facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD HUNTER 5 The truth from...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 81.3k

ความคิดเห็น : 122

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2564 03:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
BAD HUNTER 5 The truth from...
แบบอักษร

BAD HUNTER 5

เช้าวันต่อมา...

"อื้อออออออออ" เสียงอลิซครางขึ้นพร้อมกับบิดขี้เกียจไปมาบนเตียง ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึนๆ เพราะยังคงแฮงค์กับแอลกอฮอล์ในร่างกายตัวเองอยู่

"!!!" แต่แล้วเธอก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อรู้สึกว่าห้องนี้ไม่ใช่ห้องของตัวเอง!

"What the f*ck!" อลิซสบถออกมาทันที ก่อนจะมองไปยังรอบๆห้อง แต่บอกตรงๆ เธอไม่คุ้นกับห้องนอนโทนดำเทาห้องนี้เลย

พรึ่บ! เธอตัดสินใจเปิดผ้าห่มออกเพื่อเช็คสภาพร่างกายของตัวเอง แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ทุกอย่างยังดูปกติ และเสื้อผ้าของเธอก็ยังคงอยู่บนร่างกายของเธอครบทุกชิ้น

"เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย..." อลิซพูดออกมาพร้อมกับพยายามนึกทบทวนเหตุการณ์เมื่อคืน แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองภาพตัดไปตอนไหน...เธอจำได้แค่ว่าเธออ้อนโรมจนได้ดื่มเหล้าต่อ แล้วหลังจากนั้น...หลังจากนั้น...

"โอ๊ย จำไม่ได้อะ!" อลิซพูดออกมาด้วยความหงุดหงิดและโมโหตัวเองที่เมาจนจำอะไรไม่ได้เลย แถมยังมานอนอยู่ที่ห้องใครก็ไม่รู้ โชคดีแค่ไหนที่ทุกอย่างยังคงอยู่ปกติ...ซึ่งโดยปกติเธอก็ไม่เคยเมาขนาดนี้มาก่อนนะ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเมาจนขาดสติแบบนี้ นึกแล้วก็อดที่จะโมโหตัวเองไม่ได้จริงๆ!

แต่ช่างเถอะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมานั่งโมโหตัวเอง เธอต้องรีบออกไปจากที่นี่ก่อนที่เจ้าของห้องจะกลับมา พอคิดได้แบบนั้นอลิซก็รีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย และรีบเดินไปเปิดประตูเพื่อออกจากห้องนอนห้องนี้ทันที

แอดดดดดดดดดดด เมื่อเปิดประตูห้องมา เธอก็ต้องตกใจขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เห็นโซฟาที่คุ้นและห้องที่เธอชอบมา

"นี่มันห้องพี่คลาวด์งั้นหรอ!?" อลิซเอามือขึ้นมาปิดปากตัวเองด้วยความช็อคและดีใจ ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมเธอถึงไม่รู้ว่าห้องนอนนั้นเป็นห้องของคลาวด์ เพราะว่าโดยปกติแล้วเธอจะวุ่นวายกับเขาได้แค่ห้องรับแขกกลางห้องที่มีโซฟาเท่านั้น พวกห้องน้ำห้องนอนอย่าหวังเลยว่าเธอจะได้เข้าไป แต่!! เมื่อคืนเธอได้เข้ามาแล้วแถมยังได้นอนเตียงของเขาอีกต่างหาก เห้ออออ ทำไมมันถึงได้รู้สึกดีแบบนี้นะ ~

"อ๊ายยยยยยย" อลิซยืนบิดไปบิดมาอย่างดีใจ ก่อนจะวิ่งไปล้มตัวลงนอนบนที่นอนของคลาวด์อีกครั้ง

"ทำไมที่นอนถึงได้นุ่มและน่านอนแบบนี้นะ" อลิซพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปตัวเองบนที่นอนของคลาวด์ แล้วก็อัพลงไอจีตัวเองทันที

Instagram

aaa_alice.

(รูปอลิซนอนยิ้ม)

23 Likes

aaa_alice. เตียงของพี่คลาวด์~

View 1 Comment

rome.rome กูก็ตามหาไปเถอะอิสัส

พอเห็นโรมมาเม้นในรูปของตัวเอง อลิซก็นึกขึ้นได้ก่อนจะรีบพิมพ์ข้อความไปขอโทษเพื่อนตัวเองทันที ซึ่งโรมเองก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะอลิซก็ปลอดภัยดี แต่ก็มีบ่นบ้างตามประสาคนเป็นห่วงเพื่อน

 

ผ่านไปสักพัก

อลิซยังคงนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงของคลาวด์ไม่ไปไหน เพราะต้องการจะอยู่เจอเขา แต่...นี่มันก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว ทำไมคลาวด์ยังไม่กลับมาสักที เขาไปไหนนะ วันนี้มันก็เป็นหยุดของเขาไม่ใช่หรอ...

