บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11 วิธีแก้คือย่ำยีกับสาวน้อยผู้กลัวบาป

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 วิธีแก้คือย่ำยีกับสาวน้อยผู้กลัวบาป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2562 20:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 วิธีแก้คือย่ำยีกับสาวน้อยผู้กลัวบาป
แบบอักษร

​**ตอนหน้ามี NC 2 ตอนติด  คู่ใครบ้างรอนะคะ ฟรีหนึ่งคู่ติดเหรียญหนึ่งคู่ ความยาว 10 กว่าหน้าทั้งสองตอนค่ะ^^**​

“ผนังตรงนี้มันขึ้นราแล้วอ่ะ  เราจ้างบริษัททำความสะอาดไหมเซลีน  ที่บ้านฉันยังจ้างเลย”  ฟอลคอนตะโกนถามขณะที่เขากำลังขัดผนังบ้านของเซลีน  เพราะหลังเขาพาเธอออกไปนั่งรถเล่นขากลับก็แวะซื้ออุปกรณ์ทำความสะอาดติดมือมาด้วย  ตอนนั้นเขาแปลกใจมากว่าเธอไปอยู่ที่ไหนมาเนื่องจากว่าเธอยังอยู่ในเสื้อผ้าสะอาดเรียบร้อยแต่มีเงินติดกระเป๋าอยู่นิดหน่อยเท่านั้นเอง

            “ฉันยังไม่ได้เอาสมบัติไปขายเป็นเงินเลย”  หญิงสาวตอบขณะที่ก้มหน้าก้มตาขัดพื้น

            “ใช้ของฉันก่อนก็ได้  ว่าแต่ปีศาจนี่ชอบเก็บสมบัติกันจังเลยเนอะ”  ของพ่อวินเซนต์เขาก็มีเต็มไปหมด

            “สมบัติยิ่งเก่ายิ่งราคาดีนี่”  ปกติปีศาจก็ไม่ค่อยทำมาหากินเท่าไหร่เนื่องจากเงื่อนไขเรื่องอายุ  เพราะถ้าจะทำไม่เกิน 30 ปีก็ต้องเริ่มหาที่อยู่ใหม่แล้ว  หากอยากพำนักอยู่ที่ไหนนานๆ จึงเน้นสะสมสมบัติพวกของเก่าที่จะมีมูลค่าในอนาคตพอเงินหมดก็ค่อยเอาออกขายทีหนึ่งจะง่ายกว่า

            “แล้วตกลงเอาไง  จ้างไหม?  เอาบริษัทที่พ่ออีธานของฉันเรียกใช้งานบ่อยๆ ก็ดีนะ  ไม่พูดมากดี”  ด้วยเพราะเขาและพี่ๆ ซนตั้งแต่เด็กๆ พ่ออีธานผู้รักความสะอาดจึงมีบริษัทรับจ้างพวกนี้เป็น 10 บริษัทไว้ให้เลือกสรร

            “ยังไม่ต้องหรอก  ได้ทำแบบนี้ก็ดี...ฉันเองจะได้มีเวลาคิดอะไรด้วย”  เซลีนยังคงก้มหน้าก้มตาขัดพื้นต่อไป

            ฟอลคอนเออออไปด้วยโดยไม่ได้ขัดใจอะไรก่อนที่โทรศัพท์จะมีสายเรียกเข้าในตอนใกล้เที่ยง

            “ว่าไงโดเบอร์?”  ชายหนุ่มรับสายจากหนึ่งในหมาแฝด

            “ฉันอยู่บ้านเซลีน  พวกแกตื่นแล้วก็แวะมาหน่อยใส่เสื้อผ้าสบายๆ ขยับตัวง่ายๆ มาด้วยล่ะ  ฝากซื้อผงซักฟอกกับน้ำยาขัดพื้นมาอย่างล่ะสองถังด้วย”  ฟอลคอนสั่งรัวๆ แบบไม่เกรงใจ

