goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วินาทีนี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 677

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2562 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วินาทีนี้
แบบอักษร

มาร์ตินที่โทรกลับไปหาลูอิสเพื่อนสนิท เพื่อที่ต้องการอยากจะรู้ว่าเพื่อนคิดจะทำอะไรแต่โทรแล้วโทรอีกแต่เพื่อนไม่รับสาย จนต้องโทรหาลูกน้องคนสนิทเจมส์ที่กำลังพาเหล่าบรรดาลูกน้องที่จริงๆแล้วคุณลูอิสมีบอดี้การ์ดอยู่เยอะที่ไม่แสดงตัวงานนี้ทุกคนจะต้องเตรียมพร้อมที่จะบุกเข้าไปช่วยหากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเจ้านาย

เจมส์ที่เฝ้ารอสายเรียกเข้าจากคนเป็นเจ้านายด้วยความร้อนใจ เรื่องนี้มันทำให้เขาใจคอไม่ดีมันมีลางสังหรณ์แบบแปลกว่าจะต้องเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นแน่ๆ

“ฮังโลครับ คุณมาร์ตินว่ายังไงครับ”

“นายอยู่ไหนเจมส์ แล้วเจ้านายเราละเข้าไปในอาณาจักรของเจ้าสัวหรือยัง”

“เข้าไปแล้วครับ ส่วนนพวกผมกำลังสแทนบายรอดูท่าทีกันก่อนถ้าใกล้ หนึ่งชั่วโมงตามที่นัดหมายแล้วคุณลูอิสไม่ออกมาพวกผมจะบุกเข้าไปครับ”

“โอเค นายรอตรงนั้นเดี๋ยวฉันกำลังจะขับรถไป”

“ครับ คุณมาร์ติน”

ส่วนทางด้านลูอิสที่บุกเข้ามาในถิ่นของเจ้าสัวสุรศักดิ์กับแพรรัมภาลูกสาวคนเดียวของท่าน ที่บรรดาบอดี้การ์ดต่างมายืนล้อมกันเขาไว้

เจ้าสัวรับรู้ว่าลูอิสเข้ามาก็แสดงความไม่พอใจ ในความไม่รู้จักเชื่อฟังของลูกสาวและความดื้อด้านของไอ้ฝรั่งที่มันกล้ามาหาท่านถึงที่

“คุณ!!!ฉันว่าคุณกลับไปเถอะคะ ฉันรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี กลัวว่าคุณจะได้รับอันตราย”

ลูอิสที่ยืนจับมือกับแพรรัมภาตรงกลางห้องโถงที่รอว่าท่านเจ้าสัวจะลงมาเมื่อไหร่ เขาจะได้ตกลงคุยให้เป็นเรื่องเป็นราวในเรื่องของตัวลูกสาวท่าน จังหวะที่ทั้งสองกำลังหันหลังจับมือกันนั้นก็ได้ยินเสียงที่ทรงอำนาจดังขึ้นมา

“ใครให้นายเข้ามาเหยียบที่นี้ กล้ามากนะที่เข้ามาในอาณาเขตของฉัน”

ทั้งคู่หันหน้าไปหายังต้นเสียงที่ยืนตรงบันได ด้วยท่าทางที่แข็งกร้าวทั้งสีหน้าและแววตา แพรรัมภาเธอไม่เคยเจอพ่อของเธอในอารมณ์แบบนี้และมันน่ากลัวมาก

“ป๊า!!! พูดอะไรแบบนั้น คนที่ว่าป๊าต่อว่าเขาคือคนที่หนูรักและหนูจะแต่งงานด้วยแค่คนเดียวเท่านั้น”

เจ้าสัวปรายตามองไปยังลูกสาวของท่านที่เอานิสัยดื้อด้านนี้มากจากใคร ทำไมถึงไม่เชื่อฟังอะไรเขาเลยนี้เขาคงเลี้ยงตามใจมานาน

“แก!!หยุด!!เลยนะยัยบีม ฉันบอกแกแล้วว่าถ้าตกลงจะอยู่กับมัน แกไม่กลัวว่ามันจะเดือดร้อนเลยใช่ไหม ตัวแกเองที่เป็นคนพามันมาที่นี้ใช่ไหม”

แพรรัมภากำลังเอ่ยปากพูดแต่ลูอิสได้ห้ามไว้ งานนี้เขาต้องเป็นคนจัดการเองไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามเขาพร้อมที่จะสู้เพื่อคนรัก

