นินนารถ

ขอบคุณคนอ่านทุกๆคน ที่เข้ามาอ่านนิยายของนินนารถค่ะ..นิยายหลายเรื่องผ่านไปสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง เหมือนกับข้าวที่เรากิน คงจะไม่ถูกปากทุกวัน ก็คงคละๆกันไป..ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ชื่อตอน : เมีย! (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 45

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 06:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
เมีย! (อัพครบ)
แบบอักษร

​เช้าวันต่อมา

​บทรักยามเช้าเริ่มขึ้นเมื่อค่อนรุ่ง เพิ่งจะจบลงไปเมื่อครู่ ธนาตระกองกอดเมียไว้แนบอก เพราะคนตัวเล็กตัวสั่นสะท้าน เหมือนว่าเธอจะหนาวเหน็บ เขาไม่น่าจะรีบร้อนขนาดนั้นเลย แต่เพราะเมียท้าทายเลยทีเดียว คุณหนูแอนนี่เลยหลงกลคนเจ้าเล่ห์จนได้

"จุ๊ฟ อรุณสวัสดิ์ครับเมีย"เขายิ้มใส่ตาเธอ หญิงสาวไหววูบ ซุกตัวเปล่าเปลือยอยู่ในวงแขนเขา

"อื้อ..อย่ามองเค้าแบบนั้นนะ"

"มองยังไงหรอ ฟอดดด ลุกไหวมั้ยถ้าไม่ไหวก็นอนต่อ เดี๋ยวพี่จะไปหาอะไรมาให้กิน จะบริการเมียถึงเตียงเลย"มือนุ่มนิ่มลูบไล้ที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นเบาๆ

"เราแต่งงานกันแล้วหรือคะ?"

"ชัวร์..เมื่อวานถ้าไม่กลัวเสียมารยาทนะ พี่อยากจะไล่คนพวกนั้นไปให้หมดเลย

"เสียมารยาทนะคะ"

"ก็อยากอยู่กับเมียนี่นา จุ๊ฟๆพี่รักแอนนี่ รักสุดหัวใจถ้าตอนนี้นะ เจ้าตัวเล็กจะมาพี่ก็ไม่หวั่นแล้ว"

"อือ..จะมาเร็วขนาดนั้นเลยหรอคะ แอนนี่ยังอยากไปเที่ยวกับพี่ธนาอยู่นี่คะ เราจะไปสวนส้มกันแอนนี่อยากเห็นค่ะ จะได้บอกให้ลูกรู้ว่าพ่อเป็นเขาไม่ธรรมดา"

"ใช่ไม่ธรรมดาแน่นอน"ร่างสูงขยับลงเบื้องล่างแต่ถูกมือเล็ก บิดเข้าที่หูเขาเต็มแรง

"โอ้ยย..ที่รักอะไรครับ? พี่แค่จะดูว่าเมียเจ็บตรงไหนหรือเปล่าต่างหาก ขอสามีดูหน่อยนะครับคนดี"

"อื้อ..ดะ-ดูอย่างเดียวนะคะ"

"ครับ..แต่ไม่สัญญานะ เพราะถ้าเมียเจ็บสามีก็ต้องรักษาให้เมียหาย นิดเดียวนะคนดี"

ชายหนุ่มถลกผ้านวมผืนหนาออก เรือนร่างเปล่าเปลือยของเมีย มีรอยรักที่เขาฝากไว้หลายจุด เห็นรอยแล้วช่างหน้าสงสารเธอนัก เขาไม่น่าเอาแต่ใจเลย ปล่อยให้ความหื่นกระหายครอบงำ

"ที่รัก...อ้ะ จะทำอะไรคะ?"

