เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

62.5 เจ้าหญิงตัวแสบเกาะจอมโจรสุดหล่อ

ชื่อตอน : 62.5 เจ้าหญิงตัวแสบเกาะจอมโจรสุดหล่อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2562 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
62.5 เจ้าหญิงตัวแสบเกาะจอมโจรสุดหล่อ
แบบอักษร

“อาเร๊ะ ท่านคาสึโอะ..”

          ขณะอีธานและลีโอน่าเดินเล่น ทั้งคู่บังเอิญพบคนคุ้นหน้าที่มิรู้โผล่มาจากหนแห่งใด ชายหนุ่มหล่อเหลานิสัยดีเลิศและคู่ควรกับคำว่าเจ้าชาย เขาเอ่ยทักอีธานต่อด้วยลีโอน่า หลังสังเกตเห็นนาง นักไวโอลินสาวที่จู่ๆก็หายลับอย่างไร้ร่องรอย เหตุใดปรากฏตัวที่นี้แล้วยังเดินคู่กับอีธานอีก น่าสงสัย คาสึโอะแย้มยิ้มมิตรไมตรีในแววตาแฝงความคืบแคลงหนึ่งส่วน

          ถ้าลีโอน่าเดา อีธานกับคาสึโอะต้องมีความสัมพันธ์ต่อกันแน่ๆ เพราะหากมิใช่เช่นนั้นคงไม่กล้าทักอีธานหรอก แต่ว่าสองหนุ่มมีความสัมพันธ์แบบไหนนะ เพื่อนร่วมชั้น? เพื่อนสมัยเด็ก? หรือว่า..

          นักไวโอลินสาวหรี่ตาต่ำหน้าเหมือนสาวน้อยคิดอะไรแปลกๆที่แลอันตรายและชวนกระอักกระอ่วน อีธานอ่านสายตาลีโอน่าที่มองตนสลับมองคาสึโอะ ชายหนุ่มหัวขาวถึงกับอยากกุมขมับ

          “ข้ากับอีธานเป็นเพื่อนสนิท”

          “แค่เพื่อน”

          “อึก เจ้าเนี่ยนะ”

          ในฐานะลูกหลานตระกูลใหญ่เมืองซีเคร็ทออฟวอร์ เป็นเรื่องธรรมดาที่อีธานและคาสึโอะจะรู้จักกัน สองบุรุษเติบโตและเล่นด้วยกันตั้งแต่วัยเทพบุตรตัวน้อย เรียกว่าสนิทสนมปานคู่หูก็ได้ เพียงแต่ปัจจุบันสถานะทั้งสองแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง คนหนึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบและมีส่วนร่วมในสภาเมือง คนหนึ่งเป็นมหาจอมโจรและกุมอำนาจหนึ่งในสี่สภาเงา ดุจดั่งแสงสว่างและความมืดมิด ผู้ผดุงความยุติธรรมและผู้ช่วงชิง

          ถามว่าคาสึโอะรู้เรื่องอีธานเป็นจอมโจรหรือไม่ ชายหนุ่มหัวทองไม่รู้นะ

          อีธานเก็บความลับเก่ง และแม้นเป็นเพื่อน เขาก็ไม่บอก

          บางครั้งความลับมีค่ามากกว่าคำว่าสหาย และมันมีค่าควรปกป้องอย่างแน่นอน

          และที่สำคัญอย่างเช่นที่อีธานกล่าว เขากับคาสึโอะเป็นเพื่อน เพื่อนธรรมดา มิสนิทขนาดนั้น แม้อีกฝ่ายจะคิดว่าสนิมสนมก็เถอะ

          “ยังเย็นชาไม่เปลี่ยน..”

