Bat Aunt ( ป้าแบท )

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เฮียเจย์ EP.20 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 66

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2562 00:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฮียเจย์ EP.20 100%
แบบอักษร

EP.20

/

//

///

เอ๋..เซ็นทรัลหรอ..มาทำอะไรกันนะ เจย์ขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อตัวเองต้องไปจอดรถอีกที่เพราะตัวเองขับรถยนต์มาส่วนน้องขี่มอไซค์ต้องไปจอดที่ของรถมอไซค์ เจย์รีบวนหาที่จอดรถเพื่อที่จะได้ไม่คลาดกับน้อง

เด็กเดินเข้าลิฟท์แก้วไปซึ่งเจย์เข้าไปตามไม่ได้(เพราะแอบตามซานมาเงียบๆ) เขาจึงต้องใช้ทางบันไดเลื่อนแทน เด็กๆทั้งสามคนเมื่อถึงชั้น4ชั้นสำหรับร้านอาหารต่างๆ เจย์ก็รีบขึ้นบันไดเลื่ออีกตัวเพื่อไปยังชั้นนั้น แอบเสียวนิดๆกลัวว่าน้องจะเห็น เขาแอบหลบตามป้ายไวนิลต่างๆ คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างมองด้วยความสงสัยอะไรไอ้นี่มันเป็นอะไรท่าทางลับๆล่อๆ

" เฮ้ออ " เจย์ถอนหายใจอย่างอายๆกับสายตาที่ทุกคนมองมา แต่ก็ต้องกัดฟันสู้แอบตามซานต่อไป แล้วเด็กๆก็มาหยุดที่ร้านไอติมร้านนึง เจย์ย่องมาแอบอยู่ข้างร้านโชคดีที่มีป้ายไวนิลตั้งเอาไว้อยู่เข้าจึงใช้มันหลบน้องได้

" ทุกคน..ไม่รู้ว่าเพราะขี่มอไซค์แล้วลมมันตีหน้าจนเบลอรึป่าว..แต่กุรู้สึกเหมือนมีคนแอบตามเราเลยว่ะ " ซานพูดเสียงเครียดพร้อมกับหันกลับไปมองทางที่ตัวเองพึ่งเดินมา

เฮือก!

เจย์สะดุ้งเฮีอกเมื่อได้ยินสิ่งที่ซานพูด เพราะกลุ่มของซานยังยืนอยู่ที่หน้าประตูร้านซึ่งมันก็ใกล้ๆกับป้ายไวนิลที่เขาใช้หลบอยู่ทำให้เจย์ได้ยินเสียงของน้องใสเเจ๋ว..อ่า..โคตรคิดถึงเสียงของซานเลย..

" มึงบ้าละ ใครจะมาตาม..เข้าร้านกันดีกว่า " ฟอร์ดพูดปัด ลากซานเข้าร้านไป

" เฮ้ออออ " เจย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกนึกว่าซานจะจับได้ซะแล้ว

กลุ่มของซานเดินไปนั่งโต๊ะตรงกลางท้ายแถวติดกับกระจก ซานนั่งลงก้มหน้านิ่งไม่หันไปมองรอบๆร้าน..ริมฝีปากปากอิ่มเม้มติดกัน โต๊ะข้างหลังตนที่มีกลุ่มคนนั่งอยู่เป็นโต๊ะที่เขากับเฮียเจย์เคยมานั่งกินไอติมด้วยกัน..อ่าคิดถึงคนนั้นอีกแล้วสิ

ฟึ่บๆ

ซานสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆนั้นออก จะมาคิดถึงคนแบบนั้นได้ไง เลิกคิด!

" ซานเป็นอะไรรึป่าว " ลูคัสถาม มือหนาจับไหล่ซานบีบเบาๆ

" ป่ะ..ป่าวๆ สั่งไอติมกันดีกว่า แหะๆ " ซานตอบกลับด้วยรอยยิ้มแห้งๆ

ส่วนอีกด้านนึง

" แม่งเอ๊ย! เอามือออกจากไหล่เมียกุเดี๋ยวนี้นะเว้ย! " เจย์ขบเคี้ยวฟันพูดออกมาอยากหวงเมีย เขาท่อมมองซานผ่านช่องเล็กๆของป้ายไวนิลจะโผล่หัวขึ้นมาดูก็โจ่งแจ้งเกินไปเดี๋ยวซานจะเห็น เลยต้องทำเหมือนคนบ้าที่หัวร้อนด่าป้ายไวนิลอยู่คนเดียว

" มึงคนนั้นเค้าเป็นอะไรวะ "

" มึงอย่าไปใกล้ๆ อิห่าน่ากลัวมาก "

" ฮืออ เสียดายอ่ะเค้าหล่อมากอ่ะมึงงง "

ควับ

เฮือก!

สองคนที่เดินมาถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อเจย์หันไปมองตาแข็ง นินทากันในระยะประชันชิดมาก พูดเบากว่านี้ก็คือไม่ได้ยินเลยจริงๆ หญิงสาวในชุดนักเรียนสองคนรีบจับมือกันเดินหนีไป เจย์ถอนหายใจรอบที่ล้านของวัน รีบตั้งสติหันกลับมาโฟกัสที่ซานต่อ อ่าวเชี่ยซานหายไปไหนเลยว่ะ! เจย์รีบมองไปทั่วร้านจากมุมที่ตัวเองใช้แอบมองก็ไม่เห็นน้อง หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะด้วยความเป็นห่วงซาน เจย์ผละตัวออกจากป้ายไวนิลที่ใช้เป็นที่กำบัง สายตามองทางเดินซ้ายขวาเพื่อหาน้อง จนลืมไปว่าตัวเองได้เผลอเดินมาที่หน้าร้านโดยที่ไม่มีอะไรอำพางตัวเองไว้เลยสักนิด

