NuN​_P.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 16 ปวดท้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2562 17:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
16 ปวดท้อง
แบบอักษร

Casnovaปิ๊งรักยัยตัวร้าย (เซ็นเตอร์&มินิ) : 16 ปวดท้อง

MINI TALK

@คฤหาสน์CHART

“ใครนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!!!”  ฉันดิ้นพล่านในวงแขนแกร่งพยายามแกะมือหนาของคนในความมืดออก ก่อนที่จะหยุดชะงักลง เมื่อได้ยินน้ำเสียงของคนที่คุ้นเคยเปล่งเสียงออกมา

"คิดถึงจัง เม่นน้อยของพี่~"

“พี่ทำตามสัญญาแล้วนะครับ”

ร่างหนากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเก่า ก่อนที่เขาจะกระซิบลงที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ทำให้หัวใจฉันเต้นรัว

"พี่เซ็นเตอร์ ทำอะไรคะเนี้ย!!!"            

"อ่ะ!!!/อืม!!!"

ฉันถึงกับใจเต้นโครมครามไม่เป็นจังหว่ะเมื่ออยู่ๆพี่เซ็นเตอร์ก็จับฉันให้หันหน้าเข้าหา ก่อนที่จะเลื่อนริมฝีปากหนาลงมาทาบทับกับริมฝีปากบางของฉันแล้วขบเม้มอย่างเอาแต่ใจ

ปากจิ้มลิ้มของฉันถูกพี่เซ็นเตอร์ครอบครองบดจูบอย่างหนักหน่วง ก่อนที่ร่างหนาจะส่งลิ้นร้อนเข้ามาตักตวงความหวานในโพรงปากบางของฉันอย่างโหยหา​ ฉันที่ไม่ค่อยประสาก็ขยับปากแลกลิ้นเล็กหยอกเย้ากับร่างหนาตามอารมณ์ปรารถนาที่โหยหาไม่ต่างกัน ​

ร่างหนายังคงเก็บเกี่ยวความหวานตวัดตอดกับลิ้นเล็กของฉัน​แล้วย้ำจูบหนักๆลงมาอีกสองสามครั้ง ก่อนที่จะค่อยๆผละออกจากปากบางของฉันอย่างอ้อยอิ่ง

"เม่นน้อย คบกันเถอะนะครับ"  

พี่เซ็นเตอร์พูดในสิ่งที่ทำให้ฉันใจเต้นรัวยิ่งกว่าเก่า หัวใจฉันยังคงสั่นไหวไม่เป็นจังหวะ เมื่อเขารุกฉันด้วยคำพูดโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่ฉันจะอ่ำๆอึ้งๆตอบเขาออกไป

"แต่ว่า......."

"อ่ะ!!!/อืม!!!"

ฉันยังพูดไม่ทันจบก็ต้องกลืนคำพวกนั้นลงคอ​เมื่ออยู่ๆพี่เซ็นเตอร์ก็ก้มลงมาบดจูบปากบางของฉันอีกครั้ง

"ถ้าอยากโดนจูบอีก ก็ปฏิเสธพี่อีกซิครับ"

คนเอาแต่ใจผละออกจากปากบางของฉัน ก่อนจะเอ่ยบอกในสิ่งที่ฉันไม่สามารถปฏิเสธได้  ‘โอ้ย!!! ไอพี่บ้าแล้วฉันจะเลือกอะไรได้มั้ยหล่ะ เล่นมัดมือชกกันขนาดนี้'

"คนเจ้าเล่ห์!!!" 


ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ~

ฉันว่าเขาพลางทุบที่อกแกร่งของเขาเบาๆ เพราะความหมันไส้  'ทำใมเขาถึงเอาแต่ใจแบบนี้นะ!!!'  

"ตกลงจะยอมคบกับพี่หรือยังครับ"  พี่เซ็นเตอร์ยังคงทวงคำตอบจากฉัน  ‘คนบ้า!!! อยู่ดีๆก็มาขอคบกันกะทันหันแบบนี้ จะไม่ให้ฉันคิดทบทวนก่อนเลยหรอไง?’