          ชายหนุ่มหัวทองในชุดสูทเรียบร้อยถอนหายใจเบาๆสีหน้าคมสันฉายแววลำบากใจระคนจนปัญญาโน้มน้าวเปลี่ยนความคิดคนรักสันโดษ ตั้งแต่เมื่อก่อน อีธานเป็นเด็กเงียบๆ ดูภายนอกก็รู้เขาสืบทอดสันดานนิสัยตระกูลอีธานครบสิบส่วน เป็นเด็กเรียบร้อย มิชอบสุงสิงกับใคร แถมยังไม่ผูกมิตรหรือสร้างรอยร้าวกับใคร อีธานครองตัวเป็นกลางอย่างแท้ เวลาบ้านเมืองมีปัญหา ชายหนุ่มก็ยืนอยู่เฉยๆในจุดที่ปลอดภัย หลายคนกล่าวหาและว่าร้ายสถานะกึ่งๆกลางๆของอีธาน กระนั้นเขามิสนใจเสียงคนอื่น ไม่เคยสนว่าใครมีเรื่องกับใคร

          กระนั้นอีธานเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่เก่าแก่ที่อำนาจของตระกูลนี้หาใช่โจมตีได้ง่ายๆ

          ไม่ยุ่งกับใคร แต่ถ้าใครอยากยุ่งวุ่นวายกับตระกูลอีธานก็เตรียมพร้อม ซื้อโลงศพไว้ให้คนทั้งตระกูลได้เลย

          หัวใจที่เข้มแข็งและกล้ายืนในจุดอันตรายที่สุด หลายคนเกลียดชังอีธาน ทว่าพวกเขาก็ยำเกรงและเคารพอีธาน นับถือในความกล้าของเด็กหนุ่มตัวเล็กๆที่ก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งประมุขตระกูลตั้งแต่สิบขวบ

          อีธานมีเพื่อนน้อย คาสึโอะเป็นหนึ่งในเพื่อนไม่กี่คนที่เล่นกับอีธาน แม้นเจ้าตัวอีธานมิอยากเล่นก็เถอะ

          “มีธุระอันใดหรือ”

          “คือว่า” คาสึโอะแบมือแอบลอบมองลีโอน่า ครั้นเห็นนักไวโอลินสาวเบือนหน้าหนีอย่างให้โอกาส ชายหนุ่มหัวทองพลันรีบพลิกกายไปกระซิบหูชายหนุ่มหัวขาวทันที “ข้าแถบไม่เชื่อสายตาตนเองรู้ไหม เห็นเจ้าควงสาว” “อือ” อีธานหน้านิ่งมาก เขาจะเดินกับสตรีใด เพื่อนต้องตกใจขนาดนั้นเลยรึ ปกติอีธานก็เที่ยวกับไดอาเรียบ่อยๆไม่ใช่รึ “นั้นมันน้องสาวเจ้านิ”

          คนเขารู้กันทั้งบ้านทั้งเมืองว่าเจ้าเป็นซิสค่อนระยะสุดท้าย!!

          “ข้าเปล่า”

          อีธานปฏิเสธเสียงแข็ง พี่ชายก็รักน้องสาวทุกคนมิใช่หรือ

          “เฮ้อ..” คาสึโอะถอนหายเฮือกพลางตบบ่าอีธานแปะๆ วันนี้ชายหนุ่มหัวทองไม่มีงานราชการ แต่เขาใช้เวลาวันหยุดทำงานที่ยังค้างคา แตกต่างกับอีธานที่วันหยุดจักวางงานทั้งหมด แต่คาสึโอะเป็นประเภททุ่มเทให้งานทุกเวลา ต่อให้มีวันหยุด ชายหนุ่มก็ขยันขันแข็งใช้เวลาว่างอย่างไม่สูญเปล่าเพื่อสะสางงานและสืบสวนคดีต่างๆให้รู้ผลเร็ววัน เขาคู่ควรกับตำแหน่งหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบ ฝีมือและความฉลาดอยู่ในระดับเดียวกับอีธาน กระนั้นเพราะเรื่องมหาจอมโจรทำให้คาสึโอะแพ้อีธานก้าวหนึ่ง