“ผมมาเองไม่ได้เกี่ยวกับบีม ผมรู้ว่าท่านต้องไม่พอใจในการมาของผม แต่ผมมาเพื่อแสดงให้ท่านเห็นว่าผมรักและให้เกียรติลูกสาวคนเดียวของท่านมาก ผมพร้อมที่แต่งงานกับลูกสาวของท่าน หากก่อนหน้านี้ผมได้ทำการที่ผิดจารีตประเพณีของคนไทยไปอยู่บ้างในการ หักหาญน้ำใจท่านด้วยการที่เราสองคนมีอะไรกันก่อน แต่ทั้งหมดที่ผมทำมันเกิดจากความรักในตัวลูกสาวของท่าน”

เจ้าสัวที่ได้ฟังในน้ำเสียงที่หนักแน่นส่งมาให้ท่าน ซึ่งจริงไอ้ฝรั่งคนนี้มันก็มีความกล้าหาญ แต่คำสัญญาของลูกผู้ชายที่ให้ไว้กับเพื่อนพ่อของปกรณ์ก็สำคัญมันส่งผลต่อธุรกิจของเขามากอยู่เหมือนกันท่านจึงเลือกที่จะให้ลูกสาวแต่งงานกับนายปกรณ์อะไรนั่นมากกว่า

“ฉันไม่สนว่านายกับลูกสาวฉันรักกันแค่ไหน แต่งานแต่งงานของลูกสาวฉันยังไงก้ต้องแต่งกับปกรณ์นายอย่ามาเสียเวลา และต้องมาเจ็บตัวกับเรื่องนี้ฉันให้โอกาสนายอีกครั้ง เดินออกจากบ้านของฉันไปสะ แต่เลิกติดต่อกับลูกสาวของฉัน”

แพรรัมภาที่ฟังพ่อของเธอพูด มันเต็มไปด้วยสายตาที่เธอไม่คุ้นเคย น้ำเสียงที่ขู่บังคับให้เธอต้องแต่งงาน

“ผมนายลูอิส คอนซาโว่ เมื่อผมก้าวเข้ามาในนี้แล้วผมจะไม่ออกไปแค่คนเดียว ยังไงผมก็ต้องเอาคนรักของผมออกไปด้วย ซึ่งผมมาที่นี้ถือว่าผมได้แจ้งให้ท่านทราบแล้วว่า ผมไม่ยินยอมให้คนรักของผมแต่งงานกับชายอื่น ซึ่งผมคิดท่านเป็นผู้ใหญ่พอซึ่งท่านก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ ท่าน่าจะรู้ว่าการบีบบังคับมันไม่ใช่ทางออกที่ดีกับเรื่องนี้ ท่านจะทำให้ลูกสาวของท่านต้องระทมทุกข์เหมือรเช่นอดีตภรรยาของท่านและเป็นแม่ของคนรักผมอีกหรือครับ อดีตมันน่าจะสอนอะไรท่านได้หลายอย่างอยู่แล้วนะครับ”

“นายกล้ามากที่กล่าวถึงอดีตเมียและแม่ของยัยบีม นายมันวอนหาเรื่องเองนะ ได้ในเมื่อนายไม่กลัวฉันก็จะจัดการให้นายได้รู้จักฉันว่าคนอย่างเจ้าสัวสุรศักดิ์เป็นคนยังไง ถึงกล้าดีมาพูดจาอย่างนี้ ไอ้ใรั่งไอ้เด็กเมื่อวานซืน”

เจ้าสัวส่งสัญญานให้เหล่าบรรดาลูกน้องที่ยืนอยู่เข้าไปจับตัวไอ้คนที่มันกล้ามายืนสนอหน้าตรงนี้

แพรรัมภาเห็นท่าทางแล้ว เธอรู้ว่าพ่อเธอจะต้องไม่ปล่อยให้คนรักเธอออกไปในสภาพสมบูรณ์แน่ๆ

“คุณ!!ออกไปเถอะคะ ฉันไม่เป็นไรหรอก ตัวคุณนะแหละที่จะต้องมาเจ็บตัวเพราะฉัน ออกไปเถอะนะคะ บีมขอบคุณคุณมากๆ ที่มายืนแสดงความรับผิดชอบต่อหน้าพ่อ ออกไปเถอะนะคะ ถือว่าฉันขอร้อง”

แพรรัมภาพูดไปน้ำตาก็ไหลไปด้วยความเป็นห่วงคนรักแต่มันช้าไปเสียแล้ว เมื่อเหล่าบรรดาลูกน้องของพ่อได้เข้ามาจับตัวคนรักเธอเอาไว้พร้อมกับพ่อของเธอที่ก้าวเดินเข้าไปหายังคนรัก