แอดดดดดดดดดดด ในขณะที่อลิซกำลังสงสัย เสียงเปิดประตูห้องด้านนอกก็ดังขึ้น ทำให้เธอแกล้งทำเป็นยังหลับอยู่ทันที

แอดดดดดดดดดดด แล้วเสียงประตูห้องเปิดก็ดังขึ้น ก่อนจะมีเสียงเท้าของใครบางคนเดินเข้ามาใกล้ๆเธอ

ตึกตึก ตึกตึก

"กลับไปซะ" คลาวด์เอ่ยบอกอลิซที่แกล้งหลับอยู่บนเตียงอย่างรู้ทัน ดูจากโทรศัพท์ของเธอที่วางผิดตำแหน่งก็รู้แล้ว

"รู้ทันตลอด" อลิซก็ตื่นขึ้นมาอย่างว่าง่าย และรู้สึกเซ็งที่เธอไม่เคยหลอกเขาได้เลย คลาวด์น่ะรู้ทันเธอไปหมดซะทุกเรื่อง!

"กลับไป" คลาวด์ยังคงยืนยันคำเดิมด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

"แต่ลิซยังมึนหัวอยู่เลยนี่..." อลิซเอ่ยบอกเขาไปพร้อมกับเอามือขึ้นทำท่าเหมือนปวดหัวมาก

"เรื่องของเธอ" คลาวด์ตอบกลับ

"ใจร้าย!" อลิซจึงพูดใส่หน้าเขา ก่อนจะลุกขึ้นตามที่เขาบอก แต่ด้วยความไม่ระวังและชุดเดรสสั้นๆของเธอ ก็ทำให้ชุดมันถกขึ้นมาจนเกือบเห็นกางเกงซับในของเธอ

"..." คลาวด์ได้แต่มองหน้าอลิซด้วยสายตานิ่งเรียบ

"ชิ๊" อลิซทำเสียงออกมาด้วยความหงุดหงิด ขนาดเธออ่อยขนาดนี้แล้ว เขายังจะนิ่งได้อีกหรอ ตายด้านจริงๆสินะ! ปกติแค่เธอมองหน้า ผู้ชายก็พากันอยากจะลากเธอขึ้นเตียงกันหมดแล้ว

"ออกไป" คลาวด์ยังคงยืนยันคำเดิมด้วยสีหน้านิ่งเรียบ อลิซจึงยอมถอดใจลุกขึ้นแต่งตัวให้เรียบร้อย พร้อมกับหันมายืนประชันหน้าเขา ก่อนจะ...

จุ้บ! เธอเขย่งเท้าและจุ้บไปที่ปากของคลาวด์

"เธอ!" คลาวด์หันมาดุเธอทันทีด้วยความตกใจ

"คิดถึงพี่จังเลย..." อลิซไม่สนใจท่าทีของคลาวด์ เธอยังคงจ้องไปที่ใบหน้าและริมฝีปากของเขา ใช่! เธอต้องการที่จะทำกับเขามากกว่าจุ้บปาก...

หมับ! ไวกว่าความคิด เพราะอยู่ๆเธอก็ตัดสินใจดึงคลาวด์เข้าหาตัวสุดแรงพร้อมกับยื่นปากเข้าไปจูบริมฝีปากของเขาด้วยความดูดดื่ม แต่...ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เวลาที่เธอจูบกับคลาวด์ เธอมักจะรู้สึกว่าเธออ่อนหัดมากๆ ทั้งทีเธอเองก็เคยมีประสบการณ์มาบ้างแล้ว...

"น่ารำคาญ" เสียงคลาวด์พูดออกมาด้วยความหลังจากที่อลิซผละออกจากริมฝีปากของเขา เขาไม่ได้รำคาญที่เธอดึงเขาไปจูบ แต่เขารำคาญที่เธอจูบเกๆกังๆราวกับคนจูบไม่เป็น มันน่ารำคาญ...เพราะมันอ่อนหัดเกินไปสำหรับเขา!