            “พวกเขาจะมาเหรอ”  เซลีนเงยหน้าขึ้นถาม

            “อืม...ว่างน่ะ”  เขาพยักหน้าก่อนจะยิ้มแห้งๆ  “ที่จริงก็ว่างทุกวันแหละ”

            “เพราะพวกเราอายุยืนยาวเกินไปล่ะมั้ง”  หญิงสาวชะงักมือที่กำลังขัดพื้น...ยืนยาวมากไปจนทำให้กิเลสของมนุษย์อิจฉาริษยา

            เมื่อแฝดปีศาจโดเบอร์และอลาสกันมาถึงพวกเขาก็ถูกใช้งานให้ขัดหน้าต่างและประตู  งานนี้แก๊งแว้นบอยขะมักเขม้นกันมากเพราะนานๆ ทีจะได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักครั้ง

            จวบจนตะวันตกดินสามชายหนุ่มและหนึ่งหญิงสาวก็มานั่งสุมหัวกันหน้าบ้านท่ามกลางแสงจันทร์และขนมถุงใหญ่  พวกเขาทำความสะอาดชั้นล่างเสร็จไปเพียงสามห้องเท่านั้นและคิดว่าพักสักครู่ก็จะทำความสะอาดต่อจนกว่าจะง่วง

            “ว่าแต่...เธอจะบอกได้หรือยังว่า 20 ปีนี้ไปเจออะไรมา”  ฟอลคอนถามหญิงสาวที่ตัวเลอะเทอะมอมแมม  ถึงแม้เซลีนจะยังมีหน้าตาที่ดูเหม่อลอยและงงงวยเฉกเช่นเดิมแต่ตัวเขานั้นรู้แน่ๆ ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนเมื่อ 20 ปีก่อนอีกแล้ว

            “นายรู้จักลัทธิแอมบาร์วาเลียหรือเปล่า  ลัทธินั้นมีแต่ผู้หญิง  คนพวกนั้นจะทำพิธีทางศาสนาอย่างลับๆ และบูชาเทพเจ้า  พวกเขาเชื่อเรื่องการบูชายัญแลกอายุขัย  มีคำสาปที่สำหรับปีศาจอย่างเรานึกไม่ถึงหลายอย่างเชียวล่ะ”  เซลีนรูดซิบชุดเดรสลงแล้วหันหลังให้พวกเขาดู

ฟอลคอลและหมาแฝดเบิกตากว้างอย่างตกตลึง  เพราะแผ่นหลังขาวๆ ของเซลีนในตอนนี้มันชโลมไปด้วยเลือด  โดยบนผิวเนื้อของเธอมีสัญลักษณ์แปลกประหลาดรูปดาวห้าแฉกขนาดเท่าฝ่ามือสลักลึก  ทุกๆ เส้นสายที่ลากต่อกันเป็นรูปดาวมีเลือดซึมออกมาแทบจะตลอดเวลา

“ทุกๆ คืนท่ามกลางแสงจันทร์  สัญลักษณ์นี้จะกรีดเลือดฉันออกมา”  เซลีนรูดซิบกลับก่อนจะตกใจที่ฟอลคอนผุดลุกมาอุ้มเธอแล้วพาเข้าบ้าน

“ถ้าเป็นแบบนั้นก็บอกกันสิ  เมื่อคืนตอนนั่งรถเล่นทำไม่ไม่พูดสักคำ”  เขาโวยวายใส่เธอด้วยความโมโห

“ใส่เสื้อผ้าก็ไม่เป็นไรหรอก”  หญิงสาวส่ายหน้า  นอกจากปวดแสบปวดร้อนแล้วอย่างอื่นก็นับว่าสบายมาก  เพราะตกกลางคืนทีไรแผ่นหลังของเธอมักเจ็บปวดเสมอยกเว้นก็แต่คืนเดือนมืด