เมื่อพี่เซ็นเตอร์​ไม่เห็นทีท่าว่าฉันจะให้คำตอบกับเขาใดๆ​  ร่างหนาก็เริ่มขยับกระชับกอดอีกครั้งก่อนที่ฉันจะสัมผัสกับลมหายใจที่เริ่มเป่ารดเข้ามาใกล้ใบหน้าสวย​  ‘อย่าบอกนะว่าเขาจะจูบฉันอีกนะ!!! ​ไม่นะ​!!! แค่นี้ฉันก็แทบจะยืนไม่อยู่ๆแล้วนะ คนบ้า!!!’

"ค....คบคะคบ”  ด้วยความกลัวว่าปากของฉันจะเปื่อยเอาซะก่อน​ ฉันก็เลยรีบตกลงกับพี่เซ็นเตอร์ไปอย่างรีบร้อนก่อนจะอ้อนวอนขอร้องให้เขาหยุดรังแกฉันเสียที

“หยุดจูบได้แล้วนะคะ"

"อ่ะ!!!/อืม!!!"

Σ(〇x〇 ) ไอพี่บ้า!!! ฉันก็ตกลงคบด้วยแล้วไง แล้วทำใมยังมาจูบฉันอีกล่ะ’

"ออแอ้ว!!!"

ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ~

ฉันได้แต่ทำเสียงประท้วงในลำคอก่อนที่จะทุบลงที่อกแกร่งเบาๆเชิงห้ามปราม​เมื่อร่างหนาเอาแต่ใจขโมยจูบฉันไม่หยุด

พรึบ!!!

.

.

อยู่ๆแสงไฟที่มืดสนิทตั้งแต่แรกก็สว่างไสวขึ้นมาพร้อมๆกับเสียงโฮ่แซวที่ดังมาจากฝั่งตรงข้ามของสระ ฉันถึงกับตกใจตาเบิกกว้างก่อนที่่จะมุดหน้าลงที่อกแกร่งพร้อมขยุมเสื้อพี่เซ็นเตอร์​ไว้ด้วยความเขินอาย

"กรี๊ดดดด~ กระเทยอิจฉา" <<<นิกกี้

"วี๊ดวิ้ว เสือสิ้นลายแล้วโว้ยยย~"<<<พี่ดิน

"ไม่ต้องขอคบแล้วค่ะ ขอแต่งเลย อิอิ~"<<<ซีอาร์

"อะเเฮ่มๆ!!! เกรงใจเจ้าของบ้านหน่อยครับ"<<<พี่ชาร์ต

"เขินแทนเลยอ่ะ อร๊ายยย"<<<รินทร์


ฉันถึงกับไปไม่เป็นยืนตัวแข็งทื่อกอดพี่เซ็นเตอร์ไว้แบบนั้น พวกเขาต้องเห็นตอนที่พี่เซ็นเตอร์จูบฉันแน่ๆเลย แล้วยังจะแซวกันไม่หยุดอีก แบบนี้ฉันจะกล้าสู้หน้าพวกเขาได้ยังไงกันล่ะ!!!

"จะรีบเข้ามากันทำใมวะ​ กูกำลังฟินเลย" พี่เซ็นเตอร์​กอดกระชับฉันแน่นขึ้น ก่อนที่จะตะโกนต่อว่าเพื่อนๆของเขาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างหัวเสีย

"พี่เซ็นเตอร์!!!" ฉันได้แต่เอ็ดเขาเบาๆเพราะความเขิน ​อยากจะเอาตัวมุดลงน้ำให้รู้แล้วรู้รอดไป ​เมื่อร่างหนาพูดในสิ่งที่ทำให้ใบหน้าของฉันเห่อแดงขึ้นมาจนถึงใบหู

"มาขัดมึงไง ฮ่าๆ" พี่ดินตอบกลับอย่างอารมณ์ดีที่แกล้งพี่เซ็นเตอร์ได้ ก่อนที่พี่เซ็นเตอร์จะหันไปว่าพี่ดินอย่างเกรี้ยวกราด

"โธ่!!! ไอเพื่อนเชี้ย" พี่เซ็นเตอร์ชี้นิ้วต่อว่าพี่ดิน แต่กลับสร้างเสียงหัวเราะขบขันให้กับพวกเพื่อนๆของเขาและเพื่อนฉันได้ไม่น้อย

