Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.13 : Friend Zone

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2562 12:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.13 : Friend Zone
แบบอักษร

แม้ใจจะยังชา แต่งานก็ต้องทำอยู่ดี วันนี้ผมต้องมาดูเค้าเลือกนางแบบคนใหม่ แทนคนเก่าที่หมดสัญญาไป แม้จะไม่ได้มีใจอยากมาดูผู้หญิงเลยก็ตาม นางแบบแต่ละคนพยายามพรีเซ้นท์ร่างกายกันอย่างเอาเป็นเอาตาย จนนางแบบคนสุดท้ายเดินเข้ามา ในห้องแคสงานเงียบกันหมด จนผมต้องเงยหน้าขึ้นมาดู

“ มะนาวค่ะ อายุ 22 ปี สัดส่วน 36-24-35 สูง 165 ค่ะ “

ไม่คิดว่าจะมาเจอเธอที่นี่ เธอมาในเดรสสีดำเข้ารูปให้เห็นทรวดทรงชัดเจน ผมดูแฟ้มโปรไฟล์ของเธอ อื้มทำงานมาเยอะเหมือนกัน

“ ลองโพสให้เราดูหน่อยได้ไหมคะ “ เธอทำตามที่คนของผมขอให้ทำทันที เธอเก่ง เธอไม่ได้พรีเซ้นท์ร่างกาย แต่พรีเซ้นท์เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ เป็นคนเดียวที่ตีโจทย์แตก

“ ผมเลือกคนนี้ คนนี้เป็นคนเดียวที่พรีเซ้นท์เสื้อผ้า “ พอพูดจบผมก็ส่งหนังสือสัญญาให้เธอดูก่อน ว่าเธอยินดีที่จะร่วมงานกับเราไหม

เธอดูเป็นงานมาก อ่านสัญญาอย่างละเอียด ที่สำคัญแม้จะรู้จักผม แต่เธอกลับไม่แสดงความรู้สึกส่วนตัวเลย

“ คุณจะถ่ายแบบเครื่องแต่งกาย ได้แค่ของ Ulzzz เท่านั้น โดยจะมี รองเท้า เสื้อผ้า กระเป๋า Accessories คุณโอเคไหม ถ้าคุณโอเค เราก็ยินดีต้อนรับสู่ Ulzzz ครับ “

“ โอเคค่ะ หวังว่าฉันจะมีงานทั้งปีนะคะ ไม่งั้นเป็นฉันที่ต้องลำบาก “

“ เรื่องนี้คุยกับผมได้เลย เดี๋ยวผมขอตัวก่อน “

ผมลุกเดินออกจาห้องนั้น รายละเอียดหยิบย่อยผมคงไม่ต้องอธิบายเอง อาการเซ็งๆของผมมันเป็นมาหลายวันละ ตั้งแต่วันสุดท้ายที่เจอเธอนั้นนั่นแหละ เธอไม่ได้สนใจผมด้วยซ้ำ เพิ่งเคยรู้สึกอกหัก มันเป็นแบบนี้หรอเนี่ย ไม่ดีเลยแฮะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!!

“ เข้ามาครับ “

ผมเงยหน้ามองคนที่กำลังเข้ามาช้าๆ เป็นสาวสวยในชุดเดรสสีดำ

“ คนของคุณ บอกให้ฉันเข้ามาคุยรายละเอียดเพิ่มเติมที่นี่ เพราะฉันไม่เข้าในรายละเอียดของงานส่วน “

“ ไม่ต้องเป็นทางมากก็ๆได้ มันไม่มีอะไรมาก มันก็เป็นงานเหมือนที่คุณเคยถ่ายนั่นแหละ เพียงแค่คุณห้ามเบี้ยวงานผม ห้ามเรท ห้ามสาย “

“ ตอนทำงานดุจังเลย ฉันไม่เข้าใจคือ ค่าแรงนี่จ่ายตลอดสัญญา หรือแบ่งจ่ายตามงาน แล้วมีฉันเป็นนางแบบแค่คนเดียวหรือมีนางแบบร่วมค่ะ “