“แล้วพ่อแม่เธอ...”  ชายหนุ่มถามต่อ

“ตายหมดแล้ว...พวกเขาทำเพื่อฉัน  ตอนอยู่ที่นั่นทุกๆ คืนฉันจะถูกลากไปกลางแท่นหินกลางแจ้ง  ถูกจับถอดเสื้อให้นอนคว่ำเพื่อที่ผู้หญิงบ้าลัทธิเหล่านั้นจะรองเลือดจากฉันจนกว่าจะพอใจ”  เซลีนเล่าด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“เธอเป็นปีศาจนะ  ทำไมไม่สู้เล่า”  ฟอลคอนไม่รู้ว่าตนเองโกรธอะไร  แต่ตอนนี้เขาเดือดดาลจนแทบจะอาละวาดใส่ใครสักคน

“อยู่ที่นั่นปีศาจก็ไม่ต่างจากมนุษย์หรอก”  รอยยิ้มเยาะหยันผุดออกมาจากปากเซลีน  พ่อกับแม่และทุกคนในบ้านเธอเรียกได้ว่าเป็นปีศาจรุ่นโบราณแล้ว  แต่ทว่าปีศาจก็มีหลายประเภทซึ่งหากแบ่งเปรียบเทียบง่ายๆ ระหว่างสัตว์กินพืชกับสัตว์กินเนื้อ  บ้านเธอก็เป็นสัตว์กินพืชนั่นแหละ  อายุมาก  ตัวใหญ่แต่ไร้เขี้ยวเล็บ  แล้วยิ่งโดนคำสาปกันถ้วนหน้าก็ได้แต่รอความตายกันอย่างเดียว

สถานที่แบบนั้นนอกจากความทรมานในยามกลางคืนแล้วความเป็นอยู่ของเธอนับว่าดีทีเดียว  เธอถูกขังไว้ในห้องๆ หนึ่งแยกกับมาเรียและคาย่า  เธอได้ออกมาเดินเล่นบ้างบางเวลาโดยทุกอย่างมีครอบครัวเธอเป็นตัวประกัน  ที่จริงแล้วตัวเธอเองสบโอกาสหนีได้หลายครั้งแต่ก็ติดตรงครอบครัว  หากเธอหายไปเพียงแค่ชั่วโมงเดียวเชื่อเถอะว่าครอบครัวเธอจะโดนฆ่าทิ้งทันที 

คนจากลัทธิแอมบาร์วาเลียพวกนั้นต้องการเลือดปีศาจอายุมากเพื่อทำพิธี  แต่เงื่อนไขคือต้องเป็นปีศาจที่บริสุทธิ์ดังนั้นตัวเธอ มาเรียและคาย่าจึงเป็นตัวเลือกที่ดี  เจ้าลัทธิคนนั้นอาบเลือดของพวกเธอต่างน้ำ  ดื่มเลือดของพวกเธอเป็นของหวานด้วยความเชื่อที่ว่ามันเป็นการฉกชิงอายุของปีศาจคงไว้ซึ่งความวัยเยาว์  และเจ้าลัทธิคนที่ว่ายังรู้จักวิธีใช้คำสาปและยังใช้ได้ดีจนเหมือนมันจะติดตัวเธอไปตลอดชีวิต

สุดท้ายคนในครอบครัวเธอทนการหมิ่นศักดิ์ศรีไม่ไหวและรู้ว่าคนอย่างเธอต้องหนีรอดได้แน่  พวกเขาจึงเลือกที่จะสะบั้นชีวิตตัวเองเพื่อไม่ต้องให้เธอมีห่วงอะไรอีกไม่เว้นแม้แต่มาเรียและคาย่า  พวกเขายอมตายเพื่อให้เธอรอด 

