นินนารถ

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านนิยายของนินนารถค่ะ..นิยายหลายเรื่องผ่านไปสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง เหมือนกับข้าวที่เรากิน คงจะไม่ถูกปากทุกวัน ก็คงคละๆกันไป..ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

เปรียบเหมือนแก้วตา NC นิดหน่อย (อัพครบ)

ชื่อตอน : เปรียบเหมือนแก้วตา NC นิดหน่อย (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 17:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
เปรียบเหมือนแก้วตา NC นิดหน่อย (อัพครบ)
แบบอักษร

​คาร์บิชอฟ นิวยอร์ก

​บารอนขับรถมาถึงประตูบ้าน เขาต้องลงไปกดกริ่งเพราะรั้วบ้านนี้จะไม่เปิดง่ายๆ ต้องดูให้แน่ใจว่าใครมา สักพักประตูบ้านค่อยเลื่อนออกอย่างอัตโนมัติ รถsuvคันใหญ่ค่อยเคลื่อนเข้ามาจอดภายในบ้าน

​"อะไรหอบเธอมายะ แม่เจ้าสาวหมาดๆแม่ขาแอนนี่กับคุณธนามาค่ะ"

เสียงทักทายกันหน้าบ้าน ปลุกให้หญิงวัยกลางคน ตื่นจากภวังค์เพราะหลังจากเสร็จสิ้น จากอาหารมื้อกลางวันมาดามกับบุตรสาวกำลังพักผ่อน แม้อายุจะเกือบใกล้เลข5แต่มาดามก็ยังเป็นสาวสวย ธนาเลยไม่แปลกใจว่าทำไมป๋าคิน ถึงหวงภรรยากับลูกสาวนัก

"แอนนี่หรอจ๊ะ"

"ค่ะมาดาม ขอกอดหน่อยคิดถึงจังค่ะ พอดีแอนนี่กับพี่ธนาไปส่งพ่อกับแม่ที่สนามบิน ก็เลยแวะมาอยากพาพี่อันกับมาดามไปทานอาหาร คืนนี้ไปค้างที่บ้านนะคะแอนนี่อยากคุยกับพี่อันค่ะ"

"แต่ไม่ได้อยากคุยกับมาดาม มันน่าน้อยใจนัก"แอนนี่เลยต้องหอมแก้มมาดามฟอดใหญ่

"ก็ชวนมาด้วยค่ะ เราไปกันนะคะแอนนี่อยากกลับเมืองไทย พร้อมพี่อันค่ะโอเคมั้ยคะ?"

"พี่นะโอเคแต่แม่สิคะ อยากกลับวันนี้พรุ่งนี้เลย ตอนนี้เป็นห่วงบ้านค่ะ เพราะพี่เบทตี้นางไปฝรั่งเศษยังไม่กลับ น่าจะมาถึงบ่ายนี้แหละค่ะ"

"ไปฮันนีมูนหรอ?"

"ค่ะ..แม่ขาอย่าให้น้องมาเก้อนะคะ ถ้าเจ้เขามาถึงเขาก็มีกุญแจเข้าบ้าน ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ"

"เฮ้อ..มีลูกสาวคนเดียวนี่นาืต้องตามใจเธอใช่มั้ยจ๊ะแอนนี่"มาดามมองค้อนลูกสาว 

"ค่ะมาดาม ไปนะคะแม่กับป๋ารออยู่ที่มิดนอร์ตั้นแล้วค่ะ"

"รอได้มั้ยล่ะ จะออกนอกบ้านต้องสวยหน่อยนะ ไปลูก"มาดามควงแขนลูกสาวสุดหวงขึ้นบันไดไป แอนนี่ทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา แต่ธนายังยืนดูรูปถ่ายที่ตั้งไว้ตามตู้หนังสือ มีหลายรูปที่วางไว้ทั้งรูปครอบครัว ทั้งรูปเจ้าของบ้านพร้อมเพื่อนๆคงเป็นสมัยเรียนมากกว่า

"ค่ะ..อ้อ!ในตู้เย็นมีทุกอย่างเผื่อหิว หาอะไรกินไปพรางๆก่อนนะ"

"ได้ค่ะ.."

"ที่รัก..คนนี้คือใครครับ?"

"อ๋อ..นายคิมหรือวาคิมน้องพี่อันนาค่ะ เพิางเรียนจบจากนิวยอร์ก ด้านเทคโนโลยียานยนต์ตอนนี้กลับไปทำงาน ช่วยป๋าคินที่เมืองไทยค่ะ"

"เขามีแค่สองคนพี่น้องหรอครับ?"