ผมคิดว่าอันนี้คนข้างล่างน่าจะบอกรายละเอียดเธอแล้ว

“ คนข้างล่างบอกฉันไว้แล้วละค่ะ แต่เค้าไม่สามารถบอกการทำงานที่ชัดเจนได้ บอกแค่ถึงหน้างานจะรู้เอง คือมันไม่โอเคสำหรับฉัน ฉันต้องรู้ก่อน ว่าถ่ายกับใคร ถ่ายอะไร แล้วไอ้ค่าแรงก็บอกต่อรอบ ต่อรอบอะไรก็ไม่บอก “ เธอรัวออกมาเป็นไฟ สงสัยผมจะต้องเปลี่ยนคนประสานงานแล้วสิ อธิบายรายละเอียดงานให้ไม่เข้าใจแบบนี้

“ อะๆ ผมเข้าใจแล้ว ค่าแรงเราจ่ายต่อรอบงานครับ แล้วคุณเป็นนางแบบแค่คนเดียว ถ่ายเดี่ยวทุกงาน เรามีงานให้คุณตลอดทั้งปี รอบนี้ถ่ายเสื้อผ้า และรองเท้า อีกประมาณ 2 เดือนจะมีกระเป๋า กับพวกเครื่องประดับ ในเซ็ทของหน้าร้อน แล้วหน้าหนาวจะมีอีกคอลเลคชั่น โอเคแล้วน้า “

“ ค่ะขอบคุณ ยินดีที่ได้เจอนะไทเกอร์ และยินดีที่ได้ร่วมงาน “ พอเธอเข้าใจ เธอก็ออกจากห้องของผมเลย


พอถึงวันที่ถ่ายงาน

ผมนั่งรถของบริษัทมาลงที่สตูดิโอ โดยในรถมีมะนาวและมิลินนั่งมาด้วย

“ ช่วงนี้พี่ไทเกอร์เป็นอะไรคะ แบบดูอารมณ์ไม่ดีจนไม่กล้ามีใครเข้าใกล้แล้วนะคะ “

“ ไม่เป็นอะไร ก็จริงจังในการทำงาน เธอก็ควรจริงจังเหมือนกัน “ ผมลูบหัวมิลินเบาๆ

พอเข้ามาถึง ความหงุดหงิดของผมก็เริ่มทวีคูณ เพราะหญิงสาวตากลมกำลังหยอกล้อเล่นกับผู้ชายอีกคน ดี...ชัดเจนดี

“ ไง ไอ้เสือ ช่วงนี้เป็นไง “ ลุงคิมเดินเข้ามาทักทาย

“ ก็ดีครับ “ ผมตอบไปหน้านิ่งๆ

“ ทะเลาะกันหรอ “

“ ลุงควรจะดีใจนะครับ ผมอาจจะเลิกยุ่งกับลูกสาวลุงแบบที่ลุงต้องการเลยก็ได้ “ ผมฉีกยิ้มให้พ่อของเธอ ก่อนจะแนะนำนางแบบใหม่ให้ทุกคนรู้จัก

“ เสืออออ “ หญิงสาวตากลม กำลังวิ่งมาหาผม ผมก็ยิ้มให้เธอเป็นปกติ ก่อนจะแนะนำ มะนาวให้เธอกับพี่เตของเธอได้รู้จัก

“ เราเจอกันอีกแล้วนะคะคุณเพื่อน หรือตอนนี้เป็นแฟนแล้วเอ่ย “

“ เพื่อนครับ “

“ งั้นหรอคะ เป็นเพื่อนกันแบบนี้ฉันก็มีสิทธิ์สิ “ มะนาวยิ้มให้เธอ แล้วหันมายิ้มให้ผม

ดูก็รู้ว่าเธอคงแกล้งแหย่เธอเล่น แต่ดูว่าเธอจะไม่ได้คิดว่าแค่แกล้ง

“ คุณเจ้าขา ผมฝากพานางแบบ กับเด็กฝึกงานผมไปห้องเปลี่ยนชุดหน่อยสิครับ “

“ ค่ะ ยังไงนายก็เป็นลูกค้านิ จะสั่งอะไรก็ได้ “

เฮ้อ ผมเบื่อความรู้สึกแบบนี้จัง ความรู้สึกที่ตัวผมเองหงุดหงิดในใจแบบนี้ นี่สินะ เค้าถึงเรียกว่าความรู้สึกที่ไม่เท่ากัน


Jaokha Say..........

