ภัคร์ภัสสร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนจากนักอ่านทุกคนค่ะ ขอบคุณเงินสมทบทุนค่าอาหารน้องหมาแมวของไรต์เอง แล้วจะขยันปั่นเรื่องใหม่มาเสิร์ฟความฟินเรื่อยๆ นะคะ ขอบคุณค่ะ ^-^

ฝากรักไว้ในรอยแผล(เป็น)

ชื่อตอน : ฝากรักไว้ในรอยแผล(เป็น)

คำค้น : แสบ, หื่น, น่ารัก, ำพระเอกหล่อ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2558 16:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ฝากรักไว้ในรอยแผล(เป็น)
แบบอักษร

 

 

บริษัท เดอะ แลนด์ริช กรุ๊ป มีท่านประธานกรรมการจัดการหนุ่มหล่อมาดเนี้ยบ ธีร์จุฑา เตชะเกรียงไกร  ภายนอกเขาดูขรึม สุขุม เงียบและมีหัวใจที่เยือกเย็นตลอดเวลา มีบอดี้การ์ดและเหล่าบริวารหนุ่มสาวคอยรับใช้ทำงานตามบัญชาเขา ในวงสังคมเขาคือหนุ่มหล่อในฝันสาวๆ ทั่วประเทศ แต่เบื้องหลังเขาคือนักธุรกิจหนุ่มมาดเพลย์บอยผู้เงียบขรึมและเป็นเจ้าของหัวใจอันเย็นชาประดุจน้ำแข็งแห่งเทือกเขาหิมาลัย เขาต้องรับผิดชอบอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลตั้งแต่อายุยังน้อย สานต่อแทนบิดาที่เสียชีวิตไปเมื่อครั้งที่เขากำลังศึกษาต่อดอกเตอร์ที่อเมริกา

เสียงโทรศัพท์สมาร์ทโฟนส่งเสียงกรีดร้องเมื่อมีสายเรียกเข้ามา

”ฮัลโหลว่าไง?”

”ศุกร์นี้วันครบรอบวันเกิดฉัน แกมาปาร์ตี้ริมสระที่บ้านฉันให้ได้นะ” เสียงพิชัยเพื่อนหนุ่มนักธุรกิจเอ่ยปากชวนเป็นเชิงบังคับ

”ศุกร์นี้แล้วเหรอ... หนุ่มใหญ่วัย 35 แล้วสินะ ฮ่าๆๆ”

“แกก็ใช่ย่อย ตามมาติดๆไม่ใช่เหรอ เวลาไปไว ยังสนุกกับสาวๆ ได้อีกนาน” พิชัยเอ่ยอย่างอารมณ์ดี

“แต่งงานแล้วก็ควรจะเลิกเจ้าชู้ได้แล้วนะไมเคิล!ธีร์จุฑาแกล้งพูดปรามเพื่อนสนิท ในวงการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ต่างยกให้เขาทั้งสองเป็นเจ้าพ่อผู้คร่ำหวอดและประสบความสำเร็จทั้งที่อายุยังน้อย

“อย่านอกเรื่องสิ ฉันโทร.มาชวนแกมางานวันเกิดฉัน สรุปมาได้มั้ย?”พอถูกเพื่อนพูดดักคอพิชัยก็เปลี่ยนเรื่องพูดทันที ความเจ้าชู้ไม่ใช่ยาเสพติดนะ จะได้พาไปเลิกที่ถ้ำกระบอกได้ ของแบบนี้ มันต้องใช้เวลา อย่างน้อยก็ทั้งชีวิตนั่นแหละ

“ไม่มีปัญหาหรอกน่ะ”ธีร์จุฑาเอ่ยขึ้น ความหมายก็คงไม่ปฏิเสธนั่นล่ะ ก็งานฉลองวันคล้ายวันเกิดเพื่อนรักทั้งทีนิ่นะ ต่อให้ติดธุระมากมายสักแค่ไหน นักธุรกิจอย่างเขาก็บริหารเวลาไปร่วมงานปาร์ตี้ได้อยู่แล้วล่ะ ไม่พลาดหรอก

“ดีเลย ฉันมีใครจะแนะนำให้รู้จัก”

“ใคร?”

