Mari-p

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.10 : ไม่ถึง Nc+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2562 13:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.10 : ไม่ถึง Nc+++
แบบอักษร

เพราะเมื่อวานต้องทนอากาศร้อนทั้งวัน ร่างกายระบายความร้อนไม่หมด แล้ววันนี้ผมก็เลยป่วย ให้ตายสิ แต่ก็ยังดี ที่วันนี้ผมจะมีพยาบาลส่วนตัว

ติ๊งน่อง~* เธอมาแล้ว ไอ้แค่เป็นไข้ มันไม่ตายหรอก แค่อาการรุมๆนิดเดียว แต่จะทำให้เธอสงสาร เลยต้องเจียนตาย

ผมเดินโซเซลงไปเปิดประตูให้เธอ

“ ไหวไหมอะ หน้าแดงมากเลย “ เธอตรงเข้ามาเอามืออังหน้าผากผม

“ เข้าบ้านเถอะ ฉันยืนไม่ไหวแล้ว “

ผมเดินนำเธอขึ้นด้านบนช้าๆ จะหลอกเธอเข้าห้อง ต้องแสดงว่าป่วยเบอร์ไหนนะ เอาเซไปเลยแล้วกัน ผมเปิดประตูเข้ามาในห้อง แล้วเปิดประตูทิ้งไว้แบบนั้นแหละ เพื่อให้เธอเข้ามาก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียง ยอมลงทุนไม่กินยาเลยนะ เพื่อให้ไข้ไม่ลดก่อนเธอจะมา

“ กินยายังเสือ “

“ กินแล้ว “

“ ไข้ไม่ลดเลยหรอ เปิดแอร์เย็นขนาดนี้ ฉันนึกว่าอยู่ในขั่วโลกเหนือ ไม่หนาวหรอ “

คนตัวเล็กจับผมนอนดีแล้วห่มผ้าให้อย่างดีเลย จะแกล้งอะไรดีนะ นึกไม่ออกเลย ว่าแต่วันนี้ดูไม่ร่าเริงเลยเป็นอะไรรึป่าว

“ เป็นอะไรวันนี้ไม่ร่าเริงเลย “

“ ป่าวสักหน่อย นอนไปเลยคนป่วยอะ ฉันไปเอาผ้ามาเช็ดตัวให้ มีผ้าขนหนูผืนเล็กๆไหม “

“ มีอยู่ในตู้อะ ชั้นบน “

แต่พอเปิดออกมันก็มีหนังสือที่ผมอัดไว้จนเต็มตู้ชั้นบน ถ้าเปิดมันต้องตกลงมาแน่นอน เพราะผมตั้งใจให้เป็นแบบนั้น ก็แค่เริ่มอยากรู้ ที่ผ่านแอ๊บใส หรือใสจริงๆ ตั้งแต่วันที่เธอตามผมไปที่ร้าน The Mute แล้ว ถ้าครั้งแรกผมเข้าใจได้ แต่นี่ 2 ครั้ง แสดงว่าครั้งแรกก็แผนของเธอด้วย ไหนจะไอ้แผนโทรเข้าเบอร์ตัวเอง ให้ผมคลั่งอีก

“ อี๋!!!!! ไอ้เสือ หนังสือโป๊ เต็มเลย “

ฮ่าาาาาาา

“ ฉันเป็นผู้ชายนะ อ่านก็ไม่แปลก สมัยก่อนเป็นทฤษฎีก่อนปฏิบัติจริงไง “

เธอจะทำยังไง จะเปิดดู หรือยัดเก็บ จะทำยังไงน้าาาา

“ ไม่เอาอะ ไม่เห็นอยากดูเลย “ แล้วเธอก็ยัดมันเก็บใส่ตู้

ไม่สนใจมันสักหน่อยหรอ จะไม่มีความอยากรู้อยากเห็นเลยหรอ แอ๊บรึป่าว

“ เธอไม่เคยดูหรอ “

“ ไม่เคยอะ ฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้ “ เธอท่าทีเขินอาย พร้อมกับหยิบผ้าขนหนูออกจากห้องไป

