JEH​ PUK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่2

คำค้น : ผัวเก่า, ทวงคืน, รีเทิร์น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2563 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2
แบบอักษร

เปิดเทอมวันแรกอาจารย์ก็แถบจะไม่ได้สอนอะไรมีชี้แจงเกี่ยวกับเรื่อ​งที่จะเรียนให้นักศึกษาเข้าใจการเรียนการสอนของชั้นปีที่2​ ก็มีคนฟังบ้างไม่ฟังบ้าง​ เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาบ้าง​ หนักสุดก็คงจะเป็นนอนหลับ 

"เอาเป็นว่าเราพอแค่นี้​ วันนี้เราไม่ได้เรียนหรอกพวกเธอสบายใจได้เล​ย​ อาจารย์ที่เข้ามาก็จะมาพูดแค่ว่าพวกเธอจะได้เรียนอะไรในวิชาของเขาบ้าง​ เอาเป็นว่าตั้งใจฟังเอาก็แล้วกันนะ" อาจารย์พูดเสียงเรียบๆก่อนที่จะพูดประโยคที่ท้ายที่หันไปที่ทางโจ้และดาญ่าที่หลับมาตั้งแต่ตอนที่เธอพึ่งจะเริ่มพูดประโยคแรกเลยด้วยซ้ำ 

" ปลุกเพื่อนด้วย"อาจารย์บอกนักศึกษาผู้หญิงแล้วชี้ไปที่อยู่แถวหลังเพื่อให้เธอไปปลุกโจ้กับดาญ่าแล้วเดินออกจากห้องไป 

" เอ่อ​ นี่นาย" หลังจากที่อาจารย์ออกจากห้องไปเธอจึงรีบเดินไปปลุกทั้งสองคนก่อนที่อาจารย์ในวิชาถัดไปจะเข้าห้อง​ โดยที่เรียกฝ่ายชายก่อนเพระเหมือนฝ่ายหญิงจะหลับลึกไม่เบา​ เธอเรียกเขาและสกิดเบาๆ2-3ครั้งจนเขาตื่นและกำลังอ้อมไปปลุกดาญ่าแต่โดนโจ้เรียกเอาไว้ซะก่อน 

"อย่าปลุก​ เธอไม่ชอบให้ใครปลุกเวลาหลับ" โจ้จำได้ว่าเธอไม่ชอบให้ใครปลุกเวลานอนเธอจะหงุดหงิดและอารมณ์เสีย 

"แต้ถ้าอาจารย์เข้ามาล่ะมันจะทำให้ห้องเราดูเสียนะ" เธอพูดอย่างไม่ยอม 

"ฉันจัดการเอง" ร่างสูงของโจ้ลุกขึ้นก่อนที่จะช้อนร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงเขารู้ว่าเธอหลับลึกแค่ไหนจึงทำได้โดยที่ไม่ต้องกลัวเธอตื่น 

" เฮ้ย! ทำไรเพื่อนฉันอะ"ปลาวาฬท้วงเมื่อเห็นว่าโจ้อดีตแฟนเพื่อนเธออุ้มเพื่อนเธออยู่​ 

" หึ ฉันไม่ทำอะไรเพื่อนเธอหรอกน่า" โจ้พูดก่อนที่เขาจะเดินผ่านหน้าปลาวาฬไป​ และในขณะเดียวกันอาจารย์ก็เข้าห้องพอดีเธอจึงได้ล้มเลิกความคิดที่ว่าจะตามเพื่อนไป​ ยังไงเธอก็คิดว่าโจ้ก็ไม่ได้เป็นคนเลวอะไร​ เธอจึงเลือกกลับไปนั่งประจำที่แทน 