"..." อลิซยืนเงียบไปกับคำพูดของเขา เพราะคิดว่าเขารำคาญที่เธอดึงเขาเข้ามาจูบโดยที่เขาไม่ต้องการ

หมับ! แต่แล้วอยู่ๆคลาวด์ก็กระชากอลิซเข้าหาตัว ก่อนจะก้มลงกระแทกริมฝีปากจูบเธอด้วยความรุนแรงและเร่าร้อน...

"อื้ออออออออออ" อลิซร้องครางออกมาจากรสชาติจูบที่แสนรุนแรงของเขา

"อ๊ะ" แล้วเธอก็ต้องตกใจและเผลอร้องออกมาอีกครั้ง หลังจากที่โดนคลาวด์บีบหน้าอกของเธออย่างแรง เขาขยำๆหน้าอกเธอและยังคงจูบเธอด้วยความรุนแรงอยู่อย่างนั้น...

พลั่ก ไม่นานเขาก็ผลักเธอออก ก่อนจะมองหน้าอลิซที่นิ่วหน้าด้วยความเจ็บจากแรงบีบของเขา พร้อมกับแสยะยิ้มใส่เธอ

"หึ"

"!!" อลิซมองหน้าเขากลับด้วยความโมโหที่คลาวด์ตั้งใจแกล้งเธอ

"กลับปะ..." และยังไม่ทันที่ขาจะพูดจบ อลิซก็เอื้อมมือไปจับที่เป้ากางเกงของเขาคืน

หมับ!

"เธอ!" เสียงคลาวด์ตะโกนออกมาด้วยความตกใจ

"แบร่!!" อลิซแลบลิ้นใส่เขาก่อนจะรีบวิ่งหนีออกจากห้องเขาไปทันที

"ยัย...!"

 

 

@H University

"Call me baby call me baby ~" เสียงฉันเดินร้องเพลงเข้ามาในมหาลัยอย่างมีความสุข ทำไมวันนี้ อะไรๆมันก็ดูแฮปปี้ไปหมดเลยนะ...

"มีความสุขเหลือเกินนะอิสัส!" ก่อนที่ความสุขเหล่านั้นจะหายใจโดยคำพูดทักทายกับน้ำเสียงประชดประชันของอิโรม

"อะไรของมึงเนี่ย คนอารมณ์ดีก็ผิดรึไง" ฉันเอ่ยถามมันกลับไป

"ไม่ผิด แต่ผิดที่ปล่อยให้กูตามหาทั้งคืน! แล้วยังจะตอแหลมาอัพไอจีนอนบนเตียงผู้อีก สัส"

"โอ๋ๆ กูขอโทษนะ กูเมาอะ ยกโทษให้กูเถอะ" ฉันบอกพร้อมกับอ้อนมันทันที

"เออ อย่าให้มีอีกแล้วกัน มึงก็รู้กูเป็นห่วง" อิโรมบอกฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"รู้แล้วค่าาาาาาาพ่อ" ฉันก็ตอบมันกลับไป

"แล้ว...ไปอยู่เตียงพี่เขาได้ไงอะ" เสียงอิเมรี่หันมาถามด้วยความอยากรู้

"มึงเอาจริงปะ กูก็ไม่รู้เว้ย แบบเมามาก ตอนแรกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องนอนเขา เดินออกมาที่ห้องรับแขกกลางคอนโดถึงได้รู้" ฉันตอบมันไปตามความจริง

"แต่แปลกนะ ทำไมพี่เขาถึงได้เอามึงไปที่คอนโดเขา...หรือว่าเขาจะเริ่มมีใจให้มึงแล้ววะ" อิเมรี่พูดออกมา ซึ่งคำพูดของมันก็ตรงกับที่ฉันแอบคิดไว้เหมือนกัน แต่บอกตรงๆฉันเองก็ไม่อยากให้ความหวังตัวเองสักเท่าไหร่ ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์เอาแล้วกัน...

"ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าวันนี้กูอารมณ์ดีมากก็พอ..." ฉันตอบกลับมันไปด้วยน้ำเสียงร่าเริง เพราะวันนี้ฉันอารมณ์ดีมากจริงๆ เฮ้ ~

หมับ! แต่อยู่ๆก็มีใครบางคนเดินเข้ามาโอบไหล่ฉันไว้

"ไง..." น้ำเสียงแบบนี้...

