ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME 1: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 100%

ชื่อตอน : HATE ME 1: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2562 07:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME 1: [คิริน ❤ ภัทธิรา] ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 100%
แบบอักษร


​HATE ME 1: ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ


พื้นที่กว้างใหญ่ของอาคารที่มีแสงสีสะดุดตา ที่นี่คือ K Play Cas. คาสิโนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียและเป็นแห่งเดียวในไทยที่เปิดอย่างถูกกฎหมาย สวรรค์ของนักเสี่ยงโชคทั้งหลายโดยที่บางคนก็ได้กำไรมหาศาลแต่บางคนนั้นขาดทุนย่อยยับ แต่นี่ก็ไม่ใช่อุปสรรคที่จะหยุดยั้งเซียนพนันพวกนี้หรอก...


คิรินนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนจะลุกเดินออกมาใกล้ๆคนที่เขาให้บอดี้การ์ดไปจับตัวมาได้ มือขวาจับรูปที่คนของเขาไปตามสืบประวัติของผู้ชายที่ปรากฏภาพนอนอยู่กับวีณา แถมตอนนี้ยังมีคลิปที่วีณาถูกปิดปากรุมข่มขืนจากผู้ชายหลายๆเผยแพร่ตามสื่อออนไลน์ไปทั่วทุกแขนง พวกมันจะทำร้ายน้องสาวของเขาไปถึงไหนกัน...ช่วงหลายวันที่ผ่านมาคิรินจัดการเจ้าของเว็บไซต์ที่นำคลิปดังกล่าวไปลงจนอาการโคม่าไปหลายราย ถึงจะทำแบบนั้นแต่ก็ไม่คิดจะทำให้ถึงตาย! 


ทั้งๆที่พวกมันสมควรตายตามวีณาไปทั้งหมด...


​"ฮ่าๆ เธอนี่มันสวยสมกับที่ไอ้ภิชญ์บอกจริงๆ" คำๆนี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวของคิรินไม่จบ เขาเปิดคลิปนี้ดูซ้ำๆราวกับตอกย้ำให้ตัวเขาไม่ลืมว่าวีณาตายเพราะอะไร


แต่ไม่ว่าพวกมันจะเป็นใคร...เขาจะต้องเอาทั้งหมดมาขอขมาต่อหน้าอัฐิของวีณาให้ได้ 


ตุบ! ผลัวะ!!


"มึงไปได้คลิปนี้มาจากใคร? หะ!!" คิรินจิกผมของผู้ชายที่ถูกซ้อมจนใบหน้าปูดบวมขึ้นมา สายตาของเขานั้นน่ากลัวเสียจนอีกคนไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจ ธามจับร่างชายคนนั้นมัดมือมัดเท้าเอาไว้และยกขึ้นให้เป็นกระสอบทรายสำหรับเจ้านายของเขา "ถ้ามึงไม่บอกก็ไม่เป็นไร กูจะตัดลิ้นมึงทิ้งเดี๋ยวนี้แหละ"


"ยะ อย่า บอกแล้วก็ได้ คนชื่อภิชญ์มันมาขายคลิปนี้ให้ อั่ก อ้ากกก"


ด้วยความโกรธคิรินจึงไม่ได้ยั้งมือที่จะออกแรงต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของชายเจ้าของเว็บอนาจาร ผู้เป็นเผยแพร่คลิปดังกล่าวสู่โลกออนไลน์ เขาพยายามเค้นหาข้อมูลเพื่อที่จะได้รู้ถึงไอ้ตัวต้นเหตุที่มันทำให้วีณาตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง หลังที่ใช้แรงจนเหนื่อยเขาก็หยิบรูปใบหนึ่งส่งให้ชายตรงหน้าได้ดู "ที่บอกว่าชื่อไอ้ภิชญ์ มันเป็นคนในรูปนี้หรือเปล่า?"