วันนั้นเธอจำได้ดีกับตอนที่เดินไปเยี่ยมพ่อกับแม่ที่คุก  พวกเขาตัดสินใจแล้วและพูดว่าอยู่มาหลายพันปีตอนนี้ก็นับว่าคุ้มค่า  โดยที่คาย่าและมาเรียฆ่าตัวตายไปก่อนเพราะทนทรมานไม่ไหว  รอยยิ้มของพ่อแม่รวมถึงเจมม่าและฟิลยังคงติดตา  ปีศาจหลายพันปีต้องมาจบชีวิตง่ายๆ ด้วยน้ำมือมนุษย์ผู้รู้คำสาปคนหนึ่งช่าง...น่าแค้น      

“วันที่นายมาส่งฉันที่บ้านหลังนี้ตอนที่ทุกคนกำลังยุ่งกับเรื่องของตัวเอง  ฉันรู้สึกได้ถึงผู้บุกรุก  แต่รู้แล้วยังไง  สุดท้ายพวกฉันก็ถูกพาออกไปอย่างง่ายดายอยู่ดี”

“แล้วเธอก็จะกลับมาอยู่ที่นี่เนี่ยนะ!!  แล้วไอ้ลัทธิเลียๆ อะไรนั่นอยู่ไหน  ฉันถล่มให้เอง”  ฟอลคอนขยี้ผมตัวเองเพราะไม่รู้จะระบายความโกรธอย่างไร

“ฉันหนีมาได้พวกมันก็ต้องย้ายที่แล้ว”  เซลีนจัดผมยุ่งๆ ของชายหนุ่มให้เขาทรง  ลัทธินอกรีตแบบนั้นต้องระวังตัวเองมากอยู่แล้ว  และมันถูกต้องอย่างที่ฟอลคอนพูด  ลึกๆ แล้วเธอรอให้พวกมันมา  เธอไม่รู้ว่าจะทำได้แค่ไหนแต่ตอนนี้เธอไม่มีเหตุผลหรือแรงจูงใจให้อยู่ต่อบนโลกใบนี้  สิ่งขับเคลื่อนเดียวในชีวิตคือคำของแม่ที่บอกให้เธอใช้ชีวิตให้ดี  ให้มีความสุข  แต่เธอไม่มีความสุขดังนั้นจะอยู่หรือไม่อยู่ก็นับว่าไม่ผิดต่อความปรารถนาของแม่เท่าใดนัก 

“ว่าแต่พวกมันรู้ได้ยังไงว่าเธออายุได้แถมยังจิ้น”  โดเบอร์สงสัยข้อสำคัญขึ้นมา

“นั่นเป็นเรื่องที่ตอนนี้ฉันคิดยังไงก็คิดไม่ออก  พวกนั้นรู้เรื่องของบ้านฉันดีมากจนน่าตกใจ”  เซลีนเองก็ติดใจในข้อนี้ 

“มีหนอนหรือเปล่า”  อลาสกันถามหยั่งเชิง  “แบบว่าคนใน”

“บ้านฉันมีกันอยู่ 7 คนและตอนนี้ก็ตายกันหมดเหลือแค่ฉัน  ใครจะเป็นหนอนล่ะ...ฉันเหรอ”  หญิงสาวชี้มาที่ตัวเอง

“ก็จริงแฮะ”  ปีศาจหนุ่มทั้งสามพูดออกมาพร้อมกัน

“ไม่รู้ล่ะ  ยังไงเธอก็ต้องไปอยู่บ้านฉันก่อน  อยู่ที่นั่นรับรองว่าไม่มีใครทำอะไรเธอได้แน่  พวกพ่อฉันโหดจนนรกยังต้องถีบหัวส่งเลย”  ฟอลคอนไม่ยอมเรื่องปล่อยให้เซลีนอยู่ในสถานที่อันตรายคนเดียว

