Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.11 : คำท้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2562 11:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.11 : คำท้า
แบบอักษร

คิกๆ ยัยตัวแสบ อาการเธอมันฟ้องว่าตัวเองต้องการฉันมากแค่ไหน จะทำยังไงน้าา บอกรักฉันมาดีๆดีกว่า ว่าแต่อยากเห็นเต็มๆจังเลยน้าา ร่างกายที่ไร้เสื้อผ้าปกปิด จะสวยแค่ไหนนะ ป่านนี้คงหงุดหงิดงุ่นง่านไปอีกซักพัก ว่าแต่ร่างกายนุ่มนิ่มดีจังเลย อย่างกับมาชเมลโล่ น่าหม่ำจัง

Rrrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrrr [ Jaokha Calling...... ]

แหนะ คิดถึงก็โทรมาเลย

สายสนทนา

“ ว่าไง ถ้าจะโทรมาบอกรักฉัน ฉันไม่รับฟังทางโทรศัพท์หรอก “

[ ป่าวอะ นายก็แค่เพื่อนคุยคลายเหงาเท่านั้นแหละ สำคัญตัวผิดย่ะ ]

[ วันนี้ทำงานเป็นไง ]

“ ก็วุ่นวายอะ อามายด์รับ ชิม่อน กับมิลิน เข้ามาฝึกงาน วุ่นวายน่าดู “

นานๆเราจะได้คุยโทรศัพท์คุยกันเป็นเรื่องเป็นราว คุยเรื่องนู้นเรื่องนี้ อย่างน้อยก็ให้เธอสบายใจว่าผมไม่ได้เกเร แต่เธอก็คุยเก่งใช้ได้เลย เราคุยกันสัพเพเหระไปเรื่อย

“ ไม่ค่อยมีเพื่อนคุยรึไง “

[ เพื่อนอะฉันมีเยอะแล้ว เนี่ยเพื่อนยังชวนไปเที่ยวอยู่เลย แต่ไม่ไป สัญญากับคนแถวนี้ไว้ว่าจะเป็นเด็กดี ]

“ ไปได้ แต่บอกฉันก่อน ฉันไม่ห้ามหรอก เสร็จแล้วโทรบอกจะไปรับ แต่ไม่ได้ให้ไปทุกวันนะ นานๆทีก็ไม่มีปัญหาอะไร “

[ แหม๋ ดูแลแบบนี้ ในฐานะอะไรคะ ]

“ เธออยากให้เป็นอะไรอะ “

[ หึยยย ไมมาถามฉัน งั้นก็เพื่อนนั่นแหละ ]

“ แต่เพื่อนทำแบบเมื่อวานได้ฉันโอเค หรือถ้าเพื่อนอยากให้ทำมากกว่านี้ ฉันก็โอเคนะ “

[ หยุด หยุดพูดเดี๋ยวนี้!!! เรื่องนี้ห้ามพูดขึ้นมาอีก ฉันอาย ]

อายอะไร ไม่เห็นจะต้องอายเลย ร้องเหมี๊ยววว ด้วยน่ารักออก ว่าแต่ตี 1 แล้วน้าาาาา จะนอนเมื่อไหร่กันคะ คุยเหมือนคนไม่เคยคุย

แล้วเธอก็เงียบไปสักพัก อ่าว หายไปไหนซะละ

“ เจ้าข๋า มีอะไรรึป่าว “

[ เสือ ฉันรู้สึกแปลกๆ เหมือนมีใครอยู่ข้างล่าง แต่ฉันไม่กล้าลงไปดูอะ ]

“ พ่อเธอรึป่าว “

[ พ่อไม่อยู่ ไปหาสาว ฉันไม่กล้าลงไปดู ] น้ำเสียงของเธอดูกังวลมากเลย

“ ล็อกห้อง ปิดหน้าต่าง อย่าออกไปไหน อยู่แต่ในห้อง รีบโทรแจ้งตำรวจ ฉันจะรีบไป “

พ่อเธอไม่อยู่หรอ ไปไหน? ทิ้งลูกสาวไว้คนเดียวไม่ห่วงลูกเลยรึไง ผมรีบหยิบกุญแจรถ แล้วคับรถออกจากบ้านทันที รีบไหมไม่รู้ แต่เหยียบคันเร่งจนมิด เพื่อไปหาเธอให้ทัน ผมพยายามสงบใจ ถ้าเป็นโจร แล้วมาเพื่อขโมยของ ก็ปล่อยให้มันเอาไป อย่าทำอะไรเธอก็พอ