"ไฟนอล!" มีหมอนี่คนเดียวเท่านั้นที่ชอบเข้ามาถึงเนื้อถึงตัวฉันแบบนี้ นี่ถ้าไม่สนิทนะจะด่าให้เสียเลย

"จำเสียงฉันได้แบบนี้ คิดอะไรกับฉันแล้วละสิ" เหอะ ความหลงตัวบ้าบอแบบนี้ ยกให้หมอนี่เลยจริงๆ!

"เพ้อเจ้อ" ฉันตอบกลับพร้อมกับสบัดมือเขาออกจากไหล่

"หวัดดี" เสียงวาเลนที่ยืนข้างหลังหมอนี่เอ่ยทักฉัน

"อืม หวัดดี" ฉันก็ยิ้มบางๆตอบกลับ เอาจริงๆยัยวาเลนนี่ก็สวยนะ ในหมู่ผู้ชายก็คงฮอตเอาเรื่องอยู่

"มีเรียนชดเชยเหมือนกันหรอ" ฉันหันไปถามไฟนอลยืนเก๊กสูบบุหรี่อยู่ ปกติถ้าไม่สนิทหมอนี่จะดูนิ่งเงียบมาก แต่พอได้สนิทละก็...อยากที่ทุกคนเห็นนั้นแหละ กวนประสาทชิบ!

"อืม ไม่อยากมา..." ไฟนอลตอบฉัน ก่อนจะหันไปชี้ที่วาเลน

"...ยัยนี่บังคับ"

"ก็ดีละ" ฉันตอบเขากลับไป

"ไปเข้าเรียนกันเถอะมึง จารคนนี้เลทไม่ได้" เสียงอิโรมพูดขึ้น ทำให้ทุกคนพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเดินเข้าคลาสเรียนกันไป

 

หลังจากเลิกเรียน

"เลิกสักที ง่วงชิบ" เสียงไฟนอลพูดขึ้นหลังจากที่เลิกคลาสเรียน

"มาก บรรยายอะไรนักหนาก็ไม่รู้" ฉันพูดเสริมไป

"คราวหลังไม่มาละ ชื่อก็ไม่เช็ค" ตามมาด้วยเสียงอิโรม แล้วพวกเราก็เอาแต่บ่นๆกันไป จนกระทั่ง...

ตึกตึก ตึกตึก อยู่ๆก็มีแก็งค์ผู้หญิง4คนเดินมาขว้างทางฉัน

"มีอะไร" ฉันจึงถามออกไปเสียงแข็ง ก็ท่าทีของยัยพวกนี้แล้วดูไม่เป็นมิตรก่อนนี่

"เมื่อคืนเธอนอนห้องพี่คลาวด์หรอ" พี่คลาวด์งั้นหรอ!?

"ใช่! จะทำไม" ฉันตอบกลับไปทันที อย่าเล่นกับฉันนะ เรื่องเกี่ยวกับพี่คลาวด์ฉันอ่อนไหวง่าย!

"เปล่า ไม่มีอะไร..." ยัยนั่นตอบกลับมาด้วยสีหน้าเยาะเย้ย...ปากบอกไม่มีอะไร แต่สีหน้าแบบนี้มันหมายความว่ายังไง!?

"จะเอาไงยังไง" ฉันจึงจะเดินเข้าไปหาเรื่องยัยนั่นทันที

"อิลิซ ใจเย็น!" โชคดีที่อิโรมเข้ามาดึงตัวฉันไว้ก่อน

"ใจร้อนสมคำล่ำลือจริงๆ" ยัยนั่นยังคงพูดด้วยสีหน้ากวนประสาท

"จะพูดไม่พูด!" ฉันตะคอกถามมันออกไปด้วยความโมโห กวนประสาทอยู่ได้!

"หึ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก..."

"...ก็แค่เมื่อคืน พี่คลาวด์เขาต้องมานอนกับฉัน" !!! สิ้นเสียงยัยนั่นฉันก็แทบทรุดลงไปกับพื้นทันที ดีที่อิโรมมันพยุงฉันไว้อยู่

"เท่านี้แหละที่ฉันอยากจะบอก" พอพูดจบ ยัยนั่นก็เดินออกไปทันที โดยทิ้งให้ฉันยืนจุกอยู่กับคำพูดพวกนั้น ที่เขาหายไปเพราะเขาไปนอนที่อื่นกับผู้หญิงคนอื่นงั้นหรอ...เพราะฉันนอนที่ห้องของเขา มันทำให้เขาไม่อยากที่จะนอนกับฉันขนาดนั้นเลยหรอ นี่เขารังเกียจฉันขนาดนั้นเลยงั้นหรอ...

"...ฮึก"

 

ความคิดเห็น