Marionette_doll
facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.2 : ให้ฉันดูสิ

ชื่อตอน : Ep.2 : ให้ฉันดูสิ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2562 12:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.2 : ให้ฉันดูสิ
แบบอักษร

ผมนั่งมองคนที่นั่งกินพายอย่างมีความสุข พร้อมกับเก็บกับไปให้พ่อของเธอด้วย เพราะยัยซื่อบื่อนี่ ผมเลยต้องไปอาบน้ำเพราะความเหนียวเหนอะของแยมสตรอว์เบอร์รี่ แล้วตัวเองมานั่งกินอย่างสบายใจเนี่ยนะ มันได้หรอ

“ เช็ดผมให้หน่อยสิ “

“ เรื่องอะไร หัวนาย “ เธอไม่ได้ใส่ใจ พร้อมตักชีสพายเข้าปากต่อ

“ แต่เธอทำให้ฉันต้องไปอาบน้ำ “ ผมทำหน้าดุใส่เธอ จนเธอต้องรับผ้าขนหนูจากผมมาเช็ดผมแต่โดยดี

ทำไมเวลาวันนึงมันน้อยนัก อาทิตย์นึงมีเวลาแกล้งเธอแค่สองวันเอง ตอนเรียนยังมีเวลามากกว่านี้อีก พรุ่งนี้เธอต้องสอนผมถ่ายรูปสินะ

เสาร์ผมสอนเธอทำอาหาร อาทิตย์เธอต้องสอนผมถ่ายรูป แต่ถ้าอยากได้จันทร์-ศุกร์ด้วยต้องทำยังไง

“ คิดอะไรอะเสือ “

“ ทำไมต้องบอกเธอ เธออยากรู้รึไง “ ผมแหงนหน้ามองเธอที่กำลังเช็ดผมของผมอยู่

“ นายเงียบแล้วไม่ชินอะ พอเข้าใจปะ ปกตินายจะชอบทำขรึม แต่อยู่กับฉันนายไม่เคยเงียบ “

น่ารักแฮะ แต่วันนี้ทำตัวน่ารักทั้งวันไม่รู้จะแกล้งอะไรดีเลย คิดถึงตอนที่เธอเลียผมเบาๆ ฮึ้ยย จักจี้ แถมตอนนี้เธอยังเอียงคอมองผมแบบนี้อีก ถ้าเป็นคนอื่น ผมคงจูบไปแล้ว แต่ถ้าผมทำกับยัยนี่ ผมต้องเสียเธอไปตลอดการแน่

“ เล่าให้ฟังรึยัง พี่เตเค้ามาสมัครงานที่บริษัทฉันด้วยนะ “

ประโยคที่ทำเอาผมต้องตกใจ อยากตะโกนออกไปว่าไม่ให้รับ แต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ หงุดหงิดใจขึ้นมาอีกแล้วสิ ตอนเรียนมันจีบเจ้าข๋าของผมใครก็ดูออก

“ อื้ม เช็ดผมไปเลย “ ผมหงุดหงิดใส่เธอเอาดื้อ ผมมีเวลาเจอเธอแค่อาทิตย์ละ 2 วัน แต่ผู้ชายอีกคนได้เจอเธอเต็มอาทิตย์ 5 วันเลย

“ เอ้าอยู่ดีๆก็หงุดหงิด บ้าปะเนี่ย “

“ ห้ามให้เค้าไปส่งบ้าน ห้ามไปไหนกันสองคน ห้ามอยู่ด้วยกันตามลำพัง “

“ ทำไมอะ “

“ เซฟตัวเองไม่เข้าใจรึไง ผู้ชายอะ เธอไว้ใจแค่ฉันคนเดียวก็พอละ “ ผมหันไปทำหน้าหงุดหงิดใส่คนที่เอาแต่ถาม

ซื่อบื้อ ต้องถามทุกอย่างเลยรึไง


“ หิวยัง กินไรดีอะ ฉันจะทำให้กิน “

ผมไม่กล้าให้เธอช่วยอีกแล้ว แม้เธอจะอยากช่วยแค่ไหนก็ตาม เห็นตัวเล็กๆแบบนี้ทำลายบ้านผมได้เลยนะ


ติ๊งต่อง ~* ใครมันมาวะ ถ้าชิม่อนมันต้องรู้ดิ ว่าวันนี้ผมไม่รับแขก หรือจะเป็น!!!

