มินมิน_

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : [ SF ]​ Summer.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 07:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ SF ]​ Summer.
แบบอักษร

​Summer.


   หากพูดถึงฤดูกาลที่ทำให้คนส่วนใหญ่หงุดหงิดและต้องเสียเหงื่อเป็นจำนวนมากแล้วล่ะก็คงจะหนีไม่พ้น   ***“ ฤดูร้อน​”***​


.


.


.


.


  อากาศที่อบอ้าวในช่วงสายของวัน อุณหภูมิ​ที่ถูกปรับให้เย็นจนสุดเพื่อสนองต่อความต้องการของคนที่นอนขดตัวอยู่บนเตียง ผ้าปูที่นอนสีขาวยับย่นเสียจนเเทบจะหลุดออกจากการถูกขึงไว้กับเตียงกว้างด้วยแรงขยับที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นเมื่อคนที่นอนหลับอยู่เริ่มรู้สึกได้ถึงความร้อนอีกครั้งในรอบของวัน ร่างเล็กกระสับกระส่าย​ไปมาเมื่อรู้สึกได้ถึงไอความร้อนจากแสงแดดที่ลัดลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ เสียงร้องในลำคอเริ่มดังขึ้นก่อนที่ปากอิ่มจะตะโกนเรียกคนที่อยู่ด้านนอก  


“ ป่าปี๊!! ”


  เสียงเล็กที่ตะโกนเล้นลอดออกมาจากห้องนอนขนาดใหญ่ ทำให้เจ้าของสรรพนามที่ถูกเรียกต้องก้าวขาไวๆเพื่อตัดความรำคาญ หลังจากที่วันนี้เขาโดนเรียกเป็นครั้งที่ห้าแล้วของวัน ร่างสูงถอนหายใจเบาๆก่อนจะผลักประตูไม้สีขาวสะอาดเข้ามาภายในห้องก็พบร่างเล็กที่บิดกายไปมาด้วยความร้อนก่อนจะที่ผ้าห่มหนาจะถูกโยนทิ้งในลำดับต่อมา


       “  มีอะไร ” 


       เสียงทุ้มเอ่ยก่อนจะเดินมานั่งข้างๆคนขี้ร้อนที่บิดกายไปมา ปากอิ่มขยับเล็กน้อยพึมพำเสียงอยู่ในลำคอพอให้คนที่นั่งข้างๆได้ยินเเละจำใจความเอาเองเพียงเท่านั้น ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นแล้วถอดเสื้อยืดตัวใหญ่ทิ้งลงไปข้างเตียง แล้วค่อยล้มตัวลงนอนเหมือนอย่างเคย


     “  ร้อนอะ ”


       เอ่ยออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิดกับสภาพอากาศที่เป็นอยู่ แสงแดงที่สาดส่องเข้ามาในห้องสร้างความรำคาญให้กับคนที่นอนอยู่เป็นอย่างมาก ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กที่ค่อยๆผุดขึ้นมาจากอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ร่างบางหันมามองหน้าคนรักพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอนให้ร่างสูง ออฟได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย จะให้เขาทำอย่างไรล่ะ ก็ในเมื่อทุกอย่างที่คิดว่าจะดับความร้อนได้กลับไม่มีหลงเหลืออยู่เลยในตอนนี้


      “  จะให้ทำยังไงล่ะ แอร์ก็เพิ่มความเย็นจนสุดแล้ว น้ำเย็นในตู้กูเอามาเช็ดตัวมึงหมดแล้ว กูไม่รู้จะทำยังไงแล้วนะกัน ”


       บอกอย่างหมดหนทางเขาไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วจริงๆ กันขี้ร้อนมากในช่วงนี้ ถึงขนาดผู้จัดการสาวอย่างพี่กวางยังบอกเลยว่าเธอเองก็ปวดหัวกับหนุ่มหน้าหวานคนนี้แล้วจริงๆ จนถึงขั้นต้องเครียคิวยาวให้กับคนขี้ร้อนได้สงบสติอารมณ์