"....." ด้วยความอยากเอาตัวรอดคนถูกซ้อมจึงพยักหน้าตอบกลับไปโดยไม่ลังเล


"มึงรู้ไหมว่าที่มึงทำอยู่เนี่ย มันทำให้น้องสาวกูยิงตัวตาย!! มึดูก็รู้ว่าน้องกูถูกข่มขืนก็ยังจะปล่อยคลิปเหี้ยๆนี่ไปให้คนทั้งโลกได้ดู พวกมึงมีความสุขแต่คนที่ทรมานเป็นน้องสาวของกู!!!" 


"ฮึก อึก ผมขอโทษ ฮือๆ อั่ก"


"คุณคีย์ครับ" อานัสเปิดประตูเข้ามาได้จังหวะพอดี ไม่เช่นนั้นคิรินคงจะโกรธจนซ้อมเจ้าของเว็บไซต์จนตายคามือจริงๆก็ได้


คิรินเงยหน้ามองด้วยแววตาแข็งกร้าว "ถ้าเรื่องที่ให้ไปสืบไม่ได้อะไรกลับมาก็ไสหัวออกไป!"


อานัสก้มหน้าเล็กน้อย เขาส่งรูปภาพที่ไปตามหาข้อมูลของชายในภาพดังกล่าวมาจนได้ทั้งชื่อ นามสกุลรวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับครอบครัว "ได้เรื่องหมาหมดแล้วครับ ผู้ชายในรูปกับคุณวีณามันชื่อ 'ภิชญ์ รัตนโยธิน' เป็นลูกชายคนเล็กของนายภาคิณกับนางวาณิริณ ได้ยินว่าตอนนี้เป็นช่างภาพและกำลังเรียนสาขาถ่ายภาพที่อเมริกา"


"หึ!" คิรินรับรูปภาพพวกนั้นมาแล้วเหวี่ยงร่างของคนตรงหน้ากระแทกกับพื้น เขาเดินกลับไปนั่งยังโต๊ะทำงานของตัวเองเงียบๆ "โปรไฟล์ดีแต่ไม่ได้แปลว่าสันดานจะดีใช่ไหม? แล้วสองคนนี่ใคร?" คิรินชี้ไปที่รูปชายหญิงสองคนที่ดูโครงหน้าแล้วค่อนข้างที่คล้ายกันอยู่มาก 


อานัสก้มมองแล้วรายงานสิ่งที่เขาได้รับรู้มาอีกครั้ง "เป็นพี่ชายกับพี่สาวของไอ้ภิชญ์ครับ ชื่อภาคย์ เป็น CEO ของ PK Auto Group กับภัทธิรา เป็น CEO ของบริษัทเครื่องสำอางค์ Nirincha สองคนนี้เป็นแฝดกัน อีกอย่างก็คือครอบครัวนี้ค่อนข้างที่จะสนิทกับผู้กองนนท์ธวัชคนที่พยายามจะหาเรื่องปิดคาสิโนนี้ครับ ผมให้คนไล่ดูกล้องวงจรปิดก็เห็นว่าไอ้คนชื่อภิชญ์มันเข้ามาที่นี่ก่อนสองวันที่ผู้กองนนท์ธวัชและตำรวจจะยกกันมาครับ"


ชายหนุ่มนั่งไล่ดูไปทีละรูปด้วยความสนใจ โดยเฉพาะรูปของภัทธิรา...คิรินหันไปหาธามที่ยืนอยู่ด้านหลังคนที่ถูกเขาซ้อมไปเมื่อสักครู่ "ธาม! แกเอาไอ้นี่ไปขังเอาไว้แล้วหาอะไรให้มันกินแต่อย่าเพิ่งให้มันตาย เสร็จแล้วก็หาคนที่ฉลาดๆไปสะกดรอยไอ้ภิชญ์และครอบของมันให้ละเอียด! ดูทุกความเคลื่อนไหวว่าแต่ละวันมันทำอะไรบ้าง กูจะทำให้มันตกนรกทั้งเป็นและทรมานให้สาสมกับสิ่งที่มันทำ"


"ครับ" ธามรับคำและรีบทำตามคำสั่งของเจ้านายในทันที


คิรินหยิบรูปของภัทธิราขึ้นมาอีกครั้งก็ยกยิ้มเหี้ยม เขารู้วิธีที่จะเรียกให้ภิชญ์เข้ามาหาโดยที่ไม่ต้องเหนื่อยมากได้แล้ว แต่คงจะต้องหาตัวล่อให้เหยื่อมาติดกับเสียก่อน...ถึงอย่างไรงานนี้เขาก็ต้องลงมือเองการที่จะปล่อยให้ตายมันก็คงจะง่ายเกินไป สู้ทำให้ทรมานกันไปแบบนี้สนุกกว่ากันตั้งเยอะ


#######


หลายวันต่อมา...


