มายเนมม

เป็นนักเขียนมือใหม่นะคะ ยังไงก็ฝากติดตามนิยายของเราด้วยน้าา~

ชื่อตอน : SS2 EP.12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มี.ค. 2562 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 EP.12
แบบอักษร

และนี่ก็คือวันที่สี่แล้วที่สามจะเอาขนมมาให้ผมพร้อมกับหน้าเค้กที่ตัวอักษรภาษาอังกฤษเปลี่ยนไปทุกวัน วันนี้คือตัว N ซึ่งถ้ารวมกันตัวอักษรก่อนหน้านี้คือ Gian .. ผมรู้แล้วล่ะ ผมแค่จะรอวันเฉลยเท่านั้น อีกแค่ไม่กี่วัน

"มึงรู้ตัวไหมว่ามึงทำตัวแปลกไปทุกวันๆ" ผมถามสามขณะที่เราสี่คนกำลังนั่งหาข้อมูลมาทำรายงานที่หอสมุดใหญ่ จริงๆสมาชิกมี6คน อีกสองคนมันเดินไปหาหนังสือครับ ชื่อฟ้าลั่นกับเทวะ สองกับสามเงยหน้ามามองผมสลับกับแฝดน้องของพวกมัน เอาจริงๆมันสองคนก็คงอยากถามแหละ แต่ไม่กล้าล่ะมั้ง

"กูหรอ" สามชี้ตัวเอง

"เออ มึงสารภาพมาเถอะสาม กูรู้แล้วว่าพี่รหัสกูคือใคร" เมื่อผมพูดไปอย่างนั้น ไอ้สามก็ทำตาโตตกใจเหมือนรู้สิ่งมหัศจรรย์ของโลกเข้า

"มึงรู้แล้วหรอ!ใคร!"

"เบาๆ นี่ห้องสมุด" สองดุเล็กน้อย

"มึงรู้ได้ไงแอล มึงสะกดรอยตามกูหรอ มึงเห็นอะไรบ้าง" น้ำเสียงของมันเริ่มเปลี่ยนเป็นโกรธ สายตาที่จ้องมาเขม็งราวกับไม่ใช่สามคนเดิมที่ผมรู้จัก

"กูไม่ได้สะกดรอยตาม กูแค่รู้จากคำใบ้เท่านั้น แล้วทำไมมึงต้องทำเหมือนโกรธกูด้วยห้ะ"

"เออ มึงเป็นไรไปเนี่ย" หนึ่งเริ่มโวยเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

"อย่าเสือก" สามว่าแฝดพี่มัน ก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วลุกเดินออกไปทันที ไม่วายหันมาจ้องผมอย่างโกรธเคืองก่อนไป ..อะไรของมัน

"พวกมึงมีเรื่องอะไรกันวะ" หนึ่งถาม

"สามมันไม่เคยทำแบบนี้ใส่กู ..กูว่ามันต้องโดนอะไรสักอย่าง ตอนแรกกูว่าจะรอวันเฉลย แต่ตอนนี้กูไม่ไหวแล้ว พวกมึงหากันไปก่อนเดี๋ยวกูมา" ผมบ่นก่อนจะลุกพรวดอย่างรวดเร็วแล้วรีบวิ่งไปทางที่คิดว่าสามจะเดินไป ผมไม่ได้สะกดรอยตามมันเหมือนที่มันกล่าวหาตอนแรกก็จริง แต่ตอนนี้แหละที่ผมจะทำมันจริงๆ  ผมเดินมาเรื่อยๆก็เห็นหลังของสามแว็บๆเลยค่อยๆหลบตรงโน้นทีตรงนี้ทีเมื่อมันทำท่าจะหันมา สักพักสามก็รับสายโทรศัพท์ก่อนจะออกตัววิ่งไปทางตึกสถาปัตย์อย่างรวดเร็ว ผมไม่รอช้ารีบวิ่งตามมันไปติดๆ แต่ไม่ได้ใกล้ขนาดให้มันรู้ตัว สามยืนหันซ้ายหันขวาสักพักก็หยุดอยู่ที่กลุ่มๆหนึ่ง น่าจะเป็นกลุ่มปีสองเพราะหน้าตาแต่ละคนเลยช่วงเฟรชชี่หน้าใสมาแล้วทั้งนั้น ผมค่อยๆเดินอ้อมไปอีกทางพอให้เห็นชัดๆและได้ยินเสียงสนทนาด้วย สามค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆกลุ่ทนั้นเรื่อยๆก่อนจะโดนแขนใหญ่ๆของรุ่นพี่คนหนึ่งดึงลงไปนั่งข้างๆ ...พี่ยักษ์ เขาจ้องสามเขม็งเมื่อมันพูดอะไรบางอย่าง ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเรื่องที่ผมสงสัยมันเมื่อสักครู่แน่ๆ ใบหน้าของพี่ยักษ์ค่อยๆดุดันขึ้นเรื่อยๆ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นก่อนจะผลักสามให้ถอยห่างแล้วตัวเองก็มานั่งกระฟัดกระเฟียดคนเดียว ผมเห็นสามนั่งตัวสั่นอยู่ข้างๆ พี่ๆคนอื่นๆก็ไม่ค่อยมีใครสนใจทั้งคู่เท่าไหร่