" ฟอร์ดนายดูคนนั้น เค้ามองอะไรอ่ะ โคตรตลก ฮ่าๆ " ลูคัสสะกิดที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับฟอร์ดชี้ไปที่หน้าร้าน

ฟอร์ดหันหลับไปมองตามก่อนจะเบิกตากว้าง

" เชี่ย!!! " ฟอร์ดเผลออุทานลั่นร้านจนต้องรีบยกมือขึ้นปิดปากของตัวเองเอาไว้ เฮียเจย์แม่งมาได้ไงวะ! หรือว่าที่ไอ้ซานมันบอกเหมือนมีคนแอบตาม..คือเฮียเจย์เอง ชิบหายเเล้วๆๆ ฟอร์ดหน้าถอดสีมองไปทางซานที่ขอตัวไปยืนตรงมุมอับชิดกับกำแพงของร้านทำเอ็มวีมิวสิคเพลงเศร้าอกหักอยู่คนเดียวโชคดีที่มันมองออกไปนอกกระจก

" ฮ่าๆ หน้าเค้าโคตรขำเลยอ่ะ "

ไปขำกับแม่มึงไป๊อิลูคัส!! อิชิบหายมึงนี่มัน! กุจะทำไงดีวะเนี้ย ฟอร์ดทึงผมตัวเองคิดหนักจะให้ไอ้ซานเจอกับเฮียเจย์ตอนนี้ไม่ได้! ใจไอ้ซานมันยังไม่พร้อมเลย เอาไงดีวะกูๆ

" เอ๋..ฟอร์ดเป็นไรรึป่าว "

" เป็น! เป็นมากด้วยแม่ง!! ฮืออ อิเชี่ยลูคัส! " ฟอร์ด

อยากจะกระชากหัวลูคัสใส่กับโต๊ะมากแต่ก็ว่ามันไม่ได้เพราะมันไม่เคยเห็นหน้าเฮียเจย์มาก่อน

" มีอะไรกัน " ซานขมวดคิ้วถามพลางนั่งลงเก้าอี้ข้างลูคัสซึ่งมันหันหน้าไปทางหน้าร้าน..อิสัสส ประเด็นคือเฮียเจย์ก็ยืนอยู่หน้าร้าน ถึงจะไม่ได้มองเข้ามาในร้านก็เถอะ เชี่ยยยยยย!!

" ซานๆ ดูคนนั้นดิ ท่าทางโคตรตลกเลยอ่ะ " ลูคัสสะกิดไหล่ซานให้มองไปหน้าร้าน

ฟอร์ดเบิกตากว้าง อิลูคัส!! อิสัสหม๊าาาาาาาา!!

ซานหันไปมองตาม

" น่ะ..นั่นมัน.." ซานตัวชาวาบเห็นแค่ด้านหลังก็รู้แล้วว่าเป็นใคร..ซานขบฟันลงริมฝีปากล่างเพื่อกลั้นความรู้สึก จะว่ายังไงดี..มันทั้งดีใจที่ได้เห็นแต่ก็รู้สึกเจ็บที่ใจมากๆเช่นเดียวกัน..

" หืม ซานรู้จักหรอ? "

" ..... "

ซานเงียบไม่ตอบสายตาจับจ้องคนที่ยืนหันหลังให้ ท่าทางเหมือนร้อนใจอะไนบางอย่าง ซานเม้มปากสงสัยเฮียเจย์เป็นอะไรรึป่าวนะ แต่แล้วท่าทางเหมือนร้อนรนใจของเฮียเจย์ก็หายไปเมื่ออยู่ๆก็มีผู้หญิงหน้าตาสวยคนนึงเดินเข้ามาทัก ซานมองเจย์และผู้หญิงคนนั้นเขม่นริมฝีปากเริ่มสั่นนิดๆก่อนจะขบเม้มเอาไว้ อะไรกัน..

" เห้ย เฮียเจย์แม่งจะมากไปแล้วนะ! " ฟอร์ดโวยเมื่อเห็นผู้หญิงคนนั้นลากแขนเฮียเจย์ออกไป ฟอร์ดมองไปที่ซานด้วยควาเป็นห่วง เฮียเจย์แม่ง! เขาจะงอนด้วยแล้วนะ ทำแบบนี้กับซานได้ไงวะแม่ง!

" เอ๊ะ!? " ลูคัสมองไปที่ผู้ชายคนนั้นทันที เฮียเจย์..ใช่แฟนที่ซานพึ่งเลิกไปรึป่าว..

" มึง..กุไม่อยากกินไอติมแล้ว " ซานบอกกับเพื่อนเสียงสั่น เก็บกระเป๋าเดินออกจากร้านไปไม่สนใจเพื่อนทั้งสองที่ร้องเรียกตามหลังมา ลูคัสลุกขึ้นจะเดินตามซานออกไปแต่โดนฟอร์ดจับเอาไว้เสียก่อน

" .... ทำไม.."

 " ปล่อยมันไปก่อน " ฟอร์ดบอกใจนึงก็เป็นห่วงฅานแต่อีกใจก็รู้ว่าเพื่อนคงอยากอยู่คนเดียว ลูคัสนั่งลงพอดีกับที่พี่พนักงานเอาไอติมมาเสริ์ฟ

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้ป้านะจ้ะเด็กๆ!!

อ่าวไหง๋งั้นอ่ะเฮียเจย์ งงเด้ะน

​ปล. นิยายเรื่องนี้อาจจะมีประมาณ 25-30 ตอนนะจ้ะ เพราะตอนแรกป้าตั้งใจให้มันเป็นเรื่องสั้นแค่ 10 ตอนแต่ไหง๋มันปามา20ตอนเฉยเลย ฮ่าๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น