บ้านเธอมันไม่ใช่หมู่บ้าน จะมียามดูแลตลอดก็ไม่ใช่ แบบนี้ยิ่งหน้าเป็นห่วง ยิ่งด้านข้างมันเป็นพื้นที่รกร้าง ยิ่งง่ายต่อการหนี ถึงจะบอกให้โทรหาตำรวจ แต่ตำรวจจะมาทันหรอ


Rrrrrrrrrrr rrrrrrrrrrrrrr [ Jaokha Calling....... ]**

สายสนทนา

“ เป็นไงบ้าง ใกล้ถึงแล้วเลี้ยวเข้าซอยอีกนิดเดียว “ ผมรีบรับสายเธอด้วยความร้อนใจ

[ มันกำลังพยายามเปิดประตูห้องอะ ฉันได้ยินเสียงเปิดปิดห้องเบาๆ หลายห้องแล้ว ] เสียงของเธอดูสั่นและหวาดกลัว แม้เธอพยายามจะใช้เสียงเบาที่สุด ผมก็รู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวนั้น

“ อยู่เงียบๆ อย่าออกจากห้อง ห้ามวางสายนะ ฉันเป็นห่วง “

เมื่อรถของผมขับมาถึงหน้าบ้านเธอ มีรถกระบะสีดำคันนึงจอดอยู่หน้าบ้านเธอ แต่พอรถของผมมาถึง รถคันก็ขับออกไปเลย ผมทำได้แค่จำทะเบียนมันไว้ แบบนี้โจรแน่ๆ เธอไม่ได้คิดไปเองแล้ว มันชัดเจนมาก

“ จดที 1กต8727 กรุงเทพมหานคร “

ตอนนี้ผมไม่แน่ใจว่าโจรที่เหลือ มันรู้ตัวรึยัง ว่าพวกของมันขับรถหนีไปแล้ว ผมเดินเข้าไปในบ้านของเธอที่ตอนนี้ไม่ได้ล็อค แล้วเปิดไฟสว่างรอบบ้าน มันไม่มีเหมือนในหนังหรอก ที่จับโจรกันมึดๆ เราก็ต้องเซฟตัวเองด้วย ผมเดินขึ้นมาถึงชั้นบน พอเปิดไฟ ผมก็เห็นหลังไวๆของคนที่กระโดดลงจากหน้าต่าง นี่ชั้น2นะ ไอ้พวกนี้มันมีญาติเป็นสไปเดอร์แมนรึไง ผมเลยชะเง้อไปดู ด้านหลังของบ้านเธอมันเป็นป่า ไม่ได้ติดกับบ้านใคร เหมาะเป็นทางหนีได้ดีจริงๆ

จะหมดรึยัง แค่คนเดียวไม่สามารถของชิ้นใหญ่ได้ ต้องมีอีกสิ ต้องระวังตัวให้ให้มากกว่านี้ เพราะถ้ามันมีอาวุธ คนที่แย่จะเป็นเรา ผมไม่เก่งพอที่จะสู้กับโจรที่ไม่รู้จำนวนได้หรอก ผมไม่ใช่กัปตันอเมริกา ผมเลยเลือก

“ สวัสดีครับ คุณตำรวจหรอครับ ตอนนี้บ้านผมโดนขโมยขึ้น รบกวนช่วยส่งคนมาหน่อยได้ไหมครับ “

[ เสือ คุยกับใครอะ ]

“ ครับ 5 นาทีจะมาถึงหรอครับ “ ผมพยายามพูดเสียงให้ดังมากพอ ที่คนแอบอยู่จะได้ยิน

หลังจากสิ้นเสียงผม ก็มีเสียงของหนักๆหล่นลงพื้นประมาณสองครั้ง จากห้องที่ไม่ไกลกัน เท่าไหร่ ผมรีบวิ่งไปดูในห้องนั้นทันที เห็นหน้าต่างที่เปิดอยู่ เสื้อสีขาวของคนที่วิ่งอยู่ในความมึดลางๆเท่านั้น

“ เจ้าข๋า มันไปหมดแล้ว เธออยู่ห้องไหนอะ “

[ ริมสุดทางเดินอะ ]