“ไม่เอา”  เซลีนปฏิเสธเสียงแข็ง  ใช่ว่าเธองี่เง่าแต่ต้องรู้ไว้ว่าเธอไม่อาจเอาความเดือดร้อนไปให้ปีศาจตนอื่น  คนจากลัทธิพวกนั้นกระหายเลือดโหดเหี้ยมกว่าปีศาจตัวจริงเสียอีก  ถึงแม้เธอจะเคยเจอครอบครัวฟอลคอนและรู้ว่าพวกเขาเป็นปีศาจประเภทกินเนื้อเขี้ยวคม  ความดำมืดและไอชั่วร้ายลอยกรุ่นเข้มข้น  ทว่าเธอก็ไม่อาจดึงพวกเขามาเดือดร้อนด้วยอยู่ดี

“งั้นฉันจองห้องในบ้านเธอห้องหนึ่ง  ถ้าไม่ให้ก็จะนอนหน้าบ้าน”  ในเมื่อเธอไม่ไปฟอลคอนก็ไม่บังคับอีก  แต่เขาคิดว่าจะเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาบรรดาพ่อๆ ของเขาแน่เพราะในอดีตพ่อของเขาก็เคยโดนคำสาปจนทุกข์ทรมานหลายร้อยปีก่อนจะเจอกับแม่  พวกพ่อของเขาจะเจ็บปวดจนแทบขาดใจในคืนพระจันทร์เต็มดวง  ซึ่งคำสาปที่ใช้ได้ผลกับปีศาจมักเกี่ยวกับดวงจันทร์ที่พลังอำนาจในยามกลางคืนกล้าแข็งจนกดข่มพลังปีศาจได้อยู่หมัด  บางทีตำราคำสาปของพวกพ่อเขากับของเซลีนในครั้งนี้อาจจะมาจากเล่มเดียวกันก็ได้ใครจะไปรู้

“นายชอบเซลีนจริงๆ ด้วย”  โดเบอร์เบิกตาโต

“เปล่าชอบนะ!  แค่เป็นห่วงเพื่อนเฉยๆ”  ปีศาจปากแข็งส่ายหน้าปฏิเสธ

“แม่ฉันบอกว่าคนโกหกจะจมูกบาน ตอนนี้จมูกนายพะเยิบพรึบๆ เลย”  อลาสกันขี้นิ้วไปยังจมูกโด่งๆ ของเพื่อน

“ไม่ได้โกหกสักหน่อย  จมูกฉันยังดีอยู่”  พอโมโหมากเข้าจมูกฟอลคอนก็ยิ่งพะเยิบเข้าไปใหญ่

“จมูกนายก็พะเยิบจริงๆ นั่นแหละ”  เซลีนเห็นด้วย

คราวนี้ฟอลคอนโมโหจนพาตัวเองไปยืนซุกอยู่ตรงมุมห้องมืดๆ เงียบๆ คนเดียว  งอนหนักชนิดไม่พูดไม่จา

“ว่าแต่ที่นี่จะเป็นฐานทัพใหม่ของเราเหรอ”  โดเบอร์เปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นว่าเพื่อนงอน

“เราหลอกให้ควีนมาที่นี่ดีไหม”  อลาสกันเห็นความหวังในการเจอสาวที่รักขึ้นมา  พวกเขาอดทนเฝ้ารอผ่านด่านพ่อตามา 20 ปี  อย่างน้อยก็ควรได้รางวัลให้ชื่นใจเล็กๆ น้อยๆ บ้าง

“พูดถึงควีน  ไม่ใช่ว่าลัทธิเลียอะไรนั่นอยากได้ปีศาจสาวบริสุทธิ์เหรอ  อย่างนี้ควีนก็ตกอยู่ในอันตรายนะ  เราต้องช่วยให้เธอไม่บริสุทธิ์ด้วยการขยี้พรหมจรรย์เธอซะ”  โดเบอร์นึกเรื่องสำคัญขึ้นได้

“กูยังอยู่นี่นะโว๊ย!!”  ฟอนคอลโวยวายเมื่อได้ยินเพื่อนวางแผนว่าจะแอ้มพี่สาวอย่างโจงแจ้ง  แต่เรื่องทำให้ไม่บริสุทธิ์เขาเห็นด้วย  มันเป็นวิธีที่ดีในการตัดปัญหาเพื่อความปลอดภัยในชีวิต  ชายหนุ่มมองเซลีนตาวาววับและคิดว่าอันดับต่อไปหลังจากนี้คือต้องรีบทำความสะอาดห้องนอนให้เสร็จ