แอ๊บป่าววะ หรือใสจริง


ไม่นานเจ้าข๋าก็กลับมาพร้อมกับกะละมังใบจิ๋วและผ้าเช็ดตัว ผมนอนเฉยๆให้คนตัวเล็กดูแล เธอค่อยๆเช็ดไปตามแขน ไล่เข้าหาลำตัว

“ ห้องนายเรียบร้อยกว่าห้องฉันอีก “

“ ป๊า ม๊า ฉันสอนมาดี เช็ดข้างในด้วยสิ แบบนี้มันจะหายร้อนได้ไง “ ผมเลยค่อยๆปลดกระดุมชุดนอนออกให้เธอใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดได้สะดวก

ผ้าเปียกๆที่ลูบไล้ผ่านผิวหนัง พระอิฐพระปูนก็ต้องรู้สึกบ้างแหละ อยากรู้จังจะแอ๊บแตกไหมนะ นอกจากตาที่โตเป็นไข่ห่าน ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยแฮะ

“ ดีขึ้นไหม “

นิ่งมากเลย ไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ

“ ดีขึ้น เพราะเธอเลยนะเนี่ย “ ผมลูบหัวเธอเบาๆ เธอดูปลาบปลื้มกับคำชม

ก็ปกตินิหว่า หรือเราจะคิดไปเอง จริงๆเธออาจจะแค่หึงเป็นปกติ ร้ายเบาๆ กำลังหน้าหมั่นเขี้ยว แบบนี้รึป่าว หรือยังไงวะ เธอเป็นคนแบบไหนกันแน่ เกือบ 3 ปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยต้องมาโฟกัสเธอแบบนี้ เพราะผมต้องรักษาระยะห่าง แต่พอคิดจะเดินหน้า กลับรู้สึกเธอซ่อนอะไรอยู่

“ เอาไปเก็บก่อนนะ เดี๋ยวฉันรีบมาดูแล “ เธอชี้ไปที่กะละมังใบจิ๋ว

หรือผมจะมองเธอในแง่ร้ายเกินไป ที่ผ่านมาถ้าเธอแกล้งจริง มันต้องมีหลุดบ้าง ถ้าไม่หลุดเลย ก็เก่งมาๆ แต่ที่ผ่านมาเธอใช้เพียงคำพูดไม่กี่คำ ก็เอาตัวรอดจากผมได้ทุกครั้งเลย หรือผมเองอาจจะอ่อนหัดเกินไป

แกร๊กกก ~* เสียงเปิดประตูเข้ามาของคนตาใส ทำให้ผมต้องแกล้งป่วยหนักอีกครั้ง

“ สงสารอะ แบบนี้คงหายซ่าไปเลย “ เธอเดินมานั่งลงข้างๆผมที่ขอบเตียง

“ สงสารต้องมาดูแลแบบใกล้ชิด “

ผมคว้าเอวของเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด จะมีทางไหนรู้ได้ว่าเธอแอ๊บรึป่าว นอกจากพิสูจน์ด้วยตัวเอง

“ ฉันไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนเข้าห้องเลย เธอคนแรก “

“ แหวะ ไม่เชื่อหรอก เตียงนี้คงผ่านศพสาวมาเป็นร้อยแล้ว “

“ ห้องนี้เป็นห้องเก่าของป๊า ศพเดียวที่จะผ่านคงไม่ใช่สาวๆ ตอนนี้ศพแรกและศพเดียวที่จะมาตายที่นี่ คือเธอ “

ผมแค่เป็นไข้เพราะร่างกายมันระบายความร้อนออกมาไม่หมด จะระบายความร้อนออกไปอาบน้ำก็จบ ยอมนอนหมกไข้แบบนี้ เพราะจะหลอกเธอขึ้นมาบนห้องต่างหาก ผมลากเอวเล็กๆของเธอขึ้นมากลางเตียง