"ค่ะ..แต่มาดามมีพี่น้องสามคน คนกลางชื่อเฮนรี่ยังไม่แต่งงาน แต่คนเล็กแต่งงานแล้วค่ะเพิ่งแต่งไป กับนักธุรกิจอัญมณีตอนนี้เธอน่าจะไปฮันนีมูนที่ฝรั่งเศษ สามีคุณน้าเขารวยค่ะ"

"ถึงพี่ไม่รวย แต่พี่ก็พาเมียไปได้นะแค่ฝรั่งเศษ"แอนนี่ลุกจากโซฟา เดินมาสวมกอดสามีจากด้านหลัง แค่เขาคิดเธอก็ขอบคุณแล้ว

"อย่าเลยค่ะการที่เราจะฮันนีมูนที่ไหน มันก็เหมือนกันต่อจะไปให้ไกล ถึงดาวอังคารถ้าสักวันคนเราหมดรักกัน ก็อาจจะลืมไปเลยว่าอดีตเคยรักกันมากแค่ไหน แอนนี่ไม่ได้สนใจตรงนั้นหรอกค่ะ เพราะมันแค่ฉาบฉวย แค่มีเราสองคนจับมือกันไปทุกที่ยกเว้น..."

"อะไรครับ?"ธนาหันมาจับไหล่ภรรยา เพราะเธอหยุดพูด เขาเลยสงสัย

"ก็เวลาเข้าห้องน้ำไงคะ นั่นคือเวลาส่วนตัวค่ะ"

"โธ่เอ้ย..จุ๊ฟทำเอาสามีตกใจแทบแย่"

​"แหมๆหวานจังเลยนะคะเดี๋ยวกอด เดี๋ยวหอมไปกันเถอะจ่ะ พี่กับแม่ลงมาแล้วดูบารอนคงเบื่อแย่เลย"คนขับรถหันมาโบกมือให้ แสดงให้เห็นว่าไม่ได้รู้สึกเบื่อ

​"เชิญค่ะมาดาม"แอนนี่ผายมือให้ มาดามโอบไหล่หลานสาวมาชิด ก่อนที่จะออกจากบ้านไปขึ้นรถ

"พี่อันรู้ได้ไงคะว่าแอนนี่มา"อันนาชูสมาร์ทโฟนให้ดู

"ทุกอย่าง one stop service ที่นี่จ่ะ"

"จริงหรอคะ?..โอ้โหสุดยอดเลยนะคะเนี่ย"

"จ่ะ..นายคิมเก่งมากรู้มั้ยว่า ก่อนที่เขาจะเรียนจบมีบริษัทรถยนต์ที่ญี่ปุ่น มาทาบทามให้ไปทำงานด้วย ไม่ว่าจะเรียกร้องเงินเดือนเท่าไหร่ เขาก็ยอมแต่น้องชายเราตอบว่าไง ต้องให้แม่เล่าค่ะ"

"คิมบอกว่าพ่อแม่และครอบครัว มีค่ามากกว่าเงินทองหลายเท่านัก พวกคุณต้องการผมแค่ไปเป็นทรัพยากรบุคคล พอทำงานให้ไม่ได้แล้วก็ถีบหัวส่ง แต่พ่อแม่ผมต้องการผมตลอดไป เขาบอกว่าเขาไม่ได้กระหายเงิน ที่ต้องเรียนเพราะอยากใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ สร้างรถยนต์ให้มีสมรรถนะสูง และประหยัดน้ำมัน ตอนนี้เขากำลังคิดที่จะประกอบรถยนต์อีโคคาร์ ที่ประหยัดพลังงานและรักษาสภาพแวดล้อมอยู่จ่ะ"

"เยี่ยมเลยค่ะ มิน่าเขาถึงต้องการนายคิมนัก"

"ใช่..แต่พูดจาขวานผ่าซากนี่สิ แม่กลัวว่าจะไม่มีแฟนเหมือนคนอื่นเขา"

"สักวันต้องมีครับคุณน้า"

"ใช่น้าก็คิดเหมือนธนา หวังว่าสักวันนายคิมจะมีแฟนแต่ใครล่ะ จะมาเป็นแฟนกับคนที่เนื้อตัวเลอะเทอะน้ำมันเครื่องทั้งวันแบบนั้นนะ"

"สักวันเขสต้องเจอคนที่ชอบค่ะ ดูอย่างคนนี้สิคะแค่แหวนวงเดียว ยังทำให้เรามาแต่งงานกันได้"

"เขาเรียกว่าบุพเพจ่ะน้องสาว"