ในงานเลี้ยงแต่งงานของ ฌอร์น หลานชายของนาย ชิษณุ อดีต สส. กรุงเทพ...


ชิษณุค่อนข้างที่จะสนิทกับนาตยาและณัฐเศรษฐ์ผู้ที่เป็น ผบ.ตร. คนปัจจุบัน แถมฌอร์นเองก็เป็นเพื่อนสนิทของภิชญ์เช่นกัน วันนี้ภัทธิรามาเป็นตัวแทนนาตยาซึ่งเป็นย่าของเธอตามการ์ดเชิญจริงๆแฝดพี่อย่างภาคย์ก็ควรที่จะมาเป็นเพื่อนด้วย แต่ด้วยที่ว่าตอนนี้ต้องเตรียมงานหมั้นระหว่างเขาและอินทุกรจึงปฏิเสธที่จะมางานนี้ ดังนั้นจึงมีแค่ภิชญ์และนนท์ธวัชที่มาเป็นเพื่อนเท่านั้น


ภัทธิราสวมชุดเดรสกระโปรงยาวผ้าโปร่งสีฟ้า ปักด้วยด้ายสีฟ้าสายใบไม้ทั้งชุด เธอสวมเครื่องประดับไข่มุกทั้งตัวช่างดูกลมกลืนและโดดเด่นเอาเสียทุกคนต้องหันมาจับจ้อง พรวดีเจ้าสาวของงานนี้เดินควงแขนเจ้าบ่าวของเธอเข้ามาทักทาย 


"สวัสดีค่ะพี่ภัทร แหม...วันนี้สวยและแพงกว่าเจ้าสาวอย่างพีชเลยนะคะ หมดไปเท่าไหร่หรอคะกับชุดนี้?" เพราะเธอรู้ว่าฌอร์นให้ความสนใจกับพี่สาวของเพื่อนอยู่ไม่น้อย ไม่แปลกที่เวลาพรวดีได้เจอกับภัทธิรามักจะจิกกัดอยู่เป็นประจำ


แต่คิดว่าแค่นี้จะทำอะไรได้อย่างนั้นหรอ? ไม่มีทางหรอก...นอกจากภัทธิราจะไม่สนใจแล้วยังคงยิ้มให้กับเจ้าสาวของงานเสียอีก "ไม่เท่าไหร่หรอกจ้ะ ชุดนนี้ก็สั่งจากในไอจีราคาก็แค่ห้าร้อยกว่าบาท เครื่องประดับมุกนี่ก็แค่ชุดละเจ็ดร้อย...รวมกันทั้งตัวก็แค่พันกว่าบาทเอง แต่อันนี้ไม่ขอรวมกระเป๋ากับรองเท้านะจ๊ะเพราะสองอันนี้รวมกันน่ะราคาสูงกว่าชุดเจ้าสาวที่น้องพีชใส่ซะอีก"


พรืด !!


ทั้งนนท์ธวัชกับภิชญ์ต่างหลุดขำพรืดออกมาพร้อมกัน นานๆทีจะได้เห็นภัทธิราตอกกลับคนอื่นจนหน้าหงายไม่เป็นท่า ฌอร์นลอบถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย "ทุกคนเพิ่งมาถึงเชิญข้างในก่อนนะครับ ปู่กับพ่อแม่ผมรอต้อนรับอยู่ เจอกันข้างในนะเว้ยภิชญ์"


"เออ เดี๋ยวกูถ่ายรูปให้" ภิชญ์ยกกล้องที่เตรียมมาถ่ายรูปให้กับคู่บ่าวสาว


นนท์ธวัชเดินอ้อมมายืนข้างหญิงสาว "เราไปหาผู้ใหญ่กันก่อนดีกว่านะภัทร เขาจะได้รู้ว่าเรามาแล้ว"


