เซคราเรส

ขอบคุณสำหรับการติดตามและสนับสนุนนะคะ สัญญาว่าจะพยายามอัพบ่อยๆค่ะ ^^

(ทดลองอ่าน) ตอนพิเศษองค์ชายซาน 1

ชื่อตอน : (ทดลองอ่าน) ตอนพิเศษองค์ชายซาน 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มี.ค. 2562 00:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(ทดลองอ่าน) ตอนพิเศษองค์ชายซาน 1
แบบอักษร

​สวัสดีค่ะ ไม่ได้เข้ามาอัพเดตเรื่องนี้นานมาก มีเรื่องมาแจ้งค่ะ เรากำลังจะทำ E-book ของนิยายเรื่องนี้ทั้งหมด โดยแบ่งเป็น 3 เล่ม

เล่ม 1 องค์ชายกาวิชน์ x มาลิน (+ตอนพิเศษ)

เล่ม 2 องค์ชายดารัชน์ x โซยาร์ (+ตอนพิเศษองค์ชายซาน ทดลองอ่านฟรี 3 ตอน ในธัญวลัย)

เล่ม 3 องค์ชายวาลิช x บอริส (+ตอนพิเศษองค์ชายมิลิน ทดลองอ่านฟรี 3 ตอน ในธัญวลัย)

รายละเอียดของหนังสือจะมาแจ้งภายหลังจากทุกอย่างพร้อมสมบูรณ์แล้วค่ะ ตอนนี้เอาองค์ชายซานมาให้ทดลองอ่านกันก่อนนะคะ ฝากด้วยค่ะ ^^





ตอนพิเศษองค์ชายซาน 1


“ตรงนี้มีรอยยับ” เสียงเรียบๆแต่กลับแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามทำให้เหล่านางกำนัลเกือบสิบคนในห้องพากันตัวสั่นขึ้นมา พวกเธอ ก้มหน้าลงพร้อมกับขยับเข้ามาชิดกันแน่น โดยที่ตรงหน้าคือหญิงวัยกลางคน นางข้าหลวงที่นำคณะเข้ามาในห้องฉลองพระองค์ขององค์รัชทายาทในเช้านี้

องค์ชายซานลุกขึ้นยืนนิ่ง เขากางแขนออกก่อนที่มหาดเล็กสองคนจะเข้ามาช่วยเปลี่ยนเสื้อที่ยับเพียงเล็กน้อยจนแทบจะไม่เห็นนั้น ร่างสูงใหญ่ขององค์รัชทายาทวัยยี่สิบปีบริบูรณ์กระชับเสื้อตัวใหม่ พร้อมกับตรวจสอบดูอย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกมา ทิ้งให้พวกนางข้าหลวงจัดการต่อว่าเรื่องการทำงานกันเองภายใน

กฎของการถวายงานภายใต้การควบคุมขององค์รัชทายาทซานมีมากมายจนท่องทั้งวันก็ไม่หมด ยิ่งใครเข้ามาในพระราชวังปีกขวานี้ครั้งแรกยิ่งต้องติวเข้มอย่างหนักในทุกๆตำแหน่ง ทุกอย่างจะต้องพร้อมและดีที่สุดเสมอ ที่นี่ต้องไม่มีการผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว หากบางอย่างในพระราชวังปีกขวาขององค์รัชทายาทขยับเพียงเล็กน้อย นั่นหมายถึงความผิดพลาดที่ทุกคนจะต้องรับผิดชอบร่วมกัน

องค์ชายซานชอบโทนสีอ่อน ทุกอย่างในพื้นที่พระราชวังปีกขวาของเขาต้องเป็นสีขาวหรือสีฟ้าอ่อนเท่านั้น แม้แต่เครื่องประดับ เครื่องเรือน และฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นต้องเป็นสีที่สะอาดตา เพราะฉะนั้นหากมีอะไรผิดพลาด หรือมีรอยเพียงเล็กน้อยก็จะทำให้เห็นได้อย่างเด่นชัด ทุกคนที่นี่ต้องระวังให้มาก