“ สัญญาไปแล้วว่าจะไม่เจาะไข่แดงเธอ ไม่ต้องกลัวหรอกหน่า “

“ แล้วลากฉันมาบนเตียงทำไม “ เธอมีสีหน้าตกใจ ที่ผมลากเธอขึ้นมาบนเตียงแบบนี้

“ นอนจับมือใสๆ “

ซะที่ไหนกันเล่า จะเล่นอะไรกับแมวเหมียวของของผมก่อนดีนะ ใส่กระโปรงมาแบบนี้ ง่ายต่อการสัมผัสเสียจริงๆ ไม่ให้ผมเจาะไข่แดง แต่ไม่ได้บอกห้ามผมทำอย่างอื่นนิ

“ อยู่บ้านคนเดียวเบื่อปะ “

“ เฉยๆแล้วอะ เริ่มชิน ถามทำไมอะ จะมาอยู่เป็นเพื่อนหรอ “ ผมหันไปมอหน้าเธอ

“ แต่ทำไมฉันเหงานะ “

เหงาหรอ อย่าเธอพ่อเธอจะไม่ปล่อยให้เหงาเลยนะ มีอะไรรึป่าว

“ ฉันให้เวลาเธอน้อยไปรึไง “

“ ป่าววว ไม่เกี่ยวกับนายหรอก ช่างเถอะ ว่าแต่นายตัวยังร้อนอยู่เลย “ เธอหันมาหาผม

“ ฉันเป็นหนุ่มฮ๊อตก็เงี้ย “

วันนี้ตาเธอเศร้าจัง มีอะไรแน่ๆเลย แต่ถ้ายังไม่อยากเล่าตอนนี้ ก็คงได้แต่ทำให้เธอสบายใจก่อน ว้าหมดอารมณ์แกล้งเลย มาทำหน้าหมาหงอยแบบนี่ใครจะกล้าแกล้งเนี่ย

“ อย่าทำหน้าแบบนี้ เธอจะมีฉันเป็นทุกอย่าง ไว้อยากเล่าค่อยเล่า “


Jaokha Say..........

ความในอย่าให้ออก ความนอกอย่าให้เข้า อยากจะระบาย อยากจะเล่าให้เค้าฟัง แต่ถ้าเมื่อเทียบกันแล้ว เรื่องของเค้า กับเรื่องของฉันขนาดมันต่างกันเยอะเลย

“ อย่าทำหน้าแบบนี้ เธอจะมีฉันเป็นทุกอย่าง ไว้อยากเล่าค่อยเล่า “

เป็นทุกอย่างงั้นหรอ

“ อย่าปล่อยให้ฉันต้องอยู่คนเดียวนะ ฉันถูกทิ้งมากพอแล้ว “

ฉันสวมกอดคนตรงหน้า ความร้อนจากร่างกายของเค้าที่มันปะทุ ทำไมมันให้ตอนนี้ฉันรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน ถ้านายหายไปฉันจะทำยังไงนะ ฉันกับเค้าเราต่างก็ถูกทิ้งเหมือนกันสินะ

“ เป็นแมวของฉัน แล้วเธอจะอยู่คนเดียวได้ยังไง ยัยโง่ “

หัวใจที่ร่ำร้อง เต้นตึกตัก แม้มันจะไม่ใช่คำบอกรักที่หวานซึ่งกินใจ แต่ทุกครั้งเค้าย้ำชัดเจน ว่าฉันเป็นของเค้า หัวอ่อนไปไหมนะเรา ผู้ชายก่อนจะได้มันก็พูดอะไรได้ทั้งนั้น

“ รอฉันหน่อยนะ รอฉันมั่นใจนายมากกว่านี้ ฉันไม่หวงซิงไว้ชิงโชคหรอก แค่อยากมั่นใจอะไรหน่อย ฉันรู้นายก็ผู้ชายมาขอแบบนี้ เอาเปรียบเกินไปที่จะให้นายมาดูแล.......... “