หลังจากนั้นพวกเราทั้งหมดก็ปาตี้กันข้างสระน้ำโดยพี่ดินเอ่ยแซวพี่เซ็นเตอร์สลับกับยัยนิกกี้ที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับพวกเราเป็นระยะๆ พวกเราคุยกันในเรื่องสัพเพเหระจนเวลาล่วงเลยมาถึงห้าทุ่มบรรดาคนรักเมียอย่างพี่ดินและพี่ชาร์ตก็ขอตัวพารินทร์กับยัยซีกลับไปพักผ่อนเนื่องจากรินทร์ท้องเริ่มใหญ่มากแล้ว ส่วนยัยซีก็เริ่มรู้สึกเวียนศรีษะขึ้นมากระทันหัน พวกเราก็เลยตกลงแยกย้ายสลายตัวกลับบ้านทางใครทางมัน


CONDO MINI

เอี๊ยดดด~

ตอนแรกก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้น ไหนบอกว่ากลับบ้านทางใครทางมันไงล่ะ!!! แล้วทำใมอยู่ๆฉันถึงโดนพี่เซ็นเตอร์ลากขึ้นรถมากับเขาได้ล่ะเนี้ย!!!  แถมตอนนี้ฉันก็มาถึงคอนโดตัวเองแล้วด้วยซิ นี้ฉันไม่ได้ใจง่ายไปใช่มั้ย!!!

แล้วไอที่เขาบอกฉันว่าพี่ทำตามสัญญาแล้ว ฉันจะเชื่อเขาได้มากน้อยแค่ไหนกันนะ!!! ว่าแล้วก็ถามพี่เซ็นเตอร์เลยดีกว่า

"พี่เซ็นเตอร์คะ หนูถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ”

“ได้ซิครับ” พี่เซ็นเตอร์พูดพลางดับเครื่องแล้วหันหน้ามาหาฉัน

“ที่พี่บอกว่าพี่ทำตามสัญญาแล้ว พี่ทำยังไงคะ? แล้วหนูจะเชื่อพี่ได้ยังไง ว่าจะไม่มีผู้หญิงคนอื่นมาวุ่นวายกับหนูอีก" พี่เซ็นเตอร์ยิ้มพลางเอื้อมมือไปหยิบเอกสารปึกใหญ่ที่อยู่หลังรถแล้วยื่นมันมาให้กับฉัน

"อ่ะ!!! ลองดูครับ"

"เอกสารอะไรหรอคะ?" ฉันรับมันอย่างงงๆ พร้อมถามเขาด้วยความสงสัย ก่อนที่พี่เซ็นเตอร์จะยิ้มแล้วตอบกลับ

"เอกสารที่พี่ให้ผู้หญิงพวกนั้นเซ็นต์ไงครับ ว่าจะไม่มาวุ่นวายกับพี่หรือหนูอีก"

หลังจากที่พี่เซ็นเตอร์พูดจบฉันก็ก้มหน้าลงไปอ่านรายละเอียดอย่างสนใจ เอกสารสัญญาข้อตกลงระหว่างนายตรีทเศศ กับ xxx.............. ฉันอ่านเอกสารสัญญานั้นมาเรื่อยๆ ก็ต้องสะดุดกับข้อความที่เขาเขียนไว้

"ถ้าผิดสัญญาเท่ากับตาย!!! มันต้องระบุขนาดนี้เลยหรอคะ" ฉันหันหน้าไปถามเขาด้วยความสงสัย  เพราะในสัญญาระบุว่าผู้หญิงพวกนั้นจะได้เงินจำนวนหกหลักเพื่อแลกกับการไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับพี่เซ็นเตอร์หรือฉันอีก แต่ถ้าผิดสัญญาเท่ากับตาย

( ̄_ ̄|||) สัญญาอะไรก็ไม่รู้ทำใมมันช่างน่ากลัวชอบกล 

"เพื่อให้หนูสบายใจ พี่ทำได้ทุกอย่างแระครับ" พี่เซ็นเตอร์ยังคงตอบกลับด้วยท่าทีที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนใดๆ ถึงแม้ว่าเขาจะต้องเสียเงินจำนวนมากมายไปก็ตาม 

