True_Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)
email-icon Line-icon

True Love (By...ผีเสื้อปีกบาง)

Special Edition #2 (จบบริบูรณ์)

ชื่อตอน : Special Edition #2 (จบบริบูรณ์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2562 00:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 2,000
× 0
× 0
แชร์ :
Special Edition #2 (จบบริบูรณ์)
แบบอักษร

“พี่คิมมมม หนะหนูปวดท้องค่ะ” สาวน้อยหน้าตาแสดงความเจ็บ

แสงไฟจากโคมสวยข้างหัวเตียงถูกเปิดขึ้นทันที

ชายหนุ่มร่างกายกำยำรีบอุ้มร่างบางที่มีอาการเจ็บท้องรุนแรงลงจากห้องนอนตรงดิ่งไปที่รถของเขา

โรงพยาบาลเอกชน xox

“คุณพ่อๆๆ เบลล์ปวดท้องครับ!! ผมจะทำไงดี”

“โอโหนี่แกจะตื่นเต้นเกินไปรึเปล่าว่ะไอลูกเขย เมียแกจะคลอดลูกให้แกวันนี้แล้ว ฉันก็จะได้เห็นหน้าหลานชายฉันใจเย็นๆสิว่ะ”

“ผมเป็นห่วงเมียผมอ่ะคุณพ่อ”สีหน้าเขาแสดงความกังวลออกมาชัดเจน

“ไปเปลี่ยนชุดเข้าไปให้กำลังใจยัยหนูกันเร็วไอลูกเขย” พ่อตายกยิ้มตบลงที่บ่าเขาเบาๆ

......

“ที่รักพี่อยู่ตรงนี้นะค่ะ” เขาจับกำมืออันสั่นเทาของเธอไว้แน่น

“พะพี่คิมมม อย่าไปไหนนะค่ะ หนูกลัว” เธอมองหน้าชายหนุ่มที่มีสีหน้าวิตกกังวลอยู่ข้างเธอ

........

.....

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง

อุแว้ อุแว้ ๆ

คิมมองดูภาพเด็กชายตัวน้อยที่ถูกนำมาวางไว้บนอ้อมอกของเมียรัก ที่ตอนนี้หลับด้วยความเหนื่อยล้าไปแล้ว เสียงร้องไห้ของเจ้าตัวเล็กดังลั่นห้อง

บดินทร์เดินมาหาทั้งสามด้วยใบหน้ายิ้มกว้าง

“แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูก แกไม่ต้องเป็นห่วง”

หมอใหญ่จับอุ้มหลานชายตัวน้อยที่ยังคงมีคราบลอยเลือดเปียกเปื้อนอยู่ เขารับผ้าที่พยาบาลสาวส่งให้มาพันห่อร่างน้อยที่ร้องไห้ไม่หยุด แล้วส่งให้ชายหนุ่มตรงหน้า

“เอาแขนสอดตรงนี้ ประคองตรงคอแบบนี้นะไอลูกเขย แล้วกอดแนบอกไว้เข้าใจนะ พ่อจะดูยัยหนูหน่อยจะได้พาไปห้องพักฟื้น”

เมื่อร่างเด็กชายตัวน้อยที่ยังคงร้องไห้ตัวโยนถูกส่งถึงอ้อมกอดผู้เป็นคุณพ่อมือใหม่ที่รับมาด้วยอาการมือไม้สั่นกอดเขาแน่นแนบอก

นัยน์ตาของชายหนุ่มจ้องมองลูกชายอย่างไม่สามารถละสายตาจากร่างเล็กๆบนอ้อมแขนเขาได้แม้ตานาทีเดียว น้ำตาของเขาเริ่มไหลรินออกมาเบาๆพร้อมรอยยิ้ม

“ไอเสือน้อย...ของป๋า ป๋ารักลูกนะครับ”

——————————————————

3 ปีต่อมา

image

ด.ช. เกียรติดนัย อัครวัฒนวุฒิบดินทร์ หรือน้องมิค (สลับตำแหน่งตัวอักษรจากชื่อคุณพ่อ คิม) เด็กชายตัวน้อยแก้มใสหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู จนผู้ที่พบเห็นต่างหลงรักอย่างง่ายดาย

“ป๊ะป๋าฮับบบ น้องมิคอยากไปหาหม่ามี๊” เด็กชายตัวน้อยทำเสียงใสอ้อนคุณพ่อของเขา

“ให้หม่ามี๊พักผ่อนนะครับลูกหม่ามี๊เพิ่งไปเรียนกลับมา หม่ามี๊กำลังหลับสบายนะครับลูก” คิมอุ้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาขึ้นมากดหอมใบหน้าน้อยๆซ้ายขวา

“หม่ามี๊โตแล้วทำไมต้องเรียนอีกล่ะครับ” เด็กน้องช่างสงสัยมองหน้ารอคำตอบจากผู้เป็นพ่อ

