ดินสอน้ำ

อ่านแล้วขอเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ

ชื่อตอน : Ep.2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2562 22:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.2
แบบอักษร

หลังจากที่เดินหาห้องเรียนกันมาได้ 20 นาที ตอนนี้ฉันและเพื่อนก็เดินมาอยู่หน้าห้องเรียนแล้ว​ 

" แม่ง เหนื่อยชิบหายเพราะมึงเลยอีรูบี้ เสือกอยากจะเดินดูมหาลัยเองดีนัก "

ฉันหันไปบ่นมันที่มีสีหน้าแสดงความหงุดหงิดออกมาด้วย

" ง่าาาา เค้าขอโต๊ดดดด "

" ง่าพ่องมึงสิ " 

" พอๆ หยุดเลยพวกมึงมาทะเลาะอะไรกันหน้าห้องเรียนตอนนี้ เข้าเรียนก่อนมั้ย "


เป็นโซอี้เองที่หยุดศึกฉันและก็รูบี้ พูดจบมันก็ไม่รอให้พวกฉันสองคนหยุดเถียงแต่มือดันผลักประตูห้องเข้าไปเลย ก่อนจะพบว่ามีอาจารย์เข้ามาแล้วและก็นักเรียนที่นั่งฟังอาจารย์สอนอย่างตั้งใจ

ก็แหงล่ะ นี่มันเลยมาเกือบตั้ง 30 นาทีแล้วนะ


และทุกคนก็หันมามองผู้มาเยือนคนใหม่ ผู้หญิงสามคนที่เดินก้าวเข้าห้องมาทีละคน แต่ละคนมีหุ่นที่แซ่บ เอ็กซ์ น่าอกตูม แต่จะเอ็กซ์และเด่นสุดก็คือมิทัลด้าที่เธอนั้นมีใบหน้าที่สวย คม เฉียบ หยิ่ง แต่กลับเป็นที่สดุดตาของคนที่พบเห็นและเดินผ่านอย่างเช่นตอนนี้


' เด็กใหม่แน่เลยกูได้ยินมาเมื่อเช้าว่ามีเด็กใหม่มา '


' แต่ละคนหุ่นเอ็กซ์สัสๆ แถมยังสวยอีกมีแฟนกันยังว่ะ มึงว่า '


' สายตาผู้หญิงคนนั้นกูไม่กล้าสบตาด้วยเลยอ่ะ แค่เหลือบไปเห็นก็ขนลุกซู่ '


' สวยกันอะไรขนาดนั้นอ่ะ สวยที่สุดในมหาลัยนี้แล้วมั้ง '


" เอาล่ะทุกคนเงียบ นี่คือเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายมาจากเยอรมันและจะมาเรียนกับเราที่นี่ พวกเธอแนะนำตัวให้เพื่อนๆ รู้จักสิ "


อาจารย์พูดกับคนที่อยู่ในห้องก่อนที่จะหันมาบอกพวกฉันให้แนะนำตัว


" สวัสดีฉัน รูบี้ "

" สวัสดีฉัน โซอี้ "

" สวัสดีฉัน มาทิลด้า "


พวกฉันสามคนแนะนำตัวเเบบตึงๆ เฉยๆ เรียบๆ ก็ไม่ได้อยากรู้จักอ่ะ จำเป็นต้องแนะนำตัวดีๆ หรอ ฉันเชื่อว่าในห้องนี้ต้องมีคนคิดบ้างแหละว่าพวกฉันหยิ่ง 

แต่ก็นั่นแหละ I DON CARE สะบัดบ็อบจ้าาา


" โอเคจ่ะ เชิญพวกเธอสามคนไปนั่งโต๊ะที่ว่างได้ "


หลังจากที่พวกฉันสามคนแนะนำตัวเสร็จอาจารย์ก็ได้บอกพวกฉันให้หาที่นั่งโต๊ะที่ว่าง และฉันก็กำลังสอดส่องหาที่ว่างแต่ฉันก็ต้องเจอกับสิ่งที่ทำให้ตูดฉันระบมเมื่อเช้า

ก็จะใครซะอีกหละ ก็ไอ้เหี้ยนั่นไงแถมพวกฉันยังต้องไปนั่งใกล้ๆ มันอีกเพราะมันว่างแค่ตรงนั้นพอดี และมีพอดีคือสามที่ โอ้พระเจ้า โอ้มายก็อด ฟ้าเล่นตลกอะไรกับฉันอยู่ใช่มั้ยยยยยยย