“ อื้ม ฉันกำลังเดินไป แค่นี้แหละ “

จบการสนทนา

พอถึงห้องริมสุด ผมก็เคาะเบาๆ ไม่นานคนข้างในก็ออกมาเปิดประตูให้

“ มันไปหมด...... “ ผมยังพูดไม่ทันจบ ร่างเล็กก็กระโดดโผลเข้ากอดผมทันที

“ รู้ไหมฉันกลัวมากเลย ขอบคุณที่มานะ “

“ ต้องมาสิ “ ผมกอดตอบแล้วลูบหัวเธอเบาๆ

ผมจะไม่มาได้ยังไง ผมก็ห่วงเธอไม่แพ้กันหรอก ดีนะ ที่โจรมันปล้นแค่ของ ถ้ามันตั้งใจมาปล้นสวาทจะทำยังไง

“ พ่อเธอไม่อยู่บ้านแบบนี้บ่อยหรอ “

“ ช่วงนี้บ่อย ไม่รู้ไปติดสาวที่ไหน ปล่อยฉันทิ้งไว้แบบนี้ เคยรู้ไหม ว่าฉันกลัวและเหงาแค่ไหน “ เธอพรั่งพรู สิ่งที่เก็บไว้ในใจอย่างมากมาย ออกมาพร้อมน้ำตา

ผมเข้าใจแล้ว ที่ตอนนั้นเธอบ่นว่าเหงาคืออะไร

“ โทรบอกพ่อเธอซะ “

เธอพยักหน้าแล้วทำตามที่ผมบอกอย่างดี


ติ๊งน่องงง ~* หลังจากนั้นไม่นานตำรวจก็มา ตำรวจไทยมาช้าเสมอจริงๆ

เราได้เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้ตำรวจฟัง กับบอกเลขป้ายทะเบียนรถคันนั้น ตำรวจให้เธอตรวจสอบทรัพย์สิน ว่ามีอะไรที่หายไปบ้าง มี เครื่องใช้ไฟฟ้า พระเครื่อง ทองรูปพรรณ และเงินสดอีกจำนวนหนึ่ง พอตำรวจรับเรื่องเสร็จก็ขอตัวกลับ ได้เรื่องอะไรจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง

แล้วแบบนี้ผมจะไว้ใจให้เธออยู่บ้านนี้ได้ยังไง

“ พ่อเธอจะมาเมื่อไหร่ “

“ พ่อบอกจะมาเลย “ เธอลากผมมานั่งลงบนโซฟา แล้วก็กอดผมอยู่แบบนั้น ไม่ยอมให้ผมลุกไปไหน

ผมไม่เคยเห็นมุมอ่อนแอของเธอเลย ไม่เลยรู้ว่าเธอก็มีมุมเหมือนเด็กๆ เหมือนกัน ภายนอกเธออาจจะเป็นคนสดใสร่าเริง แต่บทจะงอแงก็เอาเรื่องเลย

“ อย่าไปไหนนะ ฉันกลัว ถ้าพวกมันกลับมาอีก ฉันจะทำยังไง “ เธอกอดเอวผมไว้แน่น

“ บทจะอ้อนก็น่ารักดีจริงๆ กอดขนาดนี้จะไปไหนได้ยังไง “

“ ฉันอยากจะหายไปเลย ถ้าจะไม่มีใครต้องการแบบนี้ “ เธอซุกหน้าลงกับอกของผม

“ เลอะเทอะไปใหญ่แล้ว ฟุ้งซ่านมากก็นอน ฉันจะอยู่ตรงนี้จนกว่าพ่อเธอจะมา “

เธอนอนซบลงที่ตักอย่างว่าง่าย ดูไร้พิษสง อย่าไปแสดงมุมนี้ให้ใครเค้าเห็น ถ้าคนอื่นเห็นความน่ารักของเธอตรงนี้ผมจะทำยังไง

ไม่นานเสียงรถก็ขับมาถึงหน้าบ้าน แต่ดูเหมือนลูกแมวของผมจะรอไม่ไหวแล้ว

ปึง~*!!!! เสียงเปิดประตูเข้ามาของพ่อของเธอ มันดังมากจนผมต้องยกนิ้วขึ้นมาจุ๊ปากเบาๆ เพราะกลัวคนที่หลับอยู่จะตื่น

“ ผมไม่รู้หรอก ว่าลุงมีธุระอะไร แต่ลุงควรจะห่วงคนทางนี้ด้วย “

พ่อของเธอเงียบ ผมไม่รู้เรื่องราวและรายละเอียด แต่ที่ผมรู้ลุงคิมกำลังปิดบังอะไรอยู่ ปิดบังในเรื่องที่ใหญ่มากพอที่จะมีผลกระทบต่อเจ้าข๋า เพราะไม่งั้นคงบอกเธอไปแล้ว