"ก็ดูแลเมียอย่างใกล้ชิดไงครับ"หญิงสาวไม่อยากเชื่อ ว่าสามีจอมหื่นจะทำตามที่พูด ลมหายใจร้อนเร่าของเขา เป่ารดอยู่เรียวขาขาวของเธอ 

"อึ้ยย..ไหนบอกแค่ดูไงคะ แบบนี้ไม่เอาแล้ว อ้ะ"

ชายหนุ่มซุกหน้าเข้าหากลีบกุหลาบ แสนงาม แต่ตอนนี้เหมือนจะบวมแดงมากขึ้น เขาอยากบรรเทาความเจ็บปวดนั้น ให้เธอได้ทุเลาลงเหลือเกิน แต่เท่าที่เคยได้ยินมา หนามยอกก็ต้องเอาหนามบ่ง ต้องบรรเทาด้วยสิ่งนั้น ลิ้นอุ่นเริ่มปาดเลียไปทั่ว ทั้งซอกซอนเข้าไปที่เรียวขา ก่อนจะวกเข้าหากลีบเนื้ออวบ แต่ตอนนี้บวมเป่งเขาไล้ปลายลิ้นกวาดเลียอย่างอ่อนโยน

หญิงสาวเริ่มส่ายสะโพกหนี แต่คนตัวโตไวกว่าเขากดล็อกสะโพกเธอเอาไว้ ก่อนจะส่งเรียวลิ้นชอนไชเข้าไปถึงแอ่งน้ำหวานด้านใน หญิงสาวครวญครางปริ่มจะขาดใจ เขายิ่งเพิ่มแรงรุกเธอหนักขึ้น จากความเจ็บเปลี่ยนเป็นความเสียวสะท้านแทน

"อ้ะ..พี่ธนา"

"ครับเมียจ๋า ให้ผัวหยุดมั้ย?"

"อื้ม..อย่านะคะ อย่าหยุดค่ะที่รัก อ้ะๆๆ เสียวอือ..พะ-พี่ธนา อ้าสส์ เสียวค่ะ อ้ะๆๆ อร้ายยยย อ้าาา ซี้ดดดด อ้าาาา"เสียงครางอย่างเสียวซ่าน เมื่อเขาปลุกเร้าเธอหนักขึ้น ร่างสาวแอ่นโคงขึ้นมาจนสุด เมื่อเธอพบจุดที่เธอพบกับความสุขจนล้นหลือ

"เสร็จแล้วใช่มั้ยคนดี?"หญิงสาวมองค้อนสามีอย่างเอียงอาย แต่เขากลับชอบเวลาเธออายแบบนี้

"ฟอดด คืนนี้ค่อยลุยอีกก็ได้ พี่สงสารเมียครับ"

"แล้วเมื่อกี้ละคะ สงสารแล้วหรือคนบ้า น่าอายที่สุดเลยค่ะ"ชายหนุ่มอึ้งเล็กน้อย มันก็จริงอย่างเธอพูด 

"ก็เขาอยากอยูใกล้เมียเหมือนกันนี่ครับ อยากได้กำลังใจอ่ะ?"

"จะไปรบหรือไงคะ ถึงต้องการกำลังใจจากเมียมากมายขนาดนั้น แอนนี่อยากอาบน้ำอีกค่ะ"

"ครับ..เมียจ๋าเชิญขอรับ"เขาช้อนร่างบางขึ้นในวงแขน ก่อนจะพาเธอเดินเข้าห้องน้ำไป หญิงสาวรู้สึกอบอุ่น ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาคือผู้ชายที่ไปซื้อแหวนเพชร แต่แล้วเขาก็ได้ครอบครอง ทั้งตัวและหัวใจเธอ

​2 ชั่วโมงต่อมา

​ทุกคนมองตากันปริบๆ ที่เห็นคู่แต่งงานใหม่ควงคู่กันเพิ่งจะมา หวังว่าทั้งคู่คงจะจะมีความสุขที่ได้มีเวลาได้อยู่ด้วยกัน ครอบครัวก็หวังว่าคงเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด

"อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน ตัวเล็กตื่นนานยังครับ"

"หลับสบายมั้ยลูก?"

"ดีค่ะแม่..เจ้าตัวแสบตื่นแต่เช้าเชียว"

"ค่ะ..หนูให้เบนจี้สมมติ ว่าเป็นดุ๊กดิ๊กค่ะคุณอาลุงธนา หนูคิดถึงพี่ดุ๊กดิ๊กจัง ป่านนี้จะนอนหรือยังนะ?"

"ให้ทายค่ะ หนูว่าเขาจะนอนหรือยังคะ?"

"อืม..หนูไม่รู้ค่ะ ว่าหมานอนตอนไหน ป่านนี้คงนอนแล้วมั้งคะ?"