ตอนนี้ผมรู้ชื่อของเธอแล้วเธอชื่อ มิทัลด้า และตอนนี้เธอกำลังเดินมาโต๊ะที่ว่างอยู่ข้างๆ ผม

หึ ฟ้าชั่งเป็นใจผมจริงๆ 


" เชี่ย แนะนำตัวแบบเย็นเฉียบ "

" เออ แนะนำตัวแบบหน้าตายแม่งเหมือนร่างไร้วิญญาณไร้ความรู้สึก  "

" เออ พวกเธอแม่งมีความรู้สึกบ้างป้ะว้ะ เสียงแนะนำตัวเมื่อกี้ยังขนลุกอยู่เลย มึงว่ามั้ยโอเว่น "



แต่ก่อนที่ผมจะตอบคำถามที่ไอ้เจคอปได้หันมาถามผม ผมก็เหลือบไปเห็นสายตาของยัยนั่นที่กำลังมองมาทางผม สายตาเธอมองปกติแต่กลับรู้สึกว่าถูกมองด้วยแรงจิกกัดเหมือนกับจะเชือดเฉือนเนื้อผมทางสายตา สายตาของเธอเป็นสายตาที่มีเสน่ห์มากจริงๆ  ผมยอมรับ  แต่ไม่ได้ผมจะมาหลงรักเหยื่อตัวเองไม่ได้ ไอ้บ้าเอ้ยยย

ผมตั้งสติก่อนที่จะมาโฟกัสที่คำถามไอ้เจคอป


" ก็คงจะเป็นพวกตายด้านมั้ง ที่ไม่ค่อยรู้สึกกับอะไรหรือไม่ก็อาจจะเป็นโรคไร้ความรู้สึก "

ผมพูดพร้อมกับยักคิ้วกวนประสาทไปให้เธอ แต่เธอไม่ได้แสดงอาการอะไรแค่มองผมด้วยสายตาที่บ่งบอกว่าผมควรหุบปาก แล้วเธอก็เบนสายตากลับไปมองที่อาจารย์ที่กำลังสอนอยู่ตอนนี้


" เหี้ย มึงเห็นสายตานั่นมั้ย น่ากลัวสัส ขนลุกเลยเนี่ย "


ผมไม่ได้พูดอะไรต่อ ผมหันกลับไปตั้งใจฟังอาจารย์สอน

แต่สายตาคู่นั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของผมและมันทำเอาขนลุกซู่ได้ตลอดเวลาที่นึกถึงสายตาคู่นั้น ราวกับคนที่มีอาการปวดขี้แล้วขนลุกอ่ะ 





พักเที่ยง

นี่ก็ได้เวลาพักเที่ยงแล้วทุกคนต่างเก็บของและเดินไปที่โรงอาหารรวมถึงพวกฉันด้วย


ไม่นานพวกฉันก็มาถึงโรงอาหาร


" มึงกินไรดี ที่นี่มีอะไรอร่อยๆ บ้างน๊าาา "

" ก่อนจะหาของกินมึงหาโต๊ะก่อนเหอะรูบี้ ก่อนที่จะไม่มีที่นั่งแดกข้าว "

" มึงก็เข้าใจมันหน่อยสิ รูบี้มันของกินต้องมาก่อน "

" หึ่ยยย พวกมึงอ่ะก็กูหิวป้ะว้ะ "

" จ่ะๆ กูเข้าใจว่ามึงมันคนหิวตลอดเวลา "

" เออ งั้นมึงไอ้ทิลด้า มึงไปหาโต๊ะส่วนกูกับไอ้รูบี้จะไปซื้อข้าวเอง มึงจะกินไรอ่ะ "

" อืมมมม...กูขอเป็นข้าวผัดต้มยำกับน้ำชาเขียว และกัน "

" เค "