“ ผมจะอุ้มขึ้นไปข้างบนให้ แล้วผมจะได้กลับซักที พรุ่งนี้ผมมีงานเช้า “

ผมอุ้มเจ้าขึ้นไปนอนบนห้อง โดยมีพ่อของเธอเดินตามมาไม่ห่าง สายตาเป็นห่วงของลุงคิมมันพาผมหงุดหงิด ห่วงก็อย่าทิ้งให้อยู่คนเดียวสิ

“ ของที่ถูกขโมย ผมไม่ได้ดิ้นรนเอาคืนมาให้ เพราะไม่ใช่หน้าที่ผม ผมมาที่นี่แค่ปกป้องเธอ เพื่อแค่ให้เธอปลอดภัยเท่านั้น “

“ อืม ขอบใจ แค่เจ้าข๋าปลอดภัยก็พอแล้ว “

“ ดูแลไม่ได้ บอกผมนะครับ “ พอพูดจบผมก็ออกจากบ้านของเธอ แล้วขับรถกลับบ้านทันที โดยไม่ได้สนใจด้วยว่าพ่อของเธอจะมีท่าทียังไง ไม่ใช่ว่าผมไม่เคารพพ่อเธอนะ แต่การที่ทิ้งลูกตัวเองไปแบบนี้มันไม่ใช่อะ

ตี3 แล้วนิ ผมเองก็ต้องกลับไปนอนบ้างแล้ว


วันถัดมา Jaokha Say......

สุดยอดคุณพ่อ ก็พ่อฉันนิดแหละ พอวันถัดมาระบบรักษาความปลอดภัยมาเต็ม กล้องวงจรปิด สัญญากันขโมย เพราะเรื่องเมื่อคืน ทำให้พ่อไม่ออกจากบ้านในวันนี้ แถมยอมให้ไปกินข้าวกับไทเกอร์หลังเลิกงานอีก แต่มีข้อแม้ว่าจะกลับก่อน 3 ทุ่ม ทำไมวันนี้ใจดีแปลกๆ คิดๆแล้วมันไม่ปกติเลยอะ

“ เสือ เสือว่าพ่อฉันใจดีแปลกๆไหม “ ฉันพูดไปหั่นผักไป มันอดสงสัยเรื่องพ่อไม่ได้เลย

“ อื้ม สงสัยไม่หวงลูกสาวแล้ว “ คนที่พูดหยิกแก้มฉันเบาๆ

“ จ้างไปทำอาหารที่บ้าน คิดค่าจ้างเท่าไหร่คะเชฟ “ ฉันแซวคนที่ขะมักเขม้นทำอาหารอยู่ตอนนี้

“ จ่ายด้วยร่างกายของเธอ “ แล้วคนตัวสูงก็บีบลงที่บั้นท้ายของฉัน จนฉันเผลอทำมีดบาดนิ้วตัวเอง

“ โอ้ย!!!! “ เลือดที่พุงจู๊ดดด ออกมาจากปลายนิ้ว ทำเอาคนข้างๆฉันตกใจไม่น้อย

ไทเกอร์จับนิ้วที่โดนมีดบาดเข้าปากแล้วดูดที่นิ้วเบาๆ มีที่ไหนเค้ารักษาแผลแบบนี้ แล้วจะดูดอีกนานไหมเนี่ย จะเอาให้เลือดหมดตัวเลยหรอ

“ ไปข้างนอกดีกว่า ฉันแปะแผลให้ “

แค่แปะพลาสเตอร์ฉันทำเองก็ได้ แต่ทำให้ก็ดี ทำไมถึงชอบทำให้เขินน้าาาา ฉันนั่งมองเค้าบรรจงแปะพลาสเตอร์บนนิ้ว แม้เต้าจะทำหน้าดุๆอยู่ก็เถอะ จะบอกฉันโรคจิตก็ได้นะ แต่ชอบเค้าทำหน้าดุใส่อะ

“ นั่งรอตรงนี้แหละ พี่เหลือฉันจะทำเอง “

ใส่ชุดไหนก็สู้ชุดทำงานไม่ได้เลย เฮ้ออออ ชวนหลงไหล สาวที่ไหนหลงก็ไม่แปลก แต่บอกเลยคนนี้ของฉันย่ะ ฉันมองพ่อครัวของฉันไม่วางตา ทุกการขยับมันมีเสน่ห์จังเลยน้าา

