my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.38 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย (2)

ชื่อตอน : EP.38 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2558 21:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.38 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย (2)
แบบอักษร

 

 

 

 

 

          "ดรีฟ วาดีใจจังที่เจอดรีฟอีก" เอวาพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ที่พื้นคือดรีฟเลยพยักหน้าให้ลูกน้องเข้าไปช่วยดรีฟและต่อต้านที่นั้งอยู่ที่พื้นให้ลุกขึ้น

 

 

          "เราไปกันเถอะ" ดรีฟหันไปบอกกับต่อต้านเมื่อเห็นว่าคนที่ต่อต้านชนเป็นใคร

 

 

          "ขอตัว" ดรีฟพูดกับเอวาเพื่อรักษามารยาทก่อนจะเก็บของที่พื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

 

 

          "แล้วนี่ดรีฟมากับใคร ไม่คิดจะแนะนำให้วารู้จักบ้างเหรอ" เอวาถามดรีฟเมื่อเห็นว่าดรีฟเอาแต่สนใจแต่คนที่ล้มอยู่ที่พื้น

 

 

          "จำเป็น" ดรีฟถามเอวาแต่ก็ไม่ได้หันหน้ามาคุยกับเอวาดรีฟยังคงตั้งหน้าตั้งตาเก็บของที่พื้น

 

 

          "อันที่จริง ก็ไม่จำเป็นหรอก" เอวาพูดพร้อมกับเดินเข้ามาหาดรีฟช้า ๆเมื่อเห็นว่าดรีฟเก็บของเสร็จแล้ว เอวารู้จุดอ่อนของดรีฟเอวารู้ว่าต้องทำยังไงกับดรีฟ เอวาถึงจะได้ในสิ่งที่อยากได้

 

 

          "เพื่อน มากับเพื่อนพอใจรึยัง" ดรีฟพูดออกมาในที่สุด และนึกสมน้ำหน้าตัวเองในใจที่ไม่เคยเอาชนะสายตาคู่นั้นของเอวาได้เลย

 

 

          "หวังว่าเราคงจะได้เจอกันอีกนะดรับพี่ดรีฟ จุ๊บ" เมื่อได้คำตอบที่ตนพอใจเอวาจึงรั้งคอดรีฟลงมาและจูบแก้มดรีฟเบา ๆ ก่อนจะเดินจากไป

 

 

          "ปึก" ต่อต้านเหวี้ยงถุงใส่ของที่ลูกน้องของเอวายืนให้ถือตอนที่ช่วยดรีฟเก็บของที่พื้นใส่ดรีฟอย่างแรงและเดินหนีดรีฟในทันที เพื่อแสดงให้ดรีฟเห็นว่าตอนนี้ต่อต้านกำลังไม่พอใจที่ดรีฟเอาแต่สนใจผู้ชายคนนั้น และทำเหมือนกับว่าต่อต้านไม่มีตัวตน

 

 

          "ต่อ ต่อ  รอก่อนฟังกูก่อน" ดรีฟยืนนิ้งอยู่กับที่เมื่อโดนเอวาจู่โจมโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวแต่ก็มาได้สติเมื่อต่อต้านเหวี้ยงของใส่

 

 

          "มีอะไรต้องฟังกูเป็นคนฟังภาษาคนรู้เรื่องที่มึงพูดมาเมื่อกี้กูเข้าใจ" ต่อต้านตอบดรีฟและนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ต่อต้านไม่พอใจดรีฟ ปากก็บอกว่าอยากดูแลต่อต้าน อยากเป็นพ่อของลูก แต่ดรีฟกลับไม่กล้าบอกคนอื่นว่าดรีฟเป็นอะไรกับต่อต้าน

 

 

          "กูไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น" ดรีฟวิ่งไปดักหน้าต่อต้านและพูดกับต่อต้านด้วยความใจเย็นเพราะดรีฟรู้ตัวว่าคราวนี้ตัวเองผิดเต็ม ๆ

 

 

