facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่-11- หายหน้า

ชื่อตอน : ตอนที่-11- หายหน้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 716

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2564 20:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่-11- หายหน้า
แบบอักษร

ตอนที่-11- 

หายหน้า 

"ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวอาไปนอนข้างนอกดีกว่า"โจอาร์หยุดยืนไม่ได้หันหลังไปตอบเด็กสาวที่กำลังนอนมองตนอยู่แต่อย่างใด 

"อาโจนอนกับหนูดานะ"เธอลุกยืนก้าวลงจากเตียง เกาะแขนเพื่อนแม่ของเธอด้วยความถือวิสาสะ โจอาร์ยังคงนิ่งจนญาลินดาที่ทนไม่ไหว ขยับขาของตนเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าของคุณอา 

"นอนเป็นเพื่อนหนูดานะคะ"ญาลินดาช้อนสายตามองคนที่สูงกว่าอย่างอ้อนวอน 

โจอาร์ตวัดแขนของตนโอบกอดรอบเอวกิ่วอุ้มสาวน้อยด้วยมือข้างเดียวเดินตรงไปที่เตียงวางเธอลงอย่างเบามือและตนเองก็ลงไปนอนด้วย 

ไม่มีใครพูดอะไร ญาลินดาอายจนหน้าแดงเธอทำอะไร เธอขอให้ผู้ชายนอนด้วยแล้วผู้ชายคนนั้นก็แก่กว่าเธอแถมเป็นเพื่อนแม่ของเธอ แต่ญาลินดาเองก็รู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากตัวคุณอาทำเด็กสาวอุ่นซ่านไปถึงหัวใจไม่นานเธอเคลิ้มหลับเปลือกตาปิดลง 

โจอาร์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เขาเองก็ปิดเปลือกตาลงเหมือนกัน 

. 

. 

เช้าอีกวัน 

วันนี้ญาลินดามีเรียนบ่าย เธอค่อยๆ ขยับออกจากอ้อมกอดของอีกคนอย่างช้าๆ เพราะกลัวว่าคุณอาจะตื่นและกลัวว่าถ้าเกิดเขาตื่นมาแล้วเธอจะทำหน้ายังไงเธอทำตัวไม่ถูก การที่ออกแต่เช้าแบบไม่ต้องเจอหน้ากันคงจะดีที่สุด 

"เฮ้อ"เมื่ออีกคนไปแล้วคนที่คิดว่าหลับกับลืมตาตื่นขึ้นมา โจอาร์ถอนหายใจ ก้าวขายาวของตนลงจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย เราจะกดอารมฌ์ของตัวเองลงได้ยังไง 

. 

20.50น. 

ญาลินดาเดินเข้ามาในห้องเห็นว่ามืดสนิท หญิงสาวเปิดไฟให้สว่างพยายามมองไปรอบๆเพื่อหาร่างสูงใหญ่ที่เธอคิดว่าควรจะอยู่ในห้องแต่ทว่ากับว่างเปล่า เธอเดินหาไปทั่วก็ไม่เจอ ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณอาไปอยู่ที่ไหน เบอร์โทรศัพท์ของอาโจก็ไม่มี จะโทรหาแม่เพื่อถามหาก็กลัวว่าจะน่าสงสัย เด็กสาวคิดไปเองว่าคุณอาคงไปทำธุระเดี๋ยวก็คงมา เธอวางอาหารลงบนโต๊ะเดินเข้าห้องเพื่อชำระร่างกาย 

 

ติ้งต่อง 

เสียงกริ่งหน้าห้องทำเด็กสาวที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่ห้องนั่งเล่นรีบลุกขึ้นเดินไปเปิด 

"คุณอาเอเดน"ญาลินดายิ้มเก้อ เอ่ยเรียกชื่อของคนที่ตอนนี้ยืนอยู่หน้าห้องของเธอ เด็กสาวชะเง้อมองซ้ายขวาอย่างลืมตัว 

"คุณโจอาร์ให้เอาข้าวมาให้ครับ" 

"......"ญาลินดายืนนิ่ง ไม่ได้เอื้อมมือของเธอไปรับแต่อย่างใด 

"คุณโจอาร์บอกว่า...." 

"คุณอาเอเดนรออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ"ญาลินดาพูดตัดบทเดินกลับเข้ามาในห้อง หยิบถุงอาหารที่เธอซื้อมาเดินกลับไปยื่นให้คนที่เธอบอกให้ยืนรออยู่หน้าห้อง 

"นี่ค่ะ บอกคุณอาด้วยนะคะไม่ต้องซื้อมาให้หนูดาอีก สวัสดีค่ะ"ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในอารมณ์ไหน เด็กสาวปิดประตูเดินเข้ามาในห้องมองกล่องข้าวที่เธอแยกออกมา จะไม่กินก็เสียดายเธอเดินไปนั่งที่เก้าอี้เพื่อทานข้าวในส่วนของตัวเอง เธอยังไม่อินถึงขนาดจะมานั่งนอยด์หรือร้องไห้ แค่ไม่เข้าใจว่าสิ่งที่คุณอาทำคืออะไร เธอดูปกติดีในความคิดของตน 

. 

. 

ผ่านมาหลายวันแล้วที่ญาลินดาไม่ได้เจอเพื่อนแม่ของเธอ เธอเองก็ไม่ได้ติดต่อไปเหมือนกัน ก็ไม่มีเบอร์ไม่รู้ว่าจะติดต่อยังไงแล้วอีกอย่างเธอจะติดต่อไปทำไมคุยเรื่องอะไร ฐานะอะไร ของของอาโจก็ยังอยู่ที่คอนโดเธอถ้าหากจะติดต่อเรื่องเดิมก็กลัวว่าคุณแม่จะสงสัย ปล่อยไปชิลๆ มั้ง 

'นี่รู้เปล่า พี่ยุ้ยที่อยู่อักษรศาสตร์เห็นว่าจะฆ่าตัวตายเพราะผู้ชายไม่รับรัก' 

'จริงหรอ ก็อย่างว่าอะนะผู้ชายเขาไม่เอาก็ยังจะไปเสนอตัวให้เขา พอเขาได้เขาก็ทิ้ง' 

'นั้นดิ ได้ง่ายก็เบื่อเร็ว'ญาลินดานั่งฟังโต๊ะข้างๆ พูดกันแล้วจี๊ดเลย เหมือนเรื่องเธอเด๊ะ อาโจเขาก็มองไม่สนใจเธอตั้งแต่ทีแรกแล้ว แต่เธอสิเช็กเสน่ห์บ้าบออะไรไม่รู้ทำให้เรื่องมันเลยเถิดไปกันใหญ่ 

"ทำไรหนูดา" 

"กำลังนั่งทำงานอยู่ดิ"ญาลินดาที่กำลังนั่งควงปากกาเล่นแก้เซ็ง หันไปตอบเพื่อนสาวของเธอที่นั่งลงอีกฝั่ง พร้อมทั้งยื่นแก้วน้ำชาของโปรดมาให้เธอ 

"แล้วแกกับอาโจเป็นไงบ้างอะ ไปถึงไหนแล้ว ฉันว่าแล้วว่าต้องได้กัน "ผักบุ้งนั่งเปิดหนังสือ รอฟังเพื่อนลุ้นว่าจะตอบว่ายังไง 

ญาลินดา ดูดน้ำชาเต็มปาก เพื่อนสาวเธอยังไม่รู้ว่าเธอกับคุณอาไม่ได้ติดต่อกันหลายวันแล้ว เธอไม่ได้เล่าอะไรให้เพื่อนเธอฟัง 

"หนูดาเร็วเล่ามา เร็ว อยากรู้"ผักบุ้งรบเร้าเซ้าซี้ถามจะเอาคำตอบให้ได้ ญาลินดาเงยหน้ามามองหน้าเพื่อนขอเธอ 

"ไม่รู้ดิไม่ได้ติดต่อกันมาหลายวันแล้ว"เธอตอบแบบไม่ได้สนใจอะไรก้มลงทำงานที่ค้างเอาไว้ต่อ แต่คนที่ถามอย่างผักบุ้งตาโต 

"แกบอกว่าอะไรนะหนูดา!! " 

"จะต้องให้พูดซ้ำทำไมบุ้ง แล้วนี่จะตะโกนทำไม"เจ้าของแพขนตาหนารีบตะปบปากเพื่อนสาวของเธอมองไปรอบๆ ยิ้มแห้งๆ ให้โต๊ะข้างที่กำลังมองพวกเธออยู่ 

"โทษที แฮ่ๆ ก็ตกใจนิ"ผักบุ้งมองซ้ายขวายิ้มแห้งๆ ให้กับเพื่อนของเธอ 

"ฉันไม่เห็นอาโจมาหลายวันแล้ว"ญาลินดาพูดพร้อมทั้งดูดน้ำชาในแก้วของเธอไปด้วย เพื่อหวังให้ความเย็นของมันแก้อาการหัวร้อนของเธอ ในใจเธอกำลังคิดเหมือนที่ได้ยิน ให้ง่ายก็ทิ้งง่าย ญาลินดาไม่ได้ผิดหวังเสียใจ แต่ในใจของเธอกำลังคิดว่า ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงๆ เธอคงจะมีเรื่องคุยกับเพื่อนแม่ของเธอยาวแน่ 