"แต่ว่า......"  ฉันพยายามทักท้วงพี่เซ็นเตอร์ออกไป แต่ก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่ออยู่ๆเขาก็เอานิ้วชี้มาปิดที่ปากบางของฉันเชิงห้ามปรามไม่ให้พูดถึงเรื่องพวกนั้นอีก

" Σ(〇x〇 )”

"อย่าพูดถึงเรื่องคนอื่นเลยครับ พูดเรื่องของเราดีกว่า"

“เรื่องอะไรคะ?”  ฉันเอียงคอทำท่าทางสงสัย ก่อนจะเอ่ยถามพี่เซ็นเตอร์ออกไป

“คือ..คือว่า..” พี่เซ็นเตอร์ทำท่าทางอ้ำๆอึ้งๆ จะพูดดีไม่พูดดีแถมยังไม่กล้าสบตากับฉันตรงๆอีก ท่าทางของเขาในตอนนี้มันทำให้ฉันเริ่มหงุดหงิดในใจ จนฉันต้องเอ่ยถามพี่เซ็นเตอร์ไปอีกครั้งหนึ่ง

“มีอะไรก็รีบพูดมีซิคะ มัวแต่อ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้!!!”

“แต่งงานกันเถอะ”

 “พ..พี่เซ็นเตอร์พูดอะไรนะคะ มะกี้หนูได้ยินไม่ค่อยถนัด!!!”

ฉันลองถามพี่เซ็นเตอร์อีกครั้ง บางทีสิ่งที่ฉันได้ยินเมื่อกี้ ฉันอาจจะหูฟาดไปเองก็ได้ คนดีๆที่ไหนจะมาขอฉันแต่งงานบนรถแบบนี้

“แต่งงานกับพี่นะครับ เม่นน้อย~”   ชัดเจน!!! เต็มๆสองรูหู

“Σ( ̄ロ ̄lll)   จะบ้าหรอคะ!!! เราเพิ่งจะคบกันไม่ถึง 4 ชั่วโมงเลยนะ” ฉันรีบแย้งเขาออกไปทันที  

ทำใมเขาถึงใจร้อนขนาดนี้!!!  นี้เราเพิ่งจะคบกับไม่ถึง 4 ชั่วโมงเลย อยู่ๆก็มาขอฉันแต่งงานซะแระ

“ทำใมละครับ เม่นน้อยไม่รักพี่หรอ?”  พี่เซ็นเตอร์พูดพลางทำหน้าเศร้าก่อนที่จะมองฉันด้วยสายตาตัดพ้อ  ‘อย่ามองหนูแบบนั้นซิคะ’

 “ไม่ใช่แบบนั้นคะ แต่มันเร็วเกินไป รอให้หนูมั่นใจกว่านี้อีกหน่อยนะคะ” ฉันเอื้อมมือไปจับที่มือหนาเชิงปลอบใจ ก่อนที่พี่เซ็นเตอร์จะทำหน้าเศร้าแล้วตอบกลับ

“ก็ได้ครับ TT^TT”

หลังจากที่ฉันปลอบใจผู้ชายหน้ามึนที่กล้าขอฉันแต่งงานในรถที่สุดแสนโรแมนติกได้สักพัก ฉันก็ได้เหลือบไปเห็นเวลาในโทรศัพท์มือถือที่ฉันถืออยู่ ว่าสมควรแก่เวลาที่เราจะต้องแยกย้ายกลับไปนอนกันได้สักที เพราะตอนนี้เวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนแล้ว ไหนเขาจะต้องขับรถกลับไปโรงแรมของเขาอีก เดี๋ยวมันจะดึกเอาเสียก่อน

“พี่เซ็นเตอร์คะ นี้มันก็ดึกมากแล้ว พี่เซ็นเตอร์กลับไปได้แล้วมั้งคะ เดี๋ยวกว่าจะขับถึงโรงแรมอีก”


CENTER TALK

“พี่เซ็นเตอร์คะ นี้มันก็ดึกมากแล้ว พี่เซ็นเตอร์กลับไปได้แล้วมั้งคะ เดี๋ยวกว่าจะขับถึงโรงแรมอีก”