องค์ชายซานไม่ชอบกลิ่นฉุน น้ำหอมของเขาต้องถูกสกัดอย่างดีจากดอกไม้กลิ่นอ่อนๆแต่หอมละมุนเท่านั้น รวมถึงทุกอย่างที่ต้องใช้ดูแลร่างกายด้วยเช่นกัน เพราะฉะนั้นหากได้กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์เพียงเล็กน้อยองค์รัชทายาทก็สามารถรู้ได้ เทียนหอมสมุนไพรทั่วทั้งวังก็ต้องถูกตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนก่อนจะนำเข้ามา

องค์ชายซานไม่ชอบทานอาหารที่ไม่ถูกจัดจานอย่างประณีต และในทุกมื้ออาหารต้องถูกต้องตามตารางในแต่ละวันที่เขาเคยรับสั่งไว้ มันจะต้องถูกมาเรียงรายไว้บนโต๊ะอย่างพร้อมเพรียงก่อนเวลาเท่ากันในทุกๆวัน น้ำในแก้วต้องถูกวัดปริมาณอย่างพอดี อาหารในจานต้องถูกช่างตวงอย่างเหมาะสามตามหลักโภชนาการ

และเช้าวันนี้น้ำส้มในแก้วถูกรินเกินมาเล็กน้อย องค์รัชทายาทหนุ่มหันไปมองหน้านางกำนัลที่รับหน้าที่ในส่วนของห้องเครื่อง เธอกำลังก้มหน้าและยืนตัวสั่น

“กินๆเข้าไปเถอะพี่ซาน จะอะไรกันนักหนา” องค์หญิงซีร่าว่าพร้อมกับคว้าเอาน้ำส้มของเธอขึ้นมาดื่มบ้าง วันนี้องค์หญิงน้อยวัยสิบสองปีเศษแวะมาทานมื้อเช้ากับพี่ชายก่อนจะไปโรงเรียน

เสียงบ่นขององค์หญิงซีร่าทำให้โซยาร์หัวเราะออกมา รวมทั้งองค์ดารัชน์ที่ส่ายหัวให้กับภาพเหล่านั้น นอกจากองค์หญิงน้อยแล้ว องค์ดารัชน์และพระชายาก็แวะมาทานมื้อเช้ากับลูกชายเช่นกัน เนื่องจากพระชายาจอมรั้นบ่นว่าไม่ได้มาทานมื้อเช้าที่พระราชวังปีกขวานานแล้ว

“อะไรจะขนาดนั้นกันซาน ไม่เหนื่อยบ้างรึไงเรา” โซยาร์ว่าพร้อมกับส่ายหัว และเป็นเขาเองที่คว้าเอาน้ำส้มในขวดสวยที่ถูกวางประดับอยู่ข้างๆมารินใส่แก้วลูกชายจนเกือบล้น องค์ชายซานถึงกับหันขวับ

“แม่!” ขึ้นเสียงเล็กน้อยอย่างหัวเสีย พร้อมกับมองปริมาณน้ำส้มในแก้วด้วยใบหน้าที่คิ้วขมวด

“ห้ามขึ้นเสียงใส่เมียพ่อ” องค์ดารัชน์ว่าอย่างทีเล่นทีจริงก่อนจะก้มลงจิ้มสเต็กเนื้อแกะเข้าปากต่อ

“จะอะไรนักหนาห๊ะซาน ทุกอย่างต้องเป๊ะๆไปหมด แม่ปวดหัวแทนคนในวังของลูกซะจริง สมัยพ่อของลูกหนุ่มๆยังไม่ขนาดนี้เลยนะ” โซยาร์พูด

องค์ชายซานตั้งแต่โตมาก็เจ้าระเบียบจัด ระเบียบเกินไป มากซะจนโซยาร์เองก็ไม่คิดว่าจะมีคนแบบนี้อยู่ในโลก และคนคนนั้นก็คือลูกของเขาเอง จะว่าโซยาร์คิดถึงองค์ดารัชน์สมัยเป็นองค์รัชทายาทก็ไม่เชิง พระสวามีของเขาแม้จะเป๊ะทุกอย่าง และอยู่ในกรอบชนิดที่ว่าไม่ให้ทะลุออกมาแม้แต่นิดเดียว จนโซยาร์ตั้งแง่อยู่หลายปี แต่ถึงอย่างนั้นองค์ดารัชน์ก็ไม่ได้เจ้าระเบียบเกินไปเหมือนองค์ชายซาน เขาเห็นแล้วยังรำคาญเสียเอง ไม่รู้คนที่วังนี้จะปวดหัวมากแค่ไหนกันเชียว