และมันสองคนก็เดินไปซื้อข้าวส่วนฉันคนนี้ก็ยืนเป็นยีราฟคอยาวหาโต๊ะว่าง 

โอ๊ะ นั่นไง เจอแล้ว พอเจอปุ๊บฉันก็รีบสาวเท้าเดินดุ่มๆ ไปที่โต๊ะทันที




ตอนนี้พวกผมอยู่โรงอาหารแล้ว แม่งเป็นเพราะไอ้เจคอปคนเดียวเลยเนี่ย ขี้นานชิบหาย 

" แล้วเอาไงอ่ะทีนี้คนเต็มโรงอาหารแล้วจะไปนั่งแดกตรงไหนล่ะ กูขี้เกียจแบกขึ้นไปกินบนห้องส่วนตัวอีกนะ " 


ตอนนี้ผมกำลังสอดส่องสายตาหาโต๊ะว่างอยู่ก็ไปเจอเข้ากับโต๊ะของยัยนั่นที่เดินชนผมเมื่อเช้า


" หึ กูมีที่ให้มึงนั่งและ ตามมา "



ฉันที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ก็มีใครไม่รู้มายืนอยู่บ้างๆ ฉัน ฉันจึงเงยหน้าขึ้นก็พบกับไอ้เหี้ยนั่น 


" ฉันขอนั่งด้วยได้มั้ย " 

ไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไร หมอนั่นก็นั่งลงมาก่อนแล้ว แล้วจะขอกูเพื่อ เป็นมารยาทหรอคือคุณมึงถามแล้วทำแบบนี้การถามที่คุณมึงคิดว่าเป็นมารยาทมันไม่หลงเหลือแล้วคำนั้นอ่ะ


ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรจนเพื่อนของตานั่นก็เดินลุกออกไปซื้อข้าวโดยที่ทั้งโต๊ะของฉันตอนนี้เหลือแค่ ฉันและก็กับ อืมม นั่นแหละ



ไม่นานพวกเพื่อนฉันก็มา พร้อมกับที่รูบี้นั่งลงแล้วสะกิดที่แขนฉันพร้อมกับพูดแบบไม่มีเสียงออกจากปากประมาณว่า แชทกลุ่ม


แชทกลุ่ม ธารารัตน์

ค่ะ นี่แหละชื่อแชทกลุ่มบางทีโซอี้มันคงจะฟังเพลงธารารัตน์มากจนเกินไป มันบอกเหตุผลที่ตั้งชื่อนี้กับพวกฉันว่า เผื่อตอนเมามันจะน่ารักเหมือนธารารัตน์บ้าง 

คืออออ ทฤษฎีนี้นางได้แต่ใดมา 🙄 

จบเรื่องชื่อแทกลุ่มแล้วมาคุยต่อเรื่องของฉันต่อจากนี้ดีกว่า


รูบี้ : เล่ามาเลยว่าไอ้หมอนี่มันมานั่งกับเราได้ไง

โซอี้ : เออค่ะ เล่ามาแล้วมึงรู้มั้ยระหว่างที่มึงนั่งกันอยู่สองคนกับอีตานั่นอ่ะ ผู้หญิงนี่สายตาที่มองแทบจะเข้ามาสิงอยู่ในร่างมึงแล้ว บางคนนี่เดินเข้ามาตบได้ก็มาแล้ว "

มาทิลด้า : มันก็แค่มาขอนั่งด้วยเพราะที่เต็มแต่กูยังไม่ได้พูดอะไรมันก็หย่อนก้นลงมานั่งเรียบร้อยล้ะ ส่วนไอ้พวกผู้หญิงที่ต่างพากันมองกู กูรู้แล้วแต่แค่ทำเฉย อย่ามายุ่งกับกูก็พอกูพร้อมบวกเสมอ 

โซอี้ : มัลทิด้าผู้ไม่เคยอ่อนโยน

รูบี้ : เกรี้ยวกราดตัลหลอดดดดด 


สิ้นสุดการแชท


ฉันกดอ่านและก็กดปิดแชท พอพวกฉันเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ก็เจอเข้ากับเพื่อนของคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉัน กำลังเดินมาพอดี


หย่อนก้นลงปุ๊บ ปากก็มีเสียงทันทีนี่ฉันจะขอเสียมารยาทตักข้าวเข้าปากเพื่อนของไอ้หมอจะได้มั้ย 


" หวัดดีฉัน เจคอปนะส่วนไอ้ที่นั่งข้างๆ ฝั่งซ้ายฉันชื่อเดวิด และส่วนคนฝั่งขวาชื่อ โอเว่น  "