อะไรวะ ยังไม่หายโกรธอีก จะโกรธอะไรนักหนา ฉันไปทำอะไรผิด นายนั่นแหละที่ผิดยังจะมาโกรธนานอีก หงุดหงิดๆ ไหนจะอีนมโตนี่อีก ทำไมถึงได้หลายมาเป็นนางแบบได้ ฉันพานางแบบไปเปลี่ยนชุดเสร็จก็กลับมาช่วยพี่เตที่หน้าเซ็ท

“ ยัยหนู มาดูพร็อพให้พ่อหน่อย ยัยหนู!! “ เสียงของพ่อเสียงฉันดังจนฉันสะดุ้ง

“ ค่ะ “

“ เป็นอะไร ทะเลาะกันหรอ ถ้าไม่พูดแบบนี้ก็ช่วยอะไรกันไม่ได้นะ “

จะช่วยยังไงคะ หนูไม่รู้จะเล่ายังไงเลย ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ฉันเลยได้แค่ส่ายหน้าเบาๆ ดูเค้าซิ๊ มีแต่ผู้หญิงมารุมล้อม แบบนี้คงมีความสุขมากสินะ ต้องเอาคืนให้เข็ดเลย

“ พี่เตข๋า ร้อนไหมคะ “ ฉันพูดให้ดังพอที่คนที่อยู่หน้ามอนิเตอร์จะได้ยิน

แต่ดูเหมือนเค้าจะไม่รู้สึกอะไรเลย ทำไมอะ ปกติต้องหึงแล้วสิ

“ เจ้าข๋า หยุดทำแบบนี้ “ พ่อที่ยืนอยู่ข้างหลังปรามฉันเบาๆ

“ ไม่ได้ทำอะไรนิคะ “

“ เจ้าข๋าทำงานลูก พ่อขอ “

มันเป็นการทำงานที่กระอักกระอ่วนมาก แม้เค้าจะไม่ได้สนใจแม่นางแบบนมโตนั่น แต่การที่ทั้งสองคนวนเวียนใกล้ๆเค้า ถ้าเค้าทำกับทุกคนแบบที่ทำกับฉัน ฉันจะทำยังไง

“ ลุงคิมครับ มุมขวามึด “

“ อะ โอเค เตไฟมุมขวาไม่ถึง เจ้าข๋าทำงานหน่อย ไม่งั้นพ่อจะไล่กลับออฟฟิศแล้วนะ “

เอาวะ ทำงานก่อน เสร็จงานแล้วค่อยไปคุยให้มันรู้เรื่องไปเลย ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร พอตอนนี้ถูกเค้าเมินกลับว้าวุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก มันไม่มีอีกแล้วรอยยิ้มที่เค้าจะยิ้มให้ฉันแค่คนเดียว ไม่มีความพิเศษเหลืออยู่ในการสนทนาของเราเลย ไม่มีการหึงหวง แบบที่ผ่านมา

“ พี่ไทเกอร์คะ น้ำค่ะ “

“ ขอบใจนะ “ ไทเกอร์รับขวดน้ำจากมิลินแล้วลูบหัวเธอเบาๆ

ไม่สิปกติ เค้าจะลูบหัวแค่ฉันนี่ แบบนี้มันเกินไปแล้ว ไหนบอกรักฉันไง ทนอยู่ตรงนี้ไม่ไหวแล้ว ฉันเลือกที่จะเดินออกจากตรงนั้น เพราะไม่อยากเห็นอะไรที่เค้าเคยทำกับฉัน แล้วเอาไปทำกับคนอื่นอะ