องค์ชายซานมักจะได้รับขนานนามว่าร่างโคลนขององค์ดารัชน์ นอกจากใบหน้าที่ถอดแบบกันมาแทบจะทุกส่วนแล้ว ความสามารถอย่างอื่นนอกเหนือจากความเจ้าระเบียบก็มีไม่แพ้กัน ถ้าไม่นับความฉลาดเป็นกรดในการทีเล่นทีจริงหลายๆเรื่องจนคนที่ต้องรับมือมาตั้งแต่เกิดอย่างองค์ชายวาลิชถึงกับล่าถอย เพราะไม่เคยตามน้องทัน องค์ชายซานยังเก่งด้านการวางเกมส์ต่างๆ ถนัดที่สุดคือเกมกระดานจากทุกมุมโลก เชี่ยวชาญและไม่มีใครเคยชนะ แม้แต่องค์ดารัชน์เองก็เถอะ หนังสือโปรดคือหนังสือวางกลยุทธของกองทัพในแต่ละสมัย มีเต็มห้องสมุดของพระราชวังปีกขวา โซยาร์ตาลายทุกครั้งที่เห็นหนังสือพวกนั้น

องค์ชายซานมีความสามารถในด้านภาษาที่หลากหลาย และด้านวิชาการก็ไม่ได้เป็นรองใคร การันตีจากถ้วยรางวัลมากมายที่ได้รับมาจากทุกมุมโลกตั้งแต่อายุยังไม่ถึงสิบขวบดี ดีกรีคะแนนเต็มร้อยตอนสอบเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมาลีนา อันเป็นที่เลื่องลือไปทั่วทั้งประเทศ แน่นอนว่าโซยาร์คิดว่ามันพิลึก และเริ่มคิดว่าลูกของเขาเริ่มเหนือมนุษย์เข้าไปทุกวัน จะมีก็แต่องค์ปิเตียลาร์ ที่ปลื้มนักปลื้มหนากับหลานชายคนโปรด

ทางด้านกีฬาองค์ชายซานทรงถนัดหลายประเภท แต่ที่ได้รางวัลเยอะมากที่สุดคือกีฬาฟันดาบ และเป็นเจ้าเหรียญทองหลายสมัยในการแข่งขันมากมาย รวมถึงครองแชมป์กีฬาฟันดาบของกีฬามหาวิทยาลัยโลกถึงสองสมัยซ้อน   ส่วนทางด้านดนตรี องค์ชายซานชอบดนตรีคลาสสิก เปียโนและไวโอลินคือสิ่งที่ถนัด แน่นอนว่ารางวัลการันตีความสามารถก็เต็มพระราชวังปีกขวาไปหมดเช่นกัน  

ยังไม่รวมถึงความสามารถอีกหลากหลาย ทั้งงานฝีมือก็ทำได้ หรือจะเรื่องเครื่องยนต์ที่ไปเรียนกับองค์ชายกาวิชน์มาก็ไม่เว้น เป็นองค์รัชทายาทที่ใครๆต่างมองว่าสมบูรณ์แบบ

การไม่มีที่ติขององค์ชายซานย่อมมาพร้อมกับความหยิ่งทะนงในตัวเอง



หลังจากจบมื้อเช้ากับครอบครัว องค์ชายซานก็เดินทางไปมหาวิทยาลัยมาลินาด้วยความหงุดหงิดใจ แม่ของเขาชอบวุ่นวายอยู่เรื่อย ทุกครั้งที่องค์ชายซานทำอะไรที่เป็นระเบียบแบบแผนมากๆ หากแม่อยู่ด้วย โซยาร์จะเป็นคนทำลายความเป็นระเบียบนั่นทั้งหมด เจ้าตัวให้เหตุผลว่าน่าหงุดหงิดรำคาญใจ แต่องค์ชายซานก็หงุดหงิดรำคาญใจเมื่อมันไม่เป็นระเบียบ และแน่นอนว่าเขาไม่เคยสู้โซยาร์ได้ เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่องค์ชายซานแพ้ราบคาบ แต่ถึงอย่างนั้นการเถียงกันเล็กๆน้อยๆของสองแม่ลูกก็มักจะสร้างเสียงหัวเราะให้พระราชวังปีกขวาอันตึงเครียดเสมอ

