JJมาวิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น : จัสติน มาเฟีย พัตเตอร์ มาเฟียกับเมียเพลย์บอย เคะท้อง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 327

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2562 02:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

พัตเตอร์ Part

เฮ้อผมเบื่อจังเลยครับทุกคนอีกตั้งสามวันไอ้ตินถึงจะกลับมา    ผมคิดถึงมันจังเลยครับถึงจะโทรคุยกันบ้างแต่มันก็ครั้งละไม่กี่นาที   มันไปทำงานครั้งนี้ผมจะทำตัวเป็นเด็กดีของมันซะหน่อย   ไม่เที่ยวไม่เกเรไปช่วยงานคุณแม่ทุกวัน   ทุกคนคงจะสงสัยนะครับว่าผมไม่มีการมีงานทำหรือไง    ที่จริงแล้วผมก็มีครับ   ผมเป็นถึงรองประธานบริษัทเลยนะ    แต่ไอ้ผัวบ้านั้นมันไม่ยอมให้ผมทำ    มันบอกว่าวันไหนที่มันไปทำงานก็ให้ผมไปนั่งเฝ้ามันก็พอผมนี้อยากจะบ้าตาย  พูดแล้วก็คิดถึงมันอีกแล้วโทรวีดีโอคอลหามันดีกว่าตอนนี้ที่บ้านเราพึ่งจะสองทุ่ม   ทางนั้นคงจะยังเป็นตอนกลางวันอยู่ละมั้งครับ    ผมรอสายสักพักมันก็รับครับ

“ฮัลโฮลตินนน   ทำไรอยู่อ่ะ”   ไม่ได้อยู่ด้วยกันหลายวันเราต้องพูดหวานๆให้มันทนไม่ไหวแล้วรีบกลับมาหาผม

“ก็ทำงานอยู่นะสิ   แล้วนี้มึงอยู่ไหน”  กูอุส่าพูดเพราะด้วยมึงยังมามึงกูอีกนะ

“เขาก็อยู่บ้านนะสิ   เขาจะไปไหนได้ไม่มีตัวอยู่ด้วยเขาคิดถึงคิดถึงงงง”

“ให้มันจริงเถอะมึง   อย่าให้กูจับได้ทีหลังก็แล้วกัน”  ทุกทีกูก็เป็นคนยอมให้มึงจับเองแหละไอ้ผัวโง่

“ไม่ไปไหนหรอกหน่า   เขาจะเป็นเด็กดีตัวรีบทำงานแล้วรีบกลับมานะ”

“เออกูรู้แล้ว   มึงอย่าอ่อยกูให้มากนัก   มึงอยากจะเซ็กโฟนกับกูหรือไงเมีย” มึงนี้พอกูไม่อยู่ด้วยแล้วโยงเข้าเรื่องแบบนี้ตลอด

“ไม่อ่ะ  ไม่ชอบ”

“นายครับคุณซินดี้มารออยู่ข้างล่างแล้วครับ”  ผมคุยกับมันสักพักลูกน้องมันก็มาเรียก    ว่าแต่ซิ้นดี้นี้ใครว่ะ

“ใครคือซินดี้มึงบอกกูมาเลยนะ    อ๋อที่มึงไม่ยอมให้กูไปด้วยเพราะมึงนัดผู้หญิงเอาไว้ใช้ไหมฮะ!!!”  กูเริ่มจะโมโหแล้วนะ

“มึงจะบ้าหรอนั้นลูกสาวของลูกค้ากูเขามาคุยงานกับพ่อเขาเฉยๆ” ลูกค้าอะไรกูไม่เชื่อมึงหรอก

“สงสัยลูกค้าคนนี้ของมึงคงไม่อยากเป็นแค่คู่ค้าแล้วละมั้ง”  

“ลูกค้าจริงๆ   นี้มึงไม่เชื่อใจกูหรอ”

“กูเชื่อใจมึงแต่ไม่เชื่อใจมัน!!!   แค่นี้แหละอารมณ์เสียกูจะไม่เป็นเด็กดงเด็กดีของมึงแล้ว!!”   พูดเสร็จผมก็วางสายทันที     ผมโทรชวนเพื่อนไปเที่ยวแก้เครียดดีกว่า    ว่าแล้วผมก็กดโทรศัพท์โทรหาไอ้ภีมเลยดีกว่า  ผมกับมันนี้เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาลแล้วครับ   เรียกได้ว่าสนิทและรู้เกือบทุกเรื่องรองลงมาจากไอ้ตินเลยก็ว่าได้

“ฮัลโหลไอ้ภีมไปเที่ยวกันวันนี้กูเลี้ยงเอง”

“กูนึกว่าผัวมึงไปทำงานคราวนี้มึงจะเป็นคนดีซะอีก”  ที่แรกกูก็คิดแบบมึงนั้นแหละ

“มันทำให้กูอารมณ์เสีย    กูต้องไปหาที่ระบายอารมณ์บ้างสิว่ะ”

“แต่วันนี้กูไม่ว่างอ่ะมึงโทรมาช้าไปกูมีนัดกับพี่มังกรแล้ว    เอาไว้พรุ่งนี้ก็แล้วกันนะ”  ไอ้เพื่อนเชี้ยเห็นผัวดีกว่าเพื่อนนะมึง