ผมได้แต่มองเม่นน้อยบอกลาแล้วกำลังจะเปิดประตูลงไป โดยที่ไม่เห็นใจคนรักคนนี้เลยด้วยซ้ำ ที่โดนแฟนตัวเองปฏิเสธไม่ยอมแต่งงานด้วย ทั้งๆที่ผมตั้งใจไว้แล้วแท้ๆเลยว่าจะรีบแต่ง แล้วจะรีบปั้มลูกตามพวกไอดินกับไอชาร์ตไป ขืนรอช้ากว่านี้พี่ก็ปั้มลูกไม่ทันพวกมันนะซิครับ

“หนูขอตัวขึ้นไปบนห้อ…...”

(ಥ﹏ಥ) ยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจ  เม่นน้อยใจร้าย~ พี่ยังปวดใจไม่หายเลยนะ แล้วนี้จะมาไล่พี่กลับอีก พี่ยังไม่อยากกลับเลยนิน่า

 “โอ้ยยยย!!!” 

ผมร้องโอดโอยเอามือกุมท้องไว้แน่นแสร้งทำสีหน้าเจ็บปวด เมื่ออยู่ๆผมก็อยากปวดท้องขึ้นมากะทันหัน

ผมงัดแอคติ้งทั้งหมดที่มีใส่ไปไม่ยั้ง เพื่อให้เม่นน้อยของผมที่กำลังจะลงจากรถ หันกลับมาสนใจผมอีกครั้ง

“พี่เซ็นเตอร์ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” เม่นน้อยรีบหันกลับมาก่อนจะเข้ามาจับไหล่หนาผมทั้งสองข้าง แล้วถามผมด้วยความเป็นห่วง

ได้ผลแฮะ!!! แสดงว่าเราก็เล่นละครได้เก่งเหมือนกันนะเนี้ย!!!  ผมหน้าจะเอาดีทางการแสดงบ้างดีกว่ามั้ยน้า~  ใครๆก็บอกว่าเราหน้าตาคล้ายๆพัคฮยองชิกซะด้วยซิ  หึ!! (¬‿¬)

"ซี๊ด!!! ป...ปวดท้องครับ"’  ผมยังคงตีบทแตกแสร้งทำสีหน้าเจ็บปวดแล้วเอามือกุมท้องไว้ก่อนจะกัดฟันพูดแบบทรมาณสุดๆบอกร่างเล็กไป

"ขอพี่ขึ้นไปเข้าห้องน้ำหน่อยได้มั้ยครับ พี่ไม่ไหวแล้ว"

"ปวดขนาดนี้ไปหาหมอดีกว่ามั้ยคะ" เม่นน้อยยังคงมีสีหน้าเป็นห่วงผมไม่ขาด ผมแอบยิ้มดีใจอยู่ไม่น้อยที่เธอแคร์ผมขนาดนี้

"ไม่เป็นไรครับพี่แค่ปวดท้อง เดี๋ยวเข้าห้องน้ำก็หายแล้วครับ  แต่ตอนนี้เราไปกันเถอะ พี่จะไม่ไหวแล้ว!!!"

"ค..คะๆๆ" ร่างเล็กตอบรับก่อนที่จะรีบประคองผมขึ้นไปบนห้อง  ไอผมก็ได้แต่จำใจให้เธอประคองลากไปปู้ยี่ปู้ยำบนห้องแต่โดยดี

(¬‿¬) หึ!!! ยิ้มร้ายไปหนึ่งที  เม่นน้อยของพี่~  คืนนี้พี่จะไม่ทน


​​+++++++++++++++++++++

ไรท์: เจ้าเล่ห์นะจ๊ะพี่เซ็นเตอร์ ไรท์ก็ยิ้มร้ายด้วยคน(¬‿¬) // ช่วงนี้ไรท์งานเยอะนะคะ แต่จะพยายามอัพให้ได้ทุกวันน้าาาา

​(1 คอมเม้น เท่ากับ 1 กำลังใจ ไม่สะดวกคอมเม้นก็กดไลท์ให้ไรท์ก็ได้นะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนต่อนะจ๊ะ..จุ๊บๆ)

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น เนื้อเรื่องและสถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงเรื่องราวที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น