          “ว่างๆมาดื่มกับพวกเราบ้าง”

          “อือ”

          หนึ่งเดือนมีวันหยุดสี่วันหัดแบ่งเวลาให้เพื่อนบ้างนะเจ้าชายน้ำแข็ง คาสึโอเอ็ดอีธานเสียงห่วงใยกลัวอีธานเหงา กระนั้นชายหนุ่มหัวขาวมิเคยเหงาหรือเสียใจเวลาปฏิเสธคำชวนเพื่อนๆ เขามีน้องสาวต้องดูแล และฝ่ายนั้นต้องการให้เขาดูแลเอาใจสุดๆด้วย “น้องสาวไม่ใช่ลูกสาว” คาสึโอะอยากเตือนสติอีธาน กระนั้นเรื่องนั้นอีธานรู้ดี ทว่าไดอาเรียเป็นความรับผิดชอบของเขาที่รับฝากฝังจากผู้ปกครอง ตั้งแต่วันที่สูญเสียเสาหลักครอบครัว อีธานก็ตัดสินแล้วจะดูแลไดอาเรียให้ดีอย่างที่คุณพ่อคุณแม่คาดหวัง

          ความปรารถนาของเขาก็อยากให้ไดอาเรียมีความสุข

          “อย่าลืมดูแลตัวเองอีธาน”

          คาสึโอะพูดเรื่องที่รู้ๆกันจบ ครั้นเริ่มเข้าประเด็นหลัก “แล้วท่านลีโอน่า” “..” คาสึโอะได้รับบาดเจ็บหลังศีรษะโดยหมอบอกเขาโดนของแข็งทุบใส่ทำให้หมดสติและเสียความทรงจำช่วงเวลาที่ปะทะกับพี่น้องจอมโจร “ฦ” หมอบอกใช้เวลาหลายวันเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำ แต่สำหรับคาสึโอะที่มีพรสวรรค์และลักาณะมาโฮพิเศษกว่าคนอื่น เขาใช้เวลาไม่นานก็จำเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ คืนที่ปะทะกับจอมโจรคนพี่ เขาโดนใครมิรู้แอบเล่นงานจากข้างหลังทำให้เสียโอกาสรู้ตัวจริงจอมโจร ชายหนุ่มผิดหวังและเสียใจอย่างหนัก กระนั้นเขาไม่ยอมจมปลักกับความผิดพลาดในอดีต เผลอแปปเดี๋ยวก็มีไฟพร้อมลุกขึ้นสู้ใหม่

          หลังจากยอมรับว่าตนเองพลาดท่า คาสึโอะเร่งสืบสวนคดีขโมยมณีนางเงือกทันที เขาเช็ครายละเอียดว่าคดีนี้มีความผิดปกติตรงส่วนไหน และน่าตกใจที่เขาลืมเรื่องเกี่ยวกับตัวตนลีโอน่าเสียสนิท ข้อมูลเรื่องที่มาของนักไวโอลินสาว ชายหนุ่มตรวจสอบอย่างละเอียดและพบความผิดปกติอย่างใหญ่หลวง อันดับแรกนางมีที่มาไม่ชัดเจน ผลการสอบปากคำของสมาชิกกลุ่มกาเซียเล่าว่าพวกเขาจับนางมาเพื่อหวังให้แต่งเป็นเมียหลวงหัวหน้า แต่เรื่องที่มาของนางก่อนหน้านั้นไม่มีใครรู้นางมาจากไหน และที่สำคัญนางไม่ใช่ชาวเมืองแห่งความลับ ชื่อนางไม่อยู่ในทะเบียนชาวเมือง ซึ่งแน่นอนว่าเรื่องนี้พิสูจน์ว่านางเป็นคนต่างถิ่นที่เข้าเมืองอย่างผิดกฎหมาย

          นางเป็นต่างด้าว!! แค่ข้อหานี้ก็ทำให้ลีโอน่าติดคุกได้ทันที มีโทษจำคุกสามสิบปีเป็นอย่างต่ำ   

