JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่3

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3
แบบอักษร

"​เฮ้ย! ไม่ฉันจะรออีปลา" ดาญ่าพูดขึ้นขณะที่โจ้กำลังลาก​เธอให้ไปกับเขา 

"ก็จะรอด้วยไง​ไป" โจ้พูด 

"ไปไหน" ดาญ่าพูดและยึดตัวไว้จากแรงฉุด 

"ไปรอปลาวาฬไง" โจ้หันมาพูดกับดาญ่าก่อนมาเดินต่อ​ ดาญ่าไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่สบัดมือเขาออกก่อนจะเดินนำหน้าไป 

"คุยหน่อยดิ" โจ้กล่าวขึ้นพร้อมกับเดินไปตามทางเท้า​ เขาต้องการคุยกับเธอเรื่องความสัมพันธ์ของเขากับเธอพร้อมกับหวังว่าเธอจะยังรักเขาอยู่บ้าง 

"ฮึ" เธอครางในลำคอแล้วหยุดหันไปข้างหลังจ้องหน้าเขาต้องการรู้ว่าเขาจะคุยอะไรกับเธอ 

"เรื่องของเราอ่ะ" โจ้กล่าวจ้องหน้าดาญ่าอย่างจริงจังว่าเขาต้องการจะพูดเรื่องนี้จริงๆ 

"ฉันคิดว่าเราไม่ควรพูดถึงมันอีกนะ" ดาญ่าตอบกลับโจ้เสียงเรียบเหมือนประมาณว่าเธอไม่ต้องการพูดเรื่องนี้ 

"ฉันอยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม​ ได้ไหม" โจ้พูดขึ้นอย่างไม่ฟังแล้วย้ำที่ประโยคหลังเมื่อเห็นร่างบางตรงหน้ายังนิ่ง 

"นายลืมแล้วเหรอว่านายเป็นคนทำให้เราจบ​ นายไปเอากับคนอื่นลับหลังฉันเองไม่ใช่เหรอ" ดาญ่าพูดขึ้นเสียงเรียบอย่างคนไม่รู้สึกแต่มันกลับทำอีกฝ่ายสะอึกเพราะที่เธอพูดมันเป็นความจริงทั้งหมด 

" นายคงยังไม่ลืมในสิ่งที่นายเคยพูดไว้หรอกใช่ไหม" ดาญ่าพูดและเสยยิ้มเบาๆ 

 

​อดีต 

 

 

​ผับ​ Monster eye 

 

​เสียงเพลงยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง​ด้วยจังหวะที่เล้าอารมณ์จนทำให้เหล่าผีเสื้อราตรีทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะมาโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะดนตรี​ แต่ก็ยังมีคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้สนใจเสียงดนตรีที่ดังอึกทึกครึกโครมแต่อย่างใดยังคงบดจูบ​ ลูบ ไซร้กันนัวเนียอย่างออกรสออกชาติ 

 

​ร่างบางในชุดเดรสสั้นสีแดงของดาญ่าเดินผ่านการ์ดเข้ามาข้างในตัวผับอย่างง่ายดายเพราะใครก็รู้ว่าเธอคือแฟนเจ้าของผับซึ่งก็คือ​โจ้​ ดาญ่าเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ​ มือบางกำแน่นเหมือนโกรธใครมา​ก่อนจะเหลียวหาเพื่อนตัวเอง 

 

​"ทางนี้เว้ยอีญ่า" เสียงโฟโมสต์เพื่อนชายใจสาวที่ตอนนี้้ย้ายไปเรียนที่ต่างประเทศเรียกเมื่อเห็นเธอ 

 

​ดาญ่าหันไปตามเสียงของเพื่อนแล้วมุ่งหน้าไปที่โต๊ะที่มีเพื่อนของเธอนั่งรออยู่ก่อนแล้ว 

 

​"มันอยู่ห้องไหน"ดาญ่าถามพร้อมกับอารมณ์ที่อยากฆ่าคนสุดๆ 

 