ภัทธิรายิ้มรับคำเชิญของผู้กองหนุ่มโดยที่เธอกับนนท์ธวัชยื่นซองส่งให้กับคู่บ่าวสาวแล้วเตรียมที่จะเดินไปจากตรงนั้น พรวดีเบ้ปากเล็กน้อยโดยที่มือยังเกาะแขนของฌอร์นไม่ยอมปล่อย แต่แล้วสายตาของเธอก็ต้องไปสะดุดกับแขกคนล่าสุดที่เพิ่งจะเดินเข้ามา "นั่นมันคุณคิรินใช่ไหมฌอร์น ไม่คิดว่าเขาจะมางานของเราด้วยล่ะ"


ภัทธิราหันไปมองตามเสียงที่ผู้คนรอบๆเธอกำลังให้ความสนใจ เธอเห็นชายร่างสูง หุ่นดีเดินเข้ามาด้วยความสง่าผ่าเผย ตัวเขามีรังสีของความน่าเกรงขามแผ่ออกมาจนรู้สึกได้ รอบๆเวลาหยุดเดินและโลกเองก็ไม่เคลื่อนไหวไปชั่วขณะหนึ่ง คิรินหันมาสบสายตาหญิงสาวก็ยืนมองนิ่งเหมือนกัน...


เจอกันเร็วกว่าที่คิด...


นนท์ธวัชย่นคิ้วดูไม่ค่อยจะสบอารมณ์เสียเท่าไหร่ "คนอันตรายแบบนี้ยังจะอยู่ในสังคมอย่างหน้าชื่นตาบานได้อีก"


"มีอะไรหรอนนท์?" เธอถามผู้กองหนุ่มด้วยความสงสัยอยู่ไม่น้อย


"พวกธุรกิจสีเทาน่ะภัทรอย่าไปใส่ใจเลย เรารีบไปกันดีกว่า" ผู้กองหนุ่มหงายมือขวาเพื่อบอกว่าเขาจะขอจับมือเธอเดินเข้าไปข้างใน ภัทธิราได้แต่ยิ้มแต่ไม่ได้ตอบรับคำเชิญนั้น


"นนท์ก็รู้นี่ว่าภัทรเป็นผู้หญิงหัวโบราณ"


นนท์ธวัชยิ้มแก้เก้อ "นั่นสิ ลืมข้อตกลงของเราไปเลย" เสียงหัวเราะดังขึ้นมาเบาๆ สองหนุ่มสาวพากันเดินเข้าไปในงาน ทุกการเคลื่อนไหวนั้นอยู่ในสายตาของคิรินทั้งหมด...สายตาคมจับจองการเคลื่อนไหวราวกับสิงห์โตที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ ไม่คิดว่าโอกาสจะมาหาเขาได้อย่างรวดเร็วแบบนี้ 


คิรินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคู่บ่าวสาวแล้วปราตามองภิชญ์ที่กำลังถ่ายรูปอยู่เล็กน้อย เขาส่งซองการ์ดเชิญให้พร้อมกล่าวอวยพร "ยินดีด้วยนะ"


พรวดีรีบรับมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ในซองนี้คงจะเป็นแคชเชียร์เช็คที่ยอดเงินน่าจะสูงพอสมควร "ขอบคุณค่ะ ว่าแต่...ไม่มีคนติดตามมาด้วยหรอคะ?"


ฌอร์นสะกิดเจ้าสาวของเขาให้ระวังคำพูด คิรินแสะยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับอีกครั้ง "ไม่จำเป็นต้องมีตลอดเวลาหรอก"


"เอ่อ...เชิญคุณคีย์ข้างในดีกว่าครับ ผมให้คนจัดที่เอาไว้ให้พิเศษเลย" ฌอร์นแกะมือของพรวดีออกจากแขนของเขาก่อนจะเดินนำคิรินเข้าไปในงาน 