​สวนสาธารณะหลังมหาลัย 

​ร่างสูงของโจ้เดินมายังสวนสาธารณะหลังมหาลัยที่นี่มักจะเป็นที่ที่เขากับเพื่อนๆนัดกันโดดมาบ่อยๆถ้าวันไหนขี้เกียจเข้าเรียน​ โจ้วางร่างบางของดาญ่าลงอย่างเบามือ​บนเก้าอี้ตัวยาวในสวนสาธารณะแล้วจัดให้ศีรษะของร่างบางอิงกับอกแกร่งของเขา​ ซึ่งเขาก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องอ่อนโยนกับเธอขนาดนี้​ ตลอดเวลาที่เขากับเธอเลิกกันมันเหมือนกับว่าเป็นคำตอบให้กับเขา​เพราะเธอเหมือนเป็นความเคยชินของเขาไปซะแล้ว​ การที่เธอไม่อยู่มันทำให้เขาได้รู้ว่าตอนนี้เธอได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาแล้ว​และเขาจะทวงเธอคืน 

"ฉันรักเธอนะดาญ่าฉันจะทำให้เธอกลับไปเป็นของฉันเหมือนเดิมให้ได้" โจ้พูดกับร่างบางที่ยังคงหลับไหลแล้วเอามือทัดผมที่หล่นลงมาบดบังดวงหน้างามของดาญ่าเบาๆ 

 

​ดาญ่าเอามือขยี้ตาเบาๆเมื่อรู้สึกว่าตัวเองนอนพอแล้ว​ ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบๆอย่างสงสัยว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรแล้วก็สบกับใบหน้าคมคายของโจ้​ แล้วดึงคอเสื้อเขาขึ้นมาด้วยแรงดึงมันจึงทำให้คนถูกดึงงัวเงียตื่น 

"นี่ทำไมฉันถึงมาอยู่กับนายที่นี่ห่ะ" ดาญ่าถามมองไปยังโจ้ตาเขียวแป๊ดดด 

"ฉันเอาเธอมาเองแหละ" โจ้ตอบด้วยท่าทางกวนๆมันยิ่งทำให้ดาญ่าปรี๊ดแตก 

"ได้ไงกันยะ" ดาญ่ามองโจ้ตาขว้างเมื่อเขาไม่อธิบายในสิ่งที่เธออยากรู้ให้เธอเข้าใจ 

"ก็เขาบอกว่าเธอจะทำห้องเราเสียฉันก็เลยแบกเธอออกมาก็แค่นี้"เขาบอกพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้น 

"อย่างกับว่าไม่มีฉันแล้วพวกแกจะดี​ ชิ"ดาญ่าพูดอย่างมีอารมณ์ 

"แล้วนั่นนายจะไปไหนน่ะ" เธอถามเมื่อเห็นเขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะลุกตาม 

โจ้ไม่พูดอะไรแต่เอานาฬิกาข้อมือเรือนหรูให้เธอดูแทน​ มันเป็นเวลาเกือบจะเที่ยงแล้วถ้าให้เดาเขาก็คงจะไปกินข้าวแต่วันนี้เขามาคนเดียวเป็นเรื่องที่แปลกเพราะปกติกลุ่มเขาจะอยู่กันเป็นกลุ่มตลอด​ ที่มันผิดปกติก็คงจะเป็นเพราะวันนี้เขาตั้งใจมาเจอเธอโดยเฉพาะ 

"ใกล้เที่ยงแล้วแยกกันเลยละกัน" ดาญ่าพูดแล้วทำท่าจะเดินไปแต่มือของโจ้จับมือเธอไว้ก่อนจะหมุนให้เธอมาประจันหน้ากับเขา 

"นี่เธอจะทิ้งฉันหรอฉันอุตส่าห์อยู่เป็นเพื่อนเธอนะ" โจ้ทวงเขาอยู่เป็นเพื่อนตอนเธอหลับนะแต่พอตื่นแล้วกลับจะชิ่งเหรอ 

"แล้วนายจะเอายังไง"ดาญ่าถามพยายามใจเย็นคุยกับอีกฝ่าย 

" ไปกินข้าวกับฉัน" โจ้สวนขึ้นทันทีหลังจากที่ดาญ่าพูดจบแบบคนไม่คิดเยอะ 

ความคิดเห็น