          “ข้าสามารถจับกุมนางตอนนี้ แต่รู้ไหม ทำไมข้าไม่ทำ”

          นัยน์เนตรสีเงินปะทะนัยน์เนตรสีทอง ต่างสบตาและปะทะความคิดอย่างร้ายกาจ คาสึโอะกะพริบตาๆสลัดความสงสัยรุนแรง เมื่อครู่เขาต้องการสืบให้รู้ว่าอีธานคิดอะไรและรู้สึกอย่างไรเมื่อฟังเรื่องเกี่ยวลีโอน่า กระนั้นด้านในดวงตาอีธานว่างเปล่าและไม่มีความรู้สึกตกตะลึงใดๆ เขามองคาสึโอะเหมือนว่าไม่รู้เข้าใจสิ่งที่ชายหนุ่มหัวทองพูด

          ใจแข็งซะไม่มี คาสึโอะยอมแพ้ ตั้งแต่เกิด แค่อีธานคนเดียวเท่านั้นที่คาสึโอะจับความรู้สึกและอ่านความคิดไม่ออก

          “ข้าเป็นคนแรกที่เจอพิรุธจุดนี้ และน่าแปลกใจตรงที่ข้าเสนอเรื่องให้ที่ประชุมพิจารณา พวกเขากลับบอกข้าทำงานผิดพลาด หลังจากนั้นข้าก็ลองตรวจสอบรายชื่อผู้เข้าเมืองอีกรอบ ปรากฏข้าเจอชื่อและบัตรผ่านเข้าเมืองของนางจริงเสียด้วย”

          ล้อเล่นกันหรือไม่ ทำไมตอนแรกค้นแล้วไม่เจอ แต่พอผ่านไปแค่คืนเดียวกลับหาเจอ คาสึโอะมั่นใจในเรื่องสัญชาตญาณนักสืบของเขา เขาไม่มีทางมองข้ามจุดน่าสงสัยใดๆ กระนั้นในเมื่อมันมีหลักฐานชัดเจนเป็นตัวให้จับเช่นนี้ เขายังทำอะไรได้อีก แถมหลักฐานยืนยันตนเองของลีโอน่ายังมีการรับรองโดยตรงจากตระกูลอีธานอีกด้วย ทำให้ต่อให้มันน่าสงสัยสุดๆปานอสรพิษแห่งขุนเขาอุดร เจ้างูมีปีก แต่คาสึโอะจนปัญญาสอบสวน

          ไม่อยากขัดแย้งและทะเลาะกับเพื่อนสนิท คาสึโอะจนปัญญาในหลายๆความหมาย ถ้าเรื่องนี้มีเพื่อนรักร่วมแสดงด้วย ชายหนุ่มหัวทองชักเริ่มปวดหัว

          ตั้งแต่อดีต อีธานมิเคยยุ่งกับคดีหรือใช้อำนาจตระกูลก่อกวนการทำงานเจ้าหน้าที่ แต่วันนี้เพื่อผู้หญิงคนเดียว…

          ไม่กระตุกหนวกเสือดีกว่ากระมัง.. คาสึโอะคลี่ยิ้มพราย เขาสงสัยยิ่งนัก ลีโอน่าเป็นใคร

          “ในกระดาษระบุนางเพื่อนเจ้า”

          “ใช่”

          “..” คาสึโอะส่ายผมอย่างเอือมระอา เขาละเศร้าเสียใจสุดซึ้ง เพื่อน.. ตั้งแต่รู้จักกันมา อีธานยังไม่เคยบอกใครเป็นเพื่อนของเขา… นางนับเป็นคนแรก แถมยังเป็นสตรีอีก

          คิดๆดูอีกที.. ชายหนุ่มหัวทองหลุบตา เช่นนี้น่าสนุก

          “เจ้ารับประกันไหม นางจะไม่สร้างปัญหา”