“ทำหน้าหงุดหงิดอีกแล้วองค์ชาย” ราฟ ชายหนุ่มพระสหายคนสนิทที่โตมาด้วยกันเพราะพ่อของราฟคือหนึ่งในองครักษ์ขององค์ดารัชน์ และราฟคือหนึ่งในคนที่ต้องดูแลองค์ชายซานเมื่ออยู่มหาวิทยาลัยด้วยเช่นกัน นอกจากพวกเชื้อพระวงศ์แล้ว องค์ชายซานให้ความสนิทสนมกับคนอื่นแค่ไม่กี่คนเท่านั้น ราฟคือหนึ่งในนั้น

“พูดมากน่า” ตอบพระสหายแค่นั้นก่อนจะถอดเสื้อตัวหนาออก แล้วเปลี่ยนมาเป็นชุดว่ายน้ำ กิจกรรมทุกเช้าวันพุธคือการว่ายน้ำขององค์รัชทายาทและพระสหายอย่างราฟ

องค์ดารัชน์ให้ลูกชายเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมาลินาเหมือนที่องค์รัชทายาททุกคนเคยทำมา และองค์ชายซานก็ไม่ได้แย้งอะไร เขาสอบเข้ามาในคณะรัฐศาสตร์และการปกครองด้วยอันดับหนึ่งและคะแนนเต็ม ได้รับคำชื่นชมมากมาย เหมาะสมกับการเป็นลูกชายขององค์ดารัชน์ที่มักทำคะแนนได้สูงเมื่อเรียนอยู่ที่นี่เช่นกัน

“คะแนนวิชาของคณะออกแล้วว่ะองค์ชาย มาดูมั้ย” ราฟที่ยังคงไม่ลงไปว่ายน้ำพูดขึ้น หลังจากเขาตรวจเช็คคะแนนสอบในเว็บของมหาวิทยาลัย ราฟไม่ได้เก่งมาก แต่เขาก็พอเรียนได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะไม่จบ

องค์รัชทายาทหนุ่มที่ได้ยินเสียงตะโกนของเพื่อนก็รีบว่ายเข้ามาด้วยความเร็วสูง ราฟยกยิ้มพร้อมกับเอ่ยปากแซว ในมือคว้านาฬิกาจับเวลาขึ้นมาดูแล้วก็ยักไหล่อย่างไม่ตื่นเต้น

“ทำลายสถิติตัวเองอีกรอบ กีฬามหาลัยรอบหน้าลงว่ายน้ำมั้ยล่ะ” โยนนาฬิกาจับเวลาไว้ที่เดิม องค์ชายซานเสพติดการทำลายสถิติด้านกีฬาของตัวเอง มันจะต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ห้ามมีลดอย่างเด็ดขาด

ร่างสูงของเชื้อพระวงศ์หนุ่มไม่ตอบ แต่รับผ้าสีขาวมาจากองครักษ์ผู้ติดตาม ก่อนจะมานั่งตรงข้ามกับพระสหายคนสนิท เขาคว้าเอาสมาร์ทโฟนเครื่องแพงมาดูคะแนนตัวเองบ้าง วิชานี้เขาไม่ถนัดเท่าไหร่ และยังขึ้นชื่อว่าข้อสอบยากที่สุดในทุกวิชาที่เขาจะต้องเรียนในเทอมนี้ แต่มันก็คงยากเกินไปสำหรับคนอย่างองค์ชายซาน

“99.5 คะแนน เป็นตัวเลขที่หน้าหงุดหงิดมาก” จุดห้าอย่างนั้นน่ะเหรอ เขาเกลียดที่สุดคือความไม่สมบูรณ์แบบนี้ แอบหงุดหงิดเล็กน้อย เมื่อไม่ได้เต็มอย่างทุกครั้งที่สอบมา แต่องค์ชายซานก็คิดว่าคงไม่มีใครทำคะแนนได้สูงเท่าเขาอีกแล้ว เพราะวิชานี้ค่อนข้างยากพอสมควร และจากประวัติที่ผ่านมาคนสอบผ่านแค่ไม่กี่คน

