goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ชุลมุน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 639

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2562 13:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชุลมุน
แบบอักษร

ปกรณ์ที่หันปืนไปตรงที่ท่านเจ้าสัวยินอยู่ แล้วมองด้วยสายตาโหดเหี้ยมอย่างที่ท่านไม่เคยเจอ ปกรณ์จ้องมองไปที่เจ้าสัวพร้อมกับคำพูด

“คุณลุงอย่าไปใจอ่อนหรือหลงไปกับสิ่งที่น้องบีมพูดผมรักและเคารพคุณลุงมาก ผมสัญญาแล้วว่าผมจะดูแลน้องบีมให้ดีที่สุด คุณลุงรีบๆ ตัดสินใจเถอะนะครับอย่าให้ความสัมพันธ์นี้ไปกระทบถึงธุรกิจของพวกเราเลยนะครับ”

ท่านเจ้าสัวตกใจไม่คิดว่าลูกชายของเพื่อนจะกล้าเอาปืนมาชี้หน้าท่านการกระทำนี้ถือว่าไม่ให้เกียรติท่านอย่างมาก ส่วนเรื่องของปกรณ์กับสายป่านมันคืออะไร หรือว่าท่านเลี้ยงงูพิษไว้ใกล้ตัว

“ปกรณ์ไหนปากบอกว่าเคารพลุง แต่สิ่งที่ปกรณ์ทำมันตรงกันข้ามมาก การที่เอาปืนมาชี้หน้าลุงแบบนี้เขาเรียกว่าให้เกียรติลุงแล้วเหรอ”

ท่านเจ้าสัวพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ถึงแม้ท่านจะโมโหหรือเกรี้ยวกราดแค่ไหน เวลาไหนควรอ่อนเวลาไหนควรจะตึงท่านรู้

“ผมขอโทษครับคุณลุง แต่สิ่งที่ผมทำผมต้องการให้คุณลุงรีบจัดการงานแต่งให้ผมเร็วที่สุดเราจะได้ตกลงธุรกิจกันง่ายหน่อยครับ อย่าช้านะครับไม่งั้นผมเปลี่ยนใจแล้วคุณลุงนั้นแหละจะเดือดร้อน อะไรจะเกิดก็หลังจากที่คุณลุงตัดสินใจ”

ลูอิสที่ฟังแล้วไม่เข้าใจเพราะเขาฟังภาษาไทยออกเป็นบางคำแต่ดูจากลักษณะท่าทีแล้วนายปกรณ์เป็นบุคคลที่อันตรายน่าดู ส่วนบีมที่ได้ฟังสิ่งที่ปกรณ์ใช้ขู่พ่อของเธอก็เริ่มสงสัยว่ามันมีผลต่อธุรกิจอะไรมากมายขนาดนั้น

“คุณพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจคุณปกรณ์ ป๊า!!อธิบายให้หนูฟังทีว่ามันคืออะไร ทำไมหนูตกไปอยู่ในข้อตกลงทางธุรกิจของป๊ากับนายปกรณ์อะไรนั่น”

“555น้องบีมไม่รู้เหรอครับ ว่าพ่อของน้องบีมทำธุรกิจอะไรถึงได้ร่ำรวยขนาดนี้ ยังไงเราสองคนจะต้องต่อยอดธุรกิจนี้ให้กับรุ่นต่อๆไปนะครับน้องบีม”

แพรรัมภาที่เรียกเจมส์ให้พาลูอิสออกไป เธอต้องการจะเคลียเรื่องพวกนี้กับพ่อและนายปกรณ์เธอมีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่พ่อของเธอทำต้องไม่ใช่ธุรกิจที่ดีแน่นอน

“เจมส์เอาคุณลูอิสกลับไป แล้วพาคุณลูอิสไปโรงพยาบาล”

ลูอิสได้ยินก็รู้สึกโกรธอยู่บ้างที่เธอทำเหมือนเขาอ่อนแอ่ จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เขาทวงเวลารอคนที่จะมาจัดการต่างหาก

“อย่าแม้แต่จะไล่ผมออกไป งานนี้ผมไม่ยอมหากมันจะเกิดอะไรก็ขอให้ผมอยู่ตรงนี้ ผมพร้อมรับทุกสิ่งอยู่แล้วที่รัก”

