Belladonna

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ราชินี 3 (สปอยล์เนื้อเรื่อง)

ชื่อตอน : ราชินี 3 (สปอยล์เนื้อเรื่อง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 554

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2562 03:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ราชินี 3 (สปอยล์เนื้อเรื่อง)
แบบอักษร

ฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้วข้าน้อยติดสัดเป็นครั้งแรก กับมนุษย์ตัวเมีย 

... และเป็น "คนคนนั้น" ของท่านหญิงมู่หรง


ในโลกของปิศาจตัวผู้นั้นแยกการผสมพันธุ์ออกเป็นสองแบบนะขอรับ การร่วมอภิรมย์นั้นพวกข้าทำมันเพื่อความเพลิดเพลินอย่างมีสติ แต่การติดสัดทำอย่างไร้สติ เกิดเมื่อปิศาจเจอคู่ที่แข็งแกร่งกว่าจนกระตุ้นสัญชาตญาณส่วนลึกให้ยอมพลีกายให้อีกฝ่ายเข้าผสมพันธุ์เพื่อให้ได้ลูกที่แข็งแรง 

ลูก? .... มีลูกกับตัวเมียที่เป็นมนุษย์ สิ่งมีชีวิตอ่อนแอแบบนั้น ...


ข้าสะดุ้งกับความจริงข้อนี้ จะยอมให้นายหญิงตั้งท้องกับนางมนุษย์ไม่ได้! ต้องรีบเตรียมยาป้องกัน ....

ลุกพรวดตาลีตาลานทั้งที่ยังเปลือยกาย เพื่อจะพบว่าท่านหญิงกำลังยืนมองข้าอยู่

"....................." "...................." นางมองข้าด้วยสายตาเย็นชา

ก้มหัวลงหมอบ ข้าคิดว่าข้าต้องเสี่ยงพูด "นายท่านขอรับ ให้ข้าปรุงยา ....อั่ก!" 

ตัวข้ากระเด็นไปกระแทกต้นไม้ ตูม! กระเด็นอีกครั้งไถลไปตามพื้น

"....................." ได้ยินเสียงฝีเท้า ท่านหญิงกำลังจะเดินจากไป

"แค่ก! อึ่ก! นางเป็น .. มนุษย์ ถ้าท้อง อายุขัยของท่านจะ ...."

คว๊ากกก!!!    "อ๊ากกกกก!!" 

"นางเป็นของข้า อย่ายุ่ง" ท่านหญิงมู่หรงปล่อยเศษชิ้นเนื้อที่เคยเป็นส่วนหนึ่งในร่างของข้าทิ้ง

"อย่าเสนอหน้ามาให้เห็นอีก"

แล้วท่านก็เดินจากไป ทิ้งข้าให้นอนจมกองเลือดอยู่ที่ป่าแห่งนั้น ...


แต่ท่านหญิงน่ะคือคนสำคัญของข้า ข้าน้อยไม่ยอมแพ้หรอกนะ

แปลงร่างเป็นสี่ขา รีบเลียแผลช่วยเร่งให้แผลปิด ตาลีตาลานรีบคลานกลับไปที่ตำหนัก ถูกยามหน้าตำหนักไล่ ท่านหญิงคงสั่งไว้ไม่ให้ข้ากลับมาที่ตำหนัก ข้าพยายามข่มขู่จนถึงตัดสินบนแต่ไม่สำเร็จ เลื้อยไปตามท่อน้ำ พบว่าท่านหญิงย้ายตำหนักไปแล้ว เลื้อยไปตำหนักใหม่ มุดท่อแอบเข้าไป ...

ข้าตามหาท่านหญิงจนพบในอีกห้าราตรีต่อมา

เพื่อที่จะพบว่าท่านหญิงของข้ามีกลิ่นเปลี่ยนไป นางตั้งครรภ์

"......................." ปลายลิ้นสองแฉกแล่บซ้ำรับกลิ่นอีกรอบเพื่อให้แน่ใจ ขอบตาข้าร้อนผ่าว 

"อึ่ก! ฮึ่ก ฮึ่ก ฮึ่ก ...."

