Black X Heart

ฝากผลงงานด้วยนร้าา ติชมเม้นกันได้นะค่ะคุณ ไรท์มือใหม่หัดเเต่ง ให้กำลังใจกันด้วยนร้าา หวังว่าจะชอบนะผู้อ่านทุกท่าน -*-

ชื่อตอน : Story VII

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2562 16:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Story VII
แบบอักษร

ณ คฤหาสน์แห่งหนึ่ง ความสูงสามชั้น พื้นที่ห้าพันกว่าตารางเมตร ถูกออกแบบสไตด์โมเดิร์ลซึ่งมีกระจกใสที่มองเห็นวิวในตัวบ้าน แต่ก็มีความผสมโรมัน ที่มีการใช้หินอ่อนเข้ามาประดับตกแต่ง ซึ่งหินทีใช้ก็เป็นหินอ่อนสีดำ ที่นี่ถูกคุมโทนสีดำเทา ดูจากด้านนอก บรรยาศคล้ายๆกับคฤหาสน์ บนยอดเขาโอทริส ที่พำนักของเทพไททัน โครนอส ลานกว้างหน้าคฤหาสน์มีรูปปั้นหินออนสีดำรูปซาตานสยายปีกอยู่ เขาโค้งงอปลายเขาคมกริบ ข้างกายซาตานมีสุนัขตัวโตสีดำดูคล้ายพันธุ์ร็อคไวเรอร์ที่ตัวใหญ่มากอยู่ข้างๆขา ใบหน้าซาตาน หากเป็นบุรุษ ก็คงหล่อเหลาเอาการมากๆเลย ดวงตาสีทับทิมเข้มมองจ้องมายังประตูทางเข้าราวกับกำลังมองดูผู้ที่ย่างกรายเขามาสถานที่แห่งนี้ เข้ามาในตัวของคหาสน์บนชั้นสาม ภายในห้องๆพักผ่อนหนึ่ง  

“ แล้วจะเอาไงต่อ ไหนมึงตอบดิ !! ” ชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลเข้มเอ่ยขึ้น ด้วยบรรยาศห้องที่มีเพียงไฟสีส้มนวลๆ กับแสงเทียนที่จุดตามห้อง ทำให้เรือนผมเขาดูเป็นสีแดงเลือด ใบหน้าของเขาต้องมายังชายอีกคน ผู้เป็นเพื่อนของเขา 

“ เรื่องนี้กูจัดการเองน่า ”   ชายหนุ่มดวงตาสีไวน์แดงเอ่ยตอบเพื่อนไป  

“ เออ อย่ารุนแรงมากล่ะมึง กุเสียดาย เดียวของดีๆช้ำหมด แล้วนี่ ไอ้เรนไป”

”ไหนว่ะ มึงเห็นมันไหมว่ะไอ้ไลท์ กุจะเล่นหมากกระดานกับมันหน่อย ”  

“ เหอะ กุเห็นมึงแพ้มันตลอดอ่ะ มึงไปหัดให้ชำนาญแล้วค่อยมาท้าเรนมันไม่ดีกว่าหรอ ไอ้สตรอม ” 

“ กูจะชนะให้ได้คอยดู !! ”    สตรอมทิ้งตัวลงนอนยืดขายาวพาดมาบนตักของไลท์ 

“ เกะกะชิบมึงเนี่ย ”   ไลท์คว้าหมอนปากระแทกหน้าสตรอมด้วยความหมั่นไส้ แต่ดูเหมือนคนโดนปาใส่จะไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย กลับหัวเราะชอบใจ แล้วเอาหมอนนั้นมานอนกอดก่อนที่จะหลับไป

