Paper Town

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep 3 เจ้าสมุทร X นาร์เนีีย

ชื่อตอน : Ep 3 เจ้าสมุทร X นาร์เนีีย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2562 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 3 เจ้าสมุทร X นาร์เนีีย
แบบอักษร

@ ห้องรับแขกชั้นล่างของบ้าน

ในขณะที่ฮุนกับเหมยลี่ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เจ้าสมุทรกับเจ้าวายุก็คุยกัน

“ไอ้สมุทรมึงหิ้วโรสซี่มาเอาที่บ้านทำไม ถ้าแม่รู้มึงโดนแน่” เจ้าวายุเอ่ยบอกเจ้าสมุทรเพราะแม่เหมยลี่เคยย้ำนักย้ำหนาว่าห้ามพาผู้หญิงมานอนที่บ้านเด็ดขาด นั้นคือเหตุผลว่าทั้งเจ้าสมุทรและเจ้าวายุจึงมีคอนโดเป็นของตัวเอง ซื้อไว้ซั้มหญิงนั่นเอง จอบอ

“มึงก็อย่าบอกแม่สิวะ ไอ้ห่านี่” จ้าสมุทรเอ่ยกลับไป ก่อนจะพูดกลับไปอย่างจ้าเล่ห์ว่า “ก็ต้อนรับคู่หมั้นกูไง หึ” แล้วแสยะยิ้ม

ความจริงเจ้าสมุทรรู้ว่านาร์เนียไม่ใช่คนใช้ เพราะก่อนที่พ่อกับแม่จะออกจากบ้านพวกท่านบอกเขาแล้วว่าวันนี้นาร์เนียจะมาและให้คุยกับน้องดีๆ แต่นั่นมันไม่ใช่สไตล์ของเจ้าสมุทรเลย เขาจึงเลือกวิธีรับน้องแบบนี้

“แผนหรอ?” เจ้าวายุถาม

“ก็เออดิวะ จะได้ถอนหมั้นไป หน้าตาแม่งโคตรจืดชืด กูเห็นแล้วโคตรรำคาญตาเลยวะ” เจ้าสมุทรตอบด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดและหัวร้อน

“มังกรสองตัวกำลังคุยอะไรกันอยู่” ฮุนทักลูกชายทั้งสองก่อนที่จะนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ ที่นั่งประจำของคุณพ่อล่ะ เขาชอบเรียกลูกชายว่ามังกรเพราะมันฟังดูยิ่งใหญ่และมีพลังอำนาจ

“เรื่อยเปื่อยครับป๊า” เจ้าสมุทรตอบ

“น้องละ อยู่ไหน เจ้าสมุทรเจอน้องหรือยัง” เหมยลี่ที่ลงมาทีหลังรีบถามแล้วหย่อนก้นนั่งลงข้างๆคุณสามีที่รัก

“นั่นไง หนูนาร์เนียเดินลงมาแล้ว” ฮุนพูดทำเอาทุกคนหันไปมองนาร์เนีย

“สวัสดีค่ะคุณลุงฮุน คุณป้าเหมยลี่ พี่เจ้าวายุ แล้วก็พี่เจ้าสมุทร” เธอยกมือไว้พวกเขาทั้งหมดและหลบสายตาของเจ้าสมุทร

“เนี่ยหรอครับนาร์เนียคู่หมั้นของผม นึกว่าคนใช้คนใหม่ซะอีก” เจ้าสมุทรพูดออกมาอย่างรำคาญใจ พร้อมทั้งชำเลืองมองด้วยสายตาที่ดูหมิ่น

“ตายแล้ว ไปว่าน้องเป็นคนใช้ได้ยังไง นั่นคู่หมั้นเรานะ” เหมยลี่รีบดุลูกชาย อันที่จริงนาร์เนียดูไม่เหมือนคนใช้เลยสักนิด เธอดูเป็นหญิงสาวน่ารักสมวัย แต่คงจะไม่ถูกใจลูกชายเพราะพวกผู้หญิงที่ลูกควงต่างแต่งหน้าจัด ใส่ชุดรัดรูป โชว์นู้นโชว์นี้