หน้าต่างห้องของท่านหญิงเปิดออก ข้ารีบใช้ขาหน้าอุดปาก

หน้าต่างยังเปิดอยู่แบบนั้น 

ข้ารีรอสักพักถึงค่อยๆคลานเข้าไปในห้อง ท่านหญิงในร่างเพศผู้นั่งทานของว่าง ข้าได้กลิ่นสมุนไพร ยาบำรุงครรภ์? ข้างๆกันนั้นคือจานใส่ไก่สดกับไข่ดิบ

ข้ามองหน้าท่านหญิง นางทำหน้าเรียบเฉย ไม่พูดไม่ต่อว่าอะไรที่เห็นหน้าข้า

น้ำตาหยดโตของข้าน้อยไหลออกมา 

ยังไหลไม่หยุดตอนที่ข้าคลานไปกินไก่ ผ้าเช็ดหน้าถูกโยนมาตรงหน้า 

"รักษามารยาท เราไม่ได้สอนให้เจ้ากินแบบนี้"

"ฮึ่ก อึ่ก ... ฟ่าาา" ขอรับ นายท่าน

ข้าสะกดกลั้นอารมณ์ กินอาหารมื้อแรกในห้าวันจนหมด คลานถอยออกมาตอนที่นางกำนัลมาเก็บ ท่านหญิงโบกมือให้พวกนั้นออกไปให้หมด นางคงมีเรื่องจะพููด ข้าแปลงเป็นร่างสองขา หมอบคำนับ

ในห้องเงียบอยู่เกือบหนึ่งเค่อ จนนางเริ่มพูด "พวกนั้นรู้แล้ว จงตามไปคุ้มกันนาง"

ข้าเงยหน้าขึ้นมองอย่างตระหนก ที่จริงก็พอจะคาดเดาได้ว่าเผ่ามังกรและเผ่าอื่นๆจะไม่พอใจที่ท่านหญิงตั้งครรภ์กับสายเลือดอื่น แต่นี่รู้เร็วขนาดนี้ ...

ช่วงต้นของการตั้งครรภ์ ยังพอมีเวลา 

"ถ้าหากทานยา หรือกำจัดตัวเมียนั่น ตอนนี้ยัง--"


เปรี้ยงง!!! 

ตููมมมม!!!


ข้าถูกอัดบี้แบนใต้กรงเล็บ คมเขี้ยวของท่านหญิงในร่างแปลงระดับแรกจ่ออยู่ที่ตรงหน้า นางคำรามหัวเสีย บีบร่างของข้าต่อไปจนข้าใกล้หมดสติถึงยอมปล่อย


"ถ้านางบาดเจ็บแม้เพียงนิดเดียว อย่าหวังว่าข้าจะไว้ชีวิต!" 


................................................

................................................


เมื่อมองย้อนกลับไป ข้าน้อยคิดว่าท่านหญิงเมตตาข้าอย่างมากที่ยอมไว้ชีวิตบ่าวต่ำต้อยที่บังอาจไปใช้ตัวเมียร่วมกับท่าน แถมยังไว้วางใจมากพอที่จะส่งบ่าวทรยศอย่างข้าให้มาคุ้มครองนางคนนั้น

ในตอนนั้นข้าไม่โกรธท่านหญิงหรอกนะ เพียงไม่พอใจนางตัวเมียต้นเหตุตัวนั้นอย่างมาก

ข้าใช้เวลาค้นหาไม่นานก็ค้นพบตัวนางมนุษย์ตนนั้นอยู่ที่กระท่อมโกโรโกโสกับไอ้หมาโง่

หรี่ตามองอย่างไม่สบอารมณ์ เทียบกับท่านหญิงท่านแม่และพวกพี่สาวจิ้งจอกคนงาม นางคนนี้หน้าจืดสิ้นดี แถมยังกริยาหยาบกระด้าง โหดร้าย สามารถใช้เท้าเหยียบของสงวนไอ้หมาได้ลงคอ

เบือนหน้าหนี หุบขา เกล็ดลุกพอง 

นางไม่คู่ควรกับท่านหญิงสักนิด ข้าต้องกำจัดนาง


คืนนั้นข้าแอบส่งข่าวไปให้แม่ของไอ้หมา ข้าคิดว่าหนีหนี่คงไม่อยากได้ลูกสะใภ้เป็นมนุษย์อ่อนแออย่างนางมนุษย์ 

ข้าคิดถูก วันรุ่งขึ้นหนีหนี่ตามมาจนเจอนางผู้นี้

ข้าเคาะหางแอบดูอยู่แถวนั้น จะว่าไปนางมนุษย์ก็สู้ได้ดีล่ะนะ แต่คู่ต่อสู้คือหนีหนี่


ตูมมมม!!