อีกด้านหนึ่ง…  

ห้องนอนห้องหนึ่ง ภายในห้องที่คุมโทนสีเป็นสีดำ ดวงไฟสีส้มส่องกระทบใบหน้าชายหนุ่มที่นอนหลับ อย่างไร้สติ ลมหายใจอยู่ในระดับสม่ำเสมอ เชิ้ตยาวสีขาวตัวใหญ่เกินร่างกายของเขา ข้างๆกายเขามีชายหนุ่มอีกคนกำลังนั่งมองเขาอยู่ข้าง ชายหนุ่มผมบรอนซ์เงินกำลังลูบไล้เรือยผมของคนที่กำลังหลับอยู่ ฝ่ามือของเขาขยุ้มเรือนผมสีน้ำเงิน นิ้วเรียวยาวค่อยๆช้อนเส้นผมขึ้นมาอย่างเบามือ พรางมองจ้องร่างที่หลับด้วยสีหน้าที่ยังคงนิ่งเฉยไม่ฉายแววใดๆทั้งสิ้น เขาค่อยๆเลื่อนมือลงไปสัมผัสลูบไล้ใบหน้าหวานก่อนจะใช้นิ้มหัวแม่มือเกลี่ยแก้มนิ่มๆที่ขึ้นสีแดงจางๆราวกะผลไม้เนื้อสุก นิ้วเรียวไล้ลงจากแก้มมายังริมฝีปากบางสีกุหลาบอ่อนๆ ทุกสัมผัสที่เขาลูบไล้บนเนื้อผิวของชายที่หลับไร้สติ มันเป็นสัมผัสที่เบามือและทะนุถนอม นิ้วเรียวค่อยๆเลื่อนลงมายังต้นคอระหง ก่อนที่เขาจะโน้มหน้าลงมากระซิบเสียงแผ่วเบาข้างๆใบหูชายที่หลับ 

“ ไม่ต้องกลัวที่นี่ ไม่ต้องกังวลต่ออะไรทั้งนั้น ผมจะปกป้องคุณเอง เฟียร์ส ” 

ชายหนุ่มกางมือกำรอบต้นคอของเฟียร์ส ก่อนโน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้วหอมข้างแก้มนิ่มๆ สันจมูกของเขาค่อยไล้ลงมาจากแก้มเลื่อนลงมายังซอกคอ เขาค่อยๆขยับริมฝีปากขบกัดตาซอกคอขาวๆนั้นอย่างเบาบาง กลิ่นกายคน บางครั้งเมื่อเราได้สัมผัส แม้เพียงนิดเดียว ขอแค่ได้เชยชมแค่นิดเดียวก็เพียงพอ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหักห้ามใจ เมื่อได้สัมผัสแล้ว ลมหายใจของชายหนุ่มรุนแรงขึ้น เขาเผลอดูดเม้มไหล่เนียนละเอียดจนเป็นรอยอย่างลืมตัว และเม้มริมฝีปากก่อนจะถอนกายขยับออกมา ก่อนที่เขาจะทำอะไรมากไปกว่านี้  

“ แย่จริงๆ เลยเรา ” เขาพึมพำบอกกับตัวเอง ก่อนจะคว้าผ้าห่มมาห่มคลุมชายร่างเล็กกว่า แล้วก้มลงพรมจูบกลางหน้าผากโค้งมน เขาลุกขึ้นหยิบกะละมังและเสื้อผ้าที่ใส่แล้วของเฟียร์สเดินออกมาจากห้อง


" อื้อ.. "​   

ผมค่อยๆกระพริบตาถี่ๆอย่างมึนๆเพราะฤทธิ์ของเเอลกอฮอล์ หัวของผมปวดจนเเทบจะระเบิดออกมาเลยทีเดียว หรือที่เรียกว่าอาการเมาค้างนั้นล่ะ ไม่น่าบ้าดื่มหนักขนาดนั้นเลย..  ผมกวาดตามองรอบๆห้อง ซึ่งภายในห้องนี้ถูกออกเเบบได้ดีทีเดียว มันดูเรียบง่ายเเต่ทันสมัย ภายในห้องที่ถูกคุมโทนสีดำเทา ชวนให้รู้สึกสงบ เเสงเเดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาในห้อง​ผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ทำให้เรารู้สึกดีไปกับวิวข้างนอก ซึ่งเป็นสนามหญ้ากว้างขวางมีสวนให้นั่งหรือเดินเล่น ลานน้ำพุตรงกลางเป็นรูปซาตาลยืนคำรามอย่างผู้มีชัยทามกลางรูปปั้นเหล่าอสุรานานาพันธุ์ เลยอออกไปโน้นน มีรั้วกันสูงสามเมตรรอบๆ ผมเหล่าชายชุดดำเดินไปมาๆเป็นจุดๆเหมือนกำลังทำหน้าที่ดูเเลความปลอดภัย