[ พี่ไทเกอร์ขาาาา ]

ชิบหายละ คนที่ไม่อยากเจอที่สุดในวันนี้ เธอมาจนได้

“ เสือ มิลินมา “

อีกแปปยัยนั่นต้องปีนรั้วเข้ามาส่องข้างในแน่ ผมกดล็อคประตู แล้วลากแขนเจ้าข๋า วิ่งขึ้นไปบนชั้นสอง ก่อนที่มิลินจะปีนรั้วเข้ามาส่องในบ้าน แล้วจะเห็นเรา

“ อะไรต้องกลัวขนาดนี้เลยหรอ “

“ ตามมาเงียบๆ อย่าให้ยัยนั่นเห็นเลยนะ ฉันขี้เกียจคุยเฉยๆ ไม่ได้กลัว “

ผมไม่ได้กลัว แต่ผมลำบากใจที่จะปฏิเสธ ผมไม่ชอบความถึงเนื้อถึงตัว แล้วความเข้าใจยากของมิลิน

“ รอยัยนั่นไปก่อน ค่อยลงไป “


มิลิน ลูกของป้าหลิน เพื่อนสนิทของม้าผม เธอชอบผมและตามผมแจเลย แต่เธอไม่ใช่แบบที่ผมชอบ แต่เป็นในแบบที่ผมกลัว

“ เสือ “

“ ว่า “

“ เอ้อ พี่ลูน่าชวนไปงานแต่ง ฝากการ์ดมาให้นายด้วย แต่ฉันลืมอะ แล้วอีกอย่างนายเคยชอบพี่ลูน่า เลยไม่กล้าเอาการ์ดมาให้ด้วย กลัวนายนอนร้องไห้ขี้มูกโปร่ง พอเข้าใจนัดนายต้องนัดล่วงหน้า แต่ฉันเพิ่งนึกออกอะ “

เรื่องสำคัญขนาดนี้เพิ่งนึกออก

“ วันไหน ที่ไหน รายละเอียดงานล่ะ “

“ แปปนะฉันเมมไว้ “

ผมมองดูเธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วเลื่อนหาอะไรก็ไม่รู้ เลื่อนแล้วเลื่อนอีก กว่าจะหาเจอ แล้วเธอก็ยื่นให้ผมดู พุธนี้!!!!! ยัยนี่จะบ้าหรอ ใครจะไปเคลียร์งานให้ทัน งานฉันไม่ได้น้อยเลยนะ

“ ถ้านายไม่ไป ฉันก็ต้องไปกับพี่เตสองคน แต่ไม่เป็นไรหรอก ยังไงก็ไปเจอพี่ลูน่ากับพี่ต้นกล้าที่นู่นอยู่แล้ว ตอนแรกกลัวนายจะลำบากใจเลยไม่ได้ชวน “

ภาษาไทยเกรดไหนเนี่ย คุยอะไรสลับไปสลับมา

“ ชัดๆ สั้นๆ อยากให้ไปรึป่าว พูดยาวแล้วใจความยืดเยื้อ “ ผมมองหน้าคนที่พูดอะไรน่าปวดหัว

“ อยาก!!! “

“ ก็แค่นั้นแหละ ฉันอยากตีเธอนัก พูดอะไรอ้อมโลก “

ผมเห็นหน้าเธอสลดที่ถูกดุ ก็อดอยากจะแกล้งไม่ได้เลย

“ ร้องเหมียวๆก่อน แล้วฉันจะยอมไป “

ถึงเธอจะไม่ยอมร้อง ผมก็จะต้องไปอยู่ดี ใครจะไปยอมฝากปลาย่างไว้กับแมว ที่พร้อมจะตะครุบปลาของผมได้เสมอล่ะ

“ เหมี๊ยวว ~* พอใจยัง “

น่ารักก

“ อื้ม งานแต่งรุ่นพี่ จะไม่ไปได้ยังไง “

ทำอะไรไม่เคยมีระบบ งานแต่งเค้านัดล่วงหน้ากันเป็นเดือน แต่มาบอกฉันตอนก่อนหน้าวันงาน 3 วัน ให้ตายเถอะ ฉันมีเธอ ชีวิตฉันตื่นเต้นขึ้นเยอะเลย