"ค่ะแอนนี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละค่ะ แต่วันนี้เจ้าตัวแสบไม่ได้มาด้วยหรอกนะคะ เดี๋ยวนี่ไม่ค่อยตามแม่จ๋าแล้วค่ะ เพราะมีพนักงานคนหนึ่งมาหอมเขา แล้วลิปสติกติดแก้ม เขาเลยไม่ชอบแล้วก็ยิ่งชอบแกล้งเฮียเลยดุไป เธอเลยไม่กล้ามาหอมอีกแล้ว"

"เดี๋ยวนี้เด็กเขาฉลาดนะ รู้ไปซะทุกเรื่องเลย แต่ตอนนี้ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะเลย ถ้าไม่จำเป็นมาดามไม่อยากมาเลยลูก แต่คงไม่ต้องแล้วมั้งนะ"

"แล้วถ้านายแพทแต่งงานล่ะคะ"

"พ่อแม่เขามีนี่นา ไปแต่งที่เมืองไทยสิ"

"แล้วแต่งกับใครล่ะคะ แต่เขาไม่เห็นว่าจะมีแฟนเลย เพราะเฮียสั่งห้ามค่ะ ห้ามมีแฟนเด็ดขาดจนกว่าจะเรียนจบ"

"แหม..นายแพทเป็นผู้ชายนะ พี่ว่าห้ามยากยิ่งหน้าตามีเสน่ห์ดึงดูดแบบนั้นนะ"ป่านนี้แพทริคคงสะอึกอยู่แน่ๆ เพราะถ้ารู้ว่ามีคนนินทาอยู่

​"แม่จ๋าป่านนี้คุณตาจะถึงหรือยังคะ?"

​"เพิ่งจะขึ้นเครื่องบินมั้งคะ แล้วหนูถามทำไมคะ?"

"หนูจะได้หายห่วงค่ะ"โจนาธานกับภรรยาหันมาสบตากัน เมื่อเช้าชวนออกมาด้วยกัน ลูกสาวตัวน้อยบอกว่าจะอยู่บ้าน แต่ตอนนี้แพทริคต้องพาหลานสาวตัวน้อย มาส่งให้ถึงมือพ่อแม่ก่อนจะกลับไป

"แล้วหนูห่วงเรื่องอะไรคะ อย่าบอกนะว่าห่วงพี่ดิ๊กนะ?"พิมพ์เดาว่าต้องเรื่องนี้แน่ๆ

"ค่ะ..หนูจะวาดรูปพี่ดุ๊กดิ๊ก แม่จ๋ากับปะป๋าต้องบอกว่าสวยนะคะ"พอลูกสาวพูดแบบนี้ มีหรือคุณพ่อจะไม่เห็นด้วย

"เอ้า..แล้วถ้าปะป๋าบอกว่าไม่สวยล่ะคะ?"

"หนูก็จะงอนปะป๋าค่ะ แล้วหนูก็จะนอนกับแม่จ๋าสองคนแล้วหนูก็จะให้ปะป๋า ไปนอนห้องพี่แพทค่ะ"

"โอ้ยย..ไม่เอาอ้ะลูกอย่างอนสิครับ หนูต้องยอมรับว่าสิ่งที่เราทำ บางครั้งมันก็สวยแต่บางครั้งมันไม่สวย แต่เราก็สามารถแก้ไขได้นี่ครับ"

"แก้ไขคืออะไรคะ?"

"ก็..ทำไมไง อย่างเช่นเวลาเราขีดเส้นตรง แต่พอเราขีดแล้วมันเบี้ยว เราก็ขีดใหม่ให้ตรงได้ครับ แล้วลูกรู้มั้ยว่าต้องทำยังไง?"

"หนูมีตัวช่วยค่ะ นี่ไงคะคุณย่าซื้อให้ถ้าหนูจะวาดรูปสามเหลี่ยมหนูก็เอาดินสอ เข้าไปแบบนี้ค่ะ แล้วหนูก็วาดตามนี้ ปะป๋าว่าหนูเก่งมั้ยคะ?"