“555รักกันมากนะครับ ได้ฉันจะสงเคราะห์ให้เห็นเป็นบุญตา ว่าคนอย่างฉันทำได้ทุกอย่างในเมื่อนายไม่กลัว น้องบีมดูดีๆ นะครับ ว่าน้องบีมควรจะตัดสินใจยังไงในครั้งนี้”

แพรรัมภามองสายตาที่นายปกรณ์จ้องมองมาทางเธอกับคนรักและเหล่าบรรดาลูกน้องของพ่อเธอก็ดูคล้ายจะเดินเข้าไปสนับสนุนนายปกรณ์อะไรนั่นนี่พ่อของเธอเลี้ยงงูพิษเอาไว้มากมายขนาดนี้เลยเหรอ สรุปแล้วผลประโยชน์มันไม่เข้าใครออกใครจริงๆ

“คุณคิดจะทำอะไร คุณปกรณ์ป๊า!!!บอกความจริงกับหนูมาว่าป๊ามีธุรกิจอะไรที่หนูไม่รู้อีกป๊าถึงยอมให้คนอย่างนี้มาทำการขู่ป๊า!! ได้ และป๊าดูคนที่ป๊าชุบเลี้ยงมา ทำไมพวกนายถึงได้หักหลังคนที่มีพระคุณกับพวกนายแบบนี้ ห๊ะ!!!”

ลูอิสที่เดินเข้าไปหาแพรรัมภาซึ่งงานนี้เขาต้องจัดการปัญหาทุกอย่างให้จบเขาเชื่อว่าแพรรัมภาต้องเข้าใจเขาดี

“หยุด!!! ไอ้ฝรั่งมรึงหยุดอยู่ตรงนั้นเลย กรูให้โอกาสมรึงและลูกน้องที่มรึงพามากลับไปได้แล้ว ปัญหาทุกอย่างกรูจะจัดการกันเองงานนี้มรึงไม่เกี่ยว ถ้ามรึงและลูกน้องของมรึงตุกติกคิดจะทำอะไร คนที่นี่จะจัดการมรึงและลูกน้องมรึงทันที”

ลูอิสถึงกับหัวเราะอยู่ในลำคอมองคนที่คิดว่าเขากลัวด้วยสายตาที่ดุกร้าวแสดงอำนาจที่ทุกคนในที่นี้ไม่เคยรู้

“555ผมสงสารคุณนะคุณปกรณ์ที่กล้ามาขู่คนอย่างผม สิ่งที่ผมทำมันสามารถยื้อให้คุณมาอยู่ตรงนี้และสินค้าที่คุณกำลังจะขนย้ายล็อตใหญ่ท่าทางคงจะไม่เป็นไปตามคาดนะครับ หึหึ”

ปกรณ์ได้ฟังก็ฉุกคิด ไอ้ฝรั่งมันหมายความว่าอะไร ยังไม่ทันที่จะได้หายสงสัย เสียงโทรศัพท์ก็ได้ดังขึ้นมา

“อะไร มรึง!!!โทรหากรูเพื่อ...อะไรนะ!!...มรึงพูดใหม่อีกทีสิ”

ปกรณ์ที่ตระโกนกร้าวด้วยน้ำเสียงดุดัน พร้อมกับปรายตาหันไปทางลูอิส มรึงงานนี้คนอย่างเขาไม่ปล่อยให้มันมายืนหัวเราะและลอบกัดเขาแบบนี้แน่ๆ

“555เป็นไง คุณปกรณ์ลูกน้องของคุณรายงานว่าไง สินค้าของคุณท่าทางจะมีปัญหาใช่ไหม อย่าคิดว่าตัวเองแน่แค่ฝ่ายเดียว คนโง่ย่อมตกเป็นเหยื่อยของคนที่ฉลาดกว่าเสมอ”

ท่านเจ้าสัวมองไปยังลูอิสซึ่งท่านพอจะรับรู้ได้แล้วว่างานนี้ท่านพลาด พลาดอย่างรุนแรงมันจะส่งผลต่อตำแหน่งหน้าที่การงานของท่านแน่ๆ และลูกสาวคนเดียวของท่าน