​"ใจเย็น​ นิ่งก่อนดิมึงไปตอนนี้จะมีประโยชน์อะไรรอให้มันลงมาก่อนแล้วมึงค่อยจัดการดีกว่าไหมว่ะ" ปลาวาฬเตือนสติเพื่อนเพราะเธอไม่ต้องการให้มีเรื่อง​ ถ้าดาญ่าไปเธอไม่ต้องการให้ดาญ่าเห็นแฟนตัวเองกำลังเอากับคนอื่น​ เธอเป็นห่วงความรู้สึกเพื่อน 

 

​"อือก็ดี​ แล้วมันอยู่ห้องไหน"ดาญ่านั่งลงเก้าอี้ที่ว่างแล้วยกแชมเปญที่ลงอยู่บนโต๊ะขึ้นมาจิบ 

" ห้อง​ VIP25"โฟโมสต์บอกดาญ่า​แล้วยกขวดแชมเปญเทใส่แก้วตัวเอง 

 

​ดาญ่าลุกจากเก้าอี้ทันทีที่รู้ในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้แล้ว​ เธอไม่ยอมให้เรื่องนี้มันจบง่ายๆหรอก​ อย่างน้อยมันก็ต้องตายกันไปข้างให้รู้แล้วรู้รอด​กันไป 

 

​"เฮ้ย!" โฟโมสต์กับปลาวาฬเสียงดังขึ้นพร้อมกันเมื่อเห็นดาญ่าลุกพรวดขึ้น 

 

​ร่างบางหันมามองเพื่อนตัวเองอีกครั้งใบหน้าเรียบนิ่งที่ใครได้พบก็ต้องแอบขนลุกบ้างล่ะ​ แม้แต่เพื่อนสนิท​ที่มองอยู่ก็ด้วย​ ถึงตอนนี้แล้วคงแล้วแต่เวรใครกรรมใครแล้วแหละ 

 

​"พวกมึงอยู่นี้แหละเดี๋ยวกูจัดการของกูเอง" ดาญ่าพูดอย่างคนเอาแต่ใจ​ จนทั้งสองต้องนั่งลงเหมือนเดิมได้แต่มองไปยังเพื่อนอย่างห่วงๆและภาวนาว่าของให้ไม่มีใครตาย 

​ตึก​ ตึก​ ตึก 

 

​เสียงรองเท้าส้นสูง​ดังตามจังหวะการเดินของเจ้าของก่อนจะหยุดหน้าเคาน์เตอร์ที่มีพนักงานที่อำนวยความสะดวกให้กับลูกค้าอยู่​2-3 คน 

" ฉันขอกุญแจห้อง​ VIP25"ร่างบางเอ่ยตามความประสงค์ของตัวเอง​ พนักงานหน้าเคาน์เตอร์มองเธอพักหนึ่งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเธอเป็นแฟนเจ้าของผับ​ เธอจึงให้กุญแจกับดาญ่าอย่างง่ายดาย 

 

​เมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วดาญ่าก็ไม่รีรอที่จะขึ้นลิฟท์​ไปชั้น​VIPเพื่อไปจัดการคนที่มันบังอาจมาสวมเขาให้เธอ 

 

​ดาญ่าเดินมาเรื่อยๆสองข้างทางมีห้องประมาณ​ 20กว่าห้อง​ แต่ละห้องใหญ่พอๆกับห้องนอนที่บ้านเลยที่เดียว 

 

​แล้วดาญ่าก็มาถึงห้อง​ VIP25 เป็นห้องสุดท้ายในชั้นVIPร่างบางยืนอยู่หน้าห้อง​ ยิ่งโกรธขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินเสียงกระทบกันของหัวเตียงกับผนังเบาๆถึงแม้ว่าจะเป็นห้องเก็บเสียงก็ตาม 

 

​ดาญ่ายกลูกกุญแจที่อยู่ในมือขึ้นมาก่อนไขกุณแจเข้าไปในห้อง 

​กิ๊ก​ (เสียงปลดล็อกกุญแจ)​ 

ความคิดเห็น