"เก่งสิครับ ลูกสาวปะป๋าเก่งที่สุดครับฟอดด โอ้ยย ลูกใคนะฉลาดที่สุดเลย"เด็กน้อยยิ้มจนตาหยี

"แม่จ๋า..หนูอยากกินนมอ่ะ"

"เอานมกล่องนะคะ"

"ม่าย..หนูจะเอาขวดนมหนูง่วงแล้ว"บทที่เธอจะงอแงก็คือเรื่องติดขวดนมนี่แหละ จะทำยังไงดีไม่งั้นก็นอนไม่หลับ

"แต่ถ้ามีคนเข้ามา ลูกต้องอายเขาแน่เลยนะคะ"

"แม่อ้ะ..ในห้องปะป๋าไม่คนมาหรอกค่ะ อือ ฮื่อ แม่จ๋าไม่รักหนูอ่ะ"พิมพ์เลยต้องตามใจ อีกไม่กีวันก็จะสามขวบ ต้องทำไงให้เลิกดูดขวดนมนะ

"ไม่เอาน่า..เฮียรู้ว่าลูกกำลังคิดว่าตัวเองโตแล้ว แต่เขากำลังสับสนกับการที่เขา กำลังจะเป็นพี่แต่การกระทำลูกยังเด็ก เห็นมั้ยสิ่งที่เขาทำจริงนั่นก็คือ พอได้ขวดนมแล้วเขาก็หลับ"

"ก็เฮียตามใจลูกนี่คะ"

"ไม่ใช่แค่ลูกนะที่เฮียตามใจ เมียเองก็เถอะขอให้บอกว่าอยากได้อะไร ผัวตามใจทุกอย่างครับ หรือไม่จริงหืม?"เฮียโจรั้งเมียสาวเข้ามาจูบ ยิ่งนับวันเพลงพิมพ์ก็ยิ่งสวย ใครบอกว่าผู้หญิงท้องแล้วไม่สวย เขาขอเถียงขาดใจเลยเพราะเมียเขา เธอสวยสะพรั่งจนอดใจไม่ไหว

"อื้อ อื้ม.."

"นิดเดียวคนดี ไว้คืนนี้ค่อยต่อ"ชายหนุ่มบดเบียดปากอิ่มอย่างเสน่หา พยายามสอดลิ้นควานหาความหวาน ภายในโพรงปากเล็กนั้นให้ได้

ก๊อกๆๆ

เหมือนโดนขัดใจเมื่อประตูถูกเคาะถี่ๆ ชายหนุ่มกอดไหล่เมียไว้หลวม

"ชู้วว์..ว่าไงเจ้าตัวแสบเพิ่งหลับ"

"แอนนี่มาเก้อหรอคะ มาดามกับพี่อันมาด้วยก็เลยอยากชวนเฮีย กับพี่พิมพ์ไปทานข้าวกันค่ะ"

"ไปทานเถอะตอนนี้เจ้าตัวแสบเพิ่งจะหลับ"

"แล้วมาไงคะหลานอา ฟอดดด แอนนี่คุกเข่าลงข้างโซฟาก่อนจะหอมแก้มยุ้ยๆ ของหลานสาวตัวน้อยฟอดใหญ่

"นายแพทมาส่ง เขาคิดถึงแม่จ๋าแอนนี่ไปเถอะ ไว้มื้อเย็นก็ได้ แล้วทำไมไม่ชวนมาดามค้างที่บ้านเราล่ะ"

"ชวนแล้วค่ะ"

"ไม่ค้างงั้นสิ"

"ใครบอกล่ะคะ มาดามจะค้างค่ะเอาเสื้อผ้ามาแล้ว และแอนนี่จะกลับไปเชียงใหม่ เฮียกับพี่พิมพ์จัไปด้วยมั้ยคะ?"

"ตอนนี้พี่ยังไม่ไปจ่ะ รอตาหนูคลอดก่อน"

​"ตาหนูหรอคะ.."

"ชู้ววว์..เบาค่ะ"

"แล้วแม่กับป๋ารู้หรือยังคะเฮีย?"

​"ยังไม่มีใครรู้หรอก แต่ตอนนี้คงรู้กันทั้งบ้านแล้ว เฮียกะจะบอกตอนมื้อเย็น"

"แล้ววันนี้ไปหาหมอมาหรอคะ?"

"ใช่..พี่บอกว่ายังไม่ต้อซาวด์ แต่เฮียสิใจร้อนยังกะอะไร ไม่รู้จะรีบร้อนไปไหนกัน"พิมพ์ค้อนสามี

"ที่รัก..ยังไงก็ต้องรู้น่า แอนนี่ไปเถอะเดี๋ยทุกคนรอไว้มื้อเย็นแล้วกัน ตอนนี้เจ้าตัวแสบหลับขืนปลุกล่ะก็งอแงแน่ๆ"ก็น่าอยู่หรอกเวลาหลับก็น่ารักดี ขนตาเป็นแพยาวหลับพริ้มอย่างมีความสุข แอนนี่แกล้งดึงขวดนมออกจากมือ เด็กหญิงตัวน้อยผวาตาม