"ยังมั้งลูกเพิ่งจะหัวค่ำเอง แล้วตอนนี้ดุ๊กดิ๊กคงกำลังกินกล้วยอยู่ละมั้ง"แม่ใหญ่ลูบหัวหลานสาวตัวน้อยด้วยความเอ็นดู

"หนูว่าคงไม่มีใครดูหมาแน่ๆเลยค่ะ ป่านนี้ดุ๊กดิ๊กต้องมองถนนอยูแน่ๆเล้ย"เด็กน้อยจินตนาการ

"แล้วทำไมต้องมองถนนล่ะ มันคืออะไรหรอ?"

"ก็เหมือนหนูรอแม่จ๋ากลับจากตลาดไงคะ หนูก็จะมองถนนหน้าบ้าน รอว่าเมื่อไหร่แม่จะกลับ"คำพูดเพียงเท่านั้น ทำเอาผู้ใหญ่สะเทือนใจเป็นที่สุด

​"ตัวเล็กพี่จะไปพาดุ๊กดิ๊กกลับมาบ้านเรา"

​"พี่แพททำไม่ได้หรอกค่ะ"ปากก็พูดไป แต่มือยังสาละวนอยู่กับของเล่น

"ทำไมล่ะ พี่เอามาได้ก็แล้วกัน"

"คุณอาบอกว่าพามาไม่ได้หรอกค่ะ หมาขึ้นเครื่องบินไม่ได้"

"เอ้า..แล้วเขาจะส่งหมาไปขายทั่วโลกได้ยังไงเล่า มันต้องมีทางสิพี่จะทำให้ดู"แพทริคสงสารหลานสาวเหลือเกิน วันๆบ่นหาแต่สุนัขตัวโปรด

"ก็ปะป๋าบอกแล้วไง ว่าจะหาตัวใหม่มาให้"

"หนูว่าไม่เหมือนดุ๊กดิ๊กหรอกค่ะ"

"ไม่เหมือนยังไงลูก ย่าว่าหมาก็เหมือนกันทุกตัวนั่นแหละ มีหูมีตามีจมูกมีปาก แล้วมันก็เห่าได้เหมือนกันนะ"เด็กหญิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันมามองคุณย่า ทุกคนตกตะลึงว่าหลานสาวจะพูดอะไรต่อ

"แต่นิสัยจะไม่เหมือนค่ะ"

​"อุ้ยยตาย..มันยังไงลูก ไหนเล่าให้ย่าฟังหน่อยสิจ๊ะ หนูพูดเหมือนกับรู้จักเจ้าดุ๊กดิ๊กดีอย่างนั้นแหละ"

​"ไหนบอกคุณย่าสิลูก ว่าหนูรู้จักเจ้าดิ๊กดีแค่ไหน?"พิมพ์ย้ำถาม

"ก็พี่ดุ๊กดิ๊กจัะรักหนูไงคะ แล้วเวลาหนูเกาคางให้ก็จะกระดิกหางไปมา ไม่รังแกเด็กหรอกค่ะ"

"เอ้าแล้วใครเป็นเด็กคะ?"

"หนูคนนี้แหละค่ะ น้องเดียร์เอง"

"ก็เมื่อวันก่อนลูกยังบอกว่าหนูโตแล้ว แต่ตอนนี้เป็นเด็กอยู่งั้นหรอเจ้าตัวแสบ"โจนาธานทรุดนั่งลงข้างลูกสาว  บ้านนี้ไม่เคยเหงาเลยตั้งแต่มีเด็กน้อยคนนี้ 

"หนูแอนนี่กับธนสจะทานอะไรมั้ย เดี๋ยวป้าทำให้"

"เดี๋ยวผมจัดการเองดีกว่าฺฮะ แอนนี่มาช่วยพี่ดีกว่าทุกคนคงทานแล้ว ก็เราดันมาสายนี่นา"

"เพราะใครล่ะคะ?"

"เพราะเมียไง"

"เอ้า..ยังไงคะ แอนนี่หรอ?"

