NuN​_P.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 20 หาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2562 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20 หาย
แบบอักษร

Casnovaปิ๊งรักยัยตัวร้าย (เซ็นเตอร์&มินิ) : 20 หาย

WRITER  TALK

@โรงแรม CENTER

หลังจากที่เซ็นเตอร์ประชุมเสร็จเขาก็เดินขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเอง ก่อนที่จะอาบน้ำแต่งตัวซะใหม่ แล้วหลังจากนั้นก็โทรไปสั่งให้ห้องอาหารชั้น 35 ยกเลิกให้บริการตั้งแต่เวลา 18.00น. เป็นต้นไป และให้พนักงานแจ้งกับลูกค้าให้ไปใช้บริการในห้องอาหารชั้นอื่นแทน

บอกแล้วเรื่องเมียสำคัญกว่า เพราะนี้อาจจะถือได้ว่าเป็นเดทแรกของพวกเขาก็ว่าได้ เซ็นเตอร์อยากทำให้เม่นน้อยของเขาประทับใจให้ได้มากที่สุด ‘ถ้าเม่นน้อยประทับใจ บางทีเธออาจจะยอมตกลงแต่งงานกับผมก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะครับ จริงมั้ย?’ เซ็นเตอร์ก็ได้แต่คิดพร่ำเพ้ออยู่คนเดียวในใจ


18.35 น.

เซ็นเตอร์เดินผิวปากออกจากห้องอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะเข้าไปในลิฟท์แล้วกดลงไปที่ชั้น 35 เมื่อเขามาถึงห้องอาหารเขาก็ลงมือจัดเตรียมสถานที่ด้วยตัวเองโดยเลือกวิวที่ดีที่สุดในโรงแรม  ก่อนที่จะหยิบเชิงเทียนมาวางไว้กลางโต๊ะ แล้วลงมือเลือกดอกไม้ที่สวยที่สุดนำไปใส่ไว้ในแจกันดอกไม้ เพื่อเพิ่มความโรแมนติกในค่ำคืนนี้ ส่วนเมนูอาหารเขาก็เลือกแต่เมนูที่คิดว่าเม่นน้อยต้องชอบ และอีกสิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คงจะเป็นกล่องเล็กๆที่บุด้วยผ้ากำมะหยี่ที่ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงของเขา

ใช่!!! คืนนี้เขาจะขอเธอแต่งงานอีกรอบ ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธเขาก็ตาม  คนหน้ามึนอย่างเซ็นเตอร์ก็หาได้แคร์ไม่ ถ้าวันนี้โดนปฏิเสธ เขาก็จะขอจนกว่าเม่นน้อยยอมตกลงแต่งงานกับเขาให้จนได้ ถึงไม่ใช่วันนี้ วันหน้าก็ยังมี


19.15 น.

ตอนนี้เวลายังพอมีเหลืออีกนิดหน่อยกว่าจะถึงเวลานัด เซ็นเตอร์เลือกที่จะเดินไปในห้องครัวแล้วลงมือทำสลัดโรลที่เคยหัดทำกับเม่นน้อยของเขา ถึงแม้ว่าตอนที่ทำในครั้งแรกมันอาจจะไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แต่พอลองทำครั้งต่อๆไป รูปร่างที่ออกมาก็ดูสวยใกล้เคียงกับที่เม่นน้อยของเขาเคยทำให้ดูเชียวล่ะ

‘วันนี้ท่านประธาน​ถึงลงมือทำเองเลยเชียวหรอ? ปกติแทบไม่เคยเดินเฉียดเข้ามาในห้องครัวเลยนะ’ >>>แม่ครัว 1

‘คงจะเป็นแขกพิเศษของท่านประธาน​แน่ๆเลยล่ะ ดูซิ!!! ม้วนแป้งไปยิ้มไปอยู่คนเดียว’ >>>แม่ครัว 2

‘หรือว่าจะเป็นแฟนของท่านประธาน​ โอ้ยย!!! อิจฉามากอ่ะ’ >>>แม่ครัว 1

‘ทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมยังเอาใจเก่งแบบนี้อีก เห็นแล้วอยากห่อกลับบ้านเลยว่ะ’ >>>แม่ครัว 3