"งั้นแอนนี่ไปนะคะ..จุ๊ฟน่ารักจัง"

"จ่ะ..ทานให้อร่อยนะ"

"ค่ะพี่พิมพ์"

พิมพ์นั่งลงข้างลูกสาว เธอลูบไล้หน้าท้องอย่างมีความสุข สามีหนุ่มเริ่มอิจฉาชีวิตน้อยๆในท้อง ที่เป็นเลือดเนื้อของเขาแต่ต่อไปนี้ ลูกชายตัวน้อยต้องแย่งนมพ่อกิน แต่เพราะลูกถึงต้องยอม

"อะไรคะ"

"จุ๊ฟๆ เฮียหมั่นเขี้ยวสิ นมที่พ่อเคยดูดต่อไปต้องเป็นของลูก เหนื่อยมั้ยคนดี?"โจนาธานจุมพิตหน้าท้องที่นูนออกมาจนเห็นได้ชัด อีกไม่นานแล้วสินะคงได้เห็นหน้ากันแล้ว

"คนบ้าอิจฉากระทั่งลูกหรอคะ?"

"ก็นิดหน่อย ฟอดดด นิ้วก็เล็กนะเจ้าตัวแสบ"

"อย่าสิคะลูกหลับอยู่ค่ะ"

"แค่หอมเท้าลูกเองนะ เดี๋ยวเฮียอุ้มลูเข้าไปนอนข้างในดีกว่า ถ้าพิมพ์เหนื่อยก็นอนข้างลูกได้นะ"

"เบาๆนะคะเดี๋ยวเขาสะดุ้ง"

"ไม่หรอกน่า อย่าเดินมากเดี๋ยวเท้าบวม"

"ไม่หรอกค่ะ พนักงานหลายคนก็ท้องนะคะเขาก็ทำงานได้ปกติ แค่ท้องค่ะคุณพิมพ์ไม่ได้ป่วยซะหน่อยนี่"คนตัวเล็กยังดื้อดึง 

"งั้นคืนนี้ก็จัดคนท้องจอมยั่วสักสองยกนะ"

"อย่าฝันไปหน่อยเลยค่ะ เมื่อกี้ไม่ได้ยินหรอคะลูกบอกว่าหนูจะนอนกับแม่จ๋า ให้ปะป๋าไปนอนห้องพี่แพทเลย เขาเอาจริงนะคะ"

"ฟอดดด แต่ตอนนี้เฮีย..."

"หยุดนะคะคนบ้า..จะมาหื่นอะไรตอนนี้ไปทำงานได้แล้วค่ะ หื่นไม่เข้าเรื่อง อื้มม..เฮีย"ปากอิ่มถูกบดจูบอย่างหนักหน่วง หญิงสาวปล่อยเลยตามเลย เพราะยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ

​"แห้วมาใช่มั้ยลูก?"

​"ค่ะ..แต่แอนนี่มีข่าวดีมาบอกทุกคนค่ะ"

"อะไรจ๊ะ..แม่ไม่เห็นว่าจะมีอะไรหรือว่าหนู กำลังจะมีหลานให้แม่?"

​"ไม่ใช่ค่ะ แต่เรากำลังจะได้หลานชายค่ะแม่"

​"อะไรนะ..พิมพ์รู้แล้วหรอลูกหรือว่าเขาไปซาวด์มาแล้ว"

"ค่ะ..เพิ่งรู้ค่ะแม่"

"นี่ป๋าจะมีหลานชายหรอเนี่ย กำลังลุ้นว่าแฝดหรือเปล่านี่หลานปู่เป็นผู้ชายด้วย"

​"นี่น่าอิจฉานะหมวยเล็ก เธอมีทั้งหลานสาว แล้วยังจะมีหลานชายอีก แต่ฉันสิจะได้อุ้มหลานหรือเปล่ายังไม่รู้เลย"มาดามรำพันกับเพื่อนสนิท

​"แอนนี่ว่าสักวันมาดามต้องสมใจค่ะ แต่ถ้าป๋าคินยังหวงลูกสาวคนสวย ปานแก้วตาดวงใจแบบนี้ล่ะก็ แอนนี่ว่าพี่อันจะขึ้นคานเอานะคะมาดาม"

"แอนนี่พูดถูกจ่ะ ป๋าคินหวงลูกสาวมาก"

"แม่คะก็คุณป๋ากลัวว่าคนที่จะมาจีบ จะพาลูกสาวลำบากนะสิคะ คุณป๋าทำถูกแล้วล่ะค่ะอันไม่เห็นกังวลเลย"อันนาจิ้มมะเขือเข้าปาก แล้วเคี้ยวช้าๆเหมือนว่าในใจเธอคิดอะไรอยู่

"พี่อันไปเดินเล่นกันเถอะค่ะ ขอไปแบบชิวๆนะคะเดี๋ยวมาค่ะ พี่ธนาไปค่ะแอนนี่อยากคุยด้วย"

"ยัยแอนนี่.."