"ใช่..เมียทำให้พี่เสียการควบคุมตัวเอง เสียการทรงตัว เพราะทำให้สามีหลงเสน่ห์ ฟอดด"

"อึ้ยย..อายคนอื่นเขาค่ะ"

"ไม่เห็นมีใคร ป้าซังไม่เข้ามาหรอก เธอรู้ว่าไม่ควรเพราะผัวเมียเขาอยากอยู่ด้วยกัน"

"แล้วนี่จะทำอะไรคะ แอนนี่ทำอะไรไม่เป็น กินอย่างเดียวเลย"เขารู้ว่าเมียทำอะไรไม่เป็น แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะแม่เขาเองก็ทำกับข้าวแพ้พ่อด้วยซ้ำ ทุกเรื่องในบ้านถึงแม้ว่าพ่อจะเป็นกำนัน แต่เรื่องในบ้านพ่อไม่เคยแพ้ใคร เรื่องความเป็นคนเจ้าระเบียบ

"สบาย..รับรองว่าทุกอย่างที่พี่ทำเมียกินได้"

"ดีจังค่ะ พี่ธนาจะทำอะไรคะ หน้าตาไม่คุ้นเท่าไหร่"เธอถามเขา เพราะสิ่งที่ธนากำลังทำไม่น่าจะเป็นอาหารมื้อเช้าเบาๆ น่าจะเป็นอาหารเช้า+กลางวันเลย เพราะตอนนี้เกือบจะ10 โมงแล้ว

​"มาแล้วครับตัวเล็ก มีอาหารที่หนูชอบด้วยนะ ลุงธนาทำเผื่อด้วยละ"

​"หนูอิ่มแล้วค่ะ"

"หนูทานอะไรไปคะ?"

"หนูทานเยอะเลยค่ะ มีข้าวต้มกุ้งที่แม่ใหญ่ทำอร่อยมากด้วย คุณอาว่าหนูถักเปียสวยมั้ยคะ แต่ว่าหนังยางมันขาดอ่ะ"

"เดี๋ยวให้แม่จ๋าซื้อมาให้นะคะ แล้วแม่กับปะป๋าไปแล้วหรอคะ?"

"ค่ะ..แม่จ๋าบอกว่าต้องไปช่วยปะป๋าทำงาน หาเงินมาซื้อของเล่นให้หนู ได้เยอะๆเลย หนูไปหาคุณทวดก่อนนะคะ เอาเบนจี้ไปด้วยค่ะ"ธนาเห็นหลานสาวตัวน้อยตั้งแต่เกิด คิดว่าต้องทำอะไรสักอย่าง ส่วนเรื่องลูกเขาคิดอยู่เสมอ แต่ตอนนี้ต้องเอาเรื่องที่สามารถทำได้ก่อน

​"คิดอะไรหรอคะ?"

​"พี่ว่ายัยหนูเหงาๆนะ เราไม่ควรให้หลานเหงาแบบนี้ พี่ว่าพี่ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว"

"อะไรคะเป็นความลับหรือเปล่า?"

"ไม่นะสำหรับเมีย พี่ไม่มีความลับแน่นอนเอียงหูมาสิจะบอกให้ ว่าพี่ควรทำอะไร..."ธนากระซิบบอกภรรยา แอนนี่ได้ฟังแล้วก็เห็นด้วยเพื่อหลานสาวคนเดียว เธอกับสามียอมทำแน่นอน

"แล้วน้องเดียร์เคยไปที่สวนส้มมั้ยคะ?"ธนาถือช้อนค้างเอาไว้ เมื่อเมียถามแบบนี้เขาคงต้องบอกเธอทุกอย่าง ไม่ต้องปิดบังอะไรอีกแล้วและเขาเองก็ไม่มีความลับอะไร

​"แอนนี่..ฟังพี่นะถึงแม้ว่าหลายปีที่ผ่านมา พี่จะเข้านอกออกในบ้านพิมพ์ แต่ทุกอย่างเหมือนพี่คิดอยู่คนเดียว พิมพ์ไม่เคยแม้จะให้ความหวัง แต่พี่ก็ทำเพราะรักเจ้าตัวน้อยนั่น ต้องชื่นชมพิมพ์ ที่รักเฮียโจไม่เสื่อมคลาย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแค่ไหนก็ตาม แอนนี่เรื่องมันผ่านมาแล้ว พี่บอกรักแอนนี่ตอนนี้พี่มีเมียแล้ว เอ๊ะ!อย่าบอกนะว่าเมียหึงพี่สะใภ้?"หญิงสาวส่ายหัว