หึ ไอ้หมอนี่ชื่อโอเว่นงั้นหรอ 


" อืม " เป็นโซอี้และรูบี้ที่ตอบ ส่วนฉันไม่อ่ะไม่อยากรู้จัก 

หลังจากนั้นบทสนทนาก็เงียบ จนพวกเรากินข้าวเสร็จและแยกย้ายกันเดินกลับไปเรียน





เลิกเรียน

" เมื่อตอนเที่ยงพอมองใกล้ๆ แล้วพวกสาวๆ แม่งสวยกันมากเลยเนอะมอง หน้าก็เนียนๆ หุ่นก็เอ็กซ์ๆ กันทั้งนั้น แต่ไอ้คนที่นั่งตรงข้ามกับมึงอ่ะที่เธอชื่ออ ชื่ออะไรน๊าาา "

" มาทิลด้า " 

เป็นเดวิดที่ตอบเจคอปที่ตอนนี้กำลังทำท่านึกชื่ออยู่นาน


" เออ ใช่มาทิลด้า เธอสวยมากมึงว่ามั้ยสวยแบบสายตาคม เฉียบไหนจะรูปปากที่เป็นรอยหยักเข้ารูปนั่นอีก เวลาเธอทำหน้านิ่งๆ ยิ่งมีเสน่ห์เลย เสียดายพวกเธอแม่งเย็นชาชิบ "


" เออ กูว่ามึงล้มเลิกความคิดที่จะแกเแค้นที่เธอมาด่ามึงเมื่อเช้าเหอะ กูดูๆ จากสายตาเมื่อเช้ากับเมื่อตอนเที่ยงที่ได้อยู่ใกล้ๆ เธอ กูรู้สึกเหมือนในตัวเธอมีรังศีที่บ่งบอกว่าอย่าเข้าใกล้อ่ะ หรือมึงไม่ขนลุกกับสายตาเมื่อเช้าที่เธอมองมาทางมึง ตอนมึงพูดประโยคนั้นออกมา "


" หึ กูไม่สน กูต้องทำให้เธอมาอยู่ในกำมือกูให้ได้ "


จริงๆ ใจผมก็แอบสั่นกับคำพูดอ่ะ เพราะในหัวสมองผมตอนนี้ยังจำสายตาที่เธอมองมาอยู่เลย  


" เห้ออ วันนี้ไปสนามแข่ง  DG กันป้ะ "

" ไป งั้นเจอกัน 2 ทุ่ม "

" อืม "


หลังจากนั้นพวกผมก็แยกย้ายกันขับรถกลับบ้านเพื่อรอเวลาไปสถานที่คืนนี้

พวกมันมักจะไปสนามแข่งรถที่นี่บ่อยๆ สนามแข่งนี้ผมรู้แค่ว่าเป็นสนามแข่งของลูกสาวเพื่อนแด๊ดดี้ของผม แถมตอนนี้เธอยังเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย Dark Dragon ที่แต่ก่อนเพื่อนแด๊ดดี้ของผมได้เป็นหัวหน้าแก๊งนี้ แต่ตอนนี้เขาได้ให้ลูกสาวเป็นคนรับสืบทอดต่อแทน เธอมีทักษะที่เก่ง ไหวพริบดีแถมเก่งไปซะทุกด้าน และยังเป็นมาเฟียที่หลายแก๊งก็ต่างนับถือเธอในความเก่งของเธอเช่นกันจนตอนนี้แก๊งเธอเป็นแก๊งที่มีอำนาจมากที่สุด ที่ผมมีอำนาจมากแล้วแต่ยังรองมาจากเธอ

แต่ก็ยังไม่เคยมีใครได้เห็นขนาดแด๊ดของผมที่ท่านก็รู้แล้วว่าคือใคร ท่านก็ยังไม่เอ่ยปากบอกผมเลย ท่านบอกเพียงแค่ว่าให้รอดูวันประกาศเปิดตัวหัวหน้าแก๊ง ในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้จะมีประกาศ ผมอดใจรอไม่ไหวแล้วจริงๆ 







# เมนต์เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะทุกคนนน

# ไม่มีเมนต์เค้าไม่มีกำลังใจอัพเด้ออออ 


ความคิดเห็น