“มีคนได้เต็มด้วยแฮะ มีคนชนะแกว่ะองค์ชาย ใครวะได้คะแนนเยอะกว่าองค์รัชทายาทผู้หลักแหลม” ราฟพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อารมณ์ดีอย่างมาก เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนอื่นทำอะไรได้เหนือกว่าองค์ชายซานที่เทพไปซะทุกอย่าง นั่นทำให้เขารีบเข้าไปในกลุ่มเรียนโดยเฉพาะ พร้อมกับค้นหาเจ้าของหนึ่งร้อยคะแนนเต็มนั่น

องค์ชายซานเมื่อได้ยินดังนั้นก็หน้าชาขึ้นมาพร้อมกับเข้าไปในกลุ่มเรียนและไล่สายตาดูบ้าง ไม่จริง... ไม่จริงอย่างแน่นอน จะมีใครได้เต็มได้ยังไง คนที่ได้คะแนนเต็มต้องเป็นเขา!

มือที่สั่นเทาด้วยความหงุดหงิดใจขององค์รัชทายาทเลื่อนไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่มีใครออกมาแสดงตัวว่าใครคือคนที่ได้คะแนนเต็มคนนั้น ความเป็นที่สุดของเขาเหมือนถูกท้าทายจากใครบางคน ความเป็นที่หนึ่งขององค์รัชทายาทกำลังถูกสั่นคลอน แม้จะเป็นแค่คะแนนสอบย่อยที่จะเอาไปรวมตอนปลายเทอม แต่องค์ชายซานก็ไม่ยอมอยู่ดี

อยากเห็นหน้านัก ใครกันที่ชนะคะแนนสอบเขาในครั้งนี้




“ใครขัดพระประสงค์อะไรอีกพ่ะย่ะค่ะองค์รัชทายาท” โซยาร์พูดกับลูกชายด้วยน้ำเสียงเชิงเหย้าแหย่ เมื่อเห็นองค์รัชทายาทเจ้าระเบียบเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

เขามาที่พระราชวังปีกขวาเพื่อจัดการเรื่องชุด รวมถึงอะไรหลายๆอย่างให้องค์ชายซานสำหรับไปร่วมงานในอีกสองวันข้างหน้า ซึ่งเป็นงานเลี้ยงของเหล่าเอกอัครราชทูตที่จะทูลลาไปปฏิบัติภารกิจในต่างประเทศ โซยาร์คอยลงมาจัดการสิ่งต่างๆให้ทั้งองค์ชายซานและองค์หญิงซีร่าบ้าง เพราะเขาเองก็มีหน้าที่ส่วนนี้เหมือนกัน ทั้งองค์เยียร่าและคุณลีนาเคยทั้งเคี่ยวและเข็ญให้เขาตั้งแต่สมัยเป็นพระชายาขององค์รัชทายาท ว่าหน้าที่พวกนี้เขาต้องเป็นคนทำเอง เพราะมันคือหน้าที่หนึ่งขององค์ราชินี แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ โซยาร์แอบเปลี่ยนกฎวังหลวงไปเยอะเหมือนกัน แน่นอนว่าพระสวามีก็ทรงตามใจ

“มีคนชนะผมเรื่องคะแนนสอบ” พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดอย่างถึงที่สุด คนเป็นแม่พอได้ฟังแบบนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น

“โอ๊ะ! ดีแล้วล่ะ รู้จักความผิดหวังซะบ้าง ชีวิตจะได้มีรสชาติ คนเราไม่ได้สมบูรณ์แบบไปทุกอย่างหรอกนะซาน แม่ไม่อยากให้ลูกต้องยึดติดกับอะไรแบบนี้มาก ผ่อนคลายซะบ้าง” เข้าไปหาลูกคนโตพร้อมกับจับไหล่ทั้งสองข้างขององค์ชายซาน ตั้งแต่เล็กจนโตซานมีระบบความคิดมากมายที่โซยาร์เองบางครั้งก็ยังตามไม่ทัน และแน่นอนว่านั่นทำให้ลูกของเขาดูเข้าถึงยาก ไหนจะบุคลิกภายนอกที่ดูเจ้าระเบียบและเสพติดความสมบูรณ์แบบพวกนี้อีก จะมีก็แต่คนสนิทเท่านั้นที่ซานจะผ่อนคลายด้วย แม้แต่องค์ชายวาลิชที่ไม่ชอบขี้หน้ากัน ซานยังชอบเหย้าแหย่ให้พี่ชายหงุดหงิดอยู่หลายครั้ง