“เออๆ  อย่าลืมนะมึง” ไอ้ภีมไปไม่ได้แล้วคงไม่ต้องโทรให้ไอ้นนท์แล้วหละครับ  เพราะไปสองคนคงไม่สนุก 

ส่วนไอ้นนท์มันไปเพื่อนผมกับไอ้ภีมตอนเรียนมหาลัยปีหนึ่งนี้แหละครับ   วันนี้ไม่ได้ไปไหนแล้วไปนอนดีกว่าฝันดีนะทุกคน 


จัสติน Part

หลังจากที่ผมคุยกับไอ้พัตเมียรักเสร็จ   ผมก็กำลังจะไปทานข้าวกับลูกค้าเป็นการขอบคุณที่ยอมเซ็นสัญญาทำการค้าร่วมกัน   แต่เหมือนจะมีปัญหาหาบางอย่างเกิดขึ้น  เมื่อขนาดที่ผมกำลังคุยกับไอ้พัตอยู่    จู่ๆไอ้ลูกน้องตัวดีก็ได้เอ่ยชื่อหญิงสาวลูกเจ้าของคู่ค้าผมขึ้นให้ไอ้พัตได้ยิน     คอยดูนะครับเดี๋ยวอีกไม่นานไอ้คิงลูกน้องผมต้องโทรมารายงานผมแน่ว่าเจ้านายมันกำลังจะออกไปเที่ยว  ให้ผมนับถอยหลังได้เลย  5 4 3 2 1 0

อ้าวทำไมไม่โทรมาว่ะ   กูโทรไปเองก็ได้ว่ะ   ผมเลยกดต่อสายไปหาไอ้คิงทันที

“คิงวันนี้พัตออกไปเที่ยวไหนหรือป่าว” ผมถามมันไป

“ป่าวนิครับนาย    คุณพัตเตอร์พึ่งขึ้นห้องปิดไฟนอนไปเมื่อกี๊นี้ครับ” ทำไมวันนี้มาแปลก   หรือว่าจะเกิดพายุทอนาโดจะเข้าที่เมืองไทยหรือป่าวครับเนี่ยที่ไอ้พัตยอมง่ายๆแบบนี้   

“เออ  งั้นแค่นี้แหละ” ผมก็วางสายจากไอ้คิงแล้วก็เตรียมตัวไปทานข้าว 

“นายครับวันนี้มิสเตอร์ไมเคิลไม่ได้   คุณซินดี้แจ้งว่าท่านไม่สบาย” นั้นไงผมคิดไว้แล้วว่าสองพ่อลูกนี้เตรียมจะจับตัวเองใส่ตะกร้าล้างน้ำมาให้ผมแน่     ดีนะครับผมสืบเบื้องลึกเบื้องหลังของลูกค้ามาก่อนไม่งั้นคงได้เสร็จสองพ่อลูกนี้แน่  

“งั้นไปกันเถอะเราจะได้จบๆภารกิจนี้สักที    จะได้รีบกลับไปนอนกอดเมีย”  ใช่ครับงานผมจะเสร็จแล้วครับพรุ่งนี้คงกลับไทยได้    ไม่ต้องถามนะครับว่าทำไมเสร็จเร็วกว่ากำหนด   ก็เพราะไอ้เมียตัวดีมันโทรมายั่วผมทุกวันนะสิครับ   ผมเลยต้องเร่งทำงานแล้วกลับไปจัดการมันสักหน่อย 

“สวัสดีครับคุณซินดี้    คุณไมเคิลไม่มาด้วยหรอครับ” ผมทำทีเป็นถามเธอไปยังงั้นแหละครับ

“ไม่ค่ะ  คุณพ่อท่านไม่สบายกะทันหัน” กะทันหันจริงๆครับ 

“ผมว่าเรามาสั่งอาหารกันดีกว่านะครับ” ผมกับเธอก็สั่งอาหารมาทานตามมารยาท   

“ซินดี้ว่าเรามาดื่มไวน์ฉลองกันหน่อยนะคะ    น้องเอาไวน์มาเลย”  ว่าแล้วเธอก็บอกเด็กเสริฟเอามาให้  

“นี่ค่ะของคุณ”  เตรียมการมาดีไปอีกครับ   

“วันนี้คุณซินดี้มายังไงหรอครับ” ผมถามเธอไป

“มากับลูกน้องคุณพ่อนะคะ” เอาลูกน้องมาด้วยก็ดี

“พวกเขาอยู่ตรงไหนเหรอครับ   ผมเจอคราวหน้าจะได้จำได้” 

“อยู่ทางนั้นค่ะ”  ผมใช่จังหวะที่เธอหันไปชี้บอกว่าลูกน้องของเธออยู่ที่ไหน   ทำการสลับแก้วทันที   หึหึไม่ได้แอ้มผมหรอกบอกเลย   จะใช่แผนตื้นๆแบบนี้มาจัดการผมบอกได้เลยควรไปเรียนมาใหม่หึหึ   จากนั้นพวกเราก็ดื่มกันสักพักเธอก็หลับไป   ผมก็เลยเรียกลูกน้องผมที่ยืนรออยู่ให้เข้ามาหาผม

“เดินไปบอกลูกน้องของเขาทีว่าเจ้านายเขาเมาจนหลับคาโต๊ะอาหารแล้ว    ให้พวกมันมาพาเธอกลับไปฉันจะได้พักผ่อนสักที” ผมสั่งลูกน้องออกไป   แล้วเดินขึ้นห้องพักทันที

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น