            ในคืนเดียวกันนั้นเพราะฟอลคอนไม่กลับบ้านมา 2 คืนแล้วทำให้ผู้เป็นแม่อย่างลิซ่าห่วงจนนอนไม่หลับ

            “มันน่าตีจริงๆ เลย  อยู่เป็นเพื่อนเซลีนแล้วทำไมไม่โทรมาบอกแม่”  ลิซ่าดุลูกชายคนเล็กผ่านโทรศัพท์อย่างที่นานๆ ทีจะทำ  เธอรู้ว่าลูกๆ ของเธอโตเกินกว่าจะมาเจ้ากี้เจ้าการแบบนี้แล้ว  แต่ทว่าลูกชายของเธอทั้งสองคนต่อให้กลับดึกกลับเช้าสุดท้ายก็ยังถึงบ้านใน 24 ชั่วโมงมาตลอด  ไม่เคยหายเงียบไปแบบครั้งนี้

            “ว่างแล้วก็พาเซลีนมาเที่ยวที่บ้านบ้างนะ”  ลิซ่าพูดทิ้งท้ายเพราะรู้สึกชอบเด็กสาวคนนี้  เธอรู้ว่าเซลีนหายไปนานก็ให้ห่วงอยู่บ้าง  พอตอนนี้กลับมาแล้วก็โล่งใจขึ้นมาก

            “ลูกชายคนเล็กติดสาว  ส่วนลูกชายคนโตก็ยังไม่กลับ  บ้านนี้มีแต่ลูกสาวที่ว่าง่ายสินะ”  มาร์กบ่นไปตามเรื่องก่อนจะไล่มีอาไปนอนเพราะเด็กสาวนั่งรอพี่ชายเป็นเพื่อนแม่หาวไปหลายรอบ  เด็กคนนี้เป็นมนุษย์จะมาไม่หลับไม่นอนตามพวกเขาได้อย่างไร  “ไปนอนลูก...มีอา”

            “ค่ะ...ฝันดีนะคะแม่  ฝันดีค่ะพ่อมาร์ก”  มีอาหอมแก้มบุพการีทั้งสองคนแล้วเดินสะโหลสะเหล่ขึ้นไปนอน

            ตี 3 เวลาที่ส่วนใหญ่ลีโอจะกลับจากการไปคละเคล้าเกลือกกลั้วแสงสีและน้ำเมา  ทุกทีชายหนุ่มจะต้องเดินไปหยุดอยู่หน้าห้องๆ หนึ่งสักพักแล้วก็กลับห้องตนเอง  ทว่าวันนี้เขามายืนอยู่หน้าห้องเดิมอย่างที่ทำทุกวันแต่ที่ต่างออกไปคือเขาบิดลูกบิดแล้วเปิดประตูเข้าไป

            ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงเพียงครู่เขาก็ก้มลงจูบแก้มเธอแล้วไต่ไปยังริมฝีปากอิ่มที่เผยอน้อยๆ เหมือนเด็กๆ  เขากดย้ำไปมาอยู่หลายทีเพราะส่วนหนึ่งในใจบอกให้หยุดไม่อย่างนั้นเขาได้ปล้ำเด็กน้อยคนนี้แน่  มีอานับวันก็ยิ่งหอมจนเลือดปีศาจในกายเขาพลุ่งพล่านไม่หยุด

            และสุดท้ายตัวฝ่ายร้ายในใจเขาก็ชนะใสๆ เพราะปากนุ่มนิ่มขยับไปมาเหมือนรำคาญที่เขากดบ้างแตะผ่านบ้าง 

ลีโอกดจูบลงไปบนปากอิ่มเต็มอย่างหนักหน่วงพลางบดเคล้าขบเม้มกลีบปากเธอจนมันแดงระเรื่อก่อนเขาจะสอดลิ้นเข้าไป

            “อื้อ!”  มีอาสะดุ้งตื่นเพราะลมหายใจเธอสะดุด  หญิงสาวดิ้นขลุกขลักแต่กลับถูกมือหนากดเอาไว้กับเตียงนอน...ลุงลีโอจูบเธอ!!