"พี่อัน..ไปค่ะ"

"อะไรของเธอจะพาพี่ไปไหน ปลัดมีอะไรหรือเปล่าดูยัยน้องตัวแสบนี่ฉุดรั้งอัน เหมือนจะพาไปไหน?"แอนนี่จูงมือพาอันนามานั่งที่สวนหย่อมเล็กๆ ถัดจากห้างออกมาเล็กน้อย ที่นี่เงียบสงบดี

"เปล่านะคะ แอนนี่แค่อยากคุยกับพี่อัน ว่าตอนนี้หัวใจพี่อันนะเปิดแง้มไว้รอใครหรือเปล่าคะ?"

"เธอหมายถึงอะไร.."

"ก็หมายความอย่างที่พูดนั่นแหละค่ะ รู้มั้ยคะว่าเมื่อตอนที่เราไปส่งพ่อกับแม่ ที่สนามบินคุณพอร์ซทำท่าเหมือน อาลัยอาวรณ์นิวยอร์กมากๆเลยนะคะพี่อัน"อันนาหยิกเขาที่แก้มน้องสาว

"นั่นมันเรื่องของเขาสิ แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่ล่ะ"

"น้องอัน..อย่าหาว่าพี่เชียร์เพื่อนเลยนะครับ แต่เพื่อนพี่เป็นคนดีนะครับ เหล้ากินบ้างตามเทศกาลเมื่อเพื่อนขอร้อง บุหรี่ไม่เคยแตะต้องเพราะแม่มันเป็นหมอฮะ"ธนาเริ่มบรรยายคุณสมบัติเพื่อนของตัวเอง

"แล้วถ้าแม่เขาไม่เป็นหมอ เพื่อนปลัดก็จะสูบบุหรี่งั้นสิคะ?"

"ไม่ใช่แบบนั้นครับ ผมก็แค่บอกว่าไอ้พอร์ซมันเป็นยังไงบ้าง รักไม่ยุ่งมุ่งแต่งานจนกระทั่งมันมาพบน้องอันนี่แหละครับ ผมว่าเพื่อนผมเปลี่ยนไป"

"เปลี่ยนหรอคะ เพื่อนปลัดเปลี่ยนยังไง?"

"ไม่รู้สิครับมันเหงาๆเศร้าๆแบบไม่เคยเป็นมาก่อนฮะ น้องอันคิดดูสิครับอายุขนาดนี้ มันยังไม่มีอฟนเลยผมว่ามันต้องรอใครสักคน และคนๆนั้นก็คือ.."

​"อัน..งั้นหรอคะ คุณปลัดกับแอนนี่ไม่ต้องไปคิดแทนเขาหรอกค่ะ ผู้ชายปากจัดแบบนั้นอันได้ยินเขาพูด เสียงเข้าหูว่าอันไม่ใช่สเป็คเขาและจะบอกให้รู้นะคะ ว่าเขาก็ไม่ใช่สเป็คอันเหมือนกันค่ะ จบนะคะไม่ต้องมาเป็นแม่สื่อแม่ชักอีก แอนนี่พี่จะกลับเข้าไปหาแม่แล้ว"อันนาเดินลิ่วๆจากไป ธนาจูงมือภรรยาเดินตามไปเธอไป คงหมดหนทางแล้วที่จะช่วยเพื่อน ที่จริงพอร์ซก็ไม่ได้ขอร้องหรอก แต่รูว่าใจเพื่อนคิดอะไร

​"พี่ธนา.."

"พี่รู้ว่าเมียจะพูดอะไร ไอ้พอร์ซมันต้องกล้า ถ้ามันชอบน้องอันจริง แต่พี่อ่านแววตามันออก พี่คบกับมันมานาน รู้ไส้รู้พุงกันและตอนนี่คาร์เตอร์ มาคุยกับน้องอัน พี่เลยรู้ชัดเลยว่ามันนะหึงน้องอัน"

"พูดเป็นเล่นนะคะ"

"โธ่เสียดายเมียจ๋า ไม่มีภาพรีเพลย์ให้ดูไอ้นี่มันปากแข็ง พี่เป็นเพื่อนมันทำไมพี่จะไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่"ธนายืนยัน

"ก็เป็นเพื่อนกันนี่คะ"

"ที่รัก..ถึงจะเป็นเพื่อนกัน ก็ไม่ได้หมายถึงว่าพี่จะเข้าข้างเพื่อน จนแยกแยะไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไร แต่ตอนนี้เพื่อนพี่กำลังอกหักนะครับเมีย"

"ผิดค่ะ..อย่าพูดคำนี้"

"ทำไมล่ะครับ?"