โซยาร์กลัวว่าซานจะรู้สึกผิดหวังเกินไป หากวันใดวันหนึ่งเขาต้องเป็นคนพ่ายแพ้ อย่างเช่นตอนในนี้

“ฟังนะซาน มันเป็นเรื่องธรรมดาที่คนเราจะต้องผิดพลาด ลูกเจอความสมบูรณ์แบบตลอดไปไม่ได้หรอกนะ ไปอาบน้ำได้แล้ว ค่อยลงมากินข้าว วันนี้เสด็จย่าเรียกหา ชวนมิลินมาด้วยนะ” ว่าพร้อมกับดันไหล่องค์ชายซานให้เข้าไปอาบน้ำ

หลังจากองค์ชายวาลิชไปเรียนที่อังกฤษ องค์ชายมิลินก็แวะมาหาองค์ชายซานและองค์หญิงซีร่าที่นี่บ่อยๆ เจ้าน้องชายที่เหมือนจะติดพี่มิลินเมื่อก่อนก็เริ่มเพลาๆลงมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังคงเป็นคนที่สร้างแรงกดดันให้ทุกคนที่เข้ามาวุ่นวายกับองค์ชายมิลิน ราวกับว่าเป็นตัวแทนขององค์ชายวาลิชผู้หวงน้อง เพราะตอนนี้ทั้งสองคนเรียนที่มาลินาเหมือนกัน เรื่องนี้สร้างความปวดหัวทั้งวังหลวงและพระราชวังลิปปา

องค์ชายเข้ามาในห้องของตัวเองด้วยอารมณ์ที่ยังคงหงุดหงิดในใจ ถึงแม้แม่ของเขาจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ยอมอยู่ดี อยากรู้นัก ใครคือคนนั้นกัน

ติ้ง!

เสียงข้อความที่ดังขึ้นทำให้องค์รัชทายาทหนุ่มคว้าสมาร์ทโฟนขึ้นมาดู มันเป็นข้อความที่ส่งมาจากราฟ องค์ชายซานนั่งลงบนโซฟาบุหนังสีขาวสะอาดตาก่อนจะเปิดอ่านข้อความนั้น

‘ฉันรู้แล้วว่ะไอ้องค์ชายว่าใครได้คะแนนเต็ม เห็นว่าชื่อเดแอล อยู่ปีสอง สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ พ่อเป็นทูตประจำกรุงเวียนนา คะแนนสอบเข้ามาลินาแพ้แค่องค์ชายซาน แต่ถึงอย่างนั้นก็จบไฮสคูลมาด้วยเกรดโคตรสวย ดีกรีเหรียญทองโอลิมปิกวิชาการหลายสมัย นี่พวกนายเป็นยอดมนุษย์รึไงกัน’ ราฟส่งข้อมูลมาให้พร้อมกับส่งรูปของเดแอลที่ว่าแนบมาตาม

องค์ชายซานขมวดคิ้วแน่น เดแอลอย่างนั้นเหรอ เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินชื่อนี้ ลูกของทูตประจำเวียนนา เรียนอยู่สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ชั้นปีเดียวกับเขา

องค์รัชทายาทหนุ่มก้มมองรูปที่ราฟส่งมาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เด็กหนุ่มท่าทางแก่เรียน ในมือยังมีหนังสือมากมาย และรอยยิ้มสดใสนั้นมันดูเหมือนกำลังเย้ยหยันเขา

ไม่! ไม่ยอมเด็ดขาด เขาแพ้คนแบบนี้เหรอ เขาแพ้คนคนนี้ได้ยังไง มันไม่ใช่ความจริง คนอย่างองค์รัชทายาทซานไม่เคยแพ้ แล้วผู้ชายคนนี้กล้าดียังไง มาทำลายความสมบูรณ์แบบของเขา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น