ภิชญ์สังเกตอาการของเพื่อนก็พลันนึกสงสัยขึ้นมา เขาหันไปทางเจ้าสาวของงานที่ยืนอารมณ์เสียต้อนรับแขกคนอื่นๆตามลำพัง "ไอ้ฌอร์นทำไมมันต้องกลัวขนาดนั้นด้วยล่ะ นั่นก็คุ้นๆอยู่ไม่น้อยเหมือนกันนะ"


"หึ จะไม่ให้กลัวได้ยังไง! ก็เล่นเสียจนเป็นหนี้เขามหาศาล คุณปู่ตามล้างตามเช็ดให้จนหมดไปรอบนึงแล้วก็ไม่รู้ว่าไปเล่นมาอีกหรือเปล่า ภิชญ์ไม่รู้จักเขาจริงๆน่ะหรอ? นั่นน่ะคุณคิรินพี่ชายยัยวีณาที่เพิ่งฆ่าตัวตายไปยังไงล่ะ" พรวดีพูดออกมาเชิงเสียดายอยู่ไม่น้อย ถ้าวีณาไม่ตายไปเสียก่อนเธอก็คงจะใช้เป็นสะพานในการเข้าหาตัวคิรินได้ไม่ยาก 


"ก็รู้อยู่นั่นแหละ" ภิชญ์มองตามแต่พอนึกถึงวีณาก็รู้สึกเศร้าเล็กน้อย เขาอาจจะมีส่วนที่ทำให้เธอตัดสินใจจบชีวิตตัวเองก่อนวัยด้วยก็ได้


"โอ้ย พอๆเถอะนี่งานแต่งฉันนะ พูดถึงคนตายเพื่ออะไรกัน" พรวดีเปิดซองมองยอดเงินในแคชเชียร์เช็คก็ยิ้มอใจ เธอแอบเก็บซองนั้นเอาไว้ก่อนจะเชิดหน้าขึ้น "เข้าไปข้างในดีกว่า งานจะเริ่มละ"


โต๊ะอาหารขนาดใหญ่ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้สำหรับแขกพิเศษ ชิษณุในวัยแปดสิบปีนั่งอยู่ตรงกลางด้วยท่าทางที่ดูจะมีความสุขอยู่ไม่น้อย สายตากวาดมองแขกที่มาร่วมงานถึงแม้ว่าคนที่เชิญไปจะไม่ได้มาด้วยตนเองแต่ก็ส่งทายาทมาเป็นตัวแทนก็ถือว่ายังดีกว่าไม่มีใครมา


"ขอบใจหนูภัทร ภิชญ์แล้วก็ผู้กองนนท์มากนะที่มาร่วมงาน เอ่อนี่! ตาจะแนะนำให้รู้จัก...คุณคิรินเป็นคนซัพพอร์ตพ่อของเจ้าฌอร์นตอนลงเลือกตั้ง" ชิษณุตบไหล่ของคิรินเบาๆ นนท์ธวัชและภิชญ์ทั้งสองคนก็คงจะรู้จักกับคนที่เขากำลังแนะนำอยู่แล้วแต่กับภัทธิราซึ่งเธอยิ้มรับคำทักทาย "ว่าแต่คุณยาแล้วก็ท่านผู้การสบายดีนะ"


"ตามอายุค่ะ ตอนนี้ย่าแก่มากแล้วเดินทางไม่ค่อยสะดวกภัทรกับน้องเลยอาสามาแทนค่ะ เพราะฌอร์นเองก็เป็นเพื่อนของภิชญ์ด้วย" ภัทธิราตอบกลับชายชราด้วยความอ่อนหวาน


"ส่วนของผมก็ทำนองเดียวกันครับ แต่ติดตรงที่ว่าพ่อกับแม่ผมน่ะสายบู๊...เลยอยากให้พักก่อนแล้วผมมาแทนดีกว่า" นนท์ธวัชยิ้มพร้อมปรายตามองคิรินอย่างไม่ไว้ใจ เขาเป็นตำรวจและดูออกว่าคิรินกำลังให้ความสนใจใครอยู่ 


"เป็นลูกที่ดีนะครับผู้กอง แต่ถ้าจะให้ดีกว่านี้! ช่วยทำบางคดีโดยที่ไม่เอื้ออำนวยกับคนผิดแบบท่านผู้การก็จะดีกว่านี้เยอะเลยนะครับ" คิรินพูดแทรกขึ้นมายิ่งได้เห็นปฏิกิริยาของนนท์ธวัชก็ยิ่งรู้สึกชอบใจ เพราะตอนที่เกิดเรื่องกับวีณาหลังจากที่เสร็จงานเผาศพแล้วเขานำข้อมูลที่ได้มาไปแจ้งความเพื่อจะตรวจสอบข้อมูลของภิชญ์ แต่ทว่าผู้กองหนุ่มกลับไม่ให้ความร่วมมือ


เขาถึงจะต้องจัดการด้วยตนเอง...