​"เปล่านะคะ แอนนี่แค่อยากรู้จากปากพี่ธนา ว่าไม่ได้คิดอะไรแล้วจริงๆ แอนนี่ว่าผู้หญิงก็คงเหมือนกันทุกคนมั้งคะ แอนนี่รู้ค่ะว่าพี่พิมพ์เป็นคนที่แกร่ง แอนนี่คงทนไม่ได้ขนาดนี้พี่ธนา อย่าคิดจะทิ้งแอนนี่เป็นอันขาด แอนนี่ไม่ยอมแน่ๆค่ะ"

"คิดอะไรไปไกลจัง พี่รักเมียคนเดียวนะเสียสละทุกอย่างเพื่อเมียเลย ทุกอย่างทำเพื่อเมีย แล้วพอจะเป็นสามีแห่งชาติได้มั้ยครับ?"

"จะเอาชาติไหนล่ะคะ ชาตินี้หรือชาติหน้าดี นี่ค่ะเอ้า..กินเข้าไปฝีมือตัวเองนะคะ ถ้าพี่ธนาทำอาหารทุกมื้อแบบนี้ รับรองว่าแอนนี่อ้วนแน่"ธนาหันมองคนข้างกาย ถ้าเธอจะอวบอ้วนกว่านี้สักนิดเขาก็ไม่ซีเรียส 

"ดีเลย..เวลากอดจะได้อุ่นๆไง..อร่อยนะฝีมือเรางั้นเย็นนี้ หลังจากที่เราไปส่งแม่ที่สนามบิน เราไปแวะซุปเปอร์มาเก็ตกัน พี่อยากทำสลัดที่น้ำเราทำเองให้เมียกิน"

"ไม่ใช่แค่เมียค่ะ ต้องทำเผื่อทุกคนด้วย โอเคมั้ยคะ?"พอเธอพูดจบ เขาก็นึกได้ลืมสนิทไปจริงๆ ว่าจะทำทุกอย่างหรืออะไรก็แล้วแต่ ต้องทำเพื่อคนทั้งบ้าน

​"ขอโทษ..พี่นี่บกพร่องจัง"

​"ไม่ใช่หรอกค่ะ แต่พี่ธนายังไม่ชินต่างหากล่ะคะ อีกหน่อยก็จะรู้ค่ะว่าทุกอย่าง ไม่ได้ยุ่งยากอะไรหรอกค่ะ แต่ถ้าคิดมากก็จะอยู่ลำบากค่ะ แต่พ่อแม่ไม่ได้ยุ่งกับลูกนะคะ แค่คอยดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆเท่านั้น แม่เคยเล่าให้ฟังค่ะ ว่าคุณย่าตั้งข้อรังเกียจกลัวว่าแม่จะมาชอบกับป๋า เพราะหวังสมบัติจนแม่ต้องพูดให้คุณย่าเข้าใจ หลังจากนั้นมาคุณย่าท่านเลยได้เข้าใจ และความสุขของลูกๆนั่นคือสิ่งที่พ่อแม่ปรารถนา พี่ธนาว่าจริงมั้ยคะ?"

"อันนี้พี่เห็นด้วย แต่ทุกอย่างพี่จะทำให้ดีที่สุด เพื่อเมียและลูกสาวตัวน้อยของเรา"

"ที่นั่งง่วนอยู่ของเล่นนั่นหรอคะ?"

"อันนั้นนะหลานครับ แต่พี่จะยายามเพื่อเจ้าตัวเล็กของเรา"แอนนี่แก้มร้อนผ่าว เหตุผลนี้เองที่เขาเรียกร้องเอากับเธอ ตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา คนเจ้าเล่ห์ไว้ใจไม่ได้เลยสักนิด

​ทางด้านพ่อกำนันกับภรรยา และลูกชายคนเล็กกำลังเก็บข้าวของใส่กระเป๋า รอว่าลูกชายคนโตกับสะใภ้ จะมารับไปส่งสนามบินเมื่อไหร่ สองสามีภรรยารู้สึกว่าซีกโลกนี้ไม่เหมาะที่จะอยู่ อยากจะกลับไปให้ถึงเชียงใหม่เร็วๆ แต่สิ่งที่น่าแปลกใจตอนนี้ก็คือ เพื่อนลูกชายนี่สิดูเหม่อๆชอบกล

