเครื่องดื่มให้เขา เพราะเขาบอกว่าติดใจฝีมือของฉันนิน่า

“ได้สิคะ” ฉันตอบลูกค้าพร้อมส่งยิ้มไปให้ ก่อนที่ฉันจะผละออกจากการจัดเรียงเค้ก แล้วให้เด็กที่ร้านทำแทน 

“คาปูชิโน่เย็นได้แล้วค่ะ” ฉันส่งเสียงแจ้งลูกค้าที่นั่งรออยู่แถวนั้น ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาแล้วหยิบเงินให้พร้อมรับคาปูชิโน่เย็นไป

 “ขอบคุณค่ะ ครั้งหน้าเชิญใหม่นะคะ” ฉันเอ่ยคำขอบคุณ ก่อนที่จะเอ่ยคำเชิญชวนก่อนจาก

“คุณมินิครับ”

“คะ?”  

ฉันที่กำลังหันหลังเดินเข้าไปในครัวก็ต้องหยุดชะงักเท้าไว้ เพราะได้ยินเสียงลูกค้าคนนั้นส่งเสียงเรียกฉันอีกครั้งนึง

“พอดีผมไปสัมมนาที่เชียงใหม่ เลยซื้อสตอเบอรี่มาฝากคุณมินิครับ ถ้าไม่รังเกียจช่วยรับไว้ด้วยนะครับ” ลูกค้าคนนั้นเขายื่นถุงสตอเบอรี่มาให้ฉัน

“มันจะดีหรอคะ?”  ฉันถามเขาไปเพราะฉันรู้สึกเกรงใจเขาอยู่ไม่น้อย ที่อยู่ๆก็นำของมาให้ฉันแบบนี้

“รับไปเถอะครับ ร้านข้าวร้านประจำตรงนู้นผมก็ซื้อไปฝากเขาเหมือนกันครับ” เขาพูดด้วยร้อยยิ้มก่อนที่จะยื่นถุงสตอเบอรี่มาให้ใกล้ยิ่งขึ้นกว่าเก่า

“ขอบคุณนะคะ” ฉันรับสตอเบอรี่ถุงนั้นมาไว้ในมือ และเอ่ยคำขอบคุณที่เขาอุตสาซื้อของมาฝากฉัน ก่อนที่เขาจะพูดกับฉันอีกประโยคแล้วขอตัวกลับ

“ท่านให้หมดนะครับ ผมขอตัวก่อน”  เขาพูดพร้อมส่งยิ้มให้ฉันก่อนที่จะเดินออกจากร้านไป

กรุ๊ง กริ๊ง~

“เขาจีบคุณมินิแน่ๆเลยคะ เสน่ห์แรงจริงๆ นะคะเนี้ย~” พี่อายเอ่ยแซวฉันด้วยร้อยยิ้มเมื่อเห็นลูกค้าคนนั้นเดินออกไปพ้นประตู

“ใช่ที่ไหนหล่ะคะ เขาแค่ซื้อของมาฝากเฉยๆ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ฉันบอกปัดพี่อายไป ถึงแม้ว่าฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

กรุ๊ง กริ๊ง~

 “สวัสดีครับพี่เซ็นเตอร์”

“มาหาน้องมินิหรอคะ”

“ครับ”

เสียงเต้และพี่อายทักทายคนที่ฉันคุ้นเคยดังขึ้น ก่อนที่ฉันจะหันไปทักทายเขาเช่นกัน

“วันนี้ไม่ทำงานหรอคะ?”  ฉันถามพี่เซ็นเตอร์ที่เพิ่งเดินเข้ามาด้วยร้อยยิ้ม

“ทำครับ เดี๋ยวพี่มีประชุมอีกทีตอนบ่ายสามครับ” พี่เซ็นเตอร์ตอบฉันแต่เขากลับมีสีหน้าบึ่งตึงเล็กน้อย ‘เป็นอะไรของเขานะ เมนส์ไม่มาหรือไงกัน หน้าบูดมาเชียว’

ฉันเดินไปหาพี่เซ็นเตอร์แล้วพาเขาเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำตรงตำแหน่งของฉัน ก่อนจะเอ่ยถามในสิ่งที่ฉันสงสัย

“เป็นอะไรคะ? ทำใมหน้าบึ้งยังงั้นล่ะ”

“..............”  เงียบ~  ไม่ตอบอีก

“ถ้าพี่เซ็นเตอร์ไม่บอก หนูจะรู้ได้ยังไงคะ ว่าพี่เป็นอะไร”  ฉันเอื้อมมือขึ้นไปจับมือของเข้าไว้ แล้วลองถามพี่เซ็นเตอร์ดูอีกครั้งนึ่ง

“พี่ไม่ชอบ!!!”

“คะ?” 

