ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME บทนำ: [คิริน ❤ ภัทธิรา]

ชื่อตอน : HATE ME บทนำ: [คิริน ❤ ภัทธิรา]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มี.ค. 2562 01:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME บทนำ: [คิริน ❤ ภัทธิรา]
แบบอักษร

​HATE ME บทนำ:

ในบ้านหลังใหญ่ของครอบครัวอัครไพโรจน์... คิริน และ วีณา อัครไพโรจน์ สองพี่น้องอาศัยอยู่กันตามลำพังโดยอยู่ภายใต้การดูแลของวินิตรามาตั้งแต่เด็กจนโต แม้จะเหลือกันเพียงแค่สองคนพี่น้องแต่พวกเขาก็มีความสุขกันดี แต่วันนี้กลับดูไม่เหมือนปกติเช่นทุกวัน...บ้านที่เป็นดั่งวิมานนั้นตอนนี้มืดทึบจากเมฆฝนที่ปกคลุมอยู่ด้านนอก บรรยากาศอึมครึมชวนให้รู้สึกแปลกๆ


วินิตราวิ่งลงมาจากชั้นสองด้วยความเร่งรีบซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่คิรินกลับมาถึงบ้านพอดี "คุณคีย์กลับมาพอดีเลยค่ะ อากำลังจะไปตามหาคนพังประตูห้องหนูวีอยู่พอดี"


"เกิดอะไรขึ้นหรอครับอา?" คิรินที่เพิ่งลงมาจากรถก็ต้องประหลาดใจกับท่าทีร้อนรยของคนตรงหน้า


"เกิดอะไรขึ้นกับหนูวีก็ไม่รู้ค่ะ อาเคาะประตูเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตอบมีแต่เสียงร้องไห้ ไขประตูห้องเข้าไปก็ล็อคสายยูเอาไว้อีก รีบๆดีกว่านะคะอากลัวหนูวีจะคิดสั้น"


คิรินพยักหน้ารับ เขาหันไปทางบอดี้การ์ดทั้งสองคนข้างหลังด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "อานัส ธาม! แกสองคนไปหาอะไรก็ได้มาตัดสายยูห้องยัยวีเร็วเข้า!!"


"ครับ !!"


ชายหนุ่มรีบวิ่งนำหน้าทุกคนไปยังชั้นสองของ นิสัยของวีณาไม่ใช่คนที่คิดสั้นหรือยอมแพ้อะไรง่ายๆ เธอเป็นคนร่าเริงและมองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่... คิรินมีการเหนื่อยหอบแต่ก็ไม่เท่ากับความกังวลใจที่มีตอนนี้ 


ปึงๆ ปึงๆๆ !!


"วี!! เปิดประตูเดี๋ยวนี้!!"


"ฮึก พี่คีย์!!" เสียงสะอื้นของวีณาดังปนเสียงเรียกของเธอ 


"วีใจเย็นๆก่อนนะ ออกมาข้างนอกก่อน มันเกิดอะไรขึ้นวีบอกพี่ได้ไหม?" คิรินใช้น้ำเสียงอ่อนนุ่มเกลี้ยกล่อมน้องสาวของเขาหวังว่ามันจะได้ผล


ฮึก ฮือๆ


"เขาหลอก...เขาหลอกใช้วี!! แบล็คเมล์ทุกอย่าง ประจานจนวีไม่มีหน้าจะไปมองใครได้อีกแล้ว วีขอโทษ ฮือๆ"


"วี" คิรินเอ่ยชื่อน้องสาวอย่างแผ่วเบา ไม่นานนักอานัสและธามก็รีบตามขึ้นมาพร้อมกับกรรไกรตัดเหล็ก "เร็วเข้า ตัดให้ขาดเลยนะ!!"


"ครับ!!" ทั้งอานัสและธามต่างช่วยกันตัดเหล็กที่คล้องประตูออกให้จนขาดสะบั้นและสามารถเข้าไปในห้องได้สำเร็จ แต่ทว่าทุกคนไม่กล้าที่จะขยับกายเพิ่มเติม วีณานั่งร้องไห้น้ำตาอาบเต็มใบหน้าค่อยๆหันมาช้าๆพร้อมกับปืนกระบอกเล็กที่จ่ออยู่บนขมับของเธอ


วินิตราเอามือป้องปากด้วยความตกใจ "หนูวี อย่าทำแบบนั้นนะลูก"


คิรินกลืนน้ำลายพร้อมกับสูกลมหายใจเข้าช้าๆ "วี วางปืนลงนะ พี่ขอล่ะ...มีอะไรบอกพี่สิ"


"ฮึก! วีอยู่ไม่ไหวแล้ว ฮือๆ วีรักพี่คีย์ รักทุกคนนะ ยกโทษให้วีด้วยนะ!"


ปัง !!!


"วี!!!"