          อย่างไรซะ คาสึโอะเป็นเจ้าหน้าที่สภา เขาไม่อาจมองข้ามการปรากฏตัวลับๆของลีโอน่า กระนั้นหากเพื่อนรักยืนยันและบอกนางปลอดภัยและไม่มีทางสร้างเรื่องในเมือง คาสึโอะก็พร้อมเชื่อใจอีธาน

          “ไม่จำเป็น”

          ชายหนุ่มผู้ครอบครองความเย็นชาดั่งดวงตาราชินีน้ำแข็งหลุบตาอย่างแฝงนัยความหมายคมกริบ ลีโอน่าอาจสร้างปัญหาให้เมืองวุ่นวายก็ได้ อีธานไม่รู้ว่านักไวโอลิสาวคิดอะไรในหัว กระนั้นต่อให้นางสร้างปัญหาแล้วอย่างไร เขาเป็นคนรองรับนางเข้าเมือง และเขามั่นใจว่า ตัวเขาปกป้องนางได้ ต่อให้ต้องใช้อำนาจอะไร เขาก็พร้อมสนับสนุน หนุนหลังนาง

          อึก คาสึโอะสะดุ้งเมื่อเห็นแววตาเอาจริงของอีธาน คิดว่าครั้งนี้คงได้เห็นเรื่องสนุกๆจริงแล้วสิ เพื่อนชายอยากเอาใจสาวอื่น นอกจากน้องสาวแล้ว!!!

          “เช่นนั้นข้าขอตัว ขอให้สนุกนะอีธาน”

          “อือ”

          คาสึโอะอยากขอคำปรึกษาเรื่องงาน แต่วันนี้เขารู้มันคือวันหยุดของเพื่อนและเพื่อนคงไม่ดีใจที่ได้คุยเรื่องงาน หัวหน้าหน่วยรักษาความสงบโบกมือลาสหายพร้อมบอกมีสาวแล้วอย่าลืมเพื่อนนะ ในมือคาสึโอะและบนโต๊ะยังเรื่องคดีอีกมากมายกายกองให้สะสางและไล่ล่าผู้ร้าย หนึ่งในกองเอกสารมีคดีพี่น้องจอมโจร “ฦ” และคดีความวุ่นวายคืนปะทะระหว่างกลุ่มมาเฟีย หนึ่งในบุคคลต้องสงสัยคงต้องตัดรายชื่อทิ้ง.. เพราะนางในตอนนี้อยู่ในปรากการเจ้าชายน้ำแข็งแล้ว

          “ต้องยกให้แล้วกระมัง”

          คาสึโอะผิดหวังเล็กน้อยเมื่อสูญเสียโอกาสจีบลีโอน่า เพราะโดนเพื่อนรักชิงไปก่อนเสียแล้ว เฮ้อ..

          --

          “…”

          อีธานยืนนิ่งพลางลอบถอนหายใจ ทำให้ลีโอน่ารอนานเสียแล้ว “ลีโอ..?” ขณะหันหลังกลับไปเรียกเพื่อนสาว ปรากฏนางหาย…

          --

          “สนใจอยากเข้าร่วมกลุ่มเราหรือไม่ สาวน้อย”

          “อาเร๊ะ”

          ลีโอน่าปล่อยให้อีธานคุยกับคาสึโอะพักหนึ่ง พวกเขาใช้เวลาคุยกันไม่ถึงสิบนาทีหรอก แต่นักไวโอลินสาวดันแอบซุ่มเดินหนี ย่องไปดูสินค้าที่ขายตามแผงลอยซะดื้อๆเลย นางโดนเครื่องดนตรีและของเล่นหน้าตาประหลาดดึงความสนใจ ตอนแรกเห็นอีธานคุยกับคาสึโอะกำลังไหลลื่นเหมือนว่าคงใช้เวลาอีกนาน นักไวโอลินสาวเลยใช้จังหวะนั้นแอบหนี