ฉันควรจะทำยังไง จะง้อเค้ายังไง แต่ฉันไม่ได้ผิดสักหน่อย เค้าต่างหากที่ผิด หรือเป็นฉัน แล้วจะให้ฉันยอมตลอดเลยรึไง นายไม่คิดจะยอมฉันบ้างเลยรึไง ฉันทิ้งตัวนั่งลงที่ทางต่างระดับในสตูดิโอ เฮ้ออออ ทำงานไม่เป็นมืออาชีพเลยฉัน แต่มันยากเกินจะรับไหวจริงๆ

“ ยัยหนู แกเป็นอะไร ทำไมไม่ไปอยู่หน้าเซท ปกติไม่เป็นแบบนี้ “ เสียงของผมทำเอาฉันสะดุ้งแล้วหันไปมองต้นเสียง

“ ขอโทษค่ะ หนูแค่รู้สึกไม่ค่อยสบาย “

“ ชอบมันหรอ ไอ้เสืออะ ไหนบอกเป็นแค่เพื่อน “ พ่อทิ้งตัวลงนั่งข้างๆฉัน

“ ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ แต่ตอนนี้หนูดันไม่พอใจในสถานะเพื่อนนี้แล้ว “ คำถามของพ่อเหมือนปลดล็อค ความรู้สึกอัดแน่นอยู่ในใจ

“ ทะเลาะกันจริงๆสินะ “ ฉันโผลเข้ากอดคนเป็นพ่อ ก่อนจะปล่อยโฮออกมา มันอึดอัดมาเป็นอาทิตย์แล้ว เค้าหายไปเป็นอาทิตย์ แถมได้เจอกันเค้ายังทำเหมือนฉันไม่สำคัญอีก

“ เค้าบอกว่าหนูเล่นกับความรู้สึกเค้าเกินไป แต่หนูไม่เข้าใจ หนูไปทำตอนไหน มันก็แค่เล่นแกล้งกันรึป่าว ทีเค้าแกล้งหนูหนูยังไม่เห็นว่าเลย “ ฉันพูดออกมาทั้งน้ำตา

พ่อได้แต่ลูบหัวฉันเบาๆ แล้วฟังฉันระบายความในใจออกมา ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันจัดการกับอารมณ์ของตัวเองที่มันกำลังพรั่งพรูไม่ได้เลย ฉันระบายสิ่งที่อยู่ในใจมากมาย เพราะที่ผ่านมาฉันต้องเก็บมันในใจมาตลอด ซึ่งตอนนี้ฉันมีพ่อเป็นผู้รับฟังที่ดี แล้วคอยตบหลังฉันเบาๆเป็นการปลอบใจ

“ ร้องออกมาก็ดีแล้ว แล้วกลับไปทำงาน อย่าอ่อนแอ แม้ใจจะไม่ดี แต่เราก็ต้องใช้ชีวิตทุกวัน เพราะฉะนั้นอย่าเอาเรื่องเดียวมาทำให้ลูกต้องใช้ชีวิตปกติไม่ได้เลย “

“ ค่ะ “

ฉันลุกเดินเข้าไปในสตูดิโอพร้อมพ่อ พอเข้ามาเวลาพักมันก็หมดพอดี ฉันเลยต้องทำงานต่ออย่างเรี่ยงไม่ได้ ฉันจะทำยังไงกับตัวฉันเองดีนะ ให้มันปกติได้ดั่งใจ การทำงานเหมือนคนที่ไม่ได้เอาใจมา มันดูไม่เป็นฉันเอาซะเลย


“ ฉากที่อยู่หลังเจ้าข๋า มันเอนมาข้างหน้า รึป่าวลุงคิม “

“ ไหนอันใหญ่นั่นเลยหรอ เออว่ะ เดี๋ยวฉันให้คนไปจัดการให้ “

เสียงแว่วๆจากคนที่คุยกันอยู่หน้าเซ็ทมันทำให้ฉันหันไปมองฉากด้านหลัง เออมันเอียงจริงด้วย ต้แงขอแรงผู้ชายมายกหน่อยแล้ว

“ พ่อคะมันเอนมาข้างหน้าจริงๆค่ะ ขอแรงคนมาช่วยผลักมันหน่อยได้ไหมคะ “ ฉันเดินเข้ามาขอความช่วยเหลือจากหนุ่มๆ ให้ช่วยดันฉากไม้ที่มันเอนจนเหมือนกำลังจะตกลงมา