"อะไร หรือเขาจะฟันแล้วทิ้ง"ผักบุ้ง พูดสิ่งที่เธอสงสัย ทำเอาญาลินดาหันมามอง นี่ผักบุ้งกำลังพูดสิ่งเดียวกับเธอคิด 

ความเดือดที่อยู่ในกายสาวทำให้มือของเธอมีแรงจนเผลอหักปากกาที่ถืออยู่ด้วยมือข้างเดียว 

 

เปร้าะ 

 

"หนูดาใจเย็น"ผักบุ้งมองเพื่อนเธออย่างระแวง หวาดๆ สายตาของเพื่อนเธอดูเหมือนว่ากำลังแค้นใจยังไงบอกไม่ถูก 

ญาลินดาเธอคิดว่า คนที่จะเป็นฝ่ายทิ้งก็คือตัวเธอเองไม่ใช่คุณอา 

. 

. 

18.30น. 

"อ้าวหนูดามาทานข้าวเหมือนกันหรือครับ" 

"ค่ะ"ญาลินดาที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดีหันไปพูดกับคนที่เธอไม่คิดว่าจะเจอที่นี่ แต่ก็ไม่แปลกร้านนี้ออกจะดัง 

"บังเอิญจัง"ชายหนุ่มรุ่นพี่ของเธอยิ้มกว้าง บังเอิญจริงๆ 

"ค่ะ ร้านนี้เขาอร่อย แล้วพี่โอมล่ะคะ ถ้ามาคนเดียวนั่งกับหนูดาก็ได้นะคะ บุ้งก็อยู่ด้วย"ญาลินดาเอ่ยปากชวน รุ่นพี่ของเธอ ซึ่งชายหนุ่มเองก็ไม่ปฏิเสธเดินตามไปที่โต๊ะแบบติดๆ 

"อ้าว พี่โอม สวัสดีค่ะ"ผักบุ้งเอ่ยทักผู้มาใหม่อย่างมีมารยาท 

"สั่งอะไรกันหรือยังครับ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง" 

"เกรงใจมากค่ะ ว่าแต่เมนูอยู่ไหน"ผักบุ้งสาวน้อยผู้ชอบกินมองหาเมนูอย่างที่ปากพูด ทำให้ทั้งโต๊ะยิ้มขำ 

ญาลินดารู้สึกว่ามีสายตาของใครกำลังมองเธออยู่ เธอมองไปรอบๆ เพื่อเช็กดูว่าถ้าหากมีพวกโรคจิตจะได้เรียกตำรวจในตอนที่มีคนเยอะๆ แต่แล้วเธอก็ต้องนิ่งไป เพราะเห็นคนที่เธอไม่ได้เจอมาหลายวันกำลังนั่งมองจากอีกโต๊ะตรงมุมที่เธอเพิ่งเดินผ่านมาเมื่อกี้ แต่ประเด็นมันอยู่ตรงนี้สิ เขาอยู่กับสาวสวย หุ่นดี 

เหอะ!! หายหน้าหายตาแต่พอเจอทีไรอยู่กับผู้หญิงทุกที เธอคงเป็นหนึ่งในคอลเลคชั่น ของอาโจแน่นอน แล้วเรื่องอะไร ญาลินดาซะอย่าง ไม่ยอมเป็นฝ่ายโดนทิ้งแน่นอน 

แต่เดี๋ยวนะ เธอไม่เคยมีแฟนแล้วจะรู้ได้ยังไงว่านี่กำลังโดนทิ้ง แต่ช่างเถอะเหมารวมๆ ไป ความหมายมันก็คงจะไม่ต่างกันเท่าไร 

เด็กสาว เหยียดยิ้มให้คนที่มองเธออย่างไม่วางตา หันกลับมาคุยกับคนที่นั่งข้างๆ ทำเหมือนว่าไม่มีโจอาร์อยู่ตรงนั้น 

คนที่นั่งมองอยู่ในมุมตั้งแต่ต้นตอนนี้ เดาอารมณ์ไม่ถูกจริงๆ ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ สีหน้าของโจอาร์เริ่มนิ่งจนผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้ามสังเกตได้ 

------------------------- 

ตอนนี้ ฟรีเน้อ ไฝชอบแบบ ฟรีบ้างติดเหรียญบ้าง ขอกำลังใจเป็นคอมเมนต์หน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ 

ความคิดเห็น