“ป๊า!!! หยุดอย่าทำอะไรเขานะ ถ้าป๊าทำอะไรเขาแม้แต่ปลายเล็บ ป๊าจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตของป๊าเหมือนที่ป๊าทำกับแม่”

เจ้าสัวท่านได้หันไปหาลูกสาวคนเดียวที่ยืนร้องไห้และพูดในสิ่งที่เป็นแผลในใจของท่านเรื่องภรรยาที่ท่านรัก และเร็วกว่าสมองก็คือมือของท่านที่ฟาดเข้าไปบนใบหน้าของลูกสาวคนเดียว

ลูอิสที่เห็นเจ้าสัวตบหน้าแพรรัมภาเขารู้สึกสงสารคนรักจับใจ พร้อมกับรอยแดงเป็นรูปฝ่ามือที่อยู่บนแก้มใสๆ พร้อมกับหยาดน้ำตาที่มันหลั่งไหลออกมาของคนรัก

“แกกล้ามากนะ กล้าที่มายืนต่อว่าฉันซึ่งเป็นพ่อของแก แกมันกล้ามากนะ ฉันเลี้ยงแกให้มีอิสระมากเกินไปแกถึงกล้าพูดแบบนี้กับฉัน อันรี้แค่สั่งสอนแต่ตอนนี้จะเห็นของจริง”

แพรรัมภาปรายตาหันไปจ้องมองพ่อของเธอที่เดินเข้าไปหาลูอิสคนรัก แพรรัมภาพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดจากการจับกุมของลูกน้องท่าน

“ปล่อยฉันนะ ปล่อย!!! คุณหนีออกไป ฉันขอร้องเถอะนะคุณ ออกไปเถอะ ฉันทนเห็นคุณเจ็บตัวไม่ได้”

ลูอิสที่เห็นคนรักถูกจับกุมไว้ไม่ให้เข้ามาหาเขา แต่เลือบมองเวลาแล้วมันใกล้ที่จะถึงเวลาตามที่นัดหมายกันไว้

“ผมไม่กลัวว่าท่านจะทำอะไรผม ผมบอกแล้วว่าการที่ผมก้าวเข้ามาผมพร้อมที่จะเผชิญทุกอย่าง ถึงแม้ท่านจะฆ่าผมให้ตายท่านก็หนีความจริงที่ว่าลูกสาวท่านรักผมและต้องเสียใจในน้ำมือของท่านเองที่ไปทรมานจิตใจของลูกสาวคนเดียวที่ท่านบอกว่ารัก และภรรยาของท่านคงจะต้องเสียใจที่สุดกับสิ่งท่านได้ทำลงไปในวันนี้”

เจ้าสัวรู้สึกโกรธที่เด็กเมื่อวานซืนกล้ามาต่อว่าท่าน และทำท่าทางเหมือนกับเป็นต่อมากมาย ซึ่งมันคิดยังไงที่บุกเข้ามาแค่คนเดียว

“ได้!!หากลูกสาวฉันจะต้องเสียใจ ฉันก็จะทำให้มันตัดสินใจง่ายขึ้น ว่าลูกสาวฉันจะทนเห็นนายเป็นอะไรต่อหน้าต่อตาได้ไหม”

จู่ๆ ท่านก็หันหลังเดินไปจากไปทิ้งให้ลูกน้อง กระหน่ำรุมกระทืบคนรักของลูกสาว เสียงของแพรรัมภาที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เจ็บจนใจมันจะแตกสลายที่เห็บใบหน้าของคนรักเต็มไปด้วยรอยแผล

“หยุด !!! ฉันสั่งให้หยุด!!! ป๊า!!! สั่งลูกน้องป๊า!!ให้หยุดเดียวนี้”

แพรรัมภาที่มองเห็นปืนอยู่ด้านหลังคนที่จับตัวเธออยู่สักพักเหะอก็สะบัดเต็มแรงและคว้าเอาปืนจากคนที่จับตัวเธอหยิบมันขึ้นมา แล้วยิงไปที่คนที่ลุมทำร้ายคนรักของเธอ

“หยุด!!! ไม่งั้นฉันยิง ใครหน้าไหนเข้ามา ฉันยิงทิ้งจริงๆ”

แพรรัมภาที่เดินด้วยมาดนางพญา เธอไม่ลหลงเหลือความหวาดกลัวอะไรแล้วหากมันจะเกิดอะไรขึ้นเธอพร้อมจะไปกับเขาทันทีเธอค่อยๆย่อลงไปประคองคนรัก ถึงแม้จะต่อสู้ก็สู้ไม่ได้เพราะลูกน้องของพ่อเธอเยอะกว่า

“คุณ!!โอเคไหม”

“ผมโอเค ไม่เจ็บอะไรมาก”