​"ลุงรู้ว่าพอร์ซอยากกลับบ้าน ดูร้อนรนชอบกลคงคิดถึงบ้านสินะ จากมาหลายวันแล้ว"

"พ่อ..ไม่ใช่หรอกพี่พอร์ซไม่ไก้กระวนกระวาย ว่าอยากจะกลับบ้านหรอกฮะ แต่ดูเหมือนว่าอยากจะเห็นหน้าใครบางคนมั้ง จริงมั้ยฮะพี่?"พอร์ซอยากเบิ้ดกระโหลกว่าที่น้องเขยนัก ที่บังอาจอ่านใจเขาขาดขนาดนั้น

"นายจะรู้อะไร พูดพร่ำเพรื่อน่า"

"แต่แม่ว่าแทนพูดจริงนะ แม่หนูคนนั้นนะน่ารักท่าทางเขาเป็นลูกครึ่ง ลูกเสี้ยวอย่างนั้นใช่มั้ย?"

"ครับแม่.."

"พอร์ซเอ้ย..แม่รู้จักพอร์ซพอๆกับรู้จักธนา เราเรียนหนังสือกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย กระทั่งจบมหา'ลัย การที่พอร์ซเป็นโสดมาตั้งนาน อาจจะเป็นเพราะว่ายังไม่ใคร ที่พอร์ซสนวจแต่ตอนนี้แม่หนูคนนั้น คือคนทำให้พอร์ซเป็นแบบนี้ใช่มั้ย?"

"ไม่ใช่หรอกครับ เธอไม่ใช่สเป็คผมซะหน่อย"

"คนเรานะจะโกหกอะไรใครก็ได้ แต่ฉันว่าแกไม่มีวันโกหกตัวแกเอง และคนอย่างฉันได้หรอกเว้ย อย่ามาแอปหน่อยเลยไอ้ที่แกบอกว่า ไม่ใช่สเป็คนะแกก็พูดไปอย่างนั้นเอง แต่ฉันว่าน้องอันนาเธอน่ารักนะ"

​"มาแล้วหรอลูก"

"ค่ะแม่พร้อมมั้ยคะ?"

"แม่จะบอกว่าพร้อมตั้งแต่เมื่อวานแหล้วครับ พี่แอนนี่"

"ดีจ่ะ..พี่กับพี่ธนาจะไปส่งจ่ะ"

​"ไอ้ปลัด..มาเร็วเชียว แล้วแกรู้หรอว่าพวกเราพูดเรื่องอะไรอยู่?"

"เรื่องน้องอันนา...ไม่ใช่ให้เหยียบอย่ามาอวดเก่งหน่อยเลยแก"

"อืมม!...ไม่ได้อวดเก่ง แต่ว่า..."

"ยอมรับมาเถอะน่า มันไม่เสียเกียรติเท่าไหร่หรอก แกอย่าหลอกตัวเอง  แล้วก็คุยกับเขาดีๆเข้าใจ๋?"พอร์ซร้อนตัวทันที เขาแสดงออกชัดเจนขนาดนั้นเลยหรือ?

"เออ...เข้าใจแล้ว ฉันจะปิดแกไม่ได้เลยว่างั้น?/เออ..ฉันเพื่อแกนะ"

"แล้วหนูอันจะกลับเมื่อไหร่ลูก?"

"คงอีกวันสองวันค่ะ แทนเดี๋ยวพี่ตามไปนะพี่มีอะไรให้ช่วยหน่อย"แทนไม่รู้หรอกว่าที่พี่สะใภ้พูดคืออะไร แต่เขาอยากช่วยเต็มที่อยู่แล้ว

"งั้นก็เอากระเป๋าลงไปเถอะ จะได้คืนกุญแจห้องเขา แต่แม่น่าจะอยู่อีกหน่อยนะฮะ"ธนาอยากรั้งมารดาเอาไว้

"แอนนี่..ธนาด้วยแม่คิดถึงบ้าน เป็นห่วงบ้านพ่อเองก็มีงาน เราไม่ได้ไปสวนนานแล้วเพราะมัวแต่ยุ่งๆเรื่องงานของลูก แต่เราสองคนไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างพ่อกับแม่จัดการได้จ่ะ"

