JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่8

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8
แบบอักษร

​"ไงพวกมึงอะ" ปลาวาฬที่นั่งอยู่ม้าหินอ่อนหน้าคณะทักหลังจากที่เห็นดาญ่ากับโจ้เดินมาพร้อมกัน​ พักหลังมานี้ทั้งคู่ดูจะตัวติดกันเป็นพิเศษจนหลายต่อหลายคนคิดว่าทั้งคู่คบกันอยู่ 

"ไง" ดาญ่าทักปลาวาฬกลับส่วนโจ้ก็ยิ้มให้ปลาวาฬด้วยรอยยิ้มบางๆ 

"ตัวติดกันตลอดนะเธอ" ปลาวาฬพูดจิกทั้งคู่ 

ดาญ่ากับโจ้เดินไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับปลาวาฬที่ตอนนี้กลายเป็นที่ประจำของพวกเธอไปซะแล้ว 

"อะไรของมึงอีปลา" ดาญ่าพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้เมื่อปลาวาฬส่งสายตาล้อเลียนมาให้เธอเนื่องๆ 

"ก็ไม่ได้อะไร" ปลาวาฬพูดแล้วเบะปากอย่างหมั่นไส้ 

" ให้มันจริงเถอะจ๊ะ" ดาญ่าพูดแล้วเบะปากกลับ 

"หิวอะ" โจ้บอกก่อนจะเขย่าแขนดาญ่าเบาๆ 

ดาญ่าหันมองโจ้ที่เขย่าแขนทำหน้าอ้อนๆมองเธออยู่​ ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่คบกันเขาไม่ใช่คนแบบนี้​ เขาจะไม่ทำหน้าอ้อนเป็นแมวเหมียว​แบบนี้​แต่ตอนนี้เหมือนกลับเป็นคนละคนทำให้เธออดที่จะยิ้มกับท่าทางน่ารัก​น่าเอ็นดู​ของเขาไม่ได้ 

" อะแฮ่ม" ปลาวาฬอะแฮ่มเบาๆมองสองคนที่มองกันตาเยิ้มเชียว​ 

"ย่ะ" ดาญ่าพูดแล้วลุกเพื่อที่จะไปโรงอาหารโดยมีโจ้ลุกตาม 

"ไปไหม" โจ้ถามเมื่อเห็นว่าปลาวาฬต้องนั่งอยู่คนเดียว 

"ไม่ๆๆ" ปลาวาฬว่ายิ้มๆ 

ดาญ่ากับโจ้มุ่งหน้าเดินไปโรงอาหารคุยกันไปด้วยหยอกล้อ​กันไปด้วยทำให้คนที่มองกันอิจฉากันระนาวกับความหวานกุ๊กกิ๊ก​ของทั้งคู่ 

" กินไร" โจ้ถามเมื่อมาถึงโรงอาหารถึงเธอไม่ได้บอกว่าเธอหิวแต่เขาก็อยากให้เธอกินกับเขาอยู่ดี 

"ก็พามาไง" ดาญ่าแล้วเอาโทรศัพท์​ขึ้นมากดเล่น 

"ก็อยากให้กินด้วยกัน" โจ้งอแง 

"งั้นเอาเกี๊ยวให้ฉันก็ได้" ดาญ่าละสายตาจากโทรศัพท์​พูดอย่างยอมแพ้​ 

"งั้นไปนั่งรอตรงนั้น​ โอเค" โจ้ชี้ไปที่เก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามที่ที่เขากับเธอยืนอยู่ 

โจ้ไปซื้อเกี๊ยวในขณะที่ดาญ่าก็เดินไปนั่งเก้าอี้รอก่อนจะยกโทรศัพท์​ขึ้นเล่นรอ 

"มาแล้ว"โจ้บอกในมือถือถุงเกี๊ยวไว้​ ดาญ่าเงยหน้าขึ้นมองหน้าโจ้ก่อนจะเหลือบไปมองที่ถุงเกี๊ยวที่โจ้ถือเต็มมืออยู่ 