เดี่ยวนะ !!  

นี่มันไม่ใช่บ้านผม !!  

ไม่ใช่ไลอนฟรอสด้วย !!  

เเล้ว..  ผมอยู่ที่ไหนเนี่ยย !!!!!

" หึ ดูทำหน้าเข้า  เป็นไงบ้านของเราสวยถูกใจนายหรือเปล่าล่ะ คุณหนูเฟียร์ส "

ในขณะที่ผมกำลังสับสนกับความคิดในหัวอยู่นั้น เสียงของชายคนหนึ่งก็เอ่ยทักขึ้นอย่างยียวน เเน่นอนว่าคงเป็นใครไม่ได้นอกจากเขาคนนั้น ผู้ชายที่ชวนให้ผมหงุดหงิดใจ ผมหันหน้าไปทางต้นเสียง ซึ่งเขาก็กำลังยืนเเผ่นหลังผิงหลังข้างเตียงของผม เเล้วกอดอกมองผมอยู่ด้วยสีหน้าไม่ยีหระ 

" ฉันจะกลับบ้าน "  

ผมทำท่าจะลุกขึ้นจากที่นอน เเต่ !!  ทันทีที่ผมกำลังจะลุกขึ้นนั้น.. ผ้าห่มผืนใหญ่ก็หลนลงทำให้ผมรู้ถึงสภาพตัวเองทันที ผมรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาก่อนที่มันจะหลนลงไปกองกับพื้น ร่างกายของผมในตอนนี้นั้น มันเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ไม่มีเหลือเเม้เเต่ชิ้นเดียว  เห้ยย !! 

" นี่มันอะไรกันเนี่ยย คุณทำอะไรผมไลท์นิ่งง !!!! "  ผมจับผ้าห่มขึ้นมาพันรอบตัวเเล้วขยับออกห่างไอ้หมอนี้เเละไม่ลืมที่จะคว้าหมอนขึ้นมาปิดด้วย 

" เเล้วคิดว่า ผู้ชายเเบบฉันเนี่ย ทำอะไรนายล่ะ หื้มม? "  เขายิ้มเย้ยผม เเล้วก็ไม่วายสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ผม ก่อนที่จะคลานขึ้นเตียงไซส์คิงเข้ามาหาผมช้าๆ สีหน้าของเขาตอนนี้มันช่างเเสดงความกระเหี้ยนกระหือรือเสียงจนผมอย่างเอาหมัดไปกระเเทกหน้าจริงๆ 

" อะไร ออกไป เห้ยยย!!! "  ผมขยับออกห่างกว่าเดิม เมื่อเขาเข้ามาใกล้มาขึ้น เเต่ทว่าเมื่อผมหันหลังเตรียวจะวิ่งนั้น เขาก็คว้าเขาที่เอวของผมเเล้วออกเเรงดึงเข้าไปกอดอย่างเเนบชิดจนผ้าผมเเทบหลุด ผมกระชับผ้าห่มเพื่อไม่ให้มันหลนเเล้วก็ออกเเรงดิ้นไปด้วย 

" ให้ออกไปไหนล่ะคร้าฟฟ "  

