facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD HUNTER 3 never choose you

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.2k

ความคิดเห็น : 162

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2564 03:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD HUNTER 3 never choose you
แบบอักษร

BAD HUNTER 3

หมับ!! ฉันเดินเข้าไปกระชากหัวยัยนั่นทันทีเมื่อเห็นว่ามันกำลังจูบอยู่กับพี่คลาวด์ของฉัน!

"กรี๊ดดดดดดดดด..." เสียงยัยนั่นร้องออกมาด้วยความตกใจสุดขีด และค่อยๆหันมามองหน้าฉัน

"...ธะ...เธอ" ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ แน่จริง! ยัยนี่เป็นเด็กนั่งดริ๊งที่นี่และเคยโดนฉันจัดการไปแล้วรอบนึง แต่คงยังไม่เข็ด!

"มานี่!" ฉันพูดพร้อมกับกระชากหัวยัยนั่นเพื่อจะได้จัดการสะดวกขึ้น

หมับ! อยู่ๆพี่คลาวด์ก็เอื้อมมาจับมือฉันที่ดึงหัวยัยนั่น

"ปล่อย" เขาเอ่ยบอกฉันด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่...ฉันไม่สน!

"พี่นั่นแหละ ปล่อย!" ฉันบอกเขากลับไป

"..." ซึ่งพี่คลาวด์ก็ไม่ตอบ แต่เลือกที่จะมองหน้าฉันนิ่ง ก่อนจะ...

พรึ่บ! เขาสบัดมือฉันออกจากหัวยัยนั่นอย่างง่ายดาย

"พี่ปกป้องมันหรอ!" ฉันถามออกไปอย่างหัวเสีย นี่เขาเลือกยัยนั่นงั้นหรอ

"ฉัน..."

"...ไม่เคยเลือกเธอ"

พี่คลาวด์มองหน้าฉันและตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา หึ เอาจริงๆ น้ำเสียงของเขานะฉันชินแล้ว แต่...คำพูดที่ทำร้ายความรู้สึกและจิตใจพวกนั้น ฉันไม่เคยชินกับมันสักที...

เงียบ...ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา แม้กระทั่งพี่ฟาโรห์และพี่ไคที่นั่งดื่มกันอยู่เงียบๆ

"เอ่อ...งั้นนีน่า ขะ...ขอตัวก่อนนะคะ" อยู่ๆยัยเด็กนั่งดริ๊งจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกลัวๆ คงรู้สึกกลัวและอึดอัดต่อสถานการ์ณตอนนี้ แล้วก็สายตาจากฉันด้วยมั้ง

"ไม่ต้อง" พี่คลาวด์พูดขึ้น ทำเอายัยนั่นชะงักอยู่กับที่ทันที ก่อนจะมองหน้าฉันด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เพราะโดนทั้งฉันและพี่คลาวด์กดดัน ซึ่งแน่นอนว่า...ยัยนั่นก็ต้องเลือกที่จะเชื่อฟังพี่คลาวด์กว่าฉันอยู่แล้ว!

"ออกมา!" ฉันตะคอกบอกยัยนั่นอย่างไม่ยอมแพ้ แต่แล้วประโยคต่อมาก็ทำให้ฉันรู้สึกแพ้ขึ้นมาทันที

"เธอนั่นแหละ...ออกไป" พี่คลาวด์หันมาบอกฉันด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ทำไม...มันถึงได้เจ็บขนาดนี้นะ ทั้งที่ควรจะชินกับมันได้แล้วไม่ใช่หรออลิซ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้กับเธอซะหน่อย...

"..." ฉันไม่มีคำพูดอะไรที่จะเอ่ยออกไป ตอนนี้ทั้งหัวใจและร่างกายของฉันมันชาไปหมด...ไม่รักไม่ว่าแต่อย่าทำร้ายจิตใจกันขนาดนี้ได้ไหม

"มานั่งกับฉันสิ" เสียงพี่ฟาโรห์พูดขึ้นมา ก่อนจะขยับตัวให้ฉันนั่งข้างๆเขา

"ขอบคุณค่ะ" ฉันตอบเขากลับไปพร้อมกับส่งสายตาขอบคุณเขาไป ถ้าไม่ได้เขา ฉันก็ต้องกลับไปอย่างคนแพ้...หลายคนอาจจะกำลังด่าว่าฉันโง่ หึ...ฉันจะบอกให้นะ ฉันน่ะ โง่กว่าที่ทุกคนคิดซะอีก ดูภายนอกเหมือนว่าฉันจะเก่ง จะฉลาดไปซะทุกเรื่อง ซึ่งมันก็ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละ แต่สิ่งเดียวที่ฉันโง่ ก็คือ เขา...แค่เป็นเขา ฉันก็พร้อมที่จะยอมโง่ไปกับทุกอย่าง...