‘อะแฮ่มๆ ของเตรียมเสร็จแล้วหรือไงกัน มัวแต่เม้าท์มอยเรื่องเจ้านายอยู่ได้ เดี๋ยวก็ไม่ทันเวลาพอดี’ >>>หัวหน้าเชฟ

เป็นเสียงซุปซิบของเหล่าบรรดาพนักงานในห้องครัวที่ต่างมองภาพท่านประธาน​สุดหล่อตรงหน้าที่กำลังขะมักเขม้นม้วนสลัดโรลสื่อรักให้กับคนพิเศษของเขาอยู่ มันเป็นภาพที่หาดูได้ยากมากที่ท่านประธาน​สุดเนียบอย่างเซ็นเตอร์จะลงมือทำอะไรแบบนี้ ทุกคนในที่นี้ต่างตื่นเต้นและเฝ้ารอคอยอยากจะเห็นคนพิเศษของท่านประธาน​อย่างใจจดใจจ่อ


20.05 น.

เซ็นเตอร์นั่งกระวนกระวายใจเมื่อเห็นว่า เวลาได้ล่วงเลยที่เขาได้นัดหมายเม่นน้อยเอาไว้ แถมตอนนี้ยังไม่เห็นวี่แววของคนที่เขาเฝ้ารอคอยมาเลยสักที

‘ทำใมยังไม่มาอีกน้า~ หรือเม่นน้อยเปลี่ยนใจกัน?’  เขาร้อนใจเป็นอย่างมากเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหามินิโดยทันที

ขอโทษคะไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้’  

ขอโทษคะไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้’  

ขอโทษคะไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้’  

เซ็นเตอร์โทรออกไปอีกหลายสายจนนับไม่ถ้วนแต่มันก็ยังเป็นเสียงจากระบบ Operator อยู่ดี 

ตอนนี้เซ็นเตอร์เป็นกังวลเป็นอย่างมากที่อยู่ๆ ก็ไม่สามารถติดต่อเม่นน้อยของเขาได้ ‘เธอจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ’ เขาได้แต่เฝ้าคิดกระวนกระวายในใจ พลานคิดหาวิธีที่จะติดต่อเธอให้ได้โดยเร็ว

‘ใช่!!! ที่ร้านไง ตอนนี้น่าจะยังพอมีคนอยู่’   ว่าแล้วเซ็นเตอร์ก็กดเบอร์โทรออกไปที่ร้านของเธอทันที เพราะตอนนี้ร้านปิดแล้ว แต่น่าจะมีพนักงานยังเก็บร้านกันอยู่


CENTER TALK

 [ฮัลโหล​สวัสดีค่ะ​ตอนนี้ร้านปิดทำการแล้วนะคะไว้……]

"พี่อายหรือเปล่าครับ​ผมเซ็นเตอร์เองนะพี่"

[อ้าว!!!​ คุณเซ็นเตอร์เองหรอคะ​มีอะไรหรือเปล่าคะ]

“พี่อายมินิอยู่ที่ร้านหรือเปล่าครับ​ พอดีผมนัดกับเธอไว้ แต่ตอนนี้เธอยังมาไม่ถึงเลยครับพี่”

[เอ๋!!!  แต่น้องมินิออกไปตั้งแต่ 6โมง แล้วนะคะ น้องมินิ​ยังไม่ถึงอีกหรอ?]


หลังจากที่ผมฟังพี่อายพูดจบ​ หัวใจผมก็กระตุกวูบขึ้นมา มันแปลกมากๆ ทำใมผมถึงติดต่อเธอไม่ได้ และอีกอย่างถ้าเธอออกมาตั้งแต่ 6 โมง แล้วทำใมตอนนี้เธอยังมาไม่ถึงอีก  ​มันต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเม่นน้อยของผมแน่ๆ

ผมคิดได้ดังนั้นก็ไม่รีรอที่จะต่อสายหาอีกคนที่สามารถช่วยผมได้ทันที


[ว่าไงครับคุณเซ็นเตอร์]

“ไอชาร์ต ช่วยดูกล้องวงจรปิดแถวหน้าร้านมินิตอนช่วง 6 โมงเย็น ให้กูทีสิ”

[มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?]