“ก็หน้าเหมือน” เจ้าสมุทรพูดออกมาอย่างไม่สนใจ

“เจ้าของมึงมาแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ” เจ้าวายุอดไม่ได้ที่จะแซว ที่เห็นคู่แฝดของตัวเองกลายเป็นเสือมีกระดิ่ง

“ค_ย มึงหยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้เลย!” เจ้าสมุทรชี้หน้าเจ้าวายุแล้วพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์

“พอๆๆๆๆ อย่าหยาบคายต่อหน้าแม่!!!” เหมยลี่ขึ้นเสียงเมื่อลูกชายต่างไม่สุภาพ เธอสงสารนาร์เนียที่เอาแต่นั่งเงียบเหมือนคนเป็นใบ้

“คร๊าบบบบบบบ”

“คร๊าบบบบบบบ”

ทั้งคู่ตอบกลับมาพร้อมกัน

“สองคนนี้เจอกันแล้วนะ เป็นไง โอเคมั้ย?” เหมยลี่ถามนาร์เนียเพราะฟังจากที่เจ้าสมุทรพูดแปลว่าพวกเขาทั้งคู่น่าจะเจอกันแล้ว

“เออ…..” นาร์เนียกระอักกระอ่วนไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดีเพราะสิ่งทีเธอได้เห็นนั้นมันช่างไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้จริงๆ

“บางทีนาร์เนียอาจจะไม่อยากแต่งงานกับผมแล้วก็ได้” เจ้าสมุทรรีบพูดพร้อมทั้งยิ้มหวานที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจให้นาร์เนีย เพราะสิ่งที่เธอเห็นคงจะทำใจลำบาก

“ยังไงก็ต้องแต่ง เจ้าสมุทรถ้าวันนั้นไม่ได้น้องแม่คงจะเสียลูกไปแล้ว” เหมยลี่รีบดึงดร่ามา เธอน้ำตาคลอและรู้สึกขอบคุณนาร์เนียตลอดมาที่วันนั้นได้ช่วยลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเอาไว้ อีกทั้งพ่อแม่ของนาร์เนียยังเป็นเพื่อนสนิทของเธอในวัยเด็กอีกด้วย

“คร๊าบบบบ ผมจำได้ครับ เธอคนนี้คือผู้มีพระคุณ” เจ้าสมุทรตอบแล้วเน้นเสียงคำว่า ‘เธอคนนี้คือผู้มีพระคุณ’

“ดี อย่านึกนะว่าแม่ไม่รู้ว่านิสัยเราเป็นยังไง” เหมยลี่พูดแล้วมองดุๆไปที่เจ้าสมุทรอย่างรู้ทัน

“เจ้าชู้สัส” เจ้าวายุเสริม

“เราด้วยเจ้าวายุ” เหมยลี่มองดุไปที่ลูกชายอีกคน

“โดนเลย” เจ้าวายุพูด

“อีกไม่กี่วันมหาวิทยาลัยก็จะเปิดแล้ว เจ้าสมุทรเราจะต้องเอาน้องไปด้วย ดูแลน้องให้ดีละ” เหมยลี่สั่ง

“ครับ จะดูแลให้ดีเลยแหละ หึ” เจ้าสมุทรรับปาก แต่น้ำเสียงของเขากลับทำให้นาร์เนียหวั่นใจเพราะเธอคิดว่ามันจะไม่เป็นอย่างที่เขาพูดหรอก

#ใช่นาร์เนียเธอคิดถูก

…………………………

@ ทางไปมหาลัย

เอี๊ยดดดด*!!*

“เบรคทำไมคะ” ฉันถามพี่เจ้าสมุทรออกไปเพราะอยู่ดีๆเขาก็เบรกกะทันหันจนฉันหัวเกือบทิ่ม

“ลงไป ยัยสัตว์ป่า แล้วถ้าใครถามว่าเธอเป็นอะไรกับฉัน ตอบไปว่า ลูกคนใช้ที่บ้าน ห้ามพูดเด็ดขาดว่าเธอคือคู่หมั้นของฉัน” พี่เจ้าสมุทรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน จนฉันอ้าปากหวอ มันจุกจนพูดไม่ออก สัตว์ป่าอย่างนั้นหรอ? ทำไมเขาถึงได้กล้าว่าฉันขนาดนี้นะ