"ถ้าหมายถึงเรื่องนั้นล่ะก็ พวกเราไม่ได้นิ่งนอนใจนะครับแต่อยากให้คุณใจเย็นๆแล้วใช้สติสักนิด" ผู้กองหนุ่มสวนกลับอย่างใจเย็นเช่นกัน


"..."


ภิชญ์เองก็รู้สึกได้ว่าคิรินมีเจตนาบางอย่าง เขาสะกิดภัทธิราเบาๆ "เราไปหาอะไรกินกันดีกว่าพี่ภัทร ผมเริ่มหิวแล้ว"


"นั่นสิ ไปพร้อมกันสามคนนี่แหละ" นนท์ธวัชเห็นด้วยกับความคิดนี้จึงได้ช่วยโน้มน้าวอีกคน


ภัทธิราส่ายหัวช้าๆเพราะเธอเกรงว่าจะเสียมารยาทกับผู้ใหญ่ "ไปกันหมดก็เสียมารยาทแย่เลยสิ ภิชญ์ไปกับนนท์ก่อนเถอะนะ เดี๋ยวถ้าพี่อยากทานอะไรแล้วจะไปเลือกเอง รีบไปรีบมาก็แล้วกัน" 


เมื่อเห็นว่าภัทธิรายังคงนั่งสนทนากับชิษณุอยู่ภิชญ์และนนท์ธวัชก็จนใจ สองหนุ่มเดินห่างออกไปยังโซนอาหารที่ตั้งอยู่โดยที่นนท์ธวัชยังคงมองมาที่ภัทธิราอยู่ตลอด เธอและคิรินนั่งห่างกันเพียงแค่มีเก้าอี้ของเขากั้นตรงกลางเอาไว้ เขาไม่มีทางไว้ใจเพราะถ้าหากจะเล่นงานใครสักคนหากทำตรงๆไม่ได้ก็ต้องใช้คนสำคัญของอีกฝ่ายเป็นเครื่องมือ


"พี่นนท์สงสัยเหมือนผมไหมว่านายคิรินอะไรนั่นน่ะมันจ้องพี่ภัทรอยู่ หรือว่ามันจะมาจีบพี่ภัทรอีกคนหรือเปล่า?" ภิชญ์ที่ออกแรงเชียนผู้กองหนุ่มพูดด้วยความกังวล "แล้วก็มองผมอย่างกับจะกินเลือดเนื้อเลยนะ"


"เขาคิดว่ามึงเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องสาวเขาต้องตาย" นนท์ธวัชพูดพลางดื่มน้ำไปด้วย "กูถามจริงๆแล้วมึงก็ต้องตอบกูมาตามตรง มึงเคยมีอะไรกับน้องสาวเขาหรือเปล่าวะ?"


ภิชญ์ถอนหายใจช้าๆ "จะเรียกว่ามีหรือเปล่าผมก็จำไม่ได้ หลังจากคืนที่ถ่ายแบบวีณาเสร็จแล้วก็ไปฉลองกัน กินไปได้ไม่ถึงสามแก้มผมก็ภาพตัดไปเลย ตื่นมาอีกทีก็นอนอยู่กับวีณาแล้ว..."