          "มึงรู้จักมันใช่ไหม" ต่อต้านถามดรีฟและพยายามบังคับไม่ให้เสียงของตัวเองสั่น

 

 

          "อืม" ดรีฟตอบ

 

 

          "และถ้าให้กูเดามึงกับมันคงรู้จักกันอย่างลึกซึ้งเลยสินะ" ต่อต้านยังคงถามต่อ เพราะถ้าเป็นแค่เพื่อนคงไม่ทำกันถึงขนาดนั้น

 

 

          "เอวาเป็นแฟนเก่ากู" ดรีฟบอกกับต่อต้านเพราะดรีฟคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

 

 

          "ทำไมมึงไม่เคยบอกกู" ต่อต้านถามดรีฟ และคิดว่าต่อต้านยังรู้จักดรีฟน้อยเกินไปจริง ๆ ต่อต้านไม่เคยรู้จักผู้ชายที่ชื่อดรีฟเลย เพราะดรีฟกับต่อต้านไม่เคยได้พูดคุยกันดี ๆ

 

 

          "กูไม่มีโอกาสได้บอก เราสองคนไม่ได้เหมือนกับคนรักทั่วไปนะมึง เราไม่เคยได้ศึกษานิสัยของกันและกันไม่เคยได้เรียนรู้สิ่งที่อีกฝ่ายชอบหรือไม่ชอบ แค่คุยกันดี ๆ เราก็ยังไม่เคยทำเลย" ดรีฟพูดออกมา

 

 

          "นั้นสินะ มึงกับกูไม่เคยพูดดี ๆ ไม่เคยศึกษานิสัยใจคอ เหมือนที่คนอื่นเขาทำกัน เราเคยแต่ศึกษาเรื่องบนเตียง" ต่อต้านพูดประชดดรีฟเมื่อได้ยินสิ่งที่ดรีฟพูด

 

 

          "ต่อต้านคือกู" ใช่ สิ่งที่ต่อต้านพูดทุกอย่างเป็นความจริง เขาเป็นคนผิดเองผิดมาตั้งแต่แรก

 

 

          "มึงคิดว่ากูอยากมีชีวิตแบบนี้มากนักหรือไง กูอยู่ของกูดี ๆ มึงเขามาในชีวิตกูทำไม ทำกับกูอย่างนี้ทำไม ถึงกูจะเป็นแบบนี้ ไม่ปกติในสายตาของคนอื่น เป็นแค่คนผิดเพศแต่กูก็มีหัวใจ กูมีสิทธิ์เลือกคนที่กูรัก แต่มึงกลับมายัดเยียดมันให้กับกูมึงมีสิทธิ์อะไรฮะ บอกกูทีว่ามึงมีสิทธิ์อะไร" ต่อต้านระเบิดอารมณ์ใส่ดรีฟ

 

 

          "เอาของไปเก็บที่รถแล้วก็กลับบ้านไปเลยกูอยากอยู่คนเดียว" เมื่อเห็นว่าดรีฟเอาแต่เงียบไม่ยอมตอบต่อต้านเลยเอยปากไล่ดรีฟ

 

 

          "แต่กู" ดรีฟไม่อยากปล่อยต่อต้านไว้คนเดียวแต่ก็พูดอะไรไม่ได้

 

 

          "ไม่ได้ยินรึไงกูบอกว่ากูอยากอยู่คนเดียวฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง" ต่อต้านพูดขึ้น

 

 

          "ถ้ามึงจะกลับเมื่อไหร่ก็โทรตามกูล่ะกัน" ดรีฟพูดทิ้งท้ายก่อนจะยอมกลับบ้านแต่โดยดี

 

 

          หลังจากที่ต่อต้านกลับมาจากห้างต่อต้านก็ตรงขึ้นห้องทันที และดูเหมือนว่าต่อต้านจะอารมณ์ไม่ดีไม่ว่าใครก็เข้าหน้าต่อต้านไม่ติด

 

 