"ถ้าความแตก มึงเดือดร้อนแน่"

เสียงขู่ของคนตัวสูงทำเอาสามหน้าซีดเผือด ผมเห็นแล้วก็สงสารมัน อยากเข้าไปลากออกมา แต่กลัวว่าถ้าผมทำแบบนั้นสามมันจะยิ่งโกรธผมเข้าไปใหญ่น่ะสิ ..ทำไงดี

"ผมจะพยายามเลี่ยงออกจากพวกนั้น"

"ถ้ามึงทำแบบนั้น เพื่อนมึงจะสงสัยมากกว่าเดิม"

"แล้วผมควรทำยังไง" สาวตอบเสียงดังนิดๆเหมือนเริ่มจะโมโห แต่พอโดนสายตาดุๆส่งกลับไปก็รีบหันหน้าหลบทันที

"ไว้กูจะจัดการเอง มึงจะไปไหนก็ไป" พี่ยักษ์พูดแค่นั้นแล้วลุกเดินออกไปทันที เพื่อนเขาก็ลุกตามไป ผมมองเพื่อนตัวเองแล้วรู้สึกสงสาร ผมไม่รู้ว่ามันกำลังโกรธ กลัวหรืออะไร แต่หน้าตามันตอนนี้เหมือนคนผิดหวังหรือนอยอะไรสักอย่าง ปากเม้มเป็นเส้นตรง กรอกตาไปมาเหมือนไล่น้ำตาที่มันกำลังเอ่อล้นออกมา มันนั่งนิ่งๆสักพักก่อนจะถอนหายใจแล้วลุกเดินไปยังหน้ามหาลัย ผมเลิกตามมันแล้วเลือกที่จะกลับห้องตัวเอง โดยไม่ลืมที่จะโทรบอกอีกสองแฝดว่ากลับแล้ว

.. ผมนอนคิดมาตลอดทั้งคืนจนนอนไม่หลับ ดีที่พรุ่งนี้ผมไม่ได้มีเรียนเช้ามาก แต่ยังไงเวลานี้ก็ควรนอนอะจริงๆ มันตีสองแล้วนะ!

(เลิกคิดแล้วนอนได้แล้ว)

เสียงของพี่โซจากวีดิโอคอลพูดบอกผม ตอนแรกผมแค่ทักไปบอกว่านอนไม่หลับ คิดเรื่องนั้นหนักมาก เขาก็วีดิโอคอลมาทันที "แอลอยากเคลียร์กับพี่ยักษ์ แอลสงสารสาม"

(ห้ามไปหายักษ์คนเดียวเด็ดขาด เข้าใจไหม)

"แอลรู้แล้ว แต่แอลอยากรีบคุย พรุ่งนี้ได้เลยยิ่งดี"

(ทักเฟสไปสิ)

"พี่ยักษ์ไม่เล่นเฟส"

(พี่มีไลน์มันอยู่นะ)

"จริงหรอ! ทำไมพี่ไม่บอกแอลล่ะ แล้วมีได้ยังไง" ผมเด้งตัวลุกจากที่นอนทันที แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองหน้าพี่โซอย่างตื่นเต้น ..ตื่นเต้นทำไม

(นานแล้ว ไลน์กลุ่มรวมดาวเดือน)

"แอลขอหน่อยได้ไหมครับ"

(ให้แค่คุยเรื่องนี้นะ) ปลายสายบอกเสียงเข้ม ผมก็พยักหน้ารัวๆ จากนั้นก็รอสักพัก พี่โซก็ส่งไอดีไลน์มาให้ ผมไม่รู้ว่าเขาได้มายังไง เขาอาจจะขอมาจากเพื่อนๆพี่ๆหรือใครไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนนี้ผมมีไลน์พี่ยักษ์แล้ว! ไม่รอช้าผมรีบแอดไลน์เขาไปโดยไว ไม่ส่งสติ๊กเกอร์ทักทายอะไรทั้งนั้น เรียกก่อนเลยครับ

เนมแอล > พี่ยักษ์ครับ ผมมีเรื่องอยากคุยด้วย

ไม่แนะนำตัวอะไรทั้งนั้น ถ้าพี่เขาไม่รู้ว่าเป็นผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ชื่อไลน์ก็บ่งบอกอยู่ แถมรูปโปรก็ยิ้มยิงฟันซะขนาดนั้น = = ผมว่าผมควรเปลี่ยนโปรไลน์ เพิ่งมารู้สึกอายก็ตอนนี้ เสียงพี่โซยังคงรอดออกมาจากโทรศัพท์อยู่ ผมก็ตอบไปบ้างแต่สายตานี่ค้างอยู่ว่างเมื่อไหร่เขาจะอ่าน รอเป็นชั่วโมงก็ไม่อ่านจนผมเผลอหลับไป สายจากพี่โซก็ไม่ได้วาง ..พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีเนอะ ถ้าไม่ตอบก็ไปดักเจอซะเลย

. .


.  .

ติ๊ง

G. > ตอนบ่ายหน้าตึกสถาปัตย์ จะรออยู่ตรงนั้น




ความคิดเห็น