"เดี๋ยวเรื่องนี้มึงมาคุยกับกูให้ละเอียดเลยนะ ถ้าช้ากว่านี้เขาเอามึงตายแน่" ยิ่งเห็นท่าทีของภิชญ์ที่ทำเหมือนว่าเรื่องนี้ยังไม่ใช่เรื่องใหญ่ก็ยิ่งหงุดหงิด "มึงจะปล่อยเฉยเหมือนไม่มีอะไรไม่ได้ เพราะยัยเด็กวีณาที่ฆ่าตัวตายส่วนหนึ่งก็อาจจะมาเพราะมึงจริงๆ"


ภิชญ์นิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะพยักหน้ากลับไป จริงๆแค่นี้เขาก็รู้สึกผิดจะแย่และรู้ตัวอยู่ตลอด ชายหนุ่มพยายามหาทางออกระหว่างเขากับวีณาที่รู้สึกเอ็นดูแบบน้องสาวมาโดยตลอดแต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจฆ่าตัวตายเสีย ไม่ใข่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไรแต่ที่ไม่แสดงออกก็เพื่อไม่อยากกดดันตัวเองไปมากกว่านี้


อีกด้านหนึ่ง...


ภัทธิราที่เริ่มรู้สึกอึดอัดเนื่องจากงานนี้มีแขกมากมายจนแน่นสถานที่ เธอขออนุญาตชิษณุออกมาเข้าห้องน้ำและถือโอกาสออกมาโทรศัพท์หาพี่ชายฝาแฝดของเธอ


"อีกสักพักภัทรก็ว่าจะกลับแล้วล่ะ อึดอัดมากคนก็เยอะ ภาคย์ล่ะป่านนี้ยังไม่ถึงบ้านอีกหรอ?.......ไม่ต้องห่วงหรอกนะ มีนนท์อยู่ด้วยภิชญ์ไม่กล้าเถลไถลหรอกน่า.......จ้า อย่ามัวแต่อยู่กับเด็กจนลืมบ้านล่ะ แค่นี้ก่อนนะ"


ตุบ !


ว้าย!!


ด้วยความที่ยังไม่ทันระวังภัทธิราถอยหลังชนเข้ากับคิรินอย่างจัง ไวน์ที่เขาถืออยู่หกรดเสื้อที่ดูแล้วราคาน่าแพงจนเสอะเทอะไปหมด ใบหน้าสวยหวานถอดสีเพราะความตกใจเธอจังนำผ้าเช็ดหน้าที่เตรียมมาด้วยออกมาซับบิเวณที่เปียกให้ทันที "ขอโทษนะคะ ฉันซุ่มซ่ามจนทำเสื้อคุณเลอะหมดเลย"


"ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ก็ซักได้" คิรินตอบกลับโดยที่สายตาของเขายังจับจ้องทุกการกระทำของเธอ แววตากลมหวานดูใสซื่อและไม่มีพิษภัยอะไร จริงๆแล้วเธอไม่มีความผิดอะไรเลยเพียงแค่เป็นพี่สาวของไอ้คนที่มันทำให้น้องสาวของเขาต้องจากไปก็เท่านั้น


เสน่ห์ของผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจเสียจริงๆ...


"ที่นี่มีบริการซักรีดอยู่ ถ้างั้น...ให้ฉันจ่าค่าซักเสื้อให้นะคะ" หญิงสาวยื่นข้อเสนอให้กับเขา


"ก็บอกว่าไม่เป็นไรไงล่ะคุณผู้หญิง เพราะถึงยังไงเราสองคนก็จะได้เจอกันอีกอยู่แล้ว ผมชื่อคิรินจะเรียกว่าคีย์ก็ได้...จำชื่อของผมเอาไว้ก็แล้วกัน" คิรินพูดกับเธอเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินแยกตัวออกไป ภัทธิรามองตามก็รู้สึกแปลกใจในความหมายที่แฝงอยู่ในนั้นเล็กน้อย


จะได้เจอกันอีกอย่างนั้นน่ะหรอ? ผู้ชายคนนี้ดูแปลกๆพิกล....


การพบกันคราวนี้นะหว่างเขากับเธอมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

________________________________________ 100% __________________________________________


มาจ้าาา พี่คีย์ะเริ่มแล้วนะ อีกนิดนะๆ คริๆ

มีอะไรตรงไหนต้องแก้ไขอันนี้คอมเม้นบอกไรท์ได้เลยนะคะ

เจอกันตอนต่อไปน๊าาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น