ก็อกๆๆ 

" หื้มม? ใครว่ะ? "  ก่อนที่ไลท์นิ่งจะทำอะไรผม เสียงประตูก็ดังขึ้น มันช่างเป็นเสียงที่ไพเราะสำหรับผมเสียงจริง เพราะเขาถึงกับชะงักเเล้ว ขมวดคิ้วเเละยีหีวตัวเองอย่างเเรง สีหน้าเขาตอนนี้ทำเหมือนเด็กไม่พอใจที่พ่อเเม่ขัดคอ เขาปล่อยมือผมเเล้วเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาอย่างขัดใจ

" เสียงดังจริ๊งง ห้องนี้เนี่ย "  เอาเเล้วไง ไอ้ผู้ชายคนนั้น ผมควรดีใจไหมเนี่ย ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มที่มาร้อมกับสีหน้ากวนส้น อื้มม คุณพอจะรู้ใช่ไหมครับว่าใคร

" มาทำไม !!? ไอ้สตรอม  ออกไป "  ทันทีที่ไลท์นิ่งเห็นผู้มาเยือน ก็รีบออกปากไล่ทันที 

" กูไม่ออกเว้ย "   สตรอมไม่พูดเปล่าๆ เเต่กลับเดินมาที่ไลท์นิ่งเเล้วใช้เท้าถีบขาเป็นการหยอกเย้า ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เเล้วหันมามองจ้องผมเเทน ผมรีบกระชับผ้าห่มเเน่นขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะรีบก้าวจ้ำๆๆเดินไปห้องน้ำ เเต่มีหรือพวกกวนส้นเเบบสตรอมจะปล่อยผมให้หนีรอดพ้น  เขาใช้เท้าเหยียบชายผ้าห่มก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวนพร้อมกับสีหน้าที่ทำให้ผมคันมือยิบๆ

" จะรีบไปไหนล่ะครับ หนุ่มน้อย เรายังไม่คุยกันเลยนะ ผมชื่อสตรอมเมอร์ หรือเรียกสั้นๆว่า สตรอมก็ได้นะครับคุณ "  เขาคว้าฝ่ามือผมไปก่อนจะบรรจงจูบหลังมือของผม ส่วนผมทำได้เเต่ยืนมองนิ่งๆ จนกระทั่งมืออีกข้างของสตรอมเริ่มซ้นขึ้นมา เขาเอื้อมมืออีกข้างมาลูบข้างขาของผมเเล้วไล้ฝ่ามือขึ้นมาเรื่อยๆก่อนจะเลิกผ้ามือเเล้วสอดมือเข้ามา

ผ๊วะ !!!

อ่อก !!  

" โอ้ววว "

ผมชกเข้าที่เป้าตาเน้นๆ เเละซ้ำเติมด้วยการเตะเข้าที่กล่องดวงใจน้อยๆของสตรอมทันที​ นอกจากเขาจะกุมตาครวญครางด้วยความเจ็บเเล้ว เขายังง้อตัวเป็นกุ้งลงไปกุมด้วยใจน้อยๆของเขาทันที ลองเห็นสีหน้าเขาตอนนี้สิ หึ ผมนี้หัวเราะในลำคอเลยครับ

" สวยยย ฮ่าๆๆๆ "  ไลท์นิ่งหัวเราะเยาะเย้ยสตรอมด้วยความชอบใจ

" อย่ามาเล่นอะไรพิเรนๆกับผม !!! "  เมื่อพูดจบ ผมก็หมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียว ไอ้พวกบ้าาา 

" โอ๊ยย ไอ้ไลท์ มึงง กูจุกก  " สตรอมโว๊ยว้าย พรางเอามือกุมเป้าตาไปด้วย

" สมควร กูลืมบอกว่าเฟียร์สฮาดคอร์ ไงล่ะมึง เต็มเป้าเลย ว่ะฮ่าๆๆๆ ไปๆ ไปทำงานเว้ยย " ไลท์นิ่งพูดจบก็ลากสตรอมออกจากห้องทันทีพรางหัวเราะไปด้วย





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น