"..." พี่คลาวด์ไม่พูดอะไรต่อ แต่เขาเลือกที่จะมองหน้าฉันนิ่ง เขาคงจะรู้สึกรำคาญกับความหน้าด้านหน้าทนของฉันสินะ หึ ฉันก็อยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าบางทีฉันก็รำคาญความหน้าด้านหน้าทนของตัวเองเหมือนกัน!

"มันใจร้ายขนาดนั้น ยังจะเลือกมันอีกหรอ..." เสียงพี่ฟาโรห์กระซิบเอ่ยถามฉันขึ้น

"ใจร้ายกว่านี้...ก็ยังเลือกเขาค่ะ" ฉันตอบกลับไปตามตรง

"หึ เธอนี่แม่ง...มั่นคงจนดูน่ากลัวเลยวะ" พี่ฟาโรห์บอกฉัน ก่อนจะหันไปมองหน้าพี่คลาวด์ที่นั่งดื่มเหล้าอยู่นิ่งๆ ส่วนยัยนีน่าก็ได้แต่นั่งข้างๆเขาไม่กล้าทำอะไร เพราะเจอสายตาของฉันจ้องมองอยู่

"งั้นเรามาพิสูจน์อะไรหน่อยไหม..." อยู่ๆพี่ฟาโรห์ก็พูดขึ้นพร้อมกับหันมามองหน้าฉัน

"??" ฉันจึงมองหน้าเขาด้วยความไม่เข้าใจ

หมับ! แล้วพี่เขาก็ดึงฉันเข้าหาตัวเอง ก่อนที่จะ...

จุ๊บ!! เขาก้มลงจูบฉันด้วยความดูดดื่ม ทำให้ฉันตกใจสุดขีด แต่เมื่อเห็นสายตาของพี่คลาวด์ที่กำลังมองมาอยู่ ก็ทำให้ฉันจูบตอบพี่ฟาโรห์กลับไป...เพราะแอบหวังปฏิกิริยาจากเขา แต่ไม่เลย...ไม่มีปฏิกิริยาอะไรจากเขา นอกจากสายตาที่นิ่งเรียบไม่รู้สึกอะไร...

พลั่ก! ฉันจึงตัดสินใจผลักพี่ฟาโรห์ออกและเดินออกมาจากตรงนั้นทันที

 

 

@ห้องน้ำ

ฉันได้แต่ยืนมองตัวเองในกระจกห้องน้ำด้วยความรู้สึกแย่

"นี่ฉันลดคุณค่าตัวเองขนาดนี้เลยหรอ..." ทั้งที่ฉันทั้งสวย รวย เก่ง มีผู้ชายเข้าหามากมาย ทำไมฉันถึงได้ลดคุณค่าตัวเองมาทำอะไรแบบนี้เพื่อผู้ชายคนเดียวนะ...แต่ฉันก็มาไกลเกินกว่าจะกลับไปแล้ว ฉันรักเขาไปแล้ว และจะต้องเป็นเขาคนเดียว...ยังไงฉันก็ขอสู้อีกหน่อยแล้วกัน

"เธอทำได้อยู่แล้วอลิซ..." ฉันยืนให้กำลังใจตัวเองหน้ากระจกอยู่สักพัก ก่อนจะเดินออกไปอย่างมั่นใจอีกครั้ง แต่...

"กินอะไรรึยัง" เสียงพี่คลาวด์เอ่ยถามผู้หญิงคนนึงด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซึ่งผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใครไม่ได้เลย ถ้าไม่ใช่ พี่มิรัน! เจ้าหญิงประจำกลุ่มของเขา ทำไมเธอถึงเป็นเจ้าหญิงปาะจำกลุ่มเขานะหรอ เพราะในกลุ่มมีพี่มิรันเป็นผู้หญิงคนเดียว แถมพวกเขาก็มักจะดูแลเธอดีอย่างกับเจ้าหญิงไงละ แต่...เว้นพี่ไคนะ เพราะดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยชอบพี่มิรันสักเท่าไหร่ เหมือนกับฉัน! ที่ไม่ค่อยชอบพี่มิรันสักเท่าไหร่ ยอมรับแบบไม่อายเลยว่า ฉันอิจฉาพี่เขา...ฉันอิจฉาที่พี่เขาได้รับความห่วงใย ได้รับสายตาที่อบอุ่นและอ่อนโยนจากพี่คลาวด์ บอกตรงๆฉันโคตรจะรู้สึกอิจฉาและเจ็บปวดเลย เพราะฉันไม่เคยได้รับความรู้สึกอะไรจากพี่คลาวด์ นอกจากความรู้สึกรำคาญ และเย็นชาพวกนั้น

"ยังเลย หิวจะแย่แล้วเนี่ย" พี่มิรันตอบกลับพร้อมกับนั่งลงข้างๆพี่คลาวด์ โดยเขาก็ไล่ให้ยัยนีน่าเดินออกมา เพื่อที่จะให้พี่มิรันนั่งลงข้างๆเขาแทน

"อืม อยากกินอะไร" ฉันได้แต่ยืนแอบมองพวกเขานั่งคุยกันด้วยความสนิทสนม และรู้สึกเจ็บปวดไปกับความอ่อนโยนของเขาที่มีให้ผู้หญิงอีกคน...ทำไมนะ ทำไมคนอย่างฉัน ถึงได้ไม่มีสิทธิ์ได้รับความอ่อนโยนจากเขาเลย...

