Summer_M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : So Bad Baby : Chapter2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
So Bad Baby : Chapter2
แบบอักษร

Chapter  2

‘ไอ้ซัน!’


‘ครับ’


แล้วพอฉันมองไปทางด้านหลังของพี่ภูผาฉันก็เห็นผู้ชายคนที่ฉันวิ่งชนเมื่อกี้เขามองมาทางนี้พร้อมกับขานรับคำพี่ชายของฉัน


‘มาทำไม?’


‘มาดูน้องพี่ไง!’


เห้ยนี่เขามาดูฉันจริงๆงั้นเหรอ  แล้วทำไมต้องยิ้มหล่อซะขนาดนั้นด้วยเนี่ยใจจะละลายอยู่แล้วเว้ย!!


‘เหรออออ งั้นก็ดูกันตามสบายนะ พี่ไปเรียนก่อน!


‘พี่ผา เดี๋ยวดิ๊!’


แล้วก่อนที่พี่ภูผาจะเดินไปจากตรงนี้ฉันก็เรียกเขาเอาไว้   พร้อมกับขยับเข้าไปใกล้ๆแล้วกระซิบบอกพี่ภูผาไปว่า


‘หนูว่าหนูเจอพ่อของลูกแล้ว!’


‘อะไรนะ ไอ้ซันทำแกท้องเหรอ?’


ไอ้พี่บ้ามันก็ตะโกนออกมาซะดัง  จนทำให้ผู้ชายที่ชื่อซันขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปมเลย  ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆป่ะ


‘จะเสียงดังทำไมเล่า!’


‘เมื่อกี้พี่ผาว่าไงนะ?’


ฉันกระซิบบอกพี่ภูผาไป  ก่อนที่ผู้ชายชื่อซันจะพูดออกมา  แล้วไอ้พี่บ้านี่ก็ดันตอบเขาไปอีกว่า…..


‘ยัยพิมพ์มันบอกว่าแกเป็นพ่อของลูกมัน ฮ่าๆๆ พี่ไปเรียนแล้วนะ บ๊าย!!’


พอพี่ภูผาพูดจบ  เขาก็ทิ้งฉันให้อยู่กับว่าที่พ่อของลูกแค่สองคน


‘ไอ้พีบ้า....อย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกันนะ!’


ฉันตะโกนไล่หลังพี่ภูผาไป  ก่อนที่จะหันไปมองทางพี่ซันที่ตอนนี้กำลังยืนจ้องหน้าฉันอยู่  แล้วจู่ๆเขาก็พูดออกมาว่า....


‘ชอบฉันเหรอ?’


อื้อหือ  ถามตรงๆแบบนี้หนูก็จะตอบแบบตรงๆเลยนะพี่


‘ชอบ.....แล้วก็อยากได้เป็นพ่อของลูกด้วย!’


เขามองหน้าฉันแบบทึ่งๆ  คิดไม่ถึงหละสิว่าฉันจะตอบไปแบบนี้  แล้วเขาก็ยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ฉันพร้อมกับกระซิบมาที่ข้างหูว่า...


‘ถ้าจะอ่อยขนาดนี้....ไปหาพี่ที่ห้องเลยก็ได้นะ!’


พอฉันได้ยินเขาพูดแบบนั้น  ฉันก็เลยตอบกลับเขาไปทันทีว่า......


‘ได้เหรอพี่....งั้นบอกเบอร์ห้องมาสิเดี๋ยวคืนนี้หนูไป!’


‘หึ!’


พอฉันพูดจบเขาก็หัวเราะในลำคอทันที  ก่อนจะหยิบปากกาออกมาแล้วเอามาเขียนบางอย่างลงบนฝ่ามือของฉัน  จากนั้นเขาก็กระซิบมาที่ข้างหูของฉันอีกครั้งว่า....   


‘ถ้าอยากได้ก็แอ๊ดไลน์มา.....แล้วพี่จะรอนะครับ!’


และนี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นเรื่องราวของฉันกับพี่ซันที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ งืออออออ~~~


กลับมาที่ปัจจุบัน


"พิม....พิม....ยัยพิม!!!!"


"ห๊ะ...มีอะไรเรียกซะดังเลย!"


ฉันพูดขึ้นหลังจากที่ยัยจีมันตะโกนเรียกฉันจนคนที่นั่งอยู่แถวนี้ต่างพากันหันมามอง


"นี่ฉันเรียกแกตั้งนานแล้วนะ  นั่งยิ้มอย่างกับคนบ้าอยู่ได้!"


"อ่าวเหรอ....แหะๆ!"


"แล้วนี่แกมาที่คณะฉันทุกวันแบบนี้ แกไม่มีเรียนรึไง ห๊ะ!"


แล้วยัยจีมันก็ถามฉันออกมา คือจะบอกว่าหลังจากวันนั้นวันที่ฉันเจอพี่ซัน ฉันก็มาที่คณะวิศวะทุกวันเลย แต่ก็ไม่เคยเจอพี่เขาสักวันเช่นกัน นี่มันก็ตั้งสามวันแล้วนะ พี่เขาไม่มาเรียนกันบ้างรึไง เห้อออออ!! 


"ไม่มี....เห้ยแกเดี๋ยวฉันมานะ!"


0.0


ฉันตอบมันไปยังไม่ทันจะจบ สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นคนที่ฉันกำลังคิดถึงเมื่อกี้เดินมาพอดี


ตึกตึกตึก!!


"พี่ซัน...แฮร่กๆ!"


ฉันรีบวิ่งไปหาพี่เขาทันที ก่อนที่จะไปยืนหอบแฮร่กๆอยู่ตรงหน้า 


"วิ่งมาซะขนาดนี้....จะรีบมาบอกรักพี่รึไงครับ!"😎


"แล้วถ้าหนูบอกรักพี่.....พี่จะรับรักหนูรึเปล่าหละ!"😉


ก็เอาดิพี่คิดว่าหนูจะยอมแพ้รึไง  ฉันมองหน้าเขาพร้อมกับยักคิ้วส่งไปให้ ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาใกล้แล้วกระซิบมาที่ข้างหูของฉันว่า......


"งั้นก็รีบแอ็ดไลน์พี่มาสักทีสิครับ หึ!"

.


.


.


.

โปรดติดตามตอนต่อไป~~~~~


----------------------------------------------------------------------------------

เออออออ รีบแอ๊ดไลน์อิพี่มันไปสักทีสิหนูพิม อิอิ


ปล.ตอนนี้สั้นไปหน่อย ต้องขออภัย แหะๆ














แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}