“ ออฟ! พี่ไม่ไหวแล้วนะช่วงนี้ให้แฟนแกหยุดทำงานก่อนก็แล้วกัน พี่ปวดหัว เฮ้ออ!”​


        “  น้ำแข็ง~~ ”


    ในระหว่างที่ร่างสูงกำลังใช้ความคิดอยู่นั้น เสียงเล็กคนข้างๆกายก็พึมพำขึ้น ออฟรีบคว้ากระเป๋าสตางค์บนหัวเตียงก่อนที่จะกำชับกับคนที่นอนร้อนอยู่บนเตียงว่า อย่าคิดจะทำอะไรจนกว่าเขาจะกลับมา ซึ่งเจ้าตัวเองก็ยอมทำตามแต่โดยดี


.


.


.


    ลิฟต์ชั้นล่างสุดถูดเปิดออกพร้อมกับร่างสูงโปร่งที่รีบเดินไปยังร้านค้าที่อยู่ไม่ไกลมากนักจากคอนโดของเขา ใช้เวลาไม่นานน้ำแข็งถุงใหญ่ก็ถูกหิ้วกลับมาโดยฝีมือของร่างสูง  ออฟอมยิ้มก่อนจะกดลิฟต์ชั้นที่เขาพักอยู่


   ประตูห้องที่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงโปร่งที่เดินเข้ามาพร้อมกับน้ำเเข็งถุงใหญ่ ตาคมจ้องมองไปที่คนรักก่อนที่เขาจะนึกอะไรดีๆออก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อยๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ มือหนาจัดการวางถุงน้ำเเข็งลงกับภาชนะขนาดใหญ่ แล้วจึงค่อยๆจับคนที่นอนคว่ำอยู่ให้กลับมาเผชิญหน้ากับเขา น้ำเเข็งก่อนเล็กถูกวางลงบนหน้าอกนิ่มก่อนจะไล่วนไปรอบๆ ความขาวเนียนนั้นช้าๆ 


      “  ฮื้ออ ป่าปี๊ เย็น~~ ”​


   ร้องท้วงเบาๆเมื่อก้อนน้ำเเข็งยังคงลูบไล้ไปมาแถวช่วงหน้าอกเล็กอยู่แบบนั้น

       “  ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง ”​


    ว่าก่อนเอื้อมมือไปหยิบน้ำเเข็งอีกก้อน แล้วจึงนำมาลูบบนร่างกายเล็ก  ตากลมสวยหลับพริ้มเมื่อก้อนน้ำเเข็งเริ่มลูบไล้ไปมาตามเรื่อนร่างที่ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นปกคลุมในช่วงบน     


     “  อื้อ นี่ป่าปี๊อย่าแกล้งกันสิ ”​


           เอ่ยเสียงงัวเงียก่อนจะพยายามดันหัวอีกฝ่ายออก เมื่อริมฝีปากหนาเริ่มไล่จูบไปทั่วบนอกเนียนสวย 

         “  เฉยๆหน่ากัน มึงรู้ตัวมั้ยว่ามึงโครตเซ็กซี่อะ ”​


         ไม่พูดเปล่า แต่ยังส่งมือหนามาบดขยี้เม็ดสีหวานให้คนที่นอนบิดกายไปมาสะท้านเล่น ก่อนจะตามมาด้วยลิ้นหนาที่ไล่เลียไปมาทั่วความหอมหวานนั้น


        “  ป่าปี๊~~  ”​

        “  หื้ม? ”​

        “  วันนี้.. เอ่อ.. ไม่เอาได้มั้ย ”​

        “  ทำไมอะ ”​

       “  ก็.. กันยังเพลียอยู่เลย.. แล้วเมื่อคืน.. ป่าปี๊ก็เกือบถึงเช้าเลยนะ ”​


   บอกก่อนจะหันหน้าออกข้างเพื่อหลบความเขินอายจากคำพูดของตัวเองเมื่อครู่นี้  จะให้เขาบอกร่างสูงยังไงได้ล่ะ ก็เขาเพลียจริงๆ มิหนำซ้ำช่องทางด้านหลังก็ยังคงเจ็บแปล๊บ​ๆอยู่ด้วยถ้าเกิดป่าปี๊ใส่เข้ามาอีก เขาคงไม่ต้องไปตื่นพรุ่งนี้อีกทีเลยหรอ.. 