คิรินวิ่งถลาเข้าไปประคองร่างของวีณาที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยเลือดของเธอ เขาอุ้มน้องสาวอันเป็นที่รักปานดวงใจวิ่งออกมาจากห้องแล้วตะโกนสั่งคนของตัวเองออกรถให้เร็วที่สุด ปาฏิหาริย์อาจจะยังมี...กระสุนอาจจะไม่ถูกจุดสำคัญก็ได้ ชายหนุ่มพยายามปลอบใจตัวเองอยู่เช่นนั้นทั้งๆที่ตอนนี้รู้ดีว่าวีณาไม่หายใจแล้ว


เธอจากเขาไปแล้ว...


ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์...


หลังจากเสร็จสิ้นงานเผาศพของวีณา งานนี้มีแขกมากมายที่มาร่วมแสดงความเสียใจเป็นจำนวนมาก วีณาถือว่าเป็นเน็ตไอดอลเลยก็ว่าได้..ดังนั้นจึงมีคนในวงการนางแบบหรือช่างภาพเข้ามาร่วมไว้อาลัย คิรินก็เดินเหมือนคนไร้วิญญาณ​โดยที่เขานำรูปและอัฐิของน้องสาวมาวางยังห้องนอนเดิมของเธอ ความรักความคิดถึงนั้นเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี...หลังจากที่ตั้งรูปภาพบนโต๊ะข้างเตียงนอนเขาก็ก้มหน้าร้องไห้ออกมาปานจะขาดใจ แต่ไม่นานสายตาก็เห็นความผิดปกติกับวัตถุที่โผล่ออกมาจากใต้เตียงของเธอ


เขาก้มลงเก็บรวมรวมสิ่งของใต้นั้นขึ้นมาก็ได้เห็นว่ามันเป็นรูปภาพ แต่ว่า...ภาพเหล่านั้นคือภาพของวีณานอนเปลือยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง อีกทั้งโทรศัพท์มือถือของวีณาก็แจ้งเตือนข้อความที่โพสต์อาลัยเธอผ่านทางเฟซบุ๊ครวามถึงโซเชียลต่างๆ คิรินมองทั้งสองสิ่งในมือสลับกันไปมาด้วยความโกรธจนถึงที่สุด... นอกจากภาพนี้แล้วในโทรศัพท์เครื่องนี้ก็คงจะต้องเก็บอะไรบางอย่างเอาไว้


ติดปัญหาตรงที่รหัสผ่านของวีณานี่แหละที่เปลี่ยนใหม่ไม่ใช่อันเดิมที่เขาเคยรู้... แค่ส่งให้ศูนย์ช่วยปลดก็คงได้เรื่องราวเพิ่มเติมเพราะเขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าที่มาที่ไปมันเป็นอย่างไร ใครที่มันทำให้วีณาตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลงแบบนี้ โดยเฉพาะไอ้ผู้ชายที่อยู่ในรูปนี้...เขาจะต้องตามไอ้ผู้ชายที่อยู่ในรูปมารับกรรมที่ทำกับน้องสาวของเขาให้ได้


######


อีกด้านหนึ่ง...


สตูดิโอถ่ายภาพของบริษัท NIRINCHA


ภิชญ์สวมชุดสีดำนั่งถอนหายใจยาวหลังจากที่กลับมาจากธุระข้างนอก ภัทธิราหันมาเห็นน้องชายก็มีสีหน้าประหลาดใจจึงเดินเข้าไปหาในทันที "ธุระเสร็จแล้วหรอ? ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ"


"ไม่ใช่ธุระอะไรหรอก ผมไปงานศพของคนรู้จักน่ะ" ภิชญ์เอนหลังลงกับพนักโซฟา "ผมถามอะไรพี่ภัทรหน่อยสิ ถ้า...วันนึงมีคนไปตีสนิทพี่ภัทรเพื่อหาความลับบางอย่างแถมพี่ภัทรตื่นขึ้นมาอยู่บนเตียงนอนกับอีกคนทั้งๆที่จำอะไรไม่ได้เลย พี่ภัทรจะทำยังไง?"


"อืม ตอบยากนะเพราะพี่ไม่จินตนาการไม่ออก แต่ถ้าจะให้คิดก็คงช็อกเหมือนกัน" ภัทธิรานั่งลงข้างๆแล้วจ้องหน้าน้องชายเชิงจับผิด "ไปทำอะไรใครเขามาหรือเปล่า?"


"ปละ เปล่าครับ!" ภิชญ์รีบปฏิเสธ "แค่ถามเฉยๆว่าพี่ภัทรจะตออบยังไงก็เท่านั้นเอง"


"แล้วไป" หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความในไลน์ก่อนจะส่งสติ๊กเกอร์ตอบกลับข้อความนั้น "รีบเอาของไปเก็บได้แล้ว วันนี้กลับก่อนได้เลยนะเพราะเดี๋ยวพี่มีนัดกับนนท์ คงจะรวดทานข้าวไปด้วยเลย"


ชายหนุ่มส่งสายตากรุ้มกริ่มให้เธอ "แหม! จะไปเดทกันก็ไม่บอกตั้งแต่แรก จริงๆแล้วพี่ภทรน่าจะตอบรับเป็นแฟนพี่นนท์สักทีนะครับ เห็นเขาตามจีบมาตั้งนานแล้วนี่"