ยังพูดไม่ทันจบริมฝีปากร้อนๆ ก็ประกบแนบชิด ฉันพยายามจะขยับปากรับริมฝีปากเค้าให้ทัน ความร้อนมันกำลังแผ่ซ่านไปทั่วริมฝีปาก ลิ้นร้อนๆสอดแทรกแซงผ่านริมฝีปาก แล้วหยอกล้อพัวพันตวัดรัดลิ้นเล็กๆของฉัน แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับบทจูบอันร้อนแรงของคนตรงหน้าได้ เพราะชั่วโมงบินของฉันมันน้อยนัก

“ อื้อออออออ “

ร่างกายฉันกำลังร้อนวูบวาบ เพราะความร้อนจากปากของเค้า หรือมาจากร่างกายของฉันตอบสนองรสจูบอันแสนหวานของชายข้างหน้า

“ จูบไม่ได้เรื่อง “ เสียงแหบพร่า พูดตอกย้ำในความไม่เป็นงานของฉัน

“ ก็ไม่ต้องจูบ “

“ ใครบอก ฉันจะต้องสอนเธอให้หนักขึ้น “

ริมฝีปากถูกประกบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ประกบป่าว เพราะมือที่แสนซุกซนตอนนี้ลูบไล้ไปทั่วร่าง ผ่านทุกทรวดทรง ส่วนเว้าโค้ง ลูบไล้จากขาอ่อนสู่สะโพก ผ่านเอวคอด ไล่จนมาถึงทรวงอก

มือใหญ่ขยำที่หน้าออกของฉันเบาๆ ฉันควรจะต่อต้านสิ ปากก็ยังถูกเค้าครอบครอง หน้าอกก็ยังจะถูกเค้าครอบครองอีกหรอ แต่มันดีจังเลย

“ อ่าาห์ “

“ แค่นี้ครางแล้วหรอ ฉันยังไม่ได้เริ่มทำอะไรเลย “

ฉันพยายามจับมือที่ซุกซนของเค้าเอาไว้ แต่มันกลับไม่มีแรงเลย

“ เชื่อใจกันหน่อยสิ ว่าฉันจะทำตามสัญญา “

กระโปรงตัวยาวถูกเค้าถลกจนเห็นขาอ่อน ฉันพยายามจะดึงมือเค้าออก ดึงสติหน่อยเจ้าข๋า แม้เค้าจะเก่งแต่ไม่ได้แปลว่าเราจะต้องยอมนะ

“ เสือ หยุดเถอะ “

“ ฉันไม่ได้ทำผิดสัญญา “

มือร้อนๆที่กำลังสัมผัสขาอ่อนของฉันอยู่นั้น มันทำเอาแถบจะขาดสติเลย ริมฝีปากที่เปลี่ยนเป้าหมายจากที่ปากของฉันมาเป็นต้นคอขาวแทน หัวใจฉันกำลังเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออก เพราะตื่นเต้นที่ถูกสัมผัสหรอ

“ ฉันจริงจังนะ มันเป็นเธอมาตลอด ดูไม่ออกเลยหรือไง “ ปากก็พูดแต่หน้าที่ซุกไซร้หน้าอกผ่านเสื้อยืดของฉันอยู่มันคืออะไร

“ พูดต่อสิ ฉันอยากฟัง “

“ ตลกหรอ อยากได้ยินต้องเป็นแมวดีๆ ให้ฉันคลอเคลียก่อน ไม่ต้องกลัวหรอก วันนี้ป่วย เสือน้อยของฉันมันจะนอนเป็นผักอยู่แบบนั้นแหละ ฉันแค่อยากเล่นกับอาหารก็แค่นั้น “

ถูกเปรียบเทียบว่าเป็นอาหารแล้วสิ แอ๊บใสๆ หรือจะพยศไปเลยดี สมองฉันสั่งให้ลุกขึ้น แต่ความรู้สึกให้นอนอยู่แบบนั้น ฉันดันไปชอบเจ้าเสือตัวร้ายแบบนี้ได้ยังไง ความคิดกับความรู้สึกมันตีกันอยู่ข้างใน ข้างในร่างกายของฉันมันร้อนวูบวาบไปหมด