“ เจ้าข๋าาา !!! “ พอสิ้นเสียงร่างของฉันก็ถูกดึงเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

ปึงงงงง!!!!!!!!! เสียงตกลงมาของฉากขนาดใหญ่ ดังสนั่นหวั่นไหว จนทำเอาคนทั้งสตูดิโอตกใจ ร้องวี๊ดว้ายเสียดัง

โอ้ยตาย!!!! ใจหายแวบบเลย

“ หัดระวังตัวหน่อย ฉันไม่ได้อยู่ช่วยเธอได้ตลอดนะ “ เสียงทุ้มต่ำเจ้าของอ้อมกอด ทำเอาฉันต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง

“ นายหายโกรธแล้วหรอ “

“ ฉันไม่ได้โกรธอะไร ฉันแค่พยายามเข้าใจ แล้วเป็นใครฉันก็ช่วย ทำงานต่อเถอะ “ เสียงพูดนุ่มๆแต่ทำเอาคนฟังอย่างฉันถึงกับเจ็บจี๊ด พอพูดจบเค้าก็หันหลังกลับ ให้ฉันได้เพียงมองด้านหลังเค้าเดินจากไปช้าๆ


หลังจากจากฉากที่ฉากตกลงลงมา เราต้องใช้เวลาสักพักเพื่อจัดฉากใหม่

“ ไม่เป็นอะไรนะคะ คุณเจ้าข๋า “ นางแบบทรงโตถามฉันด้วยความเป็นห่วง เพราะเมื่อกี้เธออยู่หน้าฉันแค่นิดเดียว

“ ไม่ค่ะ เสือมาช่วยไว้ทัน “

พอถามฉันเสร็จเค้าก็เดินไปถามไทเกอร์ที่ยืนอยู่หน้ามอนิเตอร์ เค้าไม่เคยสนใจนางแบบคนไหนฉันเข้าใจ แต่ถ้าเค้าสนใจคนนี้ขึ้นมาละ สวย เอ็ก เซ็กซี่ ขนาดนี้ ฉันเทียบเค้าไม่ได้เลย

แต่ถ้าหล่อนคิดจะงาบไทเกอร์ของฉัน ฝันไปก่อนเลยนะยะ โอ้ยยยย ทำไมใครๆก็อยากจะถูกนายกิน เอ่อใช่สิ หล่อ รวย อบอุ่น ดูแลดี ครบเลย แล้วแบบนี้ฉันจะทำยังไง

“ เจ้าข๋าาาาาา ทำงาน “ เสียงเรียกของพ่อ ทำเอาฉันหลุดออกจากความคิด

“ ค่ะพ่อ “

ฉันได้แต่สลัดความฟุ้งซ่านออกจากหัวแล้วทำงานต่อ ทนหน่อยเจ้าข๋าอีกนิดเดียวมันก็จะเสร็จงานของวันนี้แล้ว งานเสร็จจะขอคุยอีกครั้งดีไหมนะ มันจะได้เคลียร์ เป็นแบบนี้ฉันอึดอัด


พองานเสร็จฉันเลยไปแอบสะกิดเค้าเบาๆ เค้าทำไมถึงทำปกติได้แบบนี้นะ เหมือนกับเป็นคนเดียวรึป่าวนะ ที่กำลังว้าวุ่นใจ

“ ว่าไง “

“ คุยได้ไหมคะ “

“ งั้นรอฉันเลือกรูปเสร็จก่อน อีกแปปละกัน “

ฉันนั่งรอแบบใจจดจ่อ แม้เค้าจะเลือกรูปเสร็จ แต่ก็มีคนอื่นที่พยายามเข้ามาคุยกับเค้าก่อนหน้าฉันอีกหลายคน ทั้งที่เป็นแต่ก่อน ฉันต้องเป็นคนแรกตลอดแบบนี้นายเล่นแรงเกินไปรึป่าว นายไม่คิดว่าฉันจะเสียใจบ้างรึไง