พรึ่บ แต่แล้วอยู่ๆเหมือนพี่คลาวด์จะรู้ว่ากำลังมีคนจ้องมองเขาอยู่ เขาจึงหันมา...ทำให้สายตาเราประสานกันอย่างไม่ตั้งใจ ซึ่งมันก็ทำให้ฉันรู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อย เลยรีบหันหลังหนีเขา แต่ด้วยความไม่ระวังทำให้ฉันหันมาชนกับคนๆนึง

หมับ! โชคดีที่เขารับตัวฉันไว้ได้ทัน ไม่งั้นฉันคงจะล้มกองไปกับพื้นแล้วแน่ๆ

"เป็นอะไรไหมครับ" เสียงเขาเอ่ยถามฉันขึ้นด้วยความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไรค่ะ..." ฉันตอบกลับเขาไป พร้อมกับค่อยๆเงยหน้าบอกเขา

"...ขอโทษนะคะ" และเมื่อเห็นหน้าของฉัน ผู้ชายคนนั้นก็เหมือนจะอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะปรับเป็นปกติ ซึ่งขอบอกเลยว่า ผู้ชายตรงหน้าฉันก็งานดีอยู่ไม่น้อย นี่ถ้าไม่ติดว่าใจมีเจ้าของแล้วนะ...หึ!!

"ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบฉันกลับมาพร้อมกับส่งยิ้มบางๆให้ฉัน อย่ายิ้มนะ! อย่ายิ้ม...ไอดีไลน์ในโทรศัพท์ฉันสั่นนะ อย่า!

"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ..." เขาบอกฉันก่อนจะทำท่าจะเดินออกไป เหอะ คิดว่าอ่อยฉันแล้วจะจากกันไปง่ายๆงั้นหรอ...ไม่มีทาง!

"เดี๋ยวค่ะ...." ฉันเอ่ยเรียกเขาไว้

"...ถ้าอยากรู้จักคุณ จะได้ไหมคะ" ฉันถามพร้อมกับมองหน้าเขา

"ได้สิครับ" เขาก็ตอบกลับมา บอกเลยนะว่า...อลิซไม่นกค่ะ และไม่เคยนกกับผู้ชายคนอื่น ยกเว้น...คนๆนั้นคนเดียว!

"อลิซค่ะ" ฉันบอกเขาไป

"ผมหมอกครับ" ผมตอบฉันกลับมา

"ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณหมอก" ฉันบอกเขาออกไปพร้อมกับส่งยิ้มบางๆอย่างที่เขาเคยยิ้มให้ฉันกลับไป

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เขาตอบฉันกลับมา

"งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ" ฉันบอกเขาไป ก่อนจะทำท่าจะเดินออกไป หึ คิดว่าอ่อยแล้วจากไปได้คนเดียวงั้นหรอ...รู้จักผู้หญิงอย่างฉันน้อยไป :)

"เดี๋ยวครับ..." เขาเอ่ยเรียกฉันไว้

"คะ?" ฉันจึงแกล้งหันไปถามเขาด้วยสีหน้างุนงง

"ผมขอชื่อไอจีหน่อยได้ไหมครับ...พอดีอยากรู้จัก มากกว่านี้" บอกแล้วไง ว่าอลิซไม่นก

"ได้สิคะ" ฉันตอบเขากลับไป ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของเขามาพิมพ์ชื่อไอจีตัวเองตามที่เขาขอ

"ขอบคุณครับ" เขาบอกด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"ยินดีค่ะ" ฉันก็ตอบเขากลับไป ถึงฉันจะรักพี่คลาวด์แค่ไหน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะต้องมีพี่คลาวด์คนเดียวนี่ หลายครั้งเวลาที่ฉันเสียความรู้สึกกับเขา ก็มีพวกผู้ชายพวกนี้นั้นแหละที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น ทั้งการเอาใจใส่ ความอ่อนโยน และการดูแลของเขาพวกมันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีค่า แต่ก็ต้องไร้สติกลับไปหาคนที่ไม่เคยเห็นค่าตัวเองทุกครั้ง ดูโง่ดีเนอะ แต่เอาเถอะสักวันนึงไม่เขาใจอ่อนให้ฉัน ก็ฉันนี่แหละที่เป็นฝ่ายอ่อนใจและเดินออกไปเอง...

 

ความคิดเห็น