“ มองอะไรนักหนา ไปรอที่โซฟา “

“ เขินหราาา “

เขินแน่ๆ วันนี้เราจะเล่นอะไรกันดี ยังไม่ได้เอาคืนครั้งที่แล้ว ที่ทำฉันเอาไว้จนเจ็บแสบเลย จะเอาคืนยังไงดีน้า แต่ครั้งนี้จะเสียทีเค้าอีกไม่ได้แล้ว

อ่อยนิดๆดีกว่าน้า ฉันเดินเข้าห้องน้ำ เพื่อรวบผมขึ้นให้เห็นต้นคอขาว แล้วดึงกระโปรงที่ใส่ทำงานขึ้นอีกนิด ยิ่งเป็นกระโปรงทรงเอ มันเลยทำให้ทุกการขยับต้องระวังตัว ทาลิปสติกนิดๆก่อนจากห้องน้ำเป็นอันเสร็จพิธี

พอออกจากห้องน้ำ เค้าก็ทำอาหารเสร็จพอดี เราจะเริ่มยังไงดี ให้เนียนๆ ฉันนั่งกินไปแอบมองเค้าไป พอเค้ามองมา ฉันก็แกล้งหลบตา แบบนี้ตลอด จนกินเสร็จ พอกินข้าวเสร็จทุกคนต้องกินน้ำ แน่นอนฉันก็ต้องกิน แต่กินธรรมดามันจะได้หรอ ฉันกระดกแก้วน้ำให้สูงกว่าปกติเพื่อให้น้ำมันไหลมาที่ข้างปาก ไหลลงมาจนเปียกเสื้อไปหมด

“ แย่จริง เปียกหมดเลย “ ฉันค่อยๆปลดกระดุมลง 1 เม็ดตรงนั้นต่อหน้าเค้าเลย แล้วใช้กระดาษทิชชูซับเบาๆบนเนินอก พยายามไม่เล่นใหญ่เน้นความเป็นธรรมชาติ เพื่อความแนบเนียน

เรานั่งคุยอยู่บนโซฟา ทุกครั้งที่คุยฉันจะกระพริบตาช้าๆ หลบตาบ้าง ยิ้มแบบเขินอายบ้าง ฉันเป็นแมวนิจะให้รุกเหมือนแม่เสื้อสาวได้ยังไง ก็เป็นแมวแบบที่เค้าชอบนั่นแหละ

“ เดี๋ยวก็ต้องกลับแล้ว “ ฉันปีนขึ้นไปอยู่บนตัก

“ ทำไมวันนี้ทำตัวน่ารักจัง “

“ ก็รู้สึกขอบคุณเรื่องเมื่อวานอะ ไม่มีเสือฉันแย่เลยนะ “ ฉันเงยหน้ามองคนที่สูงกว่า

ฉันซุกหน้าลงกับอกกว้างแล้วซุกไซร้เหมือนแมวที่คลอเคลียเจ้าของ ในระหว่างที่ซุกไซร์อยู่นั้นฉันก็รับรู้ได้ถึงแรงสะเทือนที่มันกำลังเต้นรัวอยู่ในอกกว้างที่ฉันซุก

“ เหมี๊ยววว~ “ แขนใหญ่ๆ ค่อยๆเข้ามาประคองฉันเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอย่างทะนุถนอม

สงสัยจะชอบให้คลอเคลียจริงๆ ฉันจับมือใหญ่ๆขึ่นมาแนบที่หน้าแล้วเอาแก้มนุ่มๆของฉันถูไปถูมา ฉันมองดูแววตาที่จ้องการกระทำของฉันไม่กระพริบ มืออีกข้างของเค้าที่กำลังสัมผัสอยู่ที่ขาอ่อน กำลังลูบไล้ไปมาเหมือนคนไม่มือไม่อยู่สุข

“ ขอฉันเป็นลูกแมวของเสือ แบบนี้ทุกวันได้ไหมคะ “ ฉันจู่โจมโดยใช้มือทั้งสองเข้าดึงหน้าของเค้าเข้ามาใกล้จนแทบจะแนบชิด

ริมฝีปากบางตรงหน้าพยายามจะลงมาประกบแต่ฉันใช้นิ้ว แตะที่ปากเค้าเอาไว้ แล้วส่ายหน้าเบาๆ เชิงบอกว่าฉันไม่อนุญาต