“กูติดต่อเม่นน้อยไม่ได้เลยว่ะ​โทรไปก็ไม่ติด พี่ที่ร้านก็บอกว่าเธอออกมาตั้งแต่ตอน 6 โมงแล้ว ตอนนี้กู้ร้อนใจมากเลยว่ะ กลัวว่าเม่นน้อยจะเป็นอะไรขึ้นมา”

[คุณเซ็นเตอร์ใจเย็นๆก่อนนะครับ เดี๋ยวผมจะรีบให้เซริวจัดการให้ ถ้าได้เรื่องอย่างไรผมจะโทรบอกอีกที]

หลังจากที่วางสายได้สักพักไอชาร์ตก็โทรกลับมาบอกว่าได้เบาะแสเม่นน้อยของผมแล้ว ตอนนี้ไอชาร์ตกำลังให้เซริวแกะรอยจากภาพกล้องวงจรปิดอยู่ ว่ามันพาตัวเม่นน้อยของผมไปไว้ที่ไหน ‘ใครกันนะ มันช่างกล้ามาจับตัวเม่นน้อยของผมไปแบบนี้!!! สงสัยคงไม่อยากจะแก่ตาย!!!’


ติ้งๆ~

ส่งมาแล้วซินะ!!! ผมรีบเปิดดูไลน์ที่ไอชาร์ตส่งมาให้ผมทันที มันเป็นภาพกล้องวงจรปิดขณะที่เม่นน้อยของผมโดนลักพาตัวไป

 “เชี้ยเอ้ยยย!!!” ผมถึงกับสบถออกมาเมื่อได้ดูภาพวงจรปิดนั้น และเป็นเวลาเดียวกันกับที่ไอชาร์ตโทรมาพอดี


กริ้งๆๆๆ~


 [คุณเซ็นเตอร์ ตอนนี้รู้ที่อยู่แล้วนะครับ ว่ามันเอาตัวคุณมินิไปไว้ที่ไหน ]

“ที่ไหน!!! รีบบอกกูมาเร็วๆไอชาร์ต!!! กูจะไปฆ่ามัน!!!”

[ใจเย็นๆก่อนซิครับ เราต้องวางแผนกันก่อน เพื่อมันมีอาวุธคุณมินิจะเป็นอันตรายได้นะครับ]

“งั้นเอายังไงก็ว่ามา ตอนนี้สมองกูคิดอะไรไม่ออกแล้วว่ะ”

[เดี๋ยวผมส่งแผนที่ไปให้แล้วเราไปเจอกันที่นัดหมายนะครับ คุณเซ็นเตอร์อย่าเพิ่งทำอะไรบุ่มบามให้นึกถึงคุณมินิเข้าไว้นะครับ แล้วเรื่องแผนเดี๋ยวผมจะบอกอีกที]

หลังจากที่ผมวางสาย ไอชาร์ตก็ส่งแผนที่มาให้ผมทันที หลังจากนั้นผมก็เดินกลับขึ้นไปบนห้องนอนแล้วเปลี่ยนชุดซะใหม่โดยเลือกที่จะใส่กางเกงยีนส์และเสื้อสีดำเพื่อใช้อำพรางตัว และอีกหนึ่งสิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คงจะเป็นปืนพกสั้นอีก 2 กระบอก พร้อมด้วยกระสุนปืนจำนวนหนึ่ง ‘รอพี่ก่อนนะครับ เม่นน้อย~ พี่กำลังจะไปช่วยเดี๋ยวนี้’

​​+++++++++++++++++++++

ไรท์: ใครมันช่างกล้าจับตัวเม่นน้อยของพี่เซ็นเตอร์ไป 'สงสัยคงไม่อยากจะแก่ตาย!!!' (พี่เซ็นเตอร์ได้กล่าวไว้)

 (1 คอมเม้น เท่ากับ 1 กำลังใจ ไม่สะดวกคอมเม้นก็กดไลท์ให้ไรท์ก็ได้นะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนต่อนะจ๊ะ..จุ๊บๆ)

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น เนื้อเรื่องและสถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงเรื่องราวที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น