“ทำไมต้องบอกอย่างนั้นละคะ” ฉันถามเสียงสั่น 

“ดูฉัน แล้วก็…สารรูปของเธอด้วย” พี่เจ้าสมุทรชี้ที่ตัวเองแล้วก็ชี้ที่ตัวฉัน สายตาที่พี่เจ้าสมุทรมองมาที่ฉันมันไม่ค่อยดีสักเทาไร ไม่ซิ พูดว่าขยะแขยงถึงจะถูก ถามจริงว่าฉันที่นั่งอยู่ตรงนี้มันไม่ใช่คนหรือไงถึงได้รังเกียจกันขนาดนี้

“….” น้ำตาเอ่อล้นเต็มสองตาแล้วฉันก็ก้มไปมองสภาพตัวเองอย่างเจ็บปวด

“ถ้าบอกว่าเธอเป็นคู่หมั้น คนอื่นต้องคิดว่าฉันตาต่ำ เอาไม่เลือกแน่ๆ”

“….” นิ่งเหมือนร่างที่ไร้วิญญาณ เพราะความเป็นคนของฉันมันได้ตายไปกับพูดร้ายๆของพี่เจ้าสมุทรไปแล้ว

“ลงไปซิ! ดีเท่าไหร่แล้วให้ติดรถมา” พี่เจ้าสมุทรตะคอกเสียงดังจนฉันสะดุ้งและกลัวจนตัวสั่น

“ฮึก….ฮือๆๆ” ฉันทนไม่ไหว คำพูดคำจาของเขามันร้ายเกินทน

“ยังไม่ลงไปอีกยัยหน้าจืด!! หึ ขอโทษด้วยนะที่ต้องพูดแบบนี้ทั้งๆที่มันไม่ใช่ความผิดของฉัน ก็เธอดันเกินมาขี้เหร่เองนิ หัดรับความจริงซะบ้างจะได้ไม่บ่อน้ำตาแตก น่ารำคาญจริงๆ” 

เขาไม่เพียงแค่พูดทำร้ายจิตใจของฉันแต่ยังปลดเบลท์และผลักฉันลงจากรถอย่างไม่ใยดีจนฉันแทบล้มลงไปกองที่ถนน โชคดีที่ไม่มีรถผ่านมาสักคันไม่งั้นฉันคงกลายเป็นศพไปแล้วละ หลังจากนั้นพี่เจ้าสมุทรกับขับรถไปเลย แทบเฉี่ยวฉันแหนะ

ฉันมองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอรถแท็กซี่หรือวินมอไซค์สักคัน แล้วฉันก็เข้าใจว่าทำไม พี่เจ้าสมุทรคงจะเลือกซอยเปลี่ยวๆที่ไม่มีคนสัญจรเพราะจะได้ไม่มีคนเห็นฉันกับเขาอยู่ด้วยกัน อย่างว่าเนอะคนเคยควงแต่นางแบบดังๆดาวมหาลัยสวยๆคงทำใจลำบากที่ยัย…(มันจุกทุกทีที่ได้ยินเขาพูดคำนี้)ผู้หญิงขี้เหร่อย่างฉันเป็นคู่หมั้นของเขา ไม่เป็นไรหมั้นได้ก็ถอนได้เพราะฉันเองก็อยากอยู่กับคนที่รักฉัน ฉันที่เป็นฉัน มันต้องมีสักคนแหละหน่า หรือไม่ก็โสดอย่างเฉิดฉายไปเลย

ฉันหยิบไอโฟนขึ้นมาเปิด gps นำทาง แล้วเดินเท้าไปมหาลัย สามกิโลเมตรเอง ชิวๆ (ชิวพ่อง ฮือออๆ) แล้วฉันก็ถึงมหาลัยพร้อมกับคราบน้ำตาบนใบหน้าและการเข้าเรียนสายในคาบเช้า

ตลอดทางที่เดินมา ฉันคิดอย่างหนักว่า พรุ่งนี้ฉันจะซื้อรถขับ (ถึงแม้ว่าวันนี้จะยังขับไม่เป็นก็ตาม)จะไม่มากับผู้ชายใจรร้ายคนนี้อีกแล้ว 


# นางเอกของไรท์ถูกทิ้งไว้กลางทางซะงั้น น่าสงสารนางเนอะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น