เล่นตัวอีกสักหน่อยละกันวะ

“ แล้วมันจะนอนเป็นผักจริงรึป่าวก็ไม่รู้ ฉันเป็นคนเสียหายนะ “

“ จับดูสิ “

แล้วเค้าก็จับมือฉันไปสัมผัสกับหนอนน้อยที่แม้เค้าจะปลุกเร้าแค่ไหนก็เป็นหนอนนิ่มๆ ซึ่งต่างจากเมื่อวาน ที่แค่จูบขึ้นลำอยู่ในกางเกงแล้ว แบบนี้งูตัวนี้ก็ฉกฉันไม่ได้แล้วสิ เอ๊ะ!! ลืมตกใจ

ฉันรีบแกล้งตกใจดึงมือกลับด้วยสีหน้าตกใจ

“ นายเอามือฉันไปจับอะไรอะ “

“ จะได้รู้ไงวันนี้มันไม่มีพิษภัย แค่อยากคลอเคลีย “ เค้ามองฉันด้วยสายตาอ้อนๆ

เล่นมุขพ่อละกัน พ่อบอกผู้ชายเจ้าชู้กลัวการแต่งงาน ถ้าใช้วิธีนี้คงจะหมดอารมณ์อยากคลอเคลีย เพราะพ่อของฉันก็กลัวการแต่งงานมาก

“ ฉันคิดว่าจะเก็บครั้งแรก ในคืนส่งตัวแต่งงาน นายเคยคิดกับฉันไปถึงเรื่องแต่งงานไหม “

“ ถ้าเธอขอฉัน ฉันก็จะยอมแต่งด้วยก็ได้นะ “

แล้วจู่ๆเค้าก็นอนหงายลงมา ข้างๆฉัน หยุดจริงๆด้วย รอดแล้วเรา

“ ฉันคิดแบบนั้นจริงๆนะ ฉันอยากเห็นเธอทุกที่ในบ้านหลังนี้ ถ้าจะให้เลือกได้ใครที่จะมาอยู่ในชีวิตคู่ คงจะเป็นเธอ มันอยู่ที่เธออะ อยากมีฉันในทุกๆวันรึป่าว “

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ~* นั่นไง โดนเค้าตลบหลังให้เข้าแล้ว เจ้าหัวใจทรยศมันดันพอใจกับคำตอบซะด้วย เอาวะแค่คลอเคลียคงไม่มากมายหรอก

“ อื้ม ถ้าแค่คลอเคลีย ก็คงไม่เป็นอะไร เสื้อผ้าฉันจะอยู่ครบใช่ไหม “

“ ทุกชิ้นเลย “

“ ถ้าฉันไปไกลเกินกว่าจะหยุดตัวเองได้ ฉันจะทำยังไง “ ฉันทำหน้าเขินอายเล็กๆ กับใส่คำพูดน่ารักๆแกมอ่อยลงไปนิดๆ

“ ฉันจะหยุดเธอเอง “

พ่อขาาาาา หนูขอโทษนะคะ หัวใจมันเรียกหาเจ้าของขนาดนี้ ร่างกายจะทนไหวหรอ


มือใหญ่ๆจับฉันนอนหันหลังให้เค้า เปลี่ยนมุมหรอ เกมรักได้เริ่มจู่โจมอีกที ริมฝีปากร้อนๆที่ประทับบนหลังคอ มันทำให้ฉันรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ไวต่อความรู้สึกเกินไปไหมเนี่ยฉัน รู้สึกดีจังเลย เวลาที่ถูกซุกไซร้จากด้านหลังแบบนี้