          ลีโอขยับตัวขึ้นไปทาบทับร่างนุ่มนิ่มแล้วตักตวงรสชาติของมีอาอย่างเต็มที่  เขากวาดลิ้นไปทั่วโพลงปากเธอ  กลืนกินความชุ่มชื้นและดูดดุนลิ้นเล็กๆ ไร้เดียงสานั่นอย่างตะกละตะกราม  ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าจูบของมีอาหวานขนาดนี้  เขาคงไม่โง่ถอยห่างจากเธอตั้งแต่แรก

            “ลุงลีโอไม่เอานะ!”  มีอาร้องท้วงเมื่อปากและจมูกเขาซุกไซ้อยู่ตรงลำคอของเธอ  ไม่ว่าชายหนุ่มแตะผ่านส่วนไหนมันก็ร้อนผ่าวไปหมด

            “แต่ลุงอยากเอานะ  ไม่คิดว่าแม่ชีจะหอมขนาดนี้นี่”  ลีโออ้าปากงับทรวงอกเธอผ่านชุดนอนจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือกใหญ่  ตอนนี้เป้าของเขาแข็งขึงจนแทบจะทิ่มทะลุกางเกงอยู่แล้ว

            “มีอาจะฟ้องแม่!”  เธอขู่เสียงสั่น  ทว่าความวาบหวามจากปากของเขาทำให้เธอร้อนเร่าอย่างไม่เคยเป็น

            ลีโอชะงักก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสบกับดวงตากลมๆ ที่ยังสั่นระริกวูบไหว

            “มีอาเป็นเมียลุงดีไหม?”  เขาถามช้าๆ อย่างจริงจัง  ส่วนมีอานั้นคิดในใจอย่างตื่นตระหนกได้ว่า...เธอต้องหนีไปบวชแล้วล่ะ  ถ้าเขาเป็นพี่คงดีกว่านี้แต่คำว่าลุงมันค้ำคอจนทำให้เธอคิดไปถึงเรื่องของศีลธรรม  ดังนั้นคนที่จะเป็นแม่ชีอย่างเธอตัดให้ขาดคงดีกว่า  บางทีถ้าลุงลีโอคือพี่ลีโอตั้งแต่แรกทุกอย่างอาจง่ายกว่านี้

            “มะ...ไม่เอา”  เมื่อตัดสินใจได้เธอก็ปฏิเสธ  แต่ทว่าเธอยังรู้จักคนหน้าด้านอย่างลีโอน้อยไป

            “เป็นเมียลุงเถอะ...นะ  เป็นเมียลุงได้ไหม  จูบก็จูบกันแล้ว  คนอย่างลุงไม่ดีตรงไหน  ลุงหล่อนะตังค์ก็มี  ถ้าเป็นเมียลุงแล้วสัญญาว่าจะเลิกเที่ยว  ลุงเลี้ยงมีอามารู้หมดว่ามีอาชอบอะไร  คนอย่างลุงหาได้ง่ายๆ ที่ไหน”  เขาโฆษณาตัวเองยาวเหยียดแต่คำว่าลุงมันกระแทกหน้ามีอาไม่หยุด

            “มีอาไม่นอนกับลุงตัวเอง...บาปหนา”  เธอตัดสินใจพูดตรงๆ 

“ToT”  สีหน้าของลีโอตอนนี้พร้อมเป้าตุงๆ ที่เหี่ยวลงแบบทันทีทันใด...เขาอยากเป็นผัวไม่อยากเป็นลุงแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}