“ ของขวัญแต่งงาน ชุด จองตั๋ว เตรียมรึยัง “

เธอส่ายหัวเบาๆ ให้ตายเถอะ!! ยัยนี่เคยวางแผนทำอะไรบ้างไหมในชีวิต

“ วันจันทร์มาหาฉันที่บริษัทตอนบ่าย จะพาไปจัดการ ถ้าไม่มีฉันเธอจะทำยังไง “

เธอทำสีหน้าขุ่นคิด

“ ก็เฉยๆ แต่ถ้านายไม่มีฉัน นายเหงาแน่ “

“ ไม่มีทาง เธอต่างหาก ถ้าไม่มีฉันชีวิตมืดมนแน่ “ ผมดีดเข้าที่หน้าผากของเธอ

“ โอ้ยฉันเจ็บนะ “

ที่จริงผมจะนัดวันอาทิตย์ก็ได้ แต่ผมอยากหาเรื่องอยู่กับเธอเพิ่มอีก 1 วัน แค่นั้นเอง จะทำยังไงกับเธอดีนะ นอกจากถ่ายรูปกับกิน เธอก็ไม่เอาไหนสักอย่างเลย

“ นั่งแท็กซี่ไปเปลืองตังตายเลย มารับฉันสิ “

“ ฉันคิดว่าฉันต้องสอนเธอขับรถด้วย “

“ ต้องกราบนายเป็นอาจารย์เลยไหม ถ้าจะสอนทุกอย่างขนาดนี้ “ เธอยิ้มกวนๆมาให้ผม

ผมดึงแก้มคนตรงหน้า ทำไมนะ ฉันถึงหัวใจเต้นกับคนไม่เอาไหนแบบเธอเนี่ย

“ เอือ อันเอ็บ “ (เสือ ฉันเจ็บ)


บ่ายวันจันทร์

คอนเซ็ปท์งานคืออะไร ธีมสีไหน แต่งที่ไหน ยัยเจ้าข๋าจำไม่ได้สักอย่าง ผมเลยต้องบอกให้เธอหยิบการ์ดงานแต่งมาให้ผมด้วย พร้อมโทรไปถามพี่ลูน่าถึงรายละเอียด สุดท้ายก็เป็นผมที่ทำทุกอย่างอยู่ดี

ธีมสีขาว จัดที่รีสอร์ตของเธอเอง ผมมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย พาไปซื้อชุดดีกว่า ผมลากคนตัวเล็กขึ้นรถ แน่นอนใช้คำว่าลาก แล้วโยนใส่เข้าไปในรถ เหมือนโยนตุ๊กตา แล้วขับมาที่ห้างสรรพสินค้าแต่งนึง ที่มี Shop ของ Ulzzz อยู่

“ ซื้อใหม่เลยหรอ “

“ ฉันจ่ายเธอจะบ่นทำไม “

“ โหยย แบบนี้ชุดเดียวไม่ได้ละ “ เธอหันมายิ้มแล้วยักคิ้วให้ผม

ยัยนี่มันกวนจริงๆ

พอเข้ามาในร้าน ผมให้พนักงานเอาชุดสีขาว ทุกชุดที่ร้านเรามี ออกมาให้ผมเลือก แน่นอนต้องให้ผมเลือกสิ เพราะผมเป็นคนจ่ายตัง

“ เสือ ฉันอยากได้ชุดนี้ “ เธอทำตาปริบๆ

“ ฉันเลือกเอง “

“ ไม่ ฉันอยากได้ นายจะเอาชุดไหนมันก็เรื่องของนายสิ “ เธอยังมองชุดที่เธอชี้ไม่วางตาเลย ชอบขนาดนั้นเลยหรอ

มันโป๊ ผมไม่ปลื้ม

“ เอาไปลองมาให้ดูหน่อย ถ้ามันโป๊มากก็ไม่เอา ไปๆ “

พอได้ชุดจากพนักงานก็วิ่งจู๊ดไปเลย เป็นเด็กรึไง

“ ชุดนี้ ชุดนี้ แล้วก็ 2 ชุดนี้ ผมฝากคุณเอาไปให้เพื่อนผม ที่ห้องลองชุดที “

พอสั่งพนักเสร็จ ผมก็เดินมาดูรองเท้าให้เธอ แบบไหนถึงจะเหมาะนะ ให้เธอเลือกเองต้องเป็นผ้าใบแน่ๆ แต่จริงยัยนั่นแต่งอะไรก็ขึ้นทั้งนั้นแหละ

“ เสือ เป็นไง “ เมื่อเห็นเธอออกมาจากห้องแต่งตัว ผมเลยละจากรองเท้า เพื่อมาดูเธอก่อน

ผมค่อยๆเดินตรงมาที่เธอ

“ โชว์เยอะไป นมก็ไม่มี ขาก็สั้น ยังจะใส่สั้นอีก ผิวก็กระด้างจะโชว์อะไรมากมาย “

ป่าว ที่จริงมันสวยมากเลย เธอใส่แล้วขึ้นมากเลย แต่มันโชว์เนื้อหนังมังสามากไป แถมมันเข้ารูป เห็นทรวดทรงของเธอชัดเจน ไม่อยากให้เธอใส่อะ