"นี่...ความรู้สึกมันบังคับกันไม่ได้หรอกนะ ตอนนี้พี่ยังไม่ได้คิดอะไรเกินเพื่อนแต่ก็ไม่ได้ปิดโอกาสนนท์สักหน่อย" ร่างเพรียวบางลุกขึ้นยืนพร้อมส่งยิ้มหวานให้กับน้องชาย "ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็รีบๆส่งไฟล์ภาพไปให้พี่ด้วยล่ะ สินค้าตัวใหม่จะได้เริ่มโปรโมทสักที"


"ครับ คร้าบบบ"


ภัทธิราเดินออกจากสตูดิโอถ่ายภาพกลับไปทำงานของเธอต่อ แม้จะสงสัยกับคำถามที่ภิชญ์ได้ถามเธอมาเมื่อสักครู่นี้ก็ตามแต่มันก็คงเป็นแค่ความอยากรู้เท่านั้น ทันทีที่มาถึงห้องทำงานเธอก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆ ปาลิน...เลขาของเธอกำลังจัดสิ่งของวางเรียงไว้อย่าเป็นระเบียบ ไม่ว่าจะเป็นช่อดอกไม้ กล่องใส่แหวน กล่องใส่สร้อยคอ นาฬิกาและเครื่องประดับสวยๆงามๆที่ถูกจัดส่งมาให้ จะเรียกได้ว่าภัทธิราเป็นที่หมายปองไม่ว่าจะเป็นชายแท้หรือชายเทียม ของเหล่านี้เป็นสิ่งที่ส่งมาเพื่อหวังจะพิชิตใจเธอทั้งนั้น


"ปาลินพยายามบอกพวกเขาแล้วนะคะแต่ก็ไม่ฟัง บางคนส่งผ่านทางไลน์แมนมาให้แต่บางคนก็พยายามจะมาหาคุณภัทรด้วยตัวเอง กว่าจะให้กลับไปได้ก็เหนื่อยมากเลยล่ะค่ะ" ปาลินรายงานสถานการณ์ก่อนหน้านี้ให้เจ้านาย


"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ขอบใจมากๆนะที่คอยอยูรับมือให้ ลำบากปาลินตั้งเยอะเลย" ภัทธิราเดินไปดูสิ่งของบนโต๊ะแล้วก็ถอนหายใจ "ปาลินเอาดอกไม้สดไปให้แม่บ้านจัดใส่แจกันให้ทีนะ ส่วนที่เหลือนี่จะแจกจ่ายก็เกรงว่าจะเสียน้ำใจคนให้ ภัทรจะเก็บเอาไว้ก็ได้แต่คงจะต้องขอเป็นครั้งสุดท้าย อันก่อนๆหน้าที่พวกเขาให้มาก็ยังไม่ได้แกะออกมาใช้สักอัน"


"ก็คุณภัทรของปาลินสวยออกปานนี้ ใครไม่ตกหลุมรักก็พิลึกเกินคนแล้วล่ะค่ะ"


"ขอบใจจ้ะ เฮ่อ... ฝากจัดการให้ทีนะภัทรจะทำงานต่อแล้ว อ้อ! ถ้าใครมาทำนองแบบนี้อีกก็บอกไปเลยแล้วกันว่าภัทรไปต่างประเทศกำหนดกลับเดือนหน้าไปเลยนะ" เธอยิ้มให้กับเลขาสาวก่อนเก็บรวบรวมสิ่งของบนโต๊ะไปเก็บไว้ยังห้องพักที่สร้างอยู่ภายในห้องทำงานแห่งนี้ ไม่นานก็ได้เวลากลับมาทำงานต่อเสียที 


โชคชะตากำหนดให้คนบางคนเกิดมาพบเพื่อเพียงจากกัน บางคนพบกันเพื่อชดใช้กรรม และบางคนเกิดมาเพื่อเป็นคู่กัน แต่ทุกอย่างอาจจะไม่ใช่เพียงแค่โชคชะตาเสมอไป...ทุกอย่างมีเหตุจูงใจที่ดึงดูดให้ใครบางคนได้มาเจอกัน เพียงแต่เหตุนั้นจะเริ่มต้นด้วยเรื่องดีหรือร้ายอันนี้ก็ยากที่จะรับรู้ได้


_________________________________________________________________________________________________________


เรื่องนี้จะเล่าย้อนไปในระหว่างที่พระนางของเรายังไม่ได้เจอกันก่อนนะคะ

บางคนอาจจะสับสนเล็กน้อยแต่ก็ไม่กี่ตอนเท่านั้น มันมีปัจจัยที่ทำให้เจอกันอยู่จ้า

ติดตามกันต่อไปน๊าาา พี่คีย์จะเริ่มปฏิบัติการตามหาเมียในอนาคตแล้ววว

แสดงความคิดเห็นกันได้นะคะ...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น