ฉันเอียงคอสงสัยถามพี่เซ็นเตอร์กลับ อยู่ดีๆก็บอกว่าพี่ไม่ชอบ มันสั่นเกินไปมะ ใครเขาจะไปรู้ได้ล่ะว่ามันหมายความว่ายังไง

“พี่ไม่ชอบให้หนูยิ้มให้กับผู้ชายคนอื่น” พี่เซ็นเตอร์พูดพลางหันหน้ามองไปทางอื่น  ‘ชิ...ที่แท้ก็หึงนิเอง หึ!!!’

“แต่หนูยิ้มให้กับลูกค้านะคะ จะให้หนูทำหน้าบึ้งตึงได้ไงกันล่ะ”  ฉันบอกพี่เซ็นเตอร์ไปพลางลูบหลังมือเขาไปด้วย

“แล้วลูกค้าที่ไหน ถึงต้องซื้อของมาฝากด้วยละครับ” คราวนี้เขาหันหน้ามามองฉันนิ่งก่อนที่จะพูดกับฉันเสียงแข็ง ‘นี้คงเห็นตอนที่ฉันรับของจากลูกค้าคนนั้นสินะ 'เฮ้อ​!!!ก็แค่รับเป็นมารยาทเท่านั้นเองไม่ได้คิดอะไรซะหน่อย

“เขาแค่ซื้อมาฝากเฉยๆไม่มีอะไรหรอกค่ะ แล้วเขาก็ไม่ได้ให้หนูแค่คนเดียวด้วย เขาบอกว่าร้านข้าวร้านประจำเขา เขาก็ซื้อไปฝากเหมือนกัน” ฉันบอกพี่เซ็นเตอร์ไปตามที่ลูกค้าคนนั้นบอกฉันมา

“เชื่อหรอ?  ดูก็รู้ว่ามันจะจีบแฟนพี่” พี่เซ็นเตอร์พูดพลางดึงมือกลับไปกอดอกตัวเองไว้ ก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น

“แต่หนูไม่ได้คิดอะไรกับเขานิคะ หนูมีเจ้าของแล้ว นี้ไงคะ!!!”  ฉันบอกพี่เซ็นเตอร์พร้อมชูมือที่สวมแหวนของเขา แล้วกระดิกนิ้วให้เขาดู 

พี่เซ็นเตอร์หันมามอง ก่อนที่จะแอบอมยิ้มเล็กน้อย  ‘ชิ!!! ทำมาเป็นเก็กขรึมนะ ตาบ้า!!!’

“ไม่รู้ล่ะ คราวหลังห้ามยิ้มให้คนอื่น แล้วก็ห้ามรับของจากคนแปลกหน้าด้วย!!!”  เฮ้อ!!! ทำใมถึงเอาแต่ใจแบบนี้นะ เถียงกันแบบนี้คงไม่จบซะที

“ไม่รับของได้ค่ะ  แต่จะไม่ให้หนูยิ้มให้ลูกค้า หนูทำให้ไม่ได้หรอกนะคะ” ฉันบอกพี่เซ็นเตอร์ไปตามความจริง ก่อนที่เขาจะจ้องหน้าฉันนิ่งโดยไม่พูดไม่จา

“............” 

 “พี่ขอตัวกลับก่อนนะครับ เดี๋ยวไปประชุมไม่ทัน”   และอยู่ๆพี่เซ็นเตอร์ก็พูดขึ้นมาด้วยท่าทางนิ่งๆ ก่อนที่จะขอตัวกลับแล้วก็เดินออกไปทันที โดยไม่รอให้ฉันพูดอะไรเลย หึ!!! ‘แบบนี้คงจะงอนสินะ เอาแต่ใจจริงๆ ช่างไม่มีเหตุผลเอาซะเลย เฮ้อ!!!’

แล้วไงล่ะ!!! ฉันไม่ผิดซะหน่อย ก็แค่ยิ้มให้กับลูกค้าเองอ่ะ แค่นี้ต้องมาหึงกันด้วย  งอนก็งอนไปเลยนะ หนูไม่ง้อพี่หลอก...ชิ

.

.

.

LINE :กลุ่มนี้กระเทยสวยสุด

MINI: พวกแก ฉันขอถามอะไรหน่อยดิ

NICKY: เรื่องอะไรยะ

TUAY FU : ?

MINI: ถ้าผู้ชายงอน จะง้อยังไงดีอ่ะ


CENTER TALK

@โรงแรม CENTER

16.30 น.

“อาทิตย์หน้าท่านประธาน​จะต้อง​ไปเป็นประธานเปิดงานโรงแรมเปิดใหม่ที่อุบลฯนะคะ ดิฉันเชิญนักข่าวไปทำข่าวที่นั้นเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องรายละเอียดของงานดิฉันจะแจ้งให้คุณธีทราบอีกครั้งหนึ่งค่ะ” คุณลัดดาซึ่งมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์แจ้งรายละเอียดในที่ประชุมให้ผมทราบ  ผมเพียงพยักงานรับรู้นิดหน่อยเท่านั้น เพราะตอนนี้ผมอารมณ์ไม่ค่อยดีอยู่

‘เฮ้อ!!! ไม่อยากไปเลยแฮะ’  ถ้าไปไกลๆ แล้วใครจะเฝ้าเม่นน้อยของผมล่ะ ขนาดแวะเวียนไปหาเธอที่ร้านตลอดยังมีผู้ชายคนอื่นมาจีบได้เลย แล้วนี้ต้องไปตั้ง2-3วัน พวกนั้นไม่มาตอแยเธอหรอวะ ยิ่งคิดแล้วยิ่งอารมณ์เสีย เซงเว้ย!!