         “  ทำไงอะ ตื่นแล้ว ”​


​ไอ้คำว่าตื่นของป่าปี๊เนี่ยไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคืออะไร ก็เล่นเอามาถูกันแบบนี้ใครมันจะไปโง่ไม่รู้​ฟระ -​_- * ไอ้อ้วนเอ้ย!


    “  ป่าปี๊ทำเองได้มั้ย กันเหนื่อย ”

    “  โหกัน มันจะไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยหรอ 

   “  ก็ป่าปี๊ หื่นเองนี่นาทำเองนั้นเเหละถูกแล้ว ”​

      “  กัน~~ ”​


​ไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังส่งสายตาอ้อนวอนมาให้ผม ต้องยอมรับเลยครับว่าเวลาแบบนี้ป่าปี๊มันน่ารักจริงๆ ไม่ค่อยเห็นเท่าไรหรอกไอ้มุมแบบนี้น่ะ จะเห็นก็แค่ตอน เอา​ เพียงเท่านั้น ซึ่งนั่นเป็นไม้เด็ดที่ทำเอาผมต้องใจอ่อนให้กับเขาไปซะทุกครั้งเลยล่ะ 


      “  เอ่อๆ แต่เป็นออรัล​นะกันไม่ไหวจริงๆ ”

​พยักหน้าทันทีที่ผมถามจบ ให้ตายเถอะไอ้เรื่องแบบนี้ไว้ใจจุมพลเขาเลยล่ะ ไวเป็นอันดับหนึ่ง -​_-*

พี่ออฟปล่อยผมเป็นอิสระ ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นแล้วนั่งพิงหัวเตียงในท่าที่เหมาะสม 

  บล็อก​เซอร์​ตัวเล็กถูกดึงถอดออก ใบหน้าหวานเหลือบมองคนที่นั่งพิงหัวเตียง เจ้าตัวส่งสายตาอ้อนวอนมาให้พร้อมกับประทับจูบลงบนหน้าผากเนียนอย่างแผ่วเบา ฝ่ามือเล็กค่อยๆลูบไล้ความต้องการของอีกฝ่ายช้าๆ เพียงเท่านั้นก็เรียกเสียงครางต่ำเบาๆจากคนที่นั่งอยู่ได้เป็นอย่างดี  


          “ หลับตา”​

          “ หื้อ!? ”​

          “ กันบอกให้ป่าปี๊หลับตา ”​

          “ หลับทำไม? ”​


    ถามกลับอย่างสงสัย ก็ทุกครั้งที่มีอะไรกันหรือเวลาที่กันทำออรัลให้กับเขา ก็ไม่เคยเห็นคนตรงหน้าต้องออกปากสั่งเขาขนาดนี้ หรือว่านึกอายขึ้นมา แต่มันคงรู้สึกช้าไปแล้วมั้ง เพราะเรื่องแบบนี้ก็เกิดมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว


    “ จะหลับไม่หลับ ถ้าไม่ป่าปี๊ทำเองนะ ”​


เสียงเล็กแวดใส่ผม ก่อนที่เจ้าตัวจะส่งสายตาดุๆกลับมาให้ สำหรับคนอื่นอาจจะมองว่ามันน่ากลัวนะ แต่สำหรับหน้าตาดุๆแบบเนี๊ยโครตจะน่ารักเลยล่ะผมว่า