“เป็นฝีมือของมรึงใช่ไหม ไอ้ฝรั่ง!!!งานนี้มึงสมควรได้รับผลจากสิ่งที่มรึงเสือกเรื่องของกรู คุณลุง!!! เห็นไหมผมบอกแล้วว่าให้จัดการมันก่อนที่มันจะพาคนเข้ามายุ่งกับเรา งานนี้ผมไม่ปล่อยมันแน่ คุณลุงอย่าได้ห้ามผมอีกไม่งั้น คุณลุงนะแหละจะต้องรับผิดชอบแทนมัน”

“555ไหนที่สุดนายก็พูดได้แล้วเหรอว่าคนที่ตามจะฆ่าฉันมันคือนาย ฉันกะแล้วไม่มีผิดว่าคือนาย”

แพรรัมภาตกใจกับสิ่งที่คนรักพูด อะไรมันคืออะไรเธอรู้สึกงงไปหมดแล้ว ทั้งเรื่องที่ลูอิสจัดการนายปกรณ์ ส่วนธุรกิจของพ่อเธอแสดงว่าพ่อเธอต้องมีส่วนเกี่ยวกับธุรกิจฟอกเงินแน่ๆ

ปกรณ์ที่เห็นท่าทางของลูอิสแล้วคิดว่ามันต้องหลอกให้เขาอยู่ตรงนี้เพื่อรอตำรวจมาแน่ๆ คิดเหรอว่าคนอย่างเขาจะรองานนี้เขาจะไม่อยู่รอจนเข้าไปอยู่ในคุกหรอกเร็วกว่าความคิด เขาเห็นแพรรัมภาที่ยืนนิ่งเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไร เขาจึงรีบวิ่งไปจับตัวแพรรัมภาเอาไว้ งานนี้เขาว่ามันไม่กล้าทำอะไรเพราะคนรักของมันอยู่กับเขาคนที่ต้องซวยก่อนเขาก็คือ...

ปัง ปัง ปัง กรี๊ดดดด “ป๊า!!!! ทำไม!!ไอ้ชั่วแกยิงป๊าทำไม”

เจ้าสัวตกใจไม่คิดว่าคนที่ไว้ใจจะหันมายิงปืนใส่เขา และที่สำคัญคือการปรากฏตัวของเด็กที่เขาชุบเลี้ยงอย่างดี สายป่านเดินเข้ามาพร้อมเอกสารทั้งหมด

“ไปคุณ!! เร็ว!!ฉันกะแล้วว่าวันนั้นนังนี้มันต้องเห็นเราฉันบอกคุณแล้ว ส่วนท่านอย่าถือโทษโกรธ สายป่านเลยนะคะ สายป่านยังไงก็ต้องช่วยคนรักของสายป่านก่อน ส่วนท่านอายุก็มากแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างสายป่านขอขอบพระคุณนะคะเงินก้อนนี้สายป่านขอนะคะไปสิคุณ!! จะอยู่รอให้พ่อคุณมาจัดการเหรอ”

แพรรัมภาพยายามดิ้นเพื่อจะหลุดจากการเกาะกุมของนายปกรณ์ เธอรู้สึกตกใจที่ด้านหลังเธอมีปืนมาจี้ที่เอวไว้พร้อมกับกุญแจข้อมือที่สายป่านเตรียมไว้

“555 ไงคุณแพรรัมภา ฉันเคยบอกคุณแล้วว่าให้ระวังตัวไว้ให้ดี ไป!!!เดินไป!!! ส่วนพวกนายจัดการถอยไป”

ลูอิสที่เห็นแพรรัมภาตกอยู่ในมือของนายปกรณ์ผิดคาดเขาคิดว่ามันจะต้องยิงเขาแต่เปล่ามันยิงท่านเจ้าสัวที่ตอนนี้ฟุบหน้าลงไปกับพื้นที่เต็มไปด้วยเลือด แพรรัมภาที่เห็นพ่อของตัวเองนอนจนกองเลือดก็รู้สึกกลัว ความห่วงกังวลมันมีอยู่มาก

“ป๊า!!!!ไอ้ชั่ว!!! เธอสายป่านฉันไม่คิดว่าเธอจะเลวได้ขนาดนี้ สามารถฆ่าคนที่มีพระคุณกับเธอคนที่ให้ชีวิตใหม่ขุดเธอมาจากความต่ำตมได้ มันไม่ได้ทำให้จิตใจเธอดีขึ้นเลยใช่ไหม”

สายป่านที่ทนกับคำด่าของนังแพรรัมภาไม่ไว้เธอจึงใช้ด้ามปืนตบไปที่ศรีษะของแพรรัมภาจนทำให้เลือดไหลออกมาเป็นทางยาว

“เจ็บไหม ปากดีแบบนี้น่าจะยิงเข้าไปในปากมากกว่า ไป!!! เดินไป!!!”