“ ว่าคุณเติร์ดหล่อแล้วนะ พอมาลูกชายหล่อแบบตายไปเลยอะแก “

“ แม่เค้าสวยไง แม่เค้าเป็นนางแบบ Ulzzz เก่าเลยนะ “

“ แก เค้าบอกแม่คุณเติร์ดอะ เคยเป็นแฟนบอสมาก่อน อีพี่แป้น พี่ที่ทำที่นี่มาก่อนเล่าว่า คุณคิมกับคุณมินิทรักกันมากเลยนะ แต่คุณเติร์ดเข้ามาแทรก “

“ เอ้า!! อีพี่ช่างทำผมคนเก่าบอก คุณคิมไปแย่ง เค้ามา “

ฉันทนบทสนทนาของขาเม้าท์ไม่ไหว เลยลุกขึ้นยืน ตรงไปที่พี่ๆสไตลิสต์ทันที มันไม่ถูกต้องที่จะมานั่งนินทาลูกค้าแบบนี้ แต่น้ามินิทกับพ่อเคยคบกันจริงๆหรอเนี่ย รักกันมากด้วยหรอ แล้วเลิกกันทำไมอะ หรือเพราะพ่อเจ้าชู้ ใช่แน่ๆ

“ พี่คะ อย่าเม้าส์ได้ไหม ถ้าเสือมาได้ยิน เราจะเดือดร้อนกันหมด “

“ เดือดร้อนอะไร “ ฉันตกใจเสียงที่ดังจากด้านหลัง

นั่งตั้งนานก็ไม่ยอมมา พอนินทาดันมา เหมือนรู้เลย ฉันลากคนตัวสูงออกไปคุยที่อื่นที่ไกลคน เพราะกลัวพวกช่างแต่งหน้าของฉันจะเอาไปเม้าส์แตกอีก

“ ว่าไง ฉันมีเวลาไม่มานะ เพราะคนอื่นจะรอ ฉันมารถตู้ “

“ งั้นหรอ มีเวลาให้ฉันแค่เท่าที่ให้ได้งั้นหรอ “

“ ขอเรื่องที่จะคุยด้วย เราจะได้ประหยัดเวลา “

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเก็บความหงุดหงิดจากคำพูดของเค้าไว้ในใจ

“ กลับไปเป็นแบบเดิมได้ไหม แบบนี้ฉันอึดอัด “

“ แบบเดิมไง กลับไปเป็นเพื่อนแบบที่เธอต้องการ ฉันพยายามไม่ให้ความรู้สึกของฉัน มาทำให้เธอลำบากใจ แล้วก่อนหน้าฉันจะชอบเธอ ฉันก็เป็นแบบนี้ ฉันก็แค่กลับไปเป็นแบบเดิม “

“ ไม่เอา ฉันไม่ได้อยากได้แบบนี้ จูบฉัน “ ฉันเงยหน้าเผยอปากรอ แต่โดนคนตรงหน้าใช้ปลายนิ้วของเค้ากดหัวฉันให้ก้มลง

“ ไม่มีเพื่อนที่ไหนเค้าจูบกันหรอก รออีกสักแปป ฉันคิดว่าอีกไม่นานฉันอาจจะปรับตัวได้ เราอาจจะกลับมาเป็นปกติกว่านี้ ฉันไปนะ ดูแลตัวเองล่ะ “ แล้วเค้าก็ขยี้หัวฉันเบาๆ แล้วเดินจากไป

เพื่อนงั้นหรอ คำที่เราพูดเองเป็นประจำ แต่พอเค้าพูดบ้างมันเจ็บจังวะ ฉันได้แต่ทรุดตัวนั่งลงกอดเข่าแล้วปลอยให้น้ำตามันไหลออกมา ฉันอยากเป็นคนพิเศษ และอยากเป็นคนสำคัญ ไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนไง

“ เจ้าข๋า เจ้าข๋าาาาาา กลับบ้านกันลูก “ เสียงพ่อที่กำลังเรียก ทำเอาฉันต้องลุกขึ้น แล้วรีบปาดน้ำตาออก

“ อยู่นี่ค่ะ “

ฉันเดินออกไปหาพ่อที่รอกลับบ้านอยู่ อยากจะเล่าทุกๆเรื่องในใจให้พ่อฟัง แต่บางเรื่องมันเล่าไม่ได้ ฉันไม่สามารถเล่าเรื่องที่อยากจะระบายจริงๆ ให้พ่อฟังได้เลย

พอเรากลับมาถึงบ้าน ฉันก็ตรงขึ้นห้องทันที


Tiger Say...........