“หม่ามี๊อยากเรียนเก่งๆเป็นคุณหมอช่วยคนนะครับลูก และน้องมิคของป๊ะป๋าล่ะครับอยากเป็นอะไร”

“น้องมิคอยากเป็นคนเก่งเหมือนหม่ามี๊ อยากแข็งแรงเหมือนป๊ะป๋าครับ”เด็กชายตัวน้อยยิ้มร่าน่ารักจนผู้เป็นพ่ออดไม่ได้ที่จะกดหอมลงแก้มใสของเขา

“ว้าว!ลูกป๊ะป๋าจะเก่งและแข็งแรงเหมือนซุปเปอร์ฮีโร่เลยนะครับ” เขายิ้มร่าเช่นกัน

“ผมจะปกป้องหม่ามี๊เองฮับ!” เด็กชายตัวน้อยยกชูมือของเขาขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“ฮ่าๆ เราไปอาบน้ำอาบท่ากันดีกว่าลูก หม่ามี๊ตื่นมาจะได้ลงไปหม่ำๆข้าวเย็นกัน”

คิมอุ้มลูกชายตัวน้อยแก้มใสของเขาเข้าห้องน้ำไป

.....

คิมและเบลล์จับจูงมือลูกชายของพวกเขาลงมาจากบันไดเพื่อเดินไปยังโต๊ะอาหาร

อาหารมากมายหลายอย่างวางเรียงรายหอมกลุ่นอุ่นอยู่บนโต๊ะ

“ฮึก! อุ๊บ!!! อุแหวะ!!!”

ทุกคนต่างหันไปมองตามเสียงคนที่นั่งอยู่

“พี่คิม!! เป็นอะไรค่ะ!!!!” เบลล์รีบลุกจากเก้าอี้ด้วยความร้อนรนไปหาสามีเธอ

ชายหนุ่มรีบคว้าเอวเธอลงมานั่งที่ตักของเขา ซุกหน้าลงที่ไหล่เนียนของเธอ

“อื้มมม....” เขายกยิ้มกริ่มพอใจ

“พี่คิม! อย่าทำแบบนี้สิค่ะ ตามิคนั่งมองเราอยู่นะคะพี่คิม” เธอหันหน้ามาสบตาลูกชายตัวน้อยที่นั่งมองเธอกับชายหนุ่มตาแป๋ว

“พี่ว่าเราไปตรวจกันเถอะที่รัก ตามิคน่าจะได้น้องสาวแล้วแหละ” เขายกยิ้มกดหน้าหอมลงที่แก้มใสของภรรยาสาว

“อะ..อะไรนะค่ะ?!!” เธอก้มลงมองดูหน้าสามีที่กำลังทำหน้าพริ้มสูดดมกลิ่นไอตัวของเธออยู่อย่างเคลิบเคลิ้ม

“ป๊ะป๋ารักหม่ามี๊ น้องมิคก็รักหม่ามี๊ รักน้องฉาวด้วย น้องฉาวอยู่ไหนฮับป๊ะป๋า” เด็กชายตัวน้อยมองดูรอบๆตัวเขา

“เบลล์พี่ว่า พี่กำลัง...แพ้ท้องอีกแล้ว!” เขาเงยหน้ามองภรรยาสาวคนสวยด้วยใบหน้ายิ้มพึงใจ มือหน้าจับลูบท้องแบนราบของคนบนตักที่กำลังเริ่มหน้าแดงกล่ำขึ้น

“หนะหนู...ว่าเราไม่ต้องไปตรวจหรอกค่ะ” เธอเม้มปากเขินอาย

“ทำไมล่ะค่ะ?ที่รัก” เขามองหน้าเธอด้วยความสงสัย

“ไปฝากครรภ์เลยดีกว่าค่ะ เพราะประจำเดือนหนูขาดมาสองเดือนแล้ว” เธอเขินหน้าแดงขึ้นมาทันที

“ที่รัก! ขอบคุณนะค่ะ” เขายิ้มกว้างกอดเธอแน่นอน

ลูกชายตัวน้อยปีนลงมาจากเก้าอี้ของตนโดยมีพี่จูนแม่บ้านคนสนิทช่วยประคอง

“หม่ามี๊น้องมิคจาเป็นพี่ที่ดีดูแลน้องนะฮ๊าบบ”

เบลล์จับอุ้มลูกชายตัวน้อยของเธอขึ้นมานั่งตักของเธออีกที

“เก่งจังเลยน๊าลูกชายตัวน้อยของหม่ามี๊ จะเป็นพี่ชายที่ดูแลน้องได้ด้วย” เธอกอดลูกชายสุดที่รักของเธอแน่น

“กอดกันสามคนเล้ยย” คิมกล่าวด้วยใบหน้าเปลี่ยมสุขจนล้นออกมาแสดงบนหน้าเขา แขนโอบกอดดวงใจสองดวงบนตักของเขาไว้แน่นและมั่นคง

“สี่คนฮับป๊ะป๋า”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น