"คำว่าอกหักหมายถึงว่า เขาคบกันแต่ผู้หญิงไม่ชอบ แต่นี่สองคนนั้นยังไม่ได้คบกันซะหน่อย เขาเพิ่งเคยเห็นหน้ากันเองนะคะ แต่ไม่รู้ล่ะค่ะแอนนี่จะชวนพี่อันไปเชียงใหม่ด้วย เราจะกลับมาให้ทันวันเกิดหลานนะคะพี่ธนา"แอนนี่อยากรู้เหลือเกิน ว่าเพื่อนธนาคิดจริงจังกับพี่สาวเธอแค่ไหนกัน

"แต่ป๋าคินจะอนุญาตหรือเปล่าครับเมีย?"

"พี่อันโตแล้วนะคะ เลยเบญจเพศแล้วค่ะ ถึงป๋าคินจะดุแต่ท่านก็มีเหตุผลค่ะ งั้นเราไปจองตั๋วเครื่องบินเถอะนะคะพี่ธนา อย่าเข้าใจผิดว่าแอนนี่พาพี่อัน ไปประเคนให้คุณพอร์ซถึงที่นะคะ แค่อยากให้สองคนได้คุยกัน ปรับความเข้าใจกันเท่านั้นค่ะ"แอนนี่รีบออกตัว

"พี่เปล่านะครับเมียจ๋า สามียังไม่ได้พูดอะไรเลยนะครับ ที่จริงไอ้พอร์ซมันไม่ได้อยู่ที่ฝางหรอกนะ บ้านมันนะอยู่เชียงใหม่ที่มันต้องไปฝาง เพราะที่บ้านเข้าซื้อบ้านพักตากอากาศเอาไว้ แล้จะเจอกันมั้ย?"

"มันอยู่ที่ใจค่ะ ถ้าคนรักกันหรือชอบพอกัน ยังไงก็หากันจนเจอ ถ้าพี่ธนาเชื่อในสิ่งที่แอนนี่พูดเราก็จะได้เห็นค่ะ"ธนาก็คิดตามที่ภรรยาบอก เขาเชื่อแน่ว่าคงไม่ต้องถามหรอก ว่าเพื่อนคิดยังไงถ้าป่านนี้ยังนิ่งอยู่ได้ พอร์ซก็คงเป็นพระอิฐ หรือไม่ก็คงเป็นพระปูน จะได้ไม่รู้สึกรู้สาอะไร

ก่อนอาหารมื้อเย็นของครอบครัว แอนนี่พาหลานสาวตัวน้อยมาว่ายน้ำ โดยมีอันนาตามมาด้วย น้องเดียร์เริ่มว่ายน้ำเก่งขึ้น เธอใช้เท้าสองข้างตีน้ำ สามารถลอยคอได้ถึงแม้ไม่คล่องมาก แต่ก็ถือว่าเก่งพอสมควร

​"หนูจะเอาห่วงยางค่ะ"

"ได้เลยค่ะสาวน้อย รู้มั้ยคะว่าการว่ายน้ำจะทำให้เราไม่อ้วน ไม่ลงพุงด้วยแต่ชุดว่ายน้ำของหนู มันแสบตาชะมัดเลย ใครซื้อให้คะ?"

"คุณย่าค่ะ หนูมีหลายชุดค่ะ"

"จริงหรอคะ นั่นใครมาเอ่ยชวนแม่จ๋ามาว่ายน้ำเร็ว"พิมพ์ทรุดนั่งลงเก้าอี้ริมสระ เวลานี้มีแต่สาวๆเท่านั้น

"แม่จ๋า..หนูอยู่นี่ค่ะ"

"จ่ะ..ลูกหิวหรือยัง?"

"ยังค่ะ..หนูว่ายน้ำท่าผีเสื้อเก่งแล้วค่ะ"

"จริงหรอคะ?"