"แล้วลูกจะกลับบ้านเมื่อไหร่ เดี๋ยวให้น้องไปรับแล้วกันนะ ธนาทุกอย่างลูกตัดสินใจแล้ว ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น อย่างที่แม่บอกน้องโตแล้วแทนทำงานได้ ใช้เวลาให้มีค่าที่สุดแต่หลานพ่อนะอย่าลืมเสียล่ะ?"กำนันปันตบบ่าลูกชาย เหมือนจะบอกอะไร

"ครับพ่ออีกวันสองวันเราจะตามไปครับ พอร์ซขอบใจแกนะที่มา แล้วเรื่องนั้นฉันลุ้นอยู่ข้างแกว่ะ น้ำหยดลงหินแต่นี่หัวใจคนนะเว้ย ไม่หวันไหวก็ให้มันรู้ไปสิ จริงมั้ยครับคุณภรรยา"ธนาหันมาหวานใส่คนข้างกาย แอนนี่เอียงศรีษะซบไหล่สามี ก่อนที่ทุกคนจะลากกระเป๋าเข้าลิฟท์ไป

​3ชั่วโมงต่อมา

​ธนารู้สึกใจหายเหมือนกัน ที่ส่งพ่อกับแม่และเพื่อนสนิทเช็คอินเข้าเกสไปแล้ว แต่อีกไม่นานเขาคงต้องตามไป เพราะสัญญากับภรรยาไว้แล้ว ว่าจะพาเธอไปที่สวนส้มของครอบครัว อยากให้เธอรู้ว่าสามีมีสมบัติอะไรบ้าง

"พี่บารอนคะไปบ้านคาร์บิชอฟค่ะ"

"ครับคุณหนู"

"แล้วคุณอันจะกลับเมื่อไหร่ หรือว่าจะอยู่อีกหลายวัน?"

"เท่าที่คุยก็คงอีกวันสองวันค่ะ พี่ธนาว่าคุณพอร์ซชอบพี่อันจริงหรอคะ?"ธนาจับมือนุ่มนิ่มของคนข้างกายมากุมไว้ เขามั่นใจมากว่าเพื่อนเขาชอบอันนาจริง แต่ปากแข็งทำเป็นออกตัวแรง ว่าไม่ใช่สเป็คแต่แสดงอาการหึงจนออกนอกหน้า

"ที่รัก..พี่ดูไอ้พอร์ซออก แต่ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของมัน ที่มันจะต้องสานต่อไปแต่ที่สำคัญ ฝ่าด่านคุณป๋าของน้องอันให้ได้ก่อนเถอะ ได้ยินว่าหวงลูกสาวมากใช่มั้ย พี่เคยเห็นป๋าคินเมื่อวันที่เฮียโจแต่งงาน"

"พ่อแม่ทุกคน ก็ต้องคิดเหมือนกันนั่นแหละค่ะ คืออยากให้ลูกได้เจอคู่ครองดีๆ จะได้ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะดูแลูกได้มั้ย เขาคิดการณ์ไกลค่ะรู้หรือยัง"

"ครับ...ผมรับทราบครับผม"

"ดีค่ะ..แอนนี่โหดนะคะ กลัวไว้บ้างก็ดีค่ะ" 

"นี่โหดแล้วหรอ แต่แบบนี้พี่ชอบนะหวานซ่อนเปรี้ยว เกือบจะเข็ดฟันอยู่แล้วเชียว"เสียงกระเซ้าเย้าแหย่ของเจ้านาย ทำให้คนขับรถพลอยมีความสุขไปด้วย แล้วถ้าบารอนกับอิริคแต่งงาน แล้วชีวิตครอบครัวจะเป็นยังไง เขายังคิดไม่ออกเลย

"พี่บารอนกับพี่อิริคมีแฟนหรือเปล่าคะ?"