“ ปากร้าย “ เธองอนปึงปัง เดินเข้าห้องแต่งตัวไปเลย

ตายห่าละ งอนป่าววะ ผมตามไปคุยบอกเหตุผลกับเธอหน้าห้องแต่งตัว

“ มันโป๊ กระโปรงสั้นไป สายเดี่ยวมันก็โชว์มากไป เปลี่ยนใจดีไหม “

[ ก็ฉันชอบชุดนี้ ชุดอื่นนายซื้อก็เก็บเอาไว้ใส่เองก็แล้วกัน ] เสียงตะโกนออกมาจากห้องแต่งตัว มันกำลังทำผมหงุดหงิด เพราะครั้งนี้เธอกล้าขัดใจผม

[ ฉันอุตส่าห์ดีใจ ได้เที่ยวกับนาย แต่ถ้าปากนายเป็นแบบนี้พอ เลิก เที่ยวกับพี่เต ดีกว่า ]

ฉวบ~* ผมเปิดม่านเข้าไปในห้องแต่งตัวของเธอ

“ เอ้ย!!! เข้ามาทำไม “ เธอที่กำลังติดกระดุมเสื้ออยู่ทำท่าตกใจ รีบเอามือจับคอเสื้อเอาไว้

“ นมเล็กๆ ฉันไม่ดูหรอก ยอมให้ใส่ก็ได้ แค่วันเดียวนะ ถ้าคนมองเยอะหรือมองไม่ดี ให้เปลี่ยนต้องเปลี่ยน ให้ปิดต้องปิด “ ผมพูดไปพรางติดกระดุมเสื้อของเธอไปพราง

“ อื้ม นายเป็นผู้ปกครองฉันรึไง “

“ อ่าวไม่ใช่หรอ ทุกวันนี้ฉันดูแลยิ่งกว่าเป็นผู้ปกครองเธออีก “

“ ดูแลอะไร แกล้งมากกว่า “

รู้ว่าแกล้ง แต่ก็ยอมให้แกล้งเนอะ

“ รู้ว่าแกล้ง แล้วให้แกล้งทำไมอะ “

“ ยังหาเพื่อนคบใหม่ไม่ได้ รอหาเพื่อนใหม่ได้ก่อน ฉันไม่คบนายแล้ว รู้ตัวไว้เลย “

ด้วยความหมั่นไส้ในคำตอบ ผมเลยดีดหน้าผากเธอดัง ป๊อก!!! จนเธอร้องโอ้ยยย เสียงดัง ในที่สุดก็ต้องซื้อไอ้ชุดนั้นนั่นแหละ เพราะเธอดันบอกว่าเธอรักเดียวใจเดียว จะไม่เปลี่ยนใจเด็ดขาด

ตอนเปลี่ยนเสื้อเมื่อกี้ มีดีกว่าที่คิดนะเนี่ย นึกว่าจะแบนราบลงไปเลยซะอีก มีนูนๆให้คิดว่าผู้หญิงบ้างก็ดี พอจ่ายตังค์เสร็จ เราก็เดินหาของขวัญแต่งงานให้คู่บ่าวสาว

“ เสือว่าเราซื้ออะไรดี “

“ ของที่ใช้งานได้จริง นาฬิกาดีไหม “

“ แล้วฉันซื้ออะไรดี นึกไม่ออกเลย “

“ หุ้นกับฉันคนละครึ่งมะ ฉันคิดว่าอยากซื้อนาฬิกาที่มันเป็นคู่ ยี่ห้อดีสักหน่อย มันจะได้ใช้ได้จริงไง “

เธอพยักหน้าเห็นด้วย เราเลยเดินเข้าร้านนู้น เข้าร้านนี้ หาแบบที่ถูกใจ ถูกใจผม ก็ไม่ถูกใจเธอ ถูกใจเธอ ก็ไม่ถูกใจผม

“ เฮ้อเหนื่อย ร้านสุดท้ายแล้วนะ ไม่มีก็ไม่เอาแล้ว ซื้ออย่างอื่น “ เธอเริ่มอวดครวญ ทั้งๆที่ตัวเองอะเรื่องมาก

พอเรามองนาฬิกาที่โชว์สวยอยู่ในตู้ ดันมาใจตรงกันที่นาฬิกาคู่นึง ดูท่าเธอจะชอบมากเลยแฮะ