"ทำไมเอาแต่เกี๊ยวมาอะ"ดาญ่าถามด้วยความสงสัย 

"ก็ไม่รู้กินไรอะ​เ​ธอก็บอกว่าเอาเกี๊ยวมาก็ได้ไม่ใช่เหรอ" โจ้พูดเพราะเขายังไงก็ได้ 

"ก็ได้" ดาญ่ายิ้มมุมปากก่อนจะวางโทรศัพท์​ประมาณว่าเธอจะกินกับเขา 

"ซื้อมาเยอะจะกินหมดเหรอ" ดาญ่าถามอย่างสงสัยเมื่อโจ้แกะถุงออกแล้วมันเยอะเกินกว่าคนสองคนจะกินหมด 

"ไม่หมดก็ไม่เสียหรอกน่า"โจ้บอกทั้งๆที่ตายังจ้องเกี๊ยว มือก็ยังแกะถุงเกี๊ยวอยู่​ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองดาญ่าแล้วยิ้มจนตาหยี​ 

"นายไม่ได้จีบฉันอยู่ใช่ไหม"ดาญ่ายิ้มถามอย่างขำๆกับท่าทางของเขา 

"จีบได้ไหมล่ะ" โจ้พูดแล้วยืนเกี๊ยวให้ดาญ่า 

"คนคุยฉันเยอะน่า" ดาญ่ารับเกี๊ยวจากโจ้ก่อนจะพูดอย่างข่มๆ 

เมื่อกินเกี๊ยวกันจนอิ่มแล้วดาญ่าและโจ้ก็เดินออกจากโรงอาหารทันทีเพราะอีกสิบนาทีพวกเธอจะต้องเข้าเรียนกันแล้วโรงอาหารกับตึกเรียนก็ไม่ได้ใกล้กันอีกทำให้ทั้งสองต้องรีบเดิน 

"ฉันไม่น่าบ้าจี้แข่งกินเกี๊ยวกับนายเลยจริงๆ"ดาญ่าบ่นทั้งๆที่ยังเดินอยู่ทำให้คนมองอดจะหัวเราะกับท่าทางของเธอไม่ได้ 

"ไม่ต้องมาหัวเราะฉันเลยไอ้บ้าฉันต้องอ้วนแถมต้องเข้าเรียนสายอีกเพราะนายคนเดียวเลย" ดาญ่าพูดพร้อมกับยู่หน้าไปด้วยอย่างคนอารมณ์เสีย 

"งั้นก็ขอโทษก็ได้ที่ทำให้เธอต้องอ้วนและต้องเข้าเรียนสายอีก" โจ้พูดกลั้วหัวเราะ 

"ถ้าไม่ได้รู้สึกผิดก็ไม่ต้องมาขอโทษ" ดาญ่าพูดอย่างงอลๆก่อนที่เขาและเธอจะคุยด้วยเดินด้วยมาจนถึงห้อง 

" โชคดีหน่อยที่อาจารย์ยังไม่เข้า" ดาญ่าถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆนับว่าโชคดีที่วันนี้อาจารย์เข้าช้าทั้งทีทุกทีน่ะแกเข้าห้องมาก่อนนักศึกษาอีก 

"เชิญคร้าบ" โจ้พูดเมื่อเดินมาถึงโต๊ะเขากับดาญ่าทั้งสองนั่งด้วยกันตั้งแต่วันที่สงบศึกกันแล้ว​ โจ้เลื่อนเก้าอี้แล้วปัดเบาๆอย่างกับว่าดาญ่าเป็นนายหญิง 

" อย่าเวอร์" ดาญ่าพูดก่อนจะนั่งลง​เก้าอี้ 

"พวกมึงนี่น้าาา​ อย่างกับพวกข้าวใหม่ปลามันยังไงอย่างงั้นแหละ" ปลาวาฬแซวทั้งสองคนโดยมีเพื่อนในห้องเป็นแนวร่วม 

❤️❤️❤️ 

ความคิดเห็น