"ไม่มีครับคุณหนู"

"ทำไมล่ะคะ ไม่มีแฟนหรือว่ามีแล้วแต่ไม่อยากแต่งคะ?"เขาจะเอาเวลาที่ไหนไปมีแฟน วันๆเกาะติดอยู่กับเจ้านายตลอด

"มีครอบครัวเราสองคนก็คง ทำงานให้ไม่เต็มร้อยหรอกครับ ตอนนี้อยากทำงานก่อน"ชายหนุ่มอ้อมแอ้มตอบ

"เฮียไม่ใช่คนใจร้ายหรอกค่ะ ตอนนี้เฮียโจเปลี่ยนไปแล้วตั้งแต่มีลูก เมื่อก่อนอาจจะมุทะลุไปบ้าง แต่ตอนนี้เฮียสุขุมไปเยอะนะคะ"

บารอนไม่เถียงเพราะตั้งแต่แต่งงาน ดูเจ้านายจะนิ่งมากขึ้นแต่ก่อนหน้านี้ ที่ออกตามหาเมียสิเหวี่ยงวีน เหมือนเป็นคนวัยทองทั่วไป ที่ไม่ได้ดังใจแล้วอาละวาด แต่ตอนนี้เจ้านายรักเมียรักลูก และต้องบอกว่ารักมากๆด้วย ก็ลูกสาวน่ารักขนาดนั้น

"ครับ..คุณหนู"บารอนยอมรับ 

"อีกไกลมั้ยครับ แล้วมีใครอยู่หรอถ้าน้องอันกับแม่ไม่มา"

"ก็มีลูกหลานของคุณย่าค่ะ ไปๆมาๆ อาจจะนานๆมาที แต่ก็มีคนดูแลค่ะ เพราะบ้านพี่เมย์กับบ้านพี่อันอยู่กัน คนละฝั่งถนนค่ะเมื่อก่อน ตอนที่แม่ของพวกเราสามคน มาเรียนต่อที่นิวยอร์กตอนนั้นแม่พี่อันกับป๋าคิน หมั้นกันก่อนที่จะมาเรียนที่นี่"

"แล้วอยู่บ้านนั้นหรอครับ"

"ค่ะ..คุณป๋าเป็นผู้ปกครอง แม่ของพวกเราเลยยกแม่ของพี่อันเป็นมาดาม ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาค่ะ แม่บอกว่าแม่กับป้ากานทำงานที่โรงแรม แล้วก็ได้เจอกับป๋าเพราะป๋า เป็นเพื่อนกับพ่อพี่เมย์ค่ะ"

"อะไรนะแม่ต้องทำงานด้วยหรอครับ?"

"ค่ะ..แม่บอกว่า การทำงานทำให้เรามีประสบการณ์ เพื่อจะได้รู้ว่าการทำงานหาเงินเองเหนื่อยแค่ไหน แต่แอนนี่ว่าแม่เก่งนะคะตัวเล็กอย่างนั้น แต่ใจเธอเต็มร้อยค่ะเพราะป๋าเจ้าชู้ แต่แม่ก็ปราบซะอยู่หมัดเลย"

"เยี่ยมเลยครับ พี่รู้แบ้วว่าแอนนี่ถอดแบบแม่ยายมาเปะ แต่เมียพี่นิ่งกว่านิดหน่อย"

​"ค่ะ..จะทำงานใหญ่ใจต้องนิ่งค่ะ เฮียโจบอกเสมอ"คนข้างกายเขาส่งยิ้มหวานมาให้ แต่ดูแล้วเป็นรอยยิ้มเย็นยะเยือก ชายหนุ่มรู้สึกวูบวาบเหมือนกัน

ธนาส่งยิ้มให้ภรรยา แต่ตอนนี้เขาก็อยากไปให้เห็นกับตาเหมือนกัน ว่าอันนาจะมีใจให้เพื่อนเขาหรือเปล่า ที่ทุกคนพยายามให้ทั้งคู่ชอบกัน เพราะแรงลุ้นจากคนรอบข้าง อยากให้ทั้งคู่ลงเอยกันด้วยดี และอยากให้เป็นแบบนั้นที่สุด




​มาแล้วค่ะมาอัพต่อจ้ามาอัพให้ครบจบตอนแล้วค่ะ อยากอัพให้อ่านมากๆแบบว่าวันเดียวจบตอน แต่ก็จะพยายามต่อไปค่ะเพื่อfcและคนอ่านที่ลุ้นคู่นี้อยู่📌📌📌

ความคิดเห็น