“ เอาอันนี้เลยไหม สวยดีนะ “

ผมชี้ไปที่นาฬิกาเรือนสวย สายหนังสีน้ำตาล หน้าปัดสีขาว

“ คู่นี้ราคาเท่าไหร่คะ “

“ คุณลูกค้ามาถูกเวลาเลย วันนี้ลดราคา 50% ค่ะ ถ้าซื้อเป็นคู่ จากคู่ละ 17,500 บาท เหลือแค่คู่ละ 8,750 บาทค่ะ “

ผมหันไปยิ้มให้เธอ หาร 2 จะเหลือ 4,375 บาท ยัยนี่มันยาจกจะตาย ต้องบอกแพงไปแน่

“ เสือนายคิดว่า ซื้อไปแล้วพี่ลูน่าจะได้ใช้ไหม “

“ ก็คงได้ใช้ “

“ อื้ม รอนี่ ฉันไปกดตังก่อน “ แล้วเธอก็เดินคอตกออกไปนอกร้านเพื่อกดเงิน

พอเธอไป ผมก็ขอดูสีทั้งหมดเพิ่มเติม ซึ่งมันยังมีอีก 3 สี ผมว่าเธอชอบ แต่สามัญชนอย่างเธอ แค่ซื้อให้พี่ลูน่าก็เต็มกลืนแล้ว

“ ผมเอาสีกรม คู่นึง แล้วเงียบไว้นะครับ “ พนักงานจัดการให้ผมอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าเธอจะกลับมา

ว่าแต่ ซื้อไป จะให้เนื่องในโอกาสอะไร วันเกิดเธออีกตั้งสองเดือน ชิบหายละ ซื้อมาแต่ไม่รู้จะให้ยังไง ให้ล่วงหน้าวันเกิดก็นานไป ให้เพราะอยากให้หรอ โคตรจะไม่ปกติเลย นั่นไง แค่เรื่องที่มีอยู่ก็เครียดพอแล้ว นี่มีเรื่องให้คิดเพิ่มอีก ผมรีบเก็บมันเข้าในกระเป๋าด้านในของสูทก่อนที่เธอจะมาเห็น

“ เสืออออ “ เสียงที่ลากยาวแสนน่ารันทด จากเงินในกระเป๋าอันน้อยนิดสินะ

“ เธอต้องให้ฉัน 4,375 บาท เอามา “

“ งกจังเลย ปัดเศษได้ไหมเลขกลมๆ “ เธอพยายามต่อรองราคา

“ 4,400 เอามา “

“ เอ้ยต้องปัดลงดิ ทำไมปัดขึ้นล่ะ “ เธอส่งเงินให้ผม 4,375 บาท

“ เธอชอบสีอะไร “

“ ฉันชอบสีกรม แต่พี่ลูน่าน่าจะชอบสีน้ำตาล “ เธอยังคงมองมันตาละห้อย น่าสงสาร พวกที่ต้องสะสมค่าขนมจากที่พ่อให้ ได้แต่มองตาปริบๆ

สุดท้ายเราก็เลือกสีน้ำตาล ให้พนักงานห่อของขวัญให้ เฮ้อ เสร็จภารกิจของเราสักที ก่อนจะออกจากร้าน เธอก็ยังคงมองอย่างเสียดาย เหมือนเด็กที่อยากได้ของเล่นแต่ต้องตัดใจด้วยตาละห้อย

ตลกอะ สบายใจละ เห็นหน้าเธอลำบากใจละ

“ ฉันจะจองตั๋วเครื่องบินให้ แล้วจะไลน์ไปบอกเวลา ล่วงหน้า!! ทำอะไรอย่าให้ฉันต้องรอ “

“ ไม่ต้อง พ่อฉันก็ไป “

‘ พ่อฉันก็ไป ‘ คำพูดที่ก้องอยู่ในหู พ่อเธอไป แล้วทำไมไม่รู้จักบอกกกกกกกก โถ่!!! อุตส่าห์อยากนอนด้วย !!!

“ อื้มมมมม มีไรที่ฉันต้องรู้อีกไหม “ ผมพยายามข่มอารมณ์โกรธเอาไว้

“ ฉันจะไปพร้อมพ่อ และก็พี่เตด้วย “

“ มีอะไรอีกไหม “

“ ขอบคุณค่ะ ที่มากับฉันทั้งวัน ฉันสนุกมาก แล้วนายติดคำขอโทษที่บอกฉันนมเล็ก ทั้งที่นายไม่เห็นด้วยซ้ำ “

ยังกล้าาาา มาทวงคำขอโทษจากฉันอีกหรอออออออ

“ ให้ฉันดูสิ จะได้รู้ว่ามันเล็กหรือไม่เล็ก “

ความคิดเห็น