"จริงค่ะ คุณอาสอนแต่ตอนนี้หนูเหนื่อยแล้ว เลยต้องอยู่ในห่วงยางค่ะ"น้องเดียร์ยังสนุก แต่ควรจะได้เวลาขึ้นจากสระแล้ว เพราะจะได้เวลาอาหารเย็น

"คุณอัน..จะมาอีกเมื่อไหร่คะ?"

"อัน..ว่าคงยากค่ะ แต่คิดถึงเจ้าหมูน้อยนี่จัง ไปเมืองไทยกันแอนนี่มั้ย เดี๋ยวจะพาไปทะเลนะ"

"ต้องชวนแม่จ๋าก่อนค่ะ ชวนปะป๋ากับแม่ใหญ่ด้วยค่ะ"

"โห..แบบนี้ต้องชวนทั้งบ้านเลยมั้งคะเจ้าตัวแสบ ว่าแต่น้องหนูผู้หญิงหรือผู้ชายคะ?"

"แม่จ๋าบอกว่าผู้ชายค่ะ"

"หนูชอบน้องผู้ชายมั้ยคะ?"

"ชอบค่ะเพราะน้องหนูคือผู้ชาย อ้าาา แม่จ๋าจับมือหนูค่ะ"แอนนี่ส่งหลานสาวขึ้นจากสระ เมื่อพี่สะใภ้พาหลานสาวตัวน้อย เดินเข้าบ้านไปเธอหันมาคุยกับอันนา ถึงเรื่องเมื่อกลางวันที่คุยค้างไว้

​"อะไรของเธออีกล่ะ แอนนี่อย่าพูดเรื่องนั้นอีกพี่ไม่อยากฟัง"

​"พี่อัน.."

"เราเป็นผู้หญิงนะแอนนี่ นายนั่นปากไม่ดีเขาเป็นคนห่ามๆพูดไม่เพราะ ไม่รูธนาไปคบได้ยังไง"

"พี่อันไม่ลองเปิดใจล่ะคะ ลองมองกว้างๆสิคะนั่นไม่ได้หมายถึงว่า เขาจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไปซะหน่อยนี่คะพี่สาว"

"เธอคงไม่เคยได้ยินสินะ ที่เขาบอกว่าไม่อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยากนายนั่นเป็นไม้แก่นะ รู้ยัง?"

"เคยได้ยินมั้ยคะ คนบางคนเปลี่ยนไปเพราะเขาทำเพื่อคนที่เขารัก ไม่แน่หรอกค่ะคุณพอร์ซเขาอาจจะกำลังเปลี่ยนตัวเอง เพื่อใครสักคนก็ได้นะคะ"

​"ยัยแอนนี่..เธอนี่มัน..ฮึ้ยย..ขี้เกียจพูดด้วยแล้วไอ้น้องบ้า มายัดเยียดฉันให้ผู้ชาย เธอต้องบ้าแน่ๆอย่าพูดอีกนะไม่งั้นฉันจะทุบเธอให้ตาย"

​"แอนนี่รู้นะคะ ว่าพี่อันไม่ได้รังเกียจคุณพอร์ซหรอกค่ะ"อันนาขึ้นจากสระ เธอคว้าเสื้อคลุมมาสวม ก่อนจะหันมาทำหน้ายักษ์ใส่น้องสาวตัวแสบ แอนนี่ว่ายน้ำกลับไปกลับมาอย่างอารมณ์ดี โดยไม่สนใจว่ามีคนมานั่งคอยเธอ อยู่ข้างสระได้สักพักแล้ว

"อีก3นาทีพี่ให้เวลา ไม่งั้นมีเรื่องแน่"

"อู้ยย..ใจร้ายอ่ะ"

"เร็วรีบขึ้นมา"

"เจ้าค่า..คุณสามีรับหน่อยสิคะ"

แอนนี่ยื่นมือให้ธนา ชายหนุ่มรับเมียขึ้นจากสระ ก่อนจะคว้าร่างบางเข้ามากอด แอนนี่ยื่นหน้ามาจุมพิตที่ปากเขาแทนคำขอบคุณ แค่นี้ธนาก็ใจละลายแล้ว เดี๋ยวนี้เมียชักจะเก่งไปใหญ่แต่เขาก็ชอบ ที่เมียหัวไวสอนบทไหนไปเมียก็เข้าใจได้ง่าย และนำไปใช้ได้ทันที น่าได้เกียรตินิยมด้วยซ้ำไป...




​ วันนี้อัพจบตอนแล้ว มาลุ้นตอนหน้าดีกว่าว่าจะเป็นยังไงบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะฝากแก้คำผิดด้วยจ้า บายๆ📌📌📌

ความคิดเห็น