แพรรัมภามองจากสภาพเขาพูดได้ไงว่าไม่เจ็บอะไรมาก ดูสภาพแล้วบวมช้ำไปหมดทั้งตัว แพรรัมภา หันปืนไปที่เหล่าบรรดาลูกน้องของเธอ ซึ่งท่านยืนมองเธออยู่ด้วยสายตาของความโมโห

“ป๊า!!!บังคับให้หนูต้องลุกมาสู้เองนะ ป๊าหนูขอเลือกทางเดินของหนูเอง หนูจะไม่เอาอะไรจากป๊าไปแม้แต่อย่างเดียว หนูขอครั้งสุดท้ายหนูขอไปใช้ชีวิตอย่างที่หนูเลือก อย่าให้หนูต้องตกอยู่ในสภาพเช่นเดียวกับแม่ที่มองดูป๊าทำร้ายจิตใจอยู่ตลอดเวลา ป๊ารู้ไหมการที่แม่ไม่พูดหรือต่อว่าป๊า ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รู้สึกเจ็บปวดกับการกระทำของป๊าที่คอยย่ำยีหัวใจแม่ด้วยการแสดงอำนาจความยิ่งใหญ่ในทางธุรกิจหรือแม้กระทัั่ง การมีเมียเล็กเมียน้อยเอามาให้แม่เห็นอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้แม่จะร่างกายไม่แข็งแรงแต่จิตใจของแม่แข็งแกร่งยิ่งกว่าป๊า ที่ทำอะไรไม่เคยนึกถึงจิตใจของใคร หนูขอร้องนะป๊า ปล่อยหนูกับเขาไปเถอะ ไปตามทางที่หนูเลือก งานแต่งของหนูกับนายปกรณ์อะไรนั่นมันไม่มีวันเกิดขึ้นมาได้ ถึงแม้ว่าป๊าจะได้สัญญาอะไรไว้กับเพื่อน มันคือคนละส่วนซึ่งหนูพูดเลยว่าหนูไม่เอานายปกรณ์ที่แอบยุ่งกับเด็กของป๊ามาเป็นสามีแน่ๆ ป๊าก็ระวังตัวไว้บ้าง อย่าหลงหน้ามืดตามัวกับผู้หญิงอย่างสายป่านคนที่ป๊าหลงอยู่ตอนนี้”

เจ้าสัวฟังสิ่งที่ลูกสาวคนเดียวของท่านพูดเรื่องสายป่านกับนายปกรณ์คนที่เขาจะให้แต่งงานกับลูกสาวท่าน

“แกหมายความว่ายังไงปกรณ์กับสายป่าน แกจะบอกว่าทั้งสองคน..”

ยังไม่ทันที่ท่านจะพูดจบ ปกรณ์ก็เดินเข้ามาจากทางด้านหลังของแพรรัมภาพร้อมเล็งปืนไปที่คนรักของเธอ

“น้องบีม อย่ามาทำให้พี่กับคุณลุงต้องแตกแยกกัน สิ่งที่น้องบีมคิดอาจจะไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้”

ปรายตาก็หันไปมองหน้าคุณลุงที่ท่านยืนจ้องมองเขาอยู่อีกฝั่ง ซึ่งเขาอ่านสายตาของท่านไม่ออกว่าท่านจะเชื่อเรื่องที่ลูกสาวของท่านพูดหรือไม่

สักพักยังไม่ทันที่ทุกคนจะคลายความสงสัยก็มีกลุ่มชายบอดี้การ์ดที่เป็นชาวต่างชาติเดินเข้าพร้อมกับอาวุธปืนเต็มกำลัง พร้อมเดินไปรับตัวเจ้านายของพวกเขา

ซึ่งเจ้าสัวเห็นก็ตกใจไม่คิดว่า ลูอิสจะมีกำลังคนเยอะขนาดนี้ไหนว่ามันมาแค่คนเดียว แต่นี้มันพาลูกน้องมาเต็มและอาวุธที่ครบมือ

“คุณลูอิสเป็นไงบ้างครับ คุณบีมโอเคไหมครับ”

ลูอิสและแพรรัมภาต่างพยักหน้าให้สัญญานว่าโอเค แต่มีหรือที่คนอย่างนายปกรณ์จะปล่อยให้มันเดินจากไป

“หยุด!! น้องบีมเรื่องสัญญาของคุณลุงกับพ่อของพี่ยังมีอยู่ และหากน้องบีมก้าวเดินออกไปน้องบีมจะต้องเสียใจไปคลอดชีวิตของน้องบีมเอง หากน้องบีมเลือกไอ้ฝรั่งคนนั้น”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น