อ๋า!?ถูกตบลอยละลิิ่วสู่แม่น้ำเสียแล้ว ช่วยดีไหมนะ ถ้านางตายเสียตั้งแต่ตอนนี้ ครรภ์ของท่านหญิงจะถูกกำจัด

ข้าคิดถึงหน้าของท่านหญิงตอนเมามาย เฝ้าฝันถึงการให้กำเนิดบุตรของคนคนนั้น เฝ้ารอโอกาสที่จะหลุดพ้นคำสาป

แต่ว่า .... นางเป็นเพียงมนุษย์ การตั้งครรภ์ของสัตว์ชั้นต่ำอย่างมนุษย์จะทำให้อายุขัยลดลง หรือแม้แต่ตายตอนคลอด 

ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ ตุ่บ ....... ตุ่บ! 

เคาะหางคิดหนักเกือบหนึ่งเค่อ ข้าตัดสินใจกระโจนลงน้ำ ว่ายตามแล้วจิกลากพาขึ้นบก นางยังไม่หมดลมหายใจ มองจากแผลและแขนขาบิดงอ สำหรับมนุษย์ถือว่านางทนทานจนน่าประหลาดใจ

ข้าเดินเข้าป่ามองหาสมุนไพรสูตรที่คิดเอาไว้ คลานกลับมา ฉีกเสื้อผ้า เคี้ยวๆ แล้วแปะก้อนสมุนไพรทั้งร่างนาง

สูตรนี้ผสมกับน้ำลายของข้าจะทำให้ต่อแต่นี้นางจะเป็นอัมพาต ไม่ตาย แต่ไร้สติไปตลอดกาล


ข้าคิดว่านี่เป็นทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุด ... 

แต่ข้าคิดผิด


....................................................

...................................................


ตะวันลับฟ้าแล้ว ข้าเพิ่งเดินกลับจากหาอาหาร 


"เหรี้ย!!"


ใครบังอาจเรียกนามนั้น! ข้าโผล่หัวขึ้นมาจากพุ่มไม้ปากอ้าจะด่ากลับอย่างเกรี้ยวกราด

?!?!

นางมนุษย์ตัวนั้นตื่นแล้ว หัวเอียงไปข้างหนึ่ง น้ำลายยืด 

"........................." "........................" 

ข้ารีบหดหัวกลับลงพุ่มไม้ ทำไมยาไม่ได้ผล?

พลัน! ตัวข้าถูกยก นอนหงาย ขาหลังถูกแหก นางขึงพืดข้าแล้วแหวกเกล็ดควานๆ ที่หว่างขา

"..........................." 

เพี๊ยะ! ปั่บๆๆๆๆๆๆ เพี๊ยะะ!!!!

ข้าวิ่งหนีไปตั้งหลัก ผวาสุดชีวิต 

'หร่อนทำบ้าอะไรยะ นังชะนี๊ยยยยยย!!!!'

เกิดมานอกจากนายหญิงข้ามิเคยต้องมือตัวเมียตัวใด ครานี้ถูกลวนลามย่ำยีเรือนกายจนขวัญกระเจิง ทำให้ข้าน้อยถึงกับวิ่งหนีมนุษย์จิตทรามอย่างเสียขวัญไปตั้งหลักในป่า

'กรี๊ด!! กรี้ดดดดๆๆๆๆๆ แแแแแแแแง๊!!'



ข้าน้อยตั้งสติได้อีกครั้งเมื่อดึกแล้ว คลานกลับมาได้กลิ่นปลาย่าง ข้าซับน้ำตา คลานเงียบๆ ไปแอบมอง ... 