จริงจังหน่อยเจ้าข๋า ช่วยทำให้ฉันดูที ว่าเธออยากเป็นมากกว่านี้ ช่วยทำให้ฉันรู้ทีว่าฉันไม่ได้แค่ถูกเธอปั่นหัวเล่นไปวันๆ แล้วที่ผ่านมาทั้งหมด อันไหนเป็นตัวจริงของเธอนะ บอกฉันทีสิ อย่าให้ฉันต้องคิดเองเลย

ผมนั่งอยู่ที่บาร์แห่งหนึ่ง ที่เปิดเพลงเบาๆ คลอไปเรื่อยๆ ไม่วุ่นวาย

“ เบอร์เบิ้น ครับ “

“ ขอบคุณ “ ผมรับแก้ววิสกี้จากบาร์เทนเดอร์

ผมไม่แน่ใจว่านี่มันแก้วที่เท่าไหร่ ผมไม่ได้กินเหล้าจริงจังแบบนี้มานานแล้วนะ เฮ้อออออ มันเป็นเพราะความคิดของมเองแท้ๆ แต่ดันทำให้เธอรู้สึกไม่ดี

เพราะสิ่งที่เธอทำ มันไม่มีอะไรบอกว่าเราเป็นเพื่อนกัน แต่เธอกลับย้ำ และพยายามบอกว่าเราเป็นเพื่อนกันตลอดเวลา มันเป็นความผิดของผมเองเพราะผมคิดไกลเกินไป ผมคิดว่าจะขอเธอเป็นแฟน แต่เธอดันอยากเป็นแค่เพื่อน โว้วว !!! ดูดนมแล้ว ปากก็ดูดแล้ว ใครมันอยากเป็นเพื่อนกันวะ อยากเป็นแค่เพื่อนจะมายั่วทำไม ถ้าแค่อยากจะทำให้ผมคลั่ง วันนี้เธอทำสำเร็จแล้วไง

“ อยากได้เพื่อนนั่งไหมคะ “ เสียงของผู้หญิงคนนึงทักผม มันเป็นเสียงที่ผมไม่คุ้น

“ ขอโทษครับ เพื่อนผมมีเยอะแล้ว ขอโทษนะครับ วันนี้ผมไม่มีอารมณ์จะคุยกับใครเลย เพื่อเป็นการขอโทษ เครื่องดื่มของคุณผมเลี้ยงเอง “ ผมวางเงินไว้บนโต๊ะจำนวนนึง ซึ่งมันมากพอกับเครื่องดื่มทั้งหมด และให้ทิปบาร์เทนเดอร์ที่อยู่เงียบๆ

เมาแฮะ โลกรอบๆตัวผมมันหมุนช้าไปหมด ผมเซจนไปชนกับผู้หญิงที่เข้ามาทักผมเมื่อครู่

“ ไหวไหมคะ “

“ ทำไมเธอถึงใจร้ายกับฉันแบบนี้ ฉันไม่ดีตรงไหน อยากเป็นเพื่อนนักก็เป็นไปคนเดียวเส่ “ ภาพลางๆของหญิงสาวตากลม เหมือนเธออยู่ข้างหน้าผม

“ ฉันไม่ใช่เพื่อนคุณ “

“ นี่แหละที่ฉันอยากฟัง “ ผมดึงผู้หญิงตรงหน้าเข้ามาจูบทันที

บาร์เทนเดอร์ตกใจจะมาดึงผมออก แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับห้ามไว้

“ ฉันจัดการเองค่ะ เดี๋ยวฉันพาเค้ากลับเอง “

ความคิดเห็น