ลูอิสที่เอื้อมไปตรงข้างเอว กำลังจะหยิบปืนขึ้นมา

“มรึง!!หยุด อย่านะไอ้ฝรั่ง!! ไม่งั้นคนที่มรึงบอกว่ารัก จะเจ็บตัวไปมากกว่านี้ ส่วนคุณเดินไป!!!เดินไปที่รถเดี๋ยวนี้”

เจมส์ที่เห็นพิกัดที่คุณมาร์ตินส่งมาแล้วเขาเริ่มนับในใจ 5-4–3-2 และทันใดนั้นเร็วกว่าความคิด สายจู่โจมก็พุ่งเข้ามาในคฤหาสน์นี่คือการบุกที่เหนือความคาดหมายมันรวดเร็วไปหมด ผลจากการที่ได้ฝึกฝนมาอย่างชำนาญจัดการชาร์ตตัวนายปกรณ์ที่กำลังจะหันปืนไปยิงใส่

เจมส์ที่อาศัยช่วงจังหวะนี้วิ่งเข้าไปช่วยคุณบีมให้ออกมา พร้อมกับคุณลูอิสที่ยิงปืนสะกัดไว้ให้เขาจริงๆพวกเขานั้นได้รับการฝึกมาอย่างดีจะต้องทำทุกอย่างให้มีสติ

“คุณบีมรีบวิ่งไปหาคุณลูอิส เร็ว!!! วิ่ง!!!!!”

ตอนนี้คฤหาสน์บ้านของเธอได้กลายเป็นสมรภูมิการต่อสู้ แพรรัมภารีบวิ่งเข้าไปหาคนรักตามที่เจมส์สั่งสายป่านที่เห็นแล้วว่างานนี้จะต้องไม่รอด เธอจะไม่มีวันที่จะปล่อยมันไปแน่ๆ มันก็ต้องจบชีวิตไปกับเธอ

ปัง ปัง ปัง สิ้นสุดเสียงปืนทั้งสองฝั่ง ลูอิสที่กอดคนรักไว้ หลังจากที่แพรรัมภาวิ่งเข้ามาหาเขา แต่ทำไม ทำไม แพรรัมภาถึงนิ่ง เขาเอามือออกก็พบว่ามือของเขาเปื้อนเลือด ซึ่งไม่ใช่เลือดของเขาแต่เป็นเลือดของคนที่อยู่ในอ้อมกอด

มาร์ตินที่นำตำรวจสายปราบบุกเข้ามายังภายในอาณาเขตของเจ้าสัวสุรศักดิ์งานนี้เขาได้จัดการตัวการใหญ่ทุกคน พ่อของนายปกรณ์นั่นได้ถูกจับกุมไปช่วงก่อนหน้านี้แล้วที่บริษัท ส่วนเขารีบพานายตำรวจที่เหลือบุกมาที่นี้ เขาเห็นเจ้าสัวนอนจมกองเลือดอยู่นั่นซึ่งด้านอกมีหน่วยแพทย์ที่เขาคิดไว้แล้วว่าจะต้องมีการปะทะ ทุกคนบุกเข้ามาพร้อมกำลังและอาวุธที่ครบมือ งานนี้ทำให้นายปกรณ์ดิ้นไม่หลุดส่วนผู้หญิงอีกคนนั้นถูกตำรวจยิงสวนเข้าไประหว่างที่หญิงสาวคนดังกล่าวยิงเข้าไปตรงกลางลำตัวของแพรรัมภาหลายนัด

ลูอิสที่นิ่งค้าง รีบผลักตัวของแพรรัมภาออกเขาก็พบว่าแพรรัมภาตอนนี้สติได้เหลือน้อยนิด

“ไม่!!!! ที่รัก!!!คุณอย่าหลับนะ!!ที่รักตื่น!!!”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น