“เห็นข่าวว่าแกมีปัญหาเรื่องที่ดินที่กระบี่ไม่ใช่เหรอ? แล้วก็นับวันยิ่งเรื่องใหญ่โต ฉันมีผู้ช่วยเรื่องกฎหมายจะแนะนำให้แกรู้จักไว้เว้ย เชื่อว่าจะช่วยอะไรแกได้เยอะเลย”พิชัยนำเสนอทางออกของปัญหาเรื่องที่ดินที่คาราคาซังของเพื่อนสนิท

“ขอบใจว่ะ ไว้ศุกร์นี้เจอกัน” ธีร์จุฑาสรุปก่อนกดวางสาย แล้วก้มหน้าก้มตาจมอยู่กับเอกสารรายละเอียดโครงการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มากมายหลายโครงการที่เขาดูแลอยู่ภายใต้ เดอะ แลนด์ริช กรุ๊ป หลังจากที่ธีร์จุฑาเคลียร์งานบนโต๊ะเรียบร้อย เขาก็เรียกเลขานุการสาวเข้ามารับแฟ้มเอกสารออกไปจัดการต่อไป พอดีว่ามีบางสิ่งที่เขานึกขึ้นได้

“เออ... ผู้หญิงเมื่อครู่กลับไปแล้วเหรอ?”ธีร์จุฑาถามขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ ถ้าเธอยังคงรออยู่ตรงนี้ เขาคงสละเวลาอันมีค่าพบเธอได้สักนาทีสองนาที

“ค่ะ เห็นบอกว่ามีธุระสำคัญจะต้องพบคุณธีร์ให้ได้” ลินดาเลขานุการสาวรายงานเจ้านายหนุ่ม

“ถ้าสำคัญจริงๆ ก็ต้องรอได้สิ” เขาหยุดนึก ช่วงนี้เขามีเรื่องอะไรสำคัญกับใครนักหรือโดยเฉพาะผู้หญิง ไม่นิ่ ทุกวันนี้งานการก็ยุ่งจะตายจะเอาเวลาที่ไหนไปทำเรื่องสลักสำคัญกับผู้หญิง คิดถึงตรงนี้เขาก็วางเรื่องที่คาใจนี้ลงทันที “เอาล่ะ ผมต้องไปแล้ว เอาเอกสารไปจัดการให้เรียบร้อย”ชายหนุ่มพูดก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“ค่ะคุณธีร์”เลขานุการสาวรับคำก่อนเผยรอยยิ้มหวาน

ทันทีที่เขาก้าวออกจากห้องทำงาน ไม่นานนักร่างสูงโปร่งก็มาถึงรถสปอร์ตหรูที่จอดรออยู่โซนที่จอดรถสำหรับผู้บริหารและมันก็เคลื่อนพาเขาออกจากตัวอาคารปัญหาเรื่องโครงการรีสอร์ทหรูที่กระบี่ของบริษัทที่เป็นประเด็นบุกรุกที่สงวนและถูกคนในพื้นที่โจมตีกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่แทรกซึมเข้ามาก่อกวนความคิดนักธุรกิจหนุ่มอย่างเขาทุกขณะจิต สมองเขาขบคิดแต่เรื่องนี้จนบางครั้งถึงขั้นเหม่อลอย แม้ว่าตอนนี้หลังติดเบาะมือบังคับพวงมาลัยก็ตาม

เอี๊ยด!!!! เท้าของเขาเหยียบเบรกลงจมฝ่าเท้าเมื่อพบวัตถุมีชีวิตตรงกระโปรงรถและถูกกระแทกแรกจนเขารู้สึกถึงเสียงปุกๆ  

“โอ้ย!” เหยื่อร่วงล้มลงต่อหน้าต่อตาสาธารณะชนรวมทั้งเขาที่เป็นตัวต้นเหตุ !

ธีร์จุฑาตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทันทีที่รถหรูออกมาจากอาคารจอดรถลงมาที่หน้าตึกก่อนออกไปสู่ถนนใหญ่ จู่ๆ ก็มีร่างบอบบางของหญิงสาวผิวขาวผมยาวกระโดดมาขวางรถ ดีที่เขาเบรกทัน รถจึงปะทะร่างน้อยนั้นไม่รุนแรง

“บ้าชิบ!! เดินยังไงข้ามถนนไม่ดูรถเลย” เขาสบถก่อนดับเครื่องยนต์รถพรวดเปิดประตูลงไปดูคนเจ็บ พบว่าร่างหญิงสาวล้มศีรษะกระแทกขอบฟุตบาทและหมดสติ ร่างสูงจึงพุ่งเข้าไปอุ้มร่างน้อยนั้นขึ้น มีทั้งคนแถวนั้น และ รปภ. ประจำตึกก็กรูเข้ามาช่วย

“เรียกรถพยาบาลด่วน!!” เขาหันไปออกคำสั่งกับหัวหน้า รปภ. ประจำตัวอาคารที่วิ่งเข้ามาดูเหตุการณ์