ก่อนที่ตัวฉันเองเปลี่ยนท่านั่ง ดึงกระโปรงกระโปรงขึ้นจนเห็นขาอ่อนขาว แล้วขึ้นสูงอีกให้มากพอที่ฉันจะนั่งค่อมลงไปบนตักเค้าได้ เค้าพยายามดึงฉันเข้ามาจูบแต่ฉันไม่ยินยอม

เพียงแค่ใช้ปลายริมฝีปาก โฉบไปมา โดนปากเค้าบ้าง ไม่โดนบ้าง อยากจะจูบ ฉันก็ไม่ให้จูบ ฉันใช้ลิ้นเล็กๆเลียริมฝีปากของเค้าเบาๆ แต่พอเค้าพยายามจะประกบปากฉันก็ดึงใบหน้าตัวเองออก ทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา จนตอนนี้ของเค้าเริ่มเป็นปลาหมึกแล้วสิ ลูบไล้ไปมาผ่านเสื้อผ้าที่ฉันใส่

“ ยั่วเก่งดีจัง ฉันจับกดทีเดียวก็จบเลยนะเนี่ย “

“ ไม่ได้ยั่วนะ แต่ถ้าพลาดจูบเสือ มีหวังโดนเสือดูดวิญญาณอีกแน่ ฉันกลัวนิ “

“ ตอนนี้ฉันอยากกินเธอจัง ขึ้นห้องกันไหม “

“ ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวกลับบ้านไม่ทัน 3 ทุ่ม พ่อไม่มีครั้งหน้าไม่รู้ด้วยนะ “

อะไรแข็งมันอยู่ใต้กางเกงน้า ฉันค่อยๆบดสะโพกตามความยาวของมัน แล้วดูเหมือนมันจะแข็งสู้ซะด้วย

“ ฉันนั่งทับอะไรอยู่ค่ะ กระบอกไฟฉายหรอ “ ฉันทำหน้าสงสัย

ตอนนี้ฉันเลยทั้งบด ทั้งขยี้ จนเค้าเผลอเป็นคนจับสะโพกฉันให้ขยับเป็นจังหวะ ว้าว เสียววะ ต้องหยุดแล้ว ไม่งั้นเราเองจะเตลิดเอง

“ อย่านะ หยุดเถอะ เสือออ เดี๋ยวฉันจะมีอารมณ์ มันทรมานนะ เรื่องคืนนั้นอะ ฉันนอนไม่หลับเลย “

ฉันพยายามทำตัวน่าสงสารในขณะ ในขณะที่ของเค้าตอนนี้แข็งเต็มที่แล้ว

“ แต่ถ้ายอมบอกรักฉัน ครั้งหน้าฉันรับรองเลยว่าฉันจะเป็นเด็กดี “

“ นี่เธอกำลังเอาคืนใช่ไหม ให้ตายเถอะ ครั้งหน้าจะไม่แตะเธอเลย สักนิดเดียว “

อุ้ยตายยยยย!!! โกรธเกรี้ยว

“ แต่ถ้าฉันทำให้นายแตะต้องฉัน นายจะต้องบอกรักฉันนะ “

“ แต่ถ้าฉันทำได้ ทุกสัญญาฉันจะฉีกทั้งหมดเลยนะ ทั้งห้ามจิ้มหญิง และห้ามจิ้มเธอ “

ไรวะ ไม่ยุติธรรมเลย แต่อย่างเค้าหื่นขนาดนี้ หยุดแต๊ะอั๋งฉันไม่ได้หรอก เสือมันเคยกินเนื้อยังไง เห็นเนื้อมันก็ต้องกิน

“ ตามนั้น แล้วก็ไปส่งฉันที่บ้านด้วยนะคะ แล้วอย่าลืมทำให้เสือน้อยหดก็ไปเจอพ่อฉันด้วย เดี๋ยวพ่อจะสงสัย แล้วเราจะไม่มีคราวหน้ากัน ฮ้าาาา วันนี้มีความสุขจังเลย “

image

แต่เสร็จเมื่อคืน เซฟแล้วมันดันหายไปครึ่งตอน

เลยต้องมาแต่งใหม่ แต่ดันไม่เหมือนเดิมซะนี่

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

เมื่อวานลงได้แค่ตอนเดียวเพราะไรท์แอบไปลุ้นเลือกตั้ง

วันนี้จะพยายามแต่งอีกตอนให้เสร็จขอกำลังใจด้วยน้า

ความคิดเห็น