“ อื้อออออออ “

มือร้อนๆสัมผัสเข้าที่เอว แต่มันกลับทำให้ฉันร้อนวาบไปทั้งตัว นี่แค่วางมือเอาไว้นะเนี่ย มือของเร้าค่อยๆลูบผ่านหน้าท้องแล้วค่อยๆลากขึ้นยาวไปถึงอกคู่กลมที่ซ้อนอยู่ในชุดชั้นใน แล้วขยี้ บีบเคล้นหน้าอกอย่างไม่เกรงใจเจ้าของมันแบบฉันเลย

“ อ่าาาห์ เสือไหนบอกจะแค่คลอเคลียไง “

“ ยังไม่ได้ทำผิดสัญญาสักข้อ เสื้อผ้าเธอยังอยู่ครบ แล้วเป็นแมวอะมันร้องได้แค่เหมียว “

ฉันนี่มันโง่จริงๆ ถึงเค้าหลอก แต่เต็มใจให้หลอก สติที่เหลืออยู่ต้องดับลง เมื่อปลายนิ้วเรียวๆกำลังเขี่ยปลายยอดจุดที่ไวต่อความรู้สึก

“ เสืออออ อูววว “

ไม่ไหวมันกำลังเผาร่างฉันแล้วความร้อนที่แค่วูบวาบ ตอนนี้มันกำลังเผาฉันจนเป็นจุล อ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของเค้าแบบนั้น มือใหญ่ยังไม่หยุดทำงานแต่งกำลังลูบไร้ขาอ่อนของฉันเบาๆทั้งที่อีกข้างกำลังเขี่ยอยู่ที่ปลายยอดของฉะนอย่างหนักหน่วง

“ อ่าาาาาห์ “

“ บอกให้ร้องว่าเหมียว “

“ เหมี๊ยววว “

“ น่ารักมาก งั้นฉันสนองให้ “ เจ้าปีศาจน้อยๆของฉัน หาได้เหลือความป่วยอีกแล้ว แต่กลับลุกขึ้นมาค่อมฉันเอาไว้

หัวใจฉันเต้นรัวเป็นกลองไม่ยอมหยุด นี่เป็นครั้งแรกที่โดนผู้ชายสัมผัสร่างกายขนาดนี้ ใจง่ายจริงๆฉัน แต่ต้องยอมรับเลย ว่าเสือยังไงมันก็เป็นเสือ

เสื้อของฉันถุูกคนตรงหน้ารูดขึ้นช้าๆ พร้อมกับพรมจูบไปทั่วหน้าท้อง แล้วค่อยๆรูดขึ้น ไปพร้อมกับริมฝีปากด้วย จนถึงหน้าอก ก่อนเค้าจะควักมันออกมานอกชุดชั้นในที่ใส่ปิดมันอยู่

“ เสือพอเถอะฉันอาย “

“ อายทำไมนมสวยจะตาย ขอชิมหน่อย เก็บไว้นานๆมันจะบูดนะ “

แม้จะผลักเค้าออก แต่มันไม่ได้ทำให้เค้าหยุดที่จะครอบปากลงปลายยอดดอกบัว สีชมพูระเรื่อนี้เลย ฉันได้แต่ดิ้นกระเซ่าเพราะไม่เคยได้รับความรู้สึกนี้มาก่อนเลย

“ เสื้อไม่ไหว อ่าาาาาห์ เสืออออ เบาหน่อย “ ไม่ไหวแล้ว ฉันแอ่นอกรับริมฝีปากที่ทั้งดูด เลีย แล้วขบกัดมันเบาๆ เข้าใจแล้วทำไมผู้หญิงถึงติดเค้านัก ปลอยยอดถูกเค้าเย่อดึง จนรู้สึกเจ็บแต่ความเสี่ยวส่านมันมากเกินกว่าจะทนไหวแล้ว

มือที่ลูบอยู่ที่ต้นขาตอนนี้มันกำลังย้ายมาอยู่กลางหว่างขา จนฉันต้องจับมือเค้าเอาไว้ แต่การจู่โจมที่ผ่านมา เอาทำเอาเรี่ยวแรงที่มีไม่สามารถสู้ปีศาจข้างหน้าฉันได้เลย