    “ เอ่อๆหลับก็หลับ ทำไมต้องดุด้วยว้า ”​

ผมว่าก่อนจะหลับตาลง ไม่นานนักเสื้อสีเทาของผมก็ถูกเลิกขึ้นมาจนถึงคอ ก่อนที่ผมจะรู้สึกถึงความเปียกชื้นบนแผ่นหน้าอกพร้อมๆกับที่ส่วนนั้นยังคงขยับขึ้นลงอย่างเชื่องช้า แต่หนักหน่วง ผมแอบปลือตามองเด็กดื้อที่กำลังซุกซนกับร่างกายของผมเเต่เพียงครู่ผมก็ถูกส่งเสียขู่เบาๆในลำคอเป็นการสั่งโดยนัยๆว่าให้หลับตาลงซึ่งผมก็ยอมทำตามแต่โดยดี


             “ อืมมม~~ ”​


ผมส่งเสียงต่ำเบาๆในลำคอเมื่อส่วนล่างของผมถูกขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ ความต้องการของผมถูกเพิ่มขึ้นยามที่ลิ้นเล็กตะวัดไปมาบนตุ่มสีเข้มพร้อมกับขบกัดเบาๆบวกกับเสียงครางเล็กๆที่เรียกชื่อผมเป็นระยะๆ ให้ตายเถอะกะจะเอาให้เป็นบ้ากันตรงนี้เลยหรือไง 


             “ อื้ออ อ๊าาา ป่าปี๊~~ ”​


ทั้งที่ปากยังร้องครางชื่อผมไปไม่หยุดแต่ก็ยังเลื่อนใบหน้ามาซุกซนกับซอกคอของผมแบบที่เจ้าตัวเคยชอบทำเป็นประจำ ปากอิ่มกดจูบบนลาดไหล่ของผมก่อนจะรู้สึกถึงความเเปล๊บเล็กๆตรงลำคอ ถ้าให้ผมเดาเด็กดื้อของผมคงกำลังสร้างรอยแดงฝาดเล็กๆที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของอยู่นั่นแหละ


         “ อื้มมม กัน”​


ผมร้องชื่ออีกคนก่อนจะเอื้อมมือไปลูบเบาๆเเถวช่วงเอวคอด จะบอกยังไงดีกันของผมเนียนแถบทั้งตัว จับตรงไหนผมก็รู้สึกว่ามันคือผู้หญิงทั้งๆที่ความจริงมันเป็นผู้ชาย

           “ อ๊าา ป่าปี๊ ”​


สัสเอ้ย! เมียกู~~



         “ ซี๊ดด กัน กูจะเสร็จแล้ว อืม ”​


ยังไม่ทันที่ผมพูดจบกันก็ผละออกจากซอกคอผมแล้วก้มลงไปอยู่ระหว่างขาผม ปากอิ่มจูบเบาๆตรงส่วนนั้นก่อนจะค่อยๆใช้ปากครอบครองมันจนหมด ขยับขึ้นลงเเบบเร็วๆจนผมร้องห้ามไม่ทัน 


              “ ฮึก อ๊าา ”​

              “ อื้อ ”​


    สิ้นเสียงสุดท้ายความต้องการของผมก็ถูกฉีดเข้าไปเต็มโพรงปากนุ่มอุ่นของอีกคนจนล้นเอ่อออกมา ผมใช้เวลานานพอสมควรในการมองภาพตรงหน้าที่เย้ายวนนั้น จนกันต้องรีบกลืนมันลงไป แล้วลุกขึ้นมานั่งซบอกผม ลูบหัวอีกคนเบาๆพร้อมกับที่จมูกโด่งของผมกดจูบลงบนกลุ่มผมนุ้มอย่างแผ่วเบาแล้วผละออก เจ้าตัวยืดตัวขึ้นมาจูบปากผมเบาๆแล้วส่งสายตาเป็นการถามผมนัยๆว่า เป็นไงกันเก่งมั้ย


              “ เก่งมาก ยั่วกูซะจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”

              “ คิคิ ”​

หัวเราะเบาๆด้วยท่าทางที่น่ารักก่อนที่เด็กดื้อจะค่อยๆหลับคาอกผมไป


.

.

.

.

       ยั่วๆจ้า 555 ขอโทษสำหรับคำผิดเด้อ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจ้า🙏🙏




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น