          ขณะกำลังเพลิดเพลินกับของเล่นแปลกๆ นางก็โดนกลุ่มคนปริศนาบังคับให้จนมุมอีกแล้ว

          ความสวยเป็นภัยแท้ๆ

          ครั้งนี้พวกเขาชวนนางเข้ากลุ่มด้วยสิ นางไม่อยากเป็นเมียเจ้าพ่อหรอกนะ.. ลีโอน่าหน้าปลาตายไม่สั่นกลัว นางอยากเขียนป้ายบอก “นางไม่ขอเข้ากลุ่มใดๆ” แขวนไว้บนคอจริงๆ

          ผัวะ

          กลุ่มชายปริศนาจำนวนห้าคนยืนล้อมวงนักไวโอลินสาว ขณะนางกำลังโดนคุกคามเสี่ยงต่ออันตราย บังเกิดเสียงผัวะดังลั่น ชายปริศนาท่าทางน่ากลัวหันหลังกลับไปมองเพื่อนที่ยืนข้างหลัง เพื่อนตัวใหญ่ที่คิดว่ามีแรงมากสุดโดนอีธานเหวี่ยงหมัดชกใส่เต็มแรง ตอนนี้มันลงไปนอนหมดสภาพแล้ว “แก!!”

          ผัวะ ผัวะ

          อีธานไม่พูด ชายหนุ่มยกหมัดเหวี่ยงต่อยเข้าเต็มสีข้างชายหนุ่มที่เหลือ สามคนหมดสภาพนอนสลบไร้แววตื่น ส่วนเพื่อนๆอีกสองน้ำตาแตก รีบลากเพื่อนที่หมดสติเผ่นหนีอย่างไม่เหลียวหลังกลับ

          “ขอโทษ”

          ปล่อยให้นางรอนานแถมยังเกือบโดนอุ้มอีก “..ฮึๆ” ขณะชายหนุ่มเสียใจเบาๆ ฝ่ายหญิงกลับเอียงเอว ยกมือปิดปากหัวเราะเสียงใส “ขอบใจนะอีธาน รู้แล้วอีธานต้องมาช่วยแน่นอน”

          ลีโอน่าไม่กลัวหรอกนะ เพราะวันนี้นางมากับอีธานนี่นา ชายหนุ่มที่นางเชื่อว่าเขามาช่วยนางทัน และมาอย่างแน่นอน เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะนาง..

          “ถ้าข้ามาไม่ทัน เจ้าจักทำอย่างไร”

          “แกล้งตาย”

          “..”

          เข้าใจคิดนะ.. ความคิดสุดแปลกของนักไวโอวินสาวทำให้ชายหนุ่มอดยิ้มมิไหว ทำไมไม่รู้ แต่เขาชักเริ่มสนใจนางแล้วสิ เที่ยวด้วยกันวันนี้ทำให้เขารู้นางมากกว่าเดิม ยิ่งรู้ยิ่งอยากคุยด้วย อยากอยู่ใกล้ๆนางกว่านี้.. “อีธานยิ้มแล้ว” ลีโอน่าทำหน้าปลาตายพลางแซวคู่ควง ชายหนุ่มตกใจรีบปั้นหน้าบึ้งทันที เมื่อครู่เขาคงไม่เผลอยิ้มจริงๆกระมัง นางมองพลาดหรือเปล่า “ข้าเปล่า” “เจ้ายิ้มแล้ว” “ไม่ยิ้ม” “ยิ้มแน่ๆ” ข้า..” “ยิ้มแบบน่ารักด้วย!!” “..”

          เป็นวันหยุดที่ชายหนุ่มมีความสุขมาก.. แม้เขาจะเถียงกับนางตลอดช่วงเย็นกระทั่งกลับบ้านพวกนาง เรื่องรอยยิ้ม..ที่ไม่ใครรู้ว่าเขายิ้มจริงหรือไม่ แต่ลีโอน่ามั่นใจ นางเห็นอีธานยิ้มจริงๆนะ!!

          --

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น