“ แฉะซะไม่มีอะ “

อายชิปเป๋ง นี่มันเกินกว่าจะคลอเคลียแล้วนะ ฉันพยายามดิ้นหนี แต่ไม่ไหว หมดแรงไปแล้ว เลยทำได้แค่พยายามดึงมือเค้าออก

“ ชู่วๆๆๆๆ ฉันรู้ว่าฉันควรหยุดตอนไหน ฉันเคยผิดสัญญารึไง “

“ ทำไมฉันต้องเชื่อนายด้วยนะ “

“ เพราะเธอรักฉันไง “ พอสิ้นเสียงริมฝีปากก็ประกบจูบฉันอีกครั้ง แต่มันเหมือนทำให้ฉันใจเย็นลงมากกว่า รสจูบที่ละมุนไม่ได้ร้อนแรงเหมือนที่ผ่านมา

แต่ความสึกที่ทำให้ฉันตัวเกรงมันเริ่มขึ้นอีกครั้ง เพราะปลายนิ้วของเค้าจู่โจมโดยการแหวกกางเกงในแล้วเขี่ยเบาๆของรอยแยกที่มีน้ำรักชุ่มฉ่ำ จนตัวเอวผวากอดเค้าเอาไว้แน่น ไม่ใช่แล้วต้องหยุดแล้ว ไม่ไหวเสียวเกินไปรวบรวมสติตัวเองไม่ได้เลย ปลายนิ้วยาวๆค่อยๆกดลงในร่อง

“ กรี๊ดดดดดด อาาาาาห์ เสือ เสียวอะ “

นิ้วยาวๆค่อยๆรูดออกรูดเข้าช้าๆ แล้วค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นอีก ไม่ไหว ฉันเหมือตัวตอนนี้สติหลุดไปแล้ว

“ ร้องเหมี๊ยวววสิ “

“ เหมี๊ยววววว “

ดูเหมือนเค้าจะพอใจชักนิ้วเร็วขึ้นอีก

“ อ่าาาาาห์ เสืออออ ไหนบอกแค่ คลอเคลีย อ่าาา อ๊ะ “

“ ฉันยังไม่ได้ผิดสัญญาอะไรสักข้อเลย “

ความรู้สึกดิ้นพล่านเป็นแบบไหน เพิ่งรู้วันนี้เอง นายกำลังเอาอะไรมาใส่สมองฉันเนี่ย

“ เสือ ซี๊ดดดดดด ไม่ไหว มันเหมือน “ เหมือนกับความรู้สึกที่กำลังจะแตะถึงอะไรซักอย่าง

“ ตอดถี่ขนาดนี้ใกล้เสร็จแล้วหรอ ไวไปไหมเนี่ย “

แล้วทุกอย่าก็ต้องตกลงฮวบ เพราะเค้าดึงนิ้วออกแล้วใช้ปลายนิ้วเลียที่ปลายนิ้ว

“ ฉันหยุดให้ละ บอกแล้วไง ฉันรู้ว่าควรหยุดตอนไหน “

หะ หยุดตอนนี้หรอ ไม่ได้นะ ขออีกนิดไม่ได้หรอ มันไม่ไหวแล้วจริงๆ มันเป็นรู้สึกกแปลกใหม่ ที่ฉันก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร แต่มันทำลังทำฉันแปรปรวน เสียววาบอยู่ที่ท้องน้อย แล้วไม่อาจจะเอาความรู้สึกนี้ออกไปได้

“ เสือ ฉัน...ฉันน....ฉันนนนน “

“ ถ้ายอมพูดว่ารักฉัน รอบหน้าฉันจะรักษาอาการนี้ให้ “ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของปีศาจร้าย มันบ่งบอกว่าฉันเสียทีเค้าแล้ว

จะเอาแบบนี้ใช่ไหม ได้เลย งั้นเราจะได้เห็นดีกัน


ความคิดเห็น