“คุณ! คุณครับ!!” ธีร์จุฑาเรียกชื่อแต่ไม่มีทีท่าว่าหญิงสาวจะฟื้นเขาประคองร่างที่หมดสติไว้ในอ้อมแขนแกร่ง สายตาคมเยือกเย็นของเขามองเธอไปทั่วเรือนร่าง ดวงหน้าสวยเนียนสดใสไม่มีร่องรอยสิวให้รำคาญ แม้หญิงสาวคนนี้จะหลับตาอยู่ก็พอรู้ว่าเป็นคนตาโตพอสวย จมูกโด่งนิดๆ น่าจะโด่งธรรมชาติปราศจากศัลยกรรมเหมือนอย่างที่สาวๆ สวยๆ รุ่นใหม่นิยม มันก็โด่งน้อยๆ รับกับปากอิ่มจิ้มลิ้มสีชมพูบางๆ นั้นล่ะ จัดว่าเป็นผู้หญิงหน้าตาดีทีเดียวเลย รูปร่างก็สมส่วน ไม่สิ ถ้าเทียบจากส่วนสูงของเธอกับหน้าอกหน้าใจที่อิ่มเต็มเกินตัว... เขาคิดว่ารูปร่างของเธอไม่น่าจะเรียกว่า สมส่วนได้แล้วล่ะ

“รถพยาบาลกำลังใกล้เข้ามาแล้วครับคุณธีร์” รปภ. ประจำตึกร้องบอกท่านประธาน จริงอยู่ถึงเขาจะเป็นคนรวยไฮโซและมีตำแหน่งเป็นนายจ้าง แต่ธีร์จุฑาก็เป็นกันเองกับทุกคน ตั้งแต่ระดับผู้บริหารลงมาจนถึงแม่บ้าน รปภ. จึงทำให้ลุงชิดดูสนิทสนมกับท่านประธาน เพราะบางครั้งหนุ่มนักธุรกิจอย่างเขาแอบมาทำงานที่ตึกในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ก็บ่อยไป มาทีไรก็เจอลุงชิดนี่ล่ะช่วยดูแลความปลอดภัยเรื่องสถานที่

“ดีเลย” ขาดคำเขาก็ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มขึ้นไปที่ตึกเพื่อหลบบรรดาไทยมุง ส่วน รปภ. ก็จัดการเคลื่อนรถของเขาไปลานจอดรถสำหรับผู้บริหาร

“คุณ... อย่าเพิ่งเป็นไรนะครับ” ธีร์จุฑาพูดด้วยสีหน้ากังวล

รถพยาบาลมาจอดเทียบลานหน้าอาคารสำนักงานก่อนที่ทีมเปล แพทย์ พยาบาลจะลงมารับคนเจ็บอย่างทันท่วงที พยาบาลมาดคล่องคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบนางพยาบาลแต่ท่อนล่างเป็นกางเกงดูทมัดทะแมง

“ช่วยออกห่างๆ คนเจ็บนะคะ เดี๋ยวขาดออกซิเจนค่ะ”พยาบาลตะโกนบอกชาวไทยมุงบริเวณรอบๆ ให้ถอยออกไปให้ห่างจุดเกดเหตุ ยิ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนเจ็บที่อยู่ในอ้อมกอดธีร์จุฑา

“คุณใช่ญาติมั้ยคะ?”นางพยาบาลสาวเอ่ยถามชายหนุ่มนักธุรกิจ

“เปล่าครับ ผมเป็นคนขับรถเฉี่ยวเธอล้มลงไปเอง”ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ สีหน้าแสดงออกถึงความรับผิดชอบ พยาบาลสาวมองหน้าสบตากัน ก่อนที่เสียงทุ้มแกร่งฟังดูสูงวัยจะแทรกขึ้นมา

“มันอุบัติเหตุครับ ท่านประธานไม่ได้ตั้งใจ ผมเป็น รปภ.ที่ตึกนี้”รปภ. เอ่ยขึ้น เขายืนยันพร้อมท่าทางให้หลายคนมั่นใจว่าเขาเป็นพยานคนสำคัญที่อยู่ในเหตุการณ์และท่านประธานของเขาบริสุทธิ์ใจ

“ไว้ค่อยให้ปากคำกับตำรวจนะคะ คนเจ็บต้องไปห้องฉุกเฉินด่วน คุณจะไปด้วยได้มั้ย”พยาบาลสาวคนหนึ่งตัดบทขึ้น

“ครับ ผมจะรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลคนเจ็บเอง”ธีร์จุฑาเอ่ยแสดงความรับผิดชอบ สีหน้าของนักธุรกิจหนุ่มจริงจังอย่างที่สุด

“โว....” เสียงบรรดาไทยมุงส่งเสียงออกมาด้วยความทึ่ง แล้วรู้สึกว่าคนก่อเรื่องรับผิดชอบ สายตาคมของเขายังตรึงอยู่ที่หญิงสาวที่ตกเป็นเหยื่อรถหรูของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจแม้สักนิด

 

“งั้นขึ้นรถเลยค่ะ เรามีเวลาไม่มาก” พยาบาลสาวตอบคล่อง ก่อนที่รถพยาบาลจะเคลื่อนตัวออกจากพื้นที่ตึกสูงตระหง่านนั้นโดยมีเสียงหวอหวีดคำรามลั่นนำทาง

ความคิดเห็น