“ทุกคนมีเรื่องอะไรจะรายงานผมอีกมั้ยครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมจะได้ปิดประชุม” ผมถามออกไป เพราะตอนนี้ผมอยากจะขึ้นไปนอนจะแย่แล้ว ‘จิตใจบอบช้ำ มีแฟน แฟนก็ไม่รัก...บอกอะไรก็ไม่เคยฟัง ไม่รู้หรือไงว่าหึงอ่ะ’

“มีอีกเรื่องหนึ่งค่ะท่านประธาน​  พอดีวันนั้นคุณพ่อของดิฉันต้องผ่าตัดจึงไม่สามารถไปได้ ดิฉันเลยจะส่งเลขาไปแทนนะคะ”  จะว่าไป...พ่อของคุณลัดดาก็ชรามากแล้ว ร่างกายก็ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก  ทุกทีเธอต้องไปกับผมด้วยตัวเองเพราะหากมีอะไรผิดพลาดจะได้แก้ไขได้ทันท่วงทีเพราะเธอเป็นคนเก่ง และเป็นคนเก่าแก่ตั้งแต่รุ่นคุณพ่อ คุณแม่ผมเป็นผู้บริหารอยู่ แต่จะทำไงได้ล่ะ นี้มันเป็นเหตุสุดวิสัย ก็คงต้องเอาตามนั้นแระมั้ง ถึงยังไงธีก็ไปด้วย หากมีอะไรผิดพลาดน่าจะช่วยแก้ไขอะไรได้บ้าง

“ครับ” ผมพยักหน้ารับรู้ก่อนจะปิดประชุมแล้วขอตัวกลับขึ้นไปพักผ่อน


@ห้องนอน CENTER


แอ๊ด~

หมับ~

เมื่อผมเปิดประตูเข้ามาผมก็รู้สึกถึงแรงกอดรัดจากด้านหลัง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร เพราะผมไม่เคยให้ใครเข้ามาห้องผมนอกจากเธอ

“พี่เซ็นเตอร์ขา~” 

อ่าส์!!! รู้สึกดีจัง~  เสียงเม่นน้อยของพี่ช่างหวานปานน้ำผึ้ง แต่อย่าอ้อนพี่ซิครับ พี่งอนหนูอยู่น้า~

“ครับ” ผมตอบรับเธอไปแสร้งทำเสียงแข็งเล็กน้อย แถมยื่นนิ่งๆเป็นหินอีกด้วย

“ยังไม่เลิกงอนหนูอีกหรอคะ?”  เม่นน้อยกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนเต้างามทั้งสองข้างของเธอบดเบียดไปที่แผ่นหลังของผม ‘ฟินจัง~’

“พี่ไม่ได้งอนซะหน่อย” ผมยังคงยืนนิ่งตอบเธอไป  ก่อนที่เธอจะถามผมต่อ

“ถ้าไม่ได้งอนหนู แล้วทำใมไม่ยอมหันมาล่ะคะ”  

“พอดีพี่ง่วงนอนมากเลยครับ เดี๋ยวพี่ไปนอนก่อนนะ” ผมบอกเม่นน้อยไปก่อนที่จะแกะมือเธอออก แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปทางห้องนอน

“ว้าแย่จังคนอุตสามาง้อ แบบนี้คงต้องกลับซะแล้วมั้ง” ผมถึงกับหยุดชะงักเท้าในทันที​ 'อย่าพึ่งกลับสิครับเข้ามาง้อพี่ในห้องนอนก่อน' ผมตัดสินใจหันหลังกลับไปเพื่อที่จะรั้งให้เธออยู่ต่อ

“เม่นนน....น้อยย~”

อึก~

ผมถึงกับเผลอกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคอซะอึกใหญ่​ ให้ตายสิ!!! เม่นน้อยของผมมาในชุดคอสเพลย์แมวน้อยสีดำ โชว์สัดส่วนแถมยังมีหูแมวน่ารักๆอีกด้วย​  แล้วนั้นนมแม่งจะใหญ่ไปไหนวะ​ ตรงนั้นก็นู้นนูน​ แค่ใส่ชุดธรรมดาพี่ก็คลั่งตายอยู่แล้วแล้วนี้ดันมาใส่ชุดแมวน้อยยั่วพี่อีก ตายครับตาย งานนี้กูน้ำหมดตัวตายแน่ๆ


++++++++++++++++

ไรท์: พี่เซ็นเตอร์​ขา​ เม่นน้อยจะง้อแล้วน้าาา​//  ยกไปง้อกันตอนหน้านะคะ😘


ความคิดเห็น