          "ออกไป ออกไป บอกให้เอาออกไปไง บอกว่าไม่กิน ไม่กินฟังไม่รู้เรื่องหรอฮะ" ต่อต้านเอยปากไล่แววสาวใช้คนสนิทของตน เมื่อแววยกอาหารเย็นเข้ามาให้ ไม่ใช่ว่าต่อต้านไม่หิวแต่ต่อต้านรู้ดีว่าอาหารที่แววเอามาให้เป็นฝีมือของดรีฟ ต่อต้านจึงพาลไปทั่วเพราะโมโหดรีฟ

 

 

          "กินหน่อยเถอะนะค่ะ ปานนี้คุณหนูน้อยหิวแย่แล้ว" แววพยายามกล่อมต่อต้านให้กินข้าวเพราะดูสีหน้าต่อต้านไม่ค่อยดีนัก

 

 

          "บอกให้ออกไปไงแวว ชั้นไม่อยากกินได้ยินไหมว่าไม่อยากกิน" ต่อต้านพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

 

 

          "ก็ได้ค่ะไม่กินข้าวก็ได้ค่ะ แต่คุณทานนมสักแก้วนะค่ะเดี๋ยวแววลงไปเอามาให้" แววเห็นว่าต่อต้านไม่ยอมกินข้าวเลยคิดว่ากินนมสักแก้วก็ยังดี

 

 

          "ก็ได้" ต่อต้านยอมแววเพื่อตัดความรำคาญ

 

 

          "เป็นไงบ้าง" ดรีฟถามแววทันทีที่เห็นว่าแววเดินเข้ามาในครัว

 

 

          "พี่ดรีฟไปทำอะไรให้คุณเธอโกรธค่ะเนี่ย เธอถึงอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แถมไม่ยอมทานข้าวอีกตาหาก แววเป็นห่วงคุณเธอจริง ๆ แววเห็นเธอสีหน้าไม่ค่อยดีเลย ไม่ว่าแววจะกล่อมยังไงคุณเธอก็ไม่ยอมแตะข้าวเลยสักนิด แววเลยขอให้เธอทานนมสักแก้ว" แววพูดพร้อมกับรินชงนมอุ่น ๆ ให้กับต่อต้าน

 

 

          "งั้น แววไปเอานมให้คุณต่อเถอะ คงต้องรอคุณหมอก้างกลับมาแล้วค่อยว่ากัน" ดรีฟบอก เวลานี้คงมีแต่หมอก้างเท่านั้นที่จะกล่อมต่อต้านได้

 

 

          "ได้ค่ะ งั้นแววไปก่อนนะค่ะ" แววบอกพร้อมกับเดินออกไป

 

 

          "โอ๊ย" ต่อต้านบิดตัวเองไปมาบนเตียงเพราะรู้สึกปวดท้อง อันที่จริงต่อต้านเริ่มปวดท้องแปลก ๆ ตั้งแต่ตอนล้มที่ห้างแต่อาการไม่รุ่นแรงนักต่อต้านจึงคิดว่าไม่เป็นอะไร

 

 

          "คุณหนูค่ะ คุณหนูเป็นอะไรค่ะ" แววรีบวิ่งเข้ามาหาต่อต้านในทันทีเมื่อเปิดประตูห้องเข้ามาและเห็นต่อต้านบิดตัวไปมาบนเตียง

 

 

          "ปวดท้อง ผมปวดท้อง" ต่อต้านบอกแววพร้อมกับเอามือกุมท้องของตนไว้แน่น

 

 

          "ว้าย เลือด อย่าพึ่งเป็นอะไรนะค่ะคุณ เดี๋ยวแววไปตามคนมาช่วย" แววร้องจนเสียงหลงเมื่อเห็นเลือดไหลออกมาตามหว่างขาของต่อต้าน

 

 

อย่าพึ่งเป็นอะไรนะลูก แม่ขอโทษแม่ไม่ดีเอง อย่าพึ่งเป็นอะไรนะ อยู่กับแม่ก่อน

 

 

 

 

 

เค้าจะพยายามมาอัพให้บ่อยขึ้นนะ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_38.png

 

 

 

 

ความคิดเห็น