นอกจากหัวเอียงและต้องซับน้ำลายยืด นางมนุษย์หายดีเกือบเป็นปรกติ 

ข้าถอนใจ ผิดแผนสินะ ตัวเมียที่เป็น 'คนคนนั้น' ของท่านหญิงจะเป็นมนุษย์ธรรมดาได้อย่างไรกัน

แล้วนางคนนั้นก็เริ่มส่งเสียงประหลาด เหมือนจะร้องเรียกข้า 

"เหรี้ย มะ มา มา โหมะ โหมะ โหมะ" 

หยาบคายยิ่งนัก! ข้าเป็นสัตว์เลื้อยคลานที่มีสายเลือดของกิเลนนะ เรียกแบบนั้นฝันไปเหอะว่าจะเดินไปหา

"ก๋อ โต๊ด"

หึ! ก็ดีที่รู้ตัว

ข้ายอมละความหงุดหงิด ให้โอกาสนางมนุษย์ตัวนั้น

หัวของนางบาดเจ็บทำให้เปล่งเสียงออกมาไม่เป็นภาษา แต่ข้าน่ะฉลาดจึงฟังออก ข้าตัดสินใจใช้รูปลักษณ์สี่ขาไม่มีพิษมีภัยแบบนี้ลวงเก็บข้อมูลจากมนุษย์หน้าโง่อย่างนางไปเรื่อยๆ

ใต้แสงไฟนั้น นางมนุษย์ตัวนี้ไม่งามเลยสักนิด ปากจัด กริยาหยาบคาย ที่โดดเด่นมีเพียงตาสีดำมืดลึกล้ำราวกับจะดูดสายตาให้จ้องมอง ราวกับจะจมลงไปเหมือนบ่อน้ำดำมืด

'แกน่ะ พระเจ้าส่งมาหรือ' นางถาม

พระเจ้า? พระเจ้าที่ไหนกัน ข้าไม่คิดว่าแผลที่หัวของนางจะหนักขนาดนี้

'ไม่ต้องตามมาหรอก ตามฉันมาเดี๋ยวก็ตายเสียเปล่าๆ'

ข้ามองหน้านาง ... มนุษย์หน้าโง่ นางคิดว่าจะหอบร่างแบบนี้ไปสู้กับหนีหนี่  นางพยัคฆ์ตนนั้นน่ะถ้าสู้ตัวต่อตัวกับท่านหญิงข้ายังไม่มั่นใจเลยว่าท่านหญิงจะชนะ 

เหอะ! ปล่อยไปก็ตายเปล่า 

อาจเป็นเพราะตัวข้าอิ่มท้องและกำลังอารมณ์ดีข้าถึงตัดสินใจช่วยนางตัวนี้ อย่างน้อยถ้าหนีหนี่เสพหญ้ามอมเมาเข้าไปอาจยั้งเล็บไม่ตบให้ศพนางเละล่ะมั้ง


แต่ข้าคิดผิด .... อีกครั้ง  

นางมนุษย์รอดและหนีหนี่รับนางเข้าฝูง 


หลังการต่อสู้นางมนุษย์เรียกข้าให้ออกมา ข้าลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนกระโดดลงไปแสดงตัว 

หนีหนี่หรี่ตามองข้า แต่ไม่พูดอะไร ยอมให้ข้าย่างเท้าเข้าไปในฝูง 

แต่ไอ้หมาโง่คำรามแฮ่กระโจนใส่ทันที

มันจำข้าได้? แล้วไงล่ะ!


"แฮ่!" 

"เฟ๊าะ!" 

(แปล : หุบปากเดี๋ยวนี้นะไอ้หมาโง่ อยากให้แฉใช่มั้ยว่าอดีตของเจ้าน่ะเน่าแค่ไหน เคยผ่านคืนสวาทราคีคาวมากับใคร ที่ไหนบ้าง นางคงไม่ยินดีที่จะมีสามีแปดเปื้อนมลทินผ่านมือตัวเมียมาแล้ว ข้ามีหลักฐานมายืนยันกับนาง หึๆ อย่าริกำแหงให้ข้าแฉ แล้วเรื่องที่เจ้าแสร้งทำเป็นท้อง ช่างตอแห-สิ้นดี นี่มารดาของเจ้าอบรมบุตรชายมาเยี่ยงไร ทำไมถึงไร้คุณธรรมเช่นนี้!!)

มันผงะ  แววตาแปรเปลี่ยนเป็นเจ็บช้ำตื่นตะหนกไหวระริกราวกวางน้อย

ข้าได้โอกาสจู่โจมจิกหัวตบ ตบๆๆ ตบล้างน้ำ ตบย่ำยีศักดิ์ศรี ตบสร้างความเจ็บช้ำให้มันเสียก่อนมันจะเหิมเกริมมากไปกว่านี้ จัดการลดตำแหน่งในฝูงของมันลงอีกขั้น


หึ! เป็นแค่